Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε αυτό το βίντεο ολόκληρο χωρίς να γελάσετε.

Τώρα όμως για σκεφτείτε:

1. Έχετε πληρώσει για προϊόντα όπως το Physiomer που κάνουν την ίδια δουλειά με κόστος, χημικά και βίαιο τρόπο;

2. Μήπως τακτική χρήση τέτοιας συσκευής θα εξασφάλιζε καλύτερο ύπνο, αναπνοή και ποιότητα ζωής;

3. Ας είμαστε ειλικρινείς:  αντίστοιχο βίντεο με το Physiomer ή συσκευή που ρίχνει με το ζόρι κάτι στην μύτη δεν είναι και πολύ καλύτερο.  Πόσο μάλλον να πείσεις ένα παιδί να το κάνει!

Και τώρα αν θέλετε γελάστε!

Κάλυψα τους τρόπους που ξέρω για αντιμετώπιση του κρυολογήματος (ναι, ισχύουν και για τον Η1Ν1 !) χωρίς φάρμακα και μια τέτοια συσκευή σίγουρα επίσης μειώνει τις πιθανότητες να κολλήσετε.  Εκτός από συμπτωματική βοήθεια (δηλαδή νιώθεις καλύτερα μετά!) μπορεί να είναι και μόνιμη λύση για μια σειρά από παθήσεις.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της φαρμακευτικής (αυτοί μπορούν να γράφουν τέτοια, ενώ όσοι πουλάνε "οικο-μαντζούνια" σαν το neti pot απαγορεύεται!)

"

Η μύτη μας, ασπίδα προστασίας στις αναπνευστικές λοιμώξεις

Η εσωτερική επιφάνεια της μύτης μας είναι καλυμμένη από μία μεμβράνη, τον ρινικό βλεννογόνο. Ο ρόλος του βλεννογόνου είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την ομαλή λειτουργία της μύτης διότι:

α) Θερμαίνει, υγραίνει και φιλτράρει τα 10.000 περίπου, λίτρα αέρα που εισπνέουμε κάθε μέρα.

β) Παράγει την βλέννα η οποία προστατεύει την μύτη από μικρόβια, ιούς και μολύνσεις που μπορεί να προσβάλλουν το ανώτερο ή/και το κατώτερο αναπνευστικό μας σύστημα.

γ) Απομακρύνει και ανανεώνει την παραχθείσα βλέννα.

δ) Ελευθερώνει αντισώματα για την αντιμετώπιση των διαφόρων μικροβίων.

Σε περιπτώσεις προσβολής από ιούς ή μικρόβια (πχ κρυολογήματα- γρίπη), τρία πράγματα συμβαίνουν στο βλεννογόνο:

1. Διάφοροι μολυσματικοί παράγοντες συσσωρεύονται στην επιφάνεια του.

2. Η βλέννα γίνεται υπερβολικά παχύρρευστη ή ξηρή με αποτέλεσμα, να μην μπορεί, πλέον, να απομακρυνθεί, η μύτη φράζει και η αναπνοή γίνεται δύσκολη.

3. Τα κύτταρα του ρινικού βλεννογόνου «κουράζονται», αδρανούν δεν πολλαπλασιάζονται επαρκώς και χάνουν την αμυντική τους ικανότητα. Έτσι ο κίνδυνος μόλυνσης της μύτης αυξάνεται.

Η πλύση της μύτης μας με θαλασσινό νερό, είναι η πρώτη απάντηση για την αποφυγή των παραπάνω επιπλοκών. Ναι, αλλά όχι με οποιοδήποτε νερό...

Το θαλασσινό νερό, απαραίτητος σύμμαχος του ρινικού βλεννογόνου.

Η πλύση της μύτης μας, με PHYSIOMER έχει ως αποτέλεσμα:

1. Τον βαθύ και ολοκληρωμένο καθαρισμό του ρινικού βλεννογόνου.

2. Την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρινικής απόφραξης. Η βλέννα ρευστοποιείται, ξαναβρίσκει την ικανότητα της να προστατεύει τη μύτη και απομακρύνεται εύκολα με την βοήθεια των κροσσών.

3. Την ανανέωση των κυττάρων του ρινικού βλεννογόνου.

Ο κίνδυνος από τις αναπνευστικές λοιμώξεις.

Όπως μπορούμε να δούμε στο παρακάτω σχήμα, όλες οι ανώτερες αεροφόροι οδοί επικοινωνούν μεταξύ τους: Γι' αυτό το λόγο μια ρινοφαρυγγίτιδα, μπορεί να μολύνει το αυτί και να προκαλέσει ωτίτιδα η ακόμη να επηρεάσει τους βρόγχους και να προκαλέσει βρογχίτιδα.

Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να διατηρούμε καθαρές και ελεύθερες τις ρινικές κοιλότητες έτσι ώστε η μύτη μας να λειτουργεί σωστά και αποτελεσματικά. Το PHYSIOMER, χάρις στο ειδικό ανατομικό ρύγχος που διαθέτει καθαρίζει αποτελεσματικά και σε βάθος χωρίς κίνδυνο τραυματισμού. Το πρόβλημα της μη σωστής λειτουργίας της μύτης είναι ακόμη πιο έντονο στα μωρά, το οποία δεν μπορούν να την φυσήξουν μόνα τους."

Μαζί σας παιδιά!  Ακόμα λιγότερους τραυματισμούς θα έχει η μύτη μου αν γεμίσω μια νταμιτζάνα θαλασσινό νερό όταν περάσω από την παραλία και το ρίχνω με το netipot!

Νομίζω ότι έκανα μια σημαντική εφεύρεση με επιπτώσεις στην οικονομία αλλά και την παράδοση του τόπου.  Ως συνήθως οι μεγάλες εφευρέσεις γίνονται σχεδόν κατά λάθος.  Ιδού η ιστορία μου:

O μεγάλος μου γιός (ετών 5.5) ως συνήθως πείνασε ξαφνικά λίγο πριν την ώρα του ύπνου.  Ότι και να έχει φάει στο βραδυνό το παθαίνει αυτό τελευταία, μάλλον θέλει να γλαρώσει με γεμάτο στομάχι.  Έφτιαξα δυο τοστάκια.  Έφαγε το ένα.  Αφού τελικά κοιμήθηκε και πήγα στην κουζίνα να βάλω τάξη, λυπήθηκα να πετάξω το τοστ.  Συνήθως θα το έτρωγα σαν καλός γονιός (από αυτά γίνονται τα παχάκια της μέσης ηλικίας!) αλλά αποφάσισα να το βάλω στο ψυγείο.  Το πρωί με ένα τραπέζι τριών χαρούμενων πεινασμένων παιδιών, το άρπαξα και το έβαλα στον φούρνο μικροκυμάτων να το ζεστάνω.  Τριάντα δευτερόλεπτα αρκούν για το ψωμί, τόσο το άφησα.  Και προσέθεσα όπως κάνω συχνά ντομάτα πριν το σερβίρω.   (Συν τοις άλλοις κρυώνει το τοστ αρκετά για να το φάνε αμέσως.)

Έκανε θραύση.  Κατάφερα με δυσκολία να αρπάξω ένα κομμάτι από τα τρία πεινασμένα στοματάκια που το εξαφάνιζαν και κατάλαβα γιατί:  η γαλοπούλα είχε ποτίσει το ψωμί δίνοντας πιο έντονα άρωμα καπνιστού το οποίο αναδείχτηκε με το ψήσιμο στα μικροκύματα.  Καθότι όμως είχαν πάρει φόρα, ήμουν υπό πίεση να επαναλάβω τον θρίαμβο.  Έβαλα λοιπόν φρέσκο ψωμί τοστ από το ψυγείο με δυο φέτες τυρί (παλιό κόλπο μου, ένα σε κάθε μεριά του ψωμιού, το ζαμπόν στην μέση) και το έβαλα στα μικροκύματα μέχρι να λιώσει. Ντομάτα και...πώληση!  Κατά γενική αποδοχή είχε πολύ ωραία γεύση και υφή.

Γιατί είναι σημαντική ανακάλυψη αυτή και σημαντικό να προωθηθεί ευρέως στην Ελλάδα;

1. Καίει πολύ λιγότερο ρεύμα.  Οι τοστιέρες καίνε πολύ περισσότερο και απαιτούν πολύ περισσότερο χρόνο.

2. Δεν λερώνεις τόσα πράγματα.  Το βάζεις στο πιάτο στα μικροκύματα και το βγάζεις έτοιμο για σερβίρισμα.

3. Πολύ πιο υγιεινό.  Οι περισσότερες τοστιέρες εκτός από την φρικτή βρώμα τους βγάζουν και καρκινογόνα και δηλητηριώδη υλικά από την επιφάνειά τους.

4. Πολύ πιο γρήγορο.  Ένα λεπτό το πολύ από παιδική κραυγή μέχρι το στούμπωμα του μικρού στόματος.

5. Πιο ασφαλές.  Οι τοστιέρες είναι επικίνδυνες για μικρούς και μεγάλους και γενικά σαν παρουσία σε οποιαδήποτε κουζίνα.  Είναι άβολες όπου και αν τις τοποθετήσεις.

6. Μαλακώνει έτσι το μπαγιάτικο ψωμί.  Ειδικά σε πλοία και άλλα "επαγγελματικά τοστ" είναι φριχτής ποιότητας ψωμί αγνώστων λοιπών στοιχείων τόσο σκληρό που είναι ήδη τοστ!

Μια σημαντική σημείωση για μικρούς και μεγάλους.  Το τοστ είναι εθιστικό και αν δεν το προσέξεις καθόλου υγιεινό μεγάλο μέρος της διατροφής σου.  Ειδικά στα παιδιά μπορεί να γίνει "κόλλημα".  Αν είναι να τρώτε καθημερινά, είναι σημαντικό να προσθέτουμε όπου μπορούμε λαχανικά, να αποφεύγουμε τα επεξεργασμένα κρέατα και να προσέχουμε λίγο την ποιότητα των υλικών.

Εσείς γυμνάζεστε καθώς δουλεύετε;  Δεν εννοώ το γυμναστήριο που πάτε μετά.  Ούτε το περπάτημα μεταξύ ραντεβού.  Ταυτόχρονα!  Διάδρομος βαδίσματος συνδυασμένος με γραφείο για υπολογιστή και δουλειά!

Είναι μάλλον η λογική προέκταση της τάσης προς ταυτόχρονη πολυεργασία (multitasking) της εποχής μας.  Αλλά είναι ανόητο.  Εδώ και καιρό κλείνω την οθόνη του υπολογιστή ή σηκώνομαι από το γραφείο όταν μιλάω στο τηλέφωνο επειδή ακριβώς χρειάζεται όλη μου την προσοχή η συνομιλία.  Από σεβασμό στον άνθρωπο στην άλλη άκρη της γραμμής.  Με τον ίδιο τρόπο, ακόμα και ο Ναπολέων αν προσπαθούσε να γυμναστεί και να παράγει δουλειά της προκοπής, νομίζω θα ζοριζόταν σοβαρά.

Όσοι ενδιαφέρεστε πάντως, πατήστε εδώ να το παραγγείλετε! 

Βαφτίζω ένα νέο σπορ.  Για να ακριβολογήσω, προμοτάρω ένα πανάρχαιο σπορ που αξίζει να ξανακοιτάξουμε:  το σκαρφάλωμα σε βράχια.  (Στα Αγγλικά bouldering.) Αν σας ακούγεται βαρετό ή δεν το έχετε δοκιμάσει ή δεν έχετε παιδιά.  Τα οποία τρελλαίνονται να σκαρφαλώνουν σε μικρά βράχια και να πηδάνε από το ένα στο άλλο.  Αν αυτό γίνεται σε κοίτη ποταμού αποκτά νόημα και κατεύθυνση.   ΄(Θα ανεβάσω λεπτομερή στοιχεία διαδρομών όπως έκανα εδώ με τα μονοπάτια)

Γιατί είναι και πάλι επίκαιρο;

1.       Όσοι πάνε διακοπές με παιδιά ψάχνουν κάτι εποικοδομητικό να τα κάνουν.

2.       Η Ελλάδα έχει χιλιάδες ξερές κοίτες μικρών ποταμιών ή ρυακιών στα βουνά της.

3.       Το περπάτημα-ψιλοσκαρφάλωμα σε αυτά είναι γενικά σε σκιά, ακόμα και το καλοκαίρι.

Βγαίνοντας βόλτα από το δασικό χωριό στο υπέροχο, φρεσκοφτιαγμένο μονοπάτι προς Μικροσπηλιά, σκέφτηκα να γυρίσω από άλλο δρόμο.  Λίγο πριν το χωριό, έβαλα μπρος το GPS και μου έδειξε προς έναν χωματόδρομο.  Και λίγο πιο πάνω είδα το υπόλλειμα ενός καλντεριμιού.  Βέβαια δεν μπορούσα να αντισταθώ και το ακολούθησα.  Αλλά λίγο πιο πάνω εξαφανίστηκαν τα ίχνη του στην ένωση με ένα ρυάκι.  Ή κάποιο μικρό γεφύρι υπήρχε ή έστριβε προς το βουνό κάπως που δεν φαινόταν.  Μπήκα λοιπόν στο ρυάκι.  Για πρώτη διάσχιση μάζεψα σχετικά λίγες γρατζουνιές και κατέληξα στον χωματόδρομο λίγο πάνω από το δασικό χωριό.  Όλη η βόλτα με είχε πάρει μια ώρα, δηλαδή ιδανική κυκλική διαδρομή για τους περισσότερους. 

Γύρισα λοιπόν την επόμενη οπλισμένος με ένα μικρό πριόνι και καθάρισα τους λίγους ενοχλητικούς θάμνους μέσα στο φαραγγάκι. Έχει όμορφες εναλλαγές σε βλάστηση και κλίση.  Δυο τρία κάπως πιο απότομα σημεία (ενάμιση μέτρο, άντε δυο αλλά θεαματικά).   Αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα να βρει κάποιος και να παρατηρήσει ανεβαίνοντας.  (Και στο μονοπάτι κατεβαίνοντας από το Δασικό χωριό Κέδρος προς Μικροσπηλιά,  έχουν βάλει πολύ έξυπνα πινακίδες στα φυτά με τα ονόματά τους.) 

Η διαφορετικότητα στον τουρισμό μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης, χωρίς να επιβαρύνει σε κόστος.

Αναλυτικά η πρώτη διαδρομή με στοιχεία για GPS σε υπόβαθρο Google Maps εδώ.

Στου Διονύσου την ολόμαυρη ράχη, περπατώντας στην πλήρη ησυχία του κατακαμμένου τοπίου, είχα την ευκαιρία να πάω σε μέρη που πριν δεν μπορούσα λόγω βλάστησης.  Διασκέδασα με τα έργα που νομίζουν ότι θα μας σώσουν από τις πλημμύρες.  (βλ. Φωτό)  Την πρώτη φορά που ανεβήκαμε με τα αδέλφια μου στο Διονυσοβούνι το 1979, είχαμε χάσει το μονοπάτι και ήταν τόσο πυκνά τα φυτά που είχαμε κάνει ώρες για να φτάσουμε κορυφή.  Σήμερα περνούσα άνετα πατώντας στην μαυρίλα ουσιαστικά κάνοντας μια ευθεία γραμμή από την μια άκρη του περιφερειακού στην άλλη.  Πάνω που σκεφτόμουν ότι ίσως δεν θα έπρεπε να περνάω καν από εκεί για να επανέλθει πιο γρήγορα η φύση, κατάλαβα το ακριβώς ανάποδο:Αν δεν το χρησιμοποιούμε, θα το χάσουμε!  (Use it or lose it) 

Ο μόνος τρόπος να σωθεί το φυσικό περιβάλλον είναι να γίνει χρήσιμο και χρηστικό.  Τι να το κάνεις το δάσος όταν δεν το επισκέφτεσαι ποτέ;  Τώρα που είναι εύκολο, ας ανοίξουμε μονοπάτια στο Διονυσοβούνι και σε όλα τα καμμένα.  Μονοπάτια, όχι δρόμους.  Οι δρόμοι φέρνουν αυτοκίνητα, διάβρωση, κυνηγούς, κατσίκια και εμπρηστές.  Τα μονοπάτια φέρνουν ανθρώπους με όρεξη και αγάπη.  Το πολύ πολύ και κάποιο mountain bike αν αντέχει σε τέτοιο στυλ single tracking.

Αν κάθε μέρα οι άνθρωποι περπατάνε τα μονοπάτια (αντί να περπατάνε στον δρόμο αφού δεν έχουμε πεζοδρόμια ή γύρω γύρω τις παιδικές χαρές σαν λύκοι στο κλουβί), αγαπάνε το βουνό από συνήθεια τελικά.  Κάποια στιγμή σταματάνε κιόλας να επισκευάσουν το μονοπάτι ή να βοηθήσουν ένα νέο φυτό στην άκρη του μονοπατιού.  Το καλοκαίρι έχω δει ανθρώπους να ποτίζουν από το μπουκάλι τους δεντράκια στο μονοπάτι.  Άλλωστε τους συμφέρει όλους.  Εγώ θα έχω την σκιά, την παρέα και την ομορφιά του, αυτό θα επιβιώσει.  Από τα τέλη της δεκαετίας του ¨70 που ζω τον Διόνυσο τον έχω δει να καίγεται πολλές φορές.  Κάθε φορά προσπάθειες ανάσχεσης του εδάφους, κάποιες μικρές αναδασώσεις, κατσίκες να βοσκάνε και μηδενικό αποτέλεσμα.

Με μονοπάτια μόνο θα γλιτώσει το δάσος την επόμενη πυρκαγιά.  Με μπόλικα μονοπάτια, δίκτυο ολόκληρο και σήμανση.  Να αφήνεις το αμάξι σου και να διαλέγεις διαδρομή ανάλογα με την δυσκολία και την διαθέσιμη ώρα σου.  Από οικολογικής άποψης μετά από τόσες πυρκαγιές εξάλλου δεν τίθεται θέμα φυσικού περιβάλλοντος.  Ας γίνει ένα γιγαντιαίο άλσος τουλάχιστον και να δούμε τι θα προκύψει από αυτό.  Με την συμμετοχή όλων μας από καθαρό, εγωιστικό και ιδιοτελές συμφέρον!

Ναι, αυτό στην δεξιά κάτω γωνία της φωτογραφίας είναι κουτί λαδιού πεταμένο από αυτούς που πήγανε με τα αλυσοπρίονα.

Συνήθως όταν βλέπουμε ποδηλάτες-τουρίστες στην Ελλάδα είναι ξένοι.  Με κάτι παραφορτωμένα μεγάλα ποδήλατα «ταλαιπωριούνται» στον ήλιο.  Πολλές φορές είναι σε μεγάλους δρόμους και σου΄ρχεται να τους φωνάξεις «που πας βρε καραγκιόζη από τον αυτοκινητόδρομο;» αφού σίγουρα κάπου κοντά υπάρχει πολύ πιο όμορφος επαρχιακός δρόμος.  Η άλλη κατηγορία είναι ο Έλληνας ποδηλάτης αναψυχής ο οποίος βγήκε από το τζιπ του για πέντε λεπτά και νοίκιασε ένα ποδήλατο, συνήθως χείριστης ποιότητας mountain bike και καλά.  Τον βρίσκεις να κάνει ποδήλατο σε χωματόδρομους, προφανές ότι έχει να κάνει από παιδί και στα 10 λεπτά έχει σταματήσει για να ρωτήσει που θα βρει καλά παϊδάκια στην περιοχή.

 Πρόσφατα ανακάλυψα ότι υπάρχει μια νέα πιθανή κατηγορία η οποία γεφυρώνει τους δυο κόσμους:  το σπαστό ποδήλατο!

1.       Μπαίνει σε όλα τα δημόσια μέσα μεταφοράς, όχι μόνο στον «καρβουνιάρη» (το αργό τραίνο που έχει βαγόνι για τέτοιες μεταφορές) αλλά και στα κανονικά τραίνα, τα ΚΤΕΛ και τα τοπικά λεωφορεία.  Αυτό σου δίνει τεράστια ευελιξία να κάνεις μόνο τις όμορφες διαδρομές που θέλεις και όχι τις βαρετές που με το κανονικό ποδήλατο κάνεις από ανάγκη.

2.       Είναι πολύ πιο αναπαυτική θέση οδήγησης για να βλέπεις τι γίνεται γύρω σου.  Για τουρισμό βγήκαμε, όχι αγώνες άλλωστε.  Η ίδια στάση που σε σώζει στην πόλη επειδή είσαι πιο ψηλά και πιο όρθιος, είναι και η πιο σωστή για τουρισμό.

3.       Δεν χρειάζεται να ψάχνεις που θα το αφήσεις αφού διπλώνει και μπαίνει μαζί σου σε δωμάτιο ξενοδοχείου, όσο μικρό και αν είναι αυτό, ή κάτω από το τραπέζι του καφέ ή εστιατορίου.

4.       Οι ίδιες χοντρές και δυνατές ρόδες-ζάντες που είναι σχεδιασμένες να αντέχουν τα πεζοδρόμια της πόλης, αντέχουν και κακοτράχηλους χωματόδρομους που μπορεί να χρειαστεί να πάρεις για να κόψεις δρόμο, επειδή είναι πιο όμορφη διαδρομή ή για να φτάσεις σε κάποια κορυφή.

5.       Αν θέλεις να το αφήσεις στην μέση του πουθενά για να πας για περπάτημα ή άλλη εξερεύνηση, διπλώνει και κρύβεται εύκολα κάτω από κάποιον βράχο ακόμα και στο πιο ερημικό τοπίο.  (βλ φωτό, το ποδήλατο είναι κάτω αριστερά πίσω από τον βράχο!)

6.       Και βέβαια σου παρέχει την ιδανική πρώτη ατάκα για να σπάσεις τον πάγο με τους ντόπιους ή τρυφερές υπάρξεις του άλλου φύλου!

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι μπορείς να κάνεις τελείως διαφορετικό είδος τουρισμού.  Με ένα μικρό σακιδιάκι σαν το δικό μου κουβαλάς τα ρούχα σου και τα τουαλετικά σου μόνο αφού το μεσημέρι θα σταματήσεις σε κάποια ταβέρνα και το βράδυ σε ξενώνα ή ξενοδοχείο.

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ:

Δασικό χωριό Κέδρος (920μ υψόμετρο) μέχρι καταφύγιο και κορυφή (2400) είναι καλός χωματόδρομος με κλασσικά zigzagοανεβάσματα.  Μόνο όπου έχει πολύ χαλίκι θέλει προσοχή αλλά είναι λίγα τα σημεία.  Για τους πιο περιπετειώδεις οι πεζούλες προσφέρονται και για άγριο downhill με άλματα.

Δασικό χωριό ως Άρτα ο καλύτερος δρόμος είναι από Μικροσπηλιά, Ράμια, γέφυρα Τζαρή (ως εδώ κατήφορος), ανάβαση στον κεντρικό (4 χλμ ανήφορος), Ροδαυγή και μετά όλο ίσα κάτω - βρίσκεις την τελική ταχύτητά σου στους ατέλειωτους κατήφορους!  Εγώ το έκανα σε τρεις ώρες αλλά σίγουρα γίνεται και πιο γρήγορα αν δεν πιάνεις κουβέντα με κάθε γεράκο που βρίσκεις στον δρόμο.

Υπάρχουν πολύ χειρότεροι και μόνιμοι εχθροί του περιβάλλοντος από τις φωτιές.  Στον Διόνυσο για παράδειγμα λειτουργούν εδώ και χρόνια, παντελώς παράνομα, λατομεία.   Τα χειρότερα (αλλά πιο οργανωμένα σαν εταιρεία) είναι σίγουρα τα Μάρμαρα Διονύσου, με την γνωστή μπράντα Marmoline και οικονομικά αποτελέσματα αξιοζήλευτα.  Μακάρι και το ενδιαφέρον τους για το περιβάλλον να ήταν αντίστοιχο.  Αλλά περιορίζεται στην παράνομη φύτευση δέντρων μόνο στις στροφές του δρόμου από τις οποίες μπορεί κανείς να δει τα χάλια τους!

Αυτή είναι η σημερινή φωτογραφία.  Από αυτό το χάλι φανταστείτε και άλλο τόσο προς τα δεξία.  Και βέβαια το βουνό είναι (παρανόμως και χωρίς κανένα σχέδιο περιβαλλοντικής επαναφοράς) κούφιο από κάτω μου εκεί που πήρα την φωτογραφία.  Xιλιόμετρα ολόκληρα από σήραγγες χωρίς ασφάλεια για τους εργαζόμενους, πόσο μάλλον για τους κατοίκους που πριν την κάπνα είχαν (και συνεχίζουν να έχουν) σύντροφο τα πνευμολογικά παθήματα από την μαρμαρόσκονη.   

Αν θέλουν τώρα να κάνουν κάτι στα Μάρμαρα Διονύσου ας κάνουν μια δενδροφύτευση σε όλη την περιοχή.  Τα ψίχουλα που πετάνε στον Αθλητικό Όμιλο Διονύσου ή στον Δήμο (για τα ετήσια σύγχρονα ...Διονύσια) ας πάνε εκεί καλύτερα.  Αλλά βέβαια δεν το έκαναν τόσα χρόνια, μετά από τόσες πυρκαγιές, γιατί να το κάνουν τώρα;

Όλα τα κρούσματα αρρωστιών παγκοσμίως σε πραγματικό χρόνο σε έναν χάρτη!  http://www.healthmap.org/en

Η πρώτη εντύπωση είναι ότι στις ΗΠΑ ετοιμάζονται να τα κακαρώσουν όλοι αλλά βέβαια είναι απλώς ότι έχουν περισσότερο διαδίκτυο και περισσότερη εξοικείωση με τέτοιες τεχνολογίες.  Στην Αφρική, εν μέσω λοιμού, μάλλον δεν μπαίνουν συχνά στο Facebook τους...

Αλλά παραμένει εντυπωσιακή εικόνα (πόσο μάλλον σαν τεχνολογία αν το καλοσκεφτείς).  Για την χρησιμότητά του προς το παρών δεν είμαι σίγουρος.  Όσοι είναι νευρωτικοί με τις ασθένειες θα μπούνε για να αγχωθούν περισσότερο ή για να ακυρώσουν ένα ταξίδι ίσως...  Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν άλλα εργαλεία.

Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ακόμα ποντίκι;  Μπορεί να σας σκοτώσει!

http://www.wacom-europe.com/int/products/casestudies/casestudy.asp?lang=en&pdx=68 μια από τις πολλές περιπτώσεις που η επιλογή συσκευής για επικοινωνία με τον υπολογιστή μπορεί να κάνει την διαφορά.

Αν είχα καρκινικό όγκο θα ευχόμουν ο γιατρός μου να είχε τέτοια συσκευή αντί για ποντίκι πάντως...  Οι ταμπλέτες γραφικών όχι μόνο έχουν πολλαπλάσια ανάλυση από το καλύτερο οπτικό ποντίκι αλλά είναι και πιο φυσικός τρόπος να κάνει οποιοσδήποτε μια γραμμή με τον τρόπο που θέλει.

Έχετε δοκιμάσει ποτέ να γράψετε το όνομά σας με ποντίκι;  Δεν σας απασχολεί το γεγονός ότι όλη μέρα προσπαθείτε να επικοινωνήσετε με τον υπολογιστή με ένα τόσο χοντροκομμένο και αφύσικο εργαλείο;

Πως και γιατί βλέπουμε τρισδιάστατα.  Μέρος1ο

._.

 “Αν δεν το δω, δεν το πιστεύω.»  «Κοίτα τι έκανες!»  Η πρωτοκαθεδρία της όρασης σε σχέση με τις υπόλοιπες αισθήσεις είναι ξεκάθαρη.  Για τους μάγους των ειδικών εφέ και της φωτογραφίας είναι μέρος των καθημερινών τους υποχρεώσεων.  Για τους μελετητές της τεχνητής νοημοσύνης είναι ένα σχεδόν ασύλληπτο θαύμα. 

._. 

Σκεφτείτε για παράδειγμα την υπολογιστική ισχύ που απαιτείται για να τρέξετε μέσα σε ένα δάσος.  Οι αποστάσεις και οι σχετικοί όγκοι δέντρων, κλαδιών και φυτών με παρόμοια χρώματα και υφές καταχωρούνται ασυναίσθητα και μας επιτρέπουν να σκύβουμε και να στρίβουμε όπου χρειάζεται.   Ακόμα και τώρα το εκμεταλλεύομαι για να ηρεμήσω την έξι μηνών κόρη μου.  Όπως όλα τα μωρά, ηρεμεί αμέσως όταν βλέπει δέντρα και φυλλωσιές.  Είμαστε ακόμα χιμπατζήδες...

Γιατί, ενώ αυτό που βλέπουμε είναι ουσιαστικά ρόμβος, αν δούμε ένα κουτί από CD να στέκεται σε μια γωνία του, θα το περιγράψουμε όπως είναι, δηλαδή τετράγωνο;  Την επόμενη φορά που θα ετοιμαστείτε να κατηγορήσετε την κάμερά σας ότι πήρε λάθος απόφαση για τον φωτισμό, σκεφτείτε το λίγο πρώτα! 

._. 

Η κατανόηση της εξέλιξης της ανθρώπινης όρασης είναι απολύτως αναγκαία για οποιαδήποτε σπουδή του φαινομένου.  Αν μπούμε σε περιβάλλον όπου οι συμβατικοί κανόνες δεν ισχύουν, θα αρχίσουμε ίσως να καταλαβαίνουμε την δυσκολία του υπολογιστή και να αναλύουμε τα επι μέρους θέματα.   Ο εγκέφαλος μας υποθέτει ότι υπάρχει βαρύτητα και αδράνεια, ότι η ύλη είναι γενικά συμπαγείς, ότι η διαρύθμιση των αντικειμένων δεν θα μας μπερδεύει επίτηδες.  «Όραση είναι μια διαδικασία που από εξωτερικά ερεθίσματα παράγει χρήσιμες περιγραφές χωρίς περιττές πληροφορίες» έγραφε ο πρωτοπόρος Ντέϊβιντ Μαρ.  Γι’αυτό είναι παραλληλόγραμμο και όχι ρόμβος το CD του προηγούμενου παραδείγματος.  Τα δάχτυλά μου παίρνουν αυτόματα το κατάλληλο σχήμα για να πιάσουν ένα τετράγωνο και όχι έναν ρόμβο.   

._. 

Κάπου εδώ, οι πιο βιαστικοί και δύσπιστοι αναγνώστες ετοιμάζονται να μας αφήσουν.  «Αυτά όλα είναι προφανέστατα», θα πούνε, «αν δεν ήξερα ότι το CD είναι τετράγωνο δεν θα έφτιαχνα τα σωστά ράφια για να βάζω CD, ούτε θα ήξερα πως να τα στοιβάξω!»  Ακριβώς.  Ο εγκέφαλός μας μειώνει τις διαθέσιμες πληροφορίες σε αυτές που μπορούν να χρησιμοποιήσουν και άλλα τμήματά του.  Το γενικό σχήμα του CD (αφήστε για τώρα το γεγονός ότι ανοίγει, περιέχει έναν δίσκο, κλπ) καταχωρείτε με τέτοιο τρόπο ώστε να ξέρουμε πως να το πιάσουμε, να το περάσουμε από ένα γραμματοκιβώτιο ή να το πετάξουμε σε κάποιον στην άλλη άκρη του γραφείου. 

._.

 «Καλά τυφλός είσαι; Έχουμε δύο μάτια και έτσι βλέπουμε τρισδιάστατα!»Εκτός από μεγάλη προσβολή στις ικανότητες αντίληψης των τυφλών (που όταν σκεφτόμαστε έτσι καταλαβαίνουμε σε πόσο μειονεκτική θέση τους έχει βάλει η κοινωνία μας) είναι ενδιαφέρον να δούμε πόσο κοινή είναι η αντίληψη του χώρου.  3-4% του κόσμου, όπως και τα περισσότερα ζώα δεν μπορούν να δουν στερεοσκοπικά.  Υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν κανονικά από το κάθε μάτι, αλλά δεν μπορούν να συνδυάσουν τις πληροφορίες, να δούνε πχ στερεογράμματα.

 ._. 

Αντίθετα εξαιρετική όραση έχει ο χαμαιλέοντας.   Για να εκτοξεύσεις με τέτοια ταχύτητα και ακρίβεια την γλώσσα σου σε στόχους μέχρι και δύο φορές το μήκος τους σώματός σου μακριά, μάλλον την χρειάζεσαι!  Η στερεοσκοπική όραση εξελλίσεται και στον άνθρωπο σταδιακά, δηλαδή δεν την έχουμε από γεννησιμιού μας.  Μέχρι τον 3-4^ο μήνα αν βάλεις διαφορετικά πράγματα μπροστά από το κάθε μάτι των μωρών το βρίσκουν ενδιαφέρον.  Δεν τους εντυπωσιάζουν τα στερεογράμματα.  Δεν μπορούν να ακολουθήσουν σταθερά με τα μάτια τους ένα αντικείμενο το οποίο τους πλησιάζει.

Η βαμβακίαση στα πεύκα (ας αφήσουμε το ποιος φταίει προς στιγμή) είναι ένα πρόβλημα με δυο όψεις. 

Αν αντιπαθείς τα πεύκα, χαίρεσαι για την ευκαιρία να μπούνε δέντρα πιο συμβατά με το ελληνικό τοπίο. Τα πεύκα άλλωστε είναι πολύ πρόσφατη εισαγωγή στην χώρα μας, απόδειξη της πτώσης ποιότητας του περιβάλλοντος.  Κάτι σαν τους γλάρους, τους αρουραίους και τις κατσαρίδες.

Αν συμπαθείς τα πεύκα σου φαίνονται γελοίοι οι τρόποι που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το θέμα.  Άλλος ραντίζει, άλλος καθαρίζει με νερό.  Αλλά δίπλα τα άλλα πεύκα γεμάτα, οπότε είναι θέμα χρόνου να ξανακολλήσουν!  Πρώτη πλήρης και λογική αντιμετώπιση του θέματος που διάβασα σήμερα από την Bio Insecta.  www.bio-insecta.gr  Το κρίσιμο απόσπασμα κατά την γνώμη μου αυτό:

Φυματίωση...μαϊμού για να εισπράττουν οι φαρμακευτικές.

Οι παλιότεροι θα θυμάστε το ‘μαντού‘, μια επίπονη διαδικασία που κάναμε στο σχολείο (και μετά ξανά στον στρατό!) για να δούμε αν δεν είχαμε φυματίωση.  Αν δεν είχαμε, κάναμε το προληπτικό εμβόλιο.

Αυτά πριν αναλάβουν δράση οι φαρμακευτικές εταιρείες.  Τώρα πας στον παιδίατρο ο οποίος σε συμβουλεύει να κάνεις κάθε χρόνο μαντού αλλά ΟΧΙ το εμβόλιο.  Το σκεπτικό (ή η πρόφαση) είναι ότι  αν έχεις κάνει το εμβόλιο, υπάρχουν κάποιες μορφές φυματίωσης οι οποίες μετά δεν ανιχνεύονται.

Ρωτώ λοιπόν ο άνθρωπος, ούτε γιατρός, ούτε επιστήμονας, απλά σκεπτόμενος λογικά:

Πόσο συχνές είναι οι μορφές φυματίωσης που δεν καλύπτει το εμβόλιο;
"Α, δεν ξέρω ακριβώς λέει η παιδίατρος..."

Το ψάχνω στο διαδίκτυο και βρίσκω ότι στατιστικά είναι σχεδόν ανύπαρκτοι οι θάνατοι από φυματίωση στην χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια.

"Ναι, αλλά αυτά τα στοιχεία δεν σου λένε πόσοι κόλλησαν αλλά δεν πέθαναν!" υποστηρίζει η παιδίατρος.

Δηλαδή πόσοι είναι αυτοί;  ρωτώ ο καημένος, με την έντονη αίσθηση ότι το επιστημονικό του ύφος θα κερδίσει τελικά την γυναίκα μου...

"Δεν υπάρχουν στοιχεία αλλά εγώ που είμαι συχνά σε νοσοκομεία τα βλέπω διαρκώς."

Άρα εσείς κάνετε κάθε χρόνο το μαντού;

"Ε, η αλήθεια είναι το παραμελούμε...τι να κάνουμε...έχω να το κάνω από παιδί κι εγώ."

Και καλά εγώ πες είμαι κακοπροαίρετος ή με ροπή προς θεωρίες συνωμοσίας.  (Διαβάστε εδώ για μια ενδιαφέρουσα πρόταση ηλεκτρονικής βελτίωσης υπηρεσιών υγείας με μηνύματα από το κινητό.)  Αλλά όταν τόσοι παιδίατροι είναι ανενημέρωτοι, δεν ενημερώνουν και εμάς και τελικά αυτό που γίνεται είναι λάθος, ποιός φταίει;  Ο θρίαμβος των φαρμακευτικών εταιρειών είναι τελικά στην σύγχιση που σπέρνουν προκειμένου στον πανικό να αγοράζουμε.  Και όχι απλά να αγοράσουμε.  Τώρα μας θέλουν να τους τα στάζουμε κάθε χρόνο κατ’επανάληψη...

Βρε καραγκιόζη γιατρέ, αν δεν το κάνεις εσύ που ξέρεις υποτίθεται τους κινδύνους και μας βάζεις να τρυπάμε κάθε χρόνο τα παιδιά μας "προληπτικά" οι γιοί μου τι πιθανότητες έχουν να το κάνουν;

Ή μήπως όταν τα τρώγατε στην κρουαζιέρα που σας κέρναγε η φαρμακευτική δεν το συζητήσατε αυτό;

Σώβρακο που σου μετράει την πίεση.

Επιτέλους η τεχνολογία όπως πρέπει.  Αθέατη αλλά χρήσιμη.

http://www.wipo.int/pctdb/en/fetch.jsp?LANG=ENG&DBSELECT=PCT&SERVER_TYPE=19-00&SORT=41222899-KEY&TYPE_FIELD=256&IDB=0&IDOC=1416107&C=00&ELEMENT_SET=BASICHTML-ENG&RESULT=14&TOTAL=20&START=1&DISP=25&FORM=SEP-0/HITNUM,B-ENG,DP,MC,AN,PA,ABSUM-ENG&SEARCH_IA=IB2007052512&QUERY=pa%2fphilips%0d%0a+AND+DP%2f10%2f01%2f2008

• Ναι στους υπολογιστές και το δίκτυο στα σχολεία αλλά εφόσον πρώτα: α) Είναι μικρές σε μέγεθος οι τάξεις, β) Υπάρχει πλήρης βιβλιοθήκη, γ) Πληρώνονται και εκπαιδεύονται επαρκώς οι καθηγητές και δ) γίνεται αφού τα παιδιά μάθουν να λειτουργούν χωρίς αυτά.
• Ναι στα παιδικά κινητά, αλλά εφόσον τα παιδιά έχουν πρώτα διδαχθεί κάπως την ιστορία της τεχνολογίας, την σχετικότητά της και την επίπτωσή της στην ζωή μας.  Είναι κάτι το οποίο δεν έγινε με την τηλεόραση και δεν γίνεται ακόμα με τους υπολογιστές.  Σκοπός μας πρέπει να είναι να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία και όχι αυτή να χρησιμοποιεί εμάς.
• Ναι στους φραγμούς και τους περιορισμούς της χρήσης τεχνολογιών από παιδιά.  Να μπει ως μάθημα στο σχολείο (με όποιο όνομα θέλει να δώσει κάποιος στο μάθημα) η σχέση γλώσσας και πραγματικότητας.  Χωρίς να μπλέξουμε σε μεταμοντέρνες ανησυχίες ή απλοϊστικές θεωρίες συνωμοσιών, χρειάζεται να εξοπλίσουμε τους νέους με εργαλεία για να αποκωδικοποιούν τον όγκο πληροφοριών και συμβόλων με τα οποία βομβαρδίζονται.
• Ναι στα θρησκευτικά, τη σύγκριση θρησκειών, την κατανόηση, ερμηνεία και εξερεύνηση της έκφρασης της μεταφυσικής αγωνίας του ανθρώπου.  Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να καταλάβουμε την τέχνη, την ιστορία ή τον ίδιο τον εαυτό μας.  Δεν είμαστε μόνοι, όσο κι αν νιώθουμε έτσι καμιά φορά περιτριγυρισμένοι από ηλεκτρονικές συσκευές χωρίς θρησκεία.  Παλιότερα ένωνε τους ανθρώπους το άγιο πνεύμα, τώρα έγινε slogan της Nokia!  Όποια κι αν είναι η γνώμη μας επί του θέματος, πρέπει να αποκτήσουμε ένα συνειδητό σημείο αναφοράς.
• Ναι στην επιστημονική γνώση αλλά χέρι με χέρι με την ιστορία της επιστήμης.  Η επιστήμη και η τεχνολογία είναι ακόμα ένα παραμύθι το οποίο αύριο θα καταρριφθεί και θα βελτιωθεί.  Είναι μια σχετική αλήθεια, όπως η ιστορία και η θρησκεία.  Αυτή η σχετικότητά όμως δεν πρέπει να μας εμποδίζει από το να ψάχνουμε για τρόπους κατανόησης και συνύπαρξης στον κόσμο μας.

Από την σκοπιά της υγείας μας

.

  Θα γίνω ίσως ο πρώτος που θα γράψει τόσο ξεκάθαρα την παρακάτω πρόταση:  Η τεχνολογία κάνει οπωσδήποτε πολύ κακό στην υγεία σας.  Όχι μόνο η ακτινοβολία του κινητού, αλλά και αυτή της οθόνης, από το ραδιοφωνάκι και από την ηλεκτρική ξυριστική μηχανή, έχει οπωσδήποτε κάποια επίπτωση στον οργανισμό μας.  Άλλα είναι θετικά, άλλα αρνητικά, αλλά όπως κι αν το δούμε, οφείλουμε να προσέχουμε και να αναλύουμε. 

Κατά κατηγορία:

 . 

Βλάπτει η ακτινοβολία των ηλεκτρονικών συσκευών?  «Ναι/ όχι/ ίσως/ δεν ξέρουμε/ θα το ψάξουμε/ αναμένεται έρευνα/ θα συσταθεί επιτροπή» είναι η απάντηση, η οποία μοιάζει αρκετά βέβαια με αυτήν που ακουγόταν και για τις επιπτώσεις του τσιγάρου την δεκαετία του ‘60 μέχρι που αποδείχτηκε διαφορετικά.  Οι γνώμες διαφέρουν και η απόφαση – ελλείψει δυναμικής κρατικής παρέμβασης - παραμένει δική σας.  Σίγουρα όλες συσκευές λήψης και αποστολής παλμών, από το κινητό μέχρι το WiFi αποτελούν κύματα άξια μελέτης.  Και σίγουρα ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζουν τον ανθρώπινο οργανισμό εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες οι οποίοι θα αποκαλύπτονται σταδιακά και...μπερδευτικά.

 . 

Οι ασύρματες συσκευές όμως, ίσως κάνουν καλό στην …πλάτη σας!  Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από τις ΗΠΑ, οι παθήσεις της μέσης παρουσιάζονται σε 31.8 εκατομμύρια αμερικανούς εργαζόμενους και κοστίζουν (υπολογίζεται) πάνω από 17 δισεκατομμύρια δολάρια σε νοσηλεία και μόνο.  (Χωρίς τις χαμένες ώρες εργασίας δηλαδή.)  Φαντάζομαι θυμάστε όλοι πόσο μας διασκέδαζε όλους το άσκοπο περπάτημα πάνω-κάτω κάποιου που συνομιλούσε στο κινητό του, αφήνοντας προς στιγμή την παρέα και το τραπέζι του.  Μελέτες παραγωγικότητας όμως (και ο management guru Jonathan Richer) πλέον συνιστούν την … «όρθια» συνομιλία για καλύτερη επικέντρωση στο νόημα της συζήτησης και αποτελέσματα.  Το ίδιο ίσως γίνει σύντομα και με τους φορητούς υπολογιστές μας και ξεφύγουμε από την τυραννία των άβολων γραφείων. 

. 

Η πρώτη κινέζικη λέξη για την καρέκλα, σήμαινε «κρεβάτι βαρβάρων» και πολλές από αυτές τις υπερμοντέρνες καρέκλες ή τις ακριβές δερμάτινες executive πολυθρόνες δεν παρέχουν ικανή στήριξη της πλάτης.  Ο εργονομοψυχολόγος Marvin Dainoff, μετά από χρόνια έρευνας κατέληξε ότι κάθε είδους εργασία απαιτεί και άλλη κλίση στην πλάτη και διαφορετικού είδους στήριξη.   Η δικτυωμένη ζωή μας σε γραφεία μειώνει όμως δραστικά την ανάγκη μετακίνησής μας.  Παλιά έπρεπε να πάω στην άλλη άκρη του γραφείου μου για να λάβω ένα φαξ.  Τώρα έρχεται στα «εισερχόμενά» μου, μαζί με τα ηλεκτρονικά μηνύματα από ανθρώπους που παλαιότερα έρχονταν στο γραφείο μου να μου τα πουν από κοντά.  Μπορεί λοιπόν κινητές ηλεκτρονικές συσκευές να μας απελευθερώσουν από την βλαβερή καθήλωση σε γραφεία;

.

 Υπάρχουν πολλές ακόμα παράμετροι και τεχνολογίες που πρέπει να συνυπολογιστούν.  Ένα περιοδικό τυπώνεται συνήθως στα 1200 dpi (κουκίδες ανά ίντσα).  Η ανάλυση της οθόνης του υπολογιστή ή του κινητού τηλεφώνου είναι περίπου δέκα φορές λιγότερη.  Επιπλέον έχει και σοβαρότατα θέματα αντανάκλασης και ευκρίνειας, δηλαδή για να μην κουράζει τα μάτια πρέπει να φροντίσουμε και άλλους παράγοντες στο περιβάλλον μας.  Η χρήση οθόνη υπολογιστή είναι πλέον από τους κύριους λόγους επίσκεψης στον οφθαλμίατρο.  Όπως και στις διαφημίσεις, η λάμψη της οθόνης υποδηλώνει τον υπέροχο και μαγικό κόσμο της πληροφορίας που ξεχύνεται προς το μυαλό μας.

. 

Εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης όμως δεν μας έχουν προετοιμάσει όμως για αυτό.  Μπορεί να έχει γίνει σημαντικό σημείο αναφοράς στη ζωή μας η πληροφόρηση που βρίσκεται σε μια οθόνη με 20 πόντους διαγώνιο, αλλά καθ’όλη την πορεία του είδους μας στον πλανήτη η επιβίωσή μας εξαρτιόταν από άλλα χαρίσματα αντίληψης.  Όπως την ικανότητα να δούμε έναν καρπό μέσα σε ένα τοπίο γεμάτο θάμνους, ή την δύναμη να κινηθούμε γρήγορα μέσα σε πολύπλοκα φυλλώματα ενός τροπικού δάσους.  Δεν υπάρχει βιολογική περίπτωση να μπορέσει να εξελιχθεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ο οργανισμός μας ώστε να βελτιστοποιήσει τον τρόπο λειτουργίας του για τις νέες τεχνολογίες.   Η τιμή της μετοχής που παρουσιάζεται ως γραπτό μήνυμα στο κινητό μας μπορεί να επηρεάζει την ικανότητα λήψης τροφής μας σήμερα όσο η ικανότητα στο σημάδι με ακόντιο πριν ελάχιστα (εξελικτικά) χρόνια.  Το μάτι μας όμως δεν είναι έτοιμο ακόμα για να του δώσει την πρέπουσα σημασία.

. 

Μια άλλη κατηγορία προβλημάτων που δεν ακούγεται πολύ είναι αυτή των Cumulative Trauma Disorder.  Ο όρος μπορεί να διαφέρει από χώρα σε χώρα, αλλά η ουσία είναι ότι η συνεχόμενη χρήση υπολογιστών δημιουργεί διάφορες επιπλοκές.  Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα παθαίνουν όσοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν ποντίκι.  Οι εννέα τένοντες και όλα τα νεύρα που περνάνε από ένα μικρό σωλήνα για να δώσουν εντολές στα δάχτυλα πιέζονται τόσο ώστε να δημιουργούνται υπερβολικά υγρά (οι υπόλοιποι μηχανισμοί της πάθησης δεν έχουν ακόμα μελετηθεί επαρκώς για να σας εξηγήσω περισσότερο με σιγουριά) και προκαλούν το 5-10% των ισόβιων προβλημάτων υγείας υπαλλήλων (πάλι στις ΗΠΑ, στατιστικές για Ευρώπη υπάρχουν δυστυχώς ελάχιστες).   Όπως εξηγεί στο εξαιρετικό του βιβλίο “Hands”, ο μελετητής της εξέλιξης και της μηχανικής των χεριών John Napier, το σύγχρονο design πολλές φορές κάνει λιγότερο πρακτικά τα εργαλεία μας.  Ο πατέρας μου έκατσε μια φορά πολλές ώρες προσπαθώντας να πείσει έναν τσοπάνη να του χαρίσει την γκλίτσα του, ένα πολύ απλό κομμάτι ξύλο που όμως ήταν ελαφρύ, στο σωστό μήκος και με μια διχάλα στην κορυφή ιδανική για το κράτημά της.  Και οι δύο ήξεραν ότι αν είναι να γίνεις ένα με ένα εργαλείο και για να γίνει σωστά μια δουλειά, καλό είναι αυτό να σου ταιριάζει.  (Ίδιους «έρωτες» έχω δει και με τσάπες ή πριόνια.). Δοκιμάστε λοιπόν αυτή την τακτική με το επόμενο ποντίκι, πληκτρολόγια ή κινητό σας, να γίνετε «ένα» με αυτό.  Κάποια εργαλεία, όπως το ποντίκι απαιτούν αποκλειστικότητα, δηλαδή να αφήσει κανείς το δεύτερο χέρι από το πληκτρολόγιο.  Όσοι θυμάστε τα πρώτα Apple θα είχατε ίσως προσέξει ότι δεν είχαν καν συντομεύσεις πληκτρολογίου (keyboard shortcuts).  Όπως και πολλοί άλλοι «βαριοί» χρήστες υπολογιστή, χρησιμοποιώ αποκλειστικά ταμπλέτα γραφικών εδώ και αρκετά χρόνια.  Αποτελείται από μια επίπεδη επιφάνεια και ένα στυλό το οποίο καταλαβαίνει (με ανάλυση 8 φορές μεγαλύτερη του ποντικιού και ευαισθησία στην πίεση και την κλίση) τι θέλω να κάνω με πολύ πιο φυσικό τρόπο.  Πλέον μάλιστα, με την αρκετά αξιόπιστη αναγνώριση γραφής, χρησιμοποιώ όλο και λιγότερο το πληκτρολόγιο. . Το πληκτρολόγιο όμως είναι μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση ανατροπής εργονομίας.  Αν προλάβατε τις μηχανικές γραφομηχανές θα θυμάστε την μεγάλη διαδρομή του πλήκτρου, την χαρακτηριστική αίσθηση καθώς έφευγε το γράμμα για να χτυπήσει το χαρτί, πως τρανταζόταν το γραφείο όταν έφτανε στο τέλος της γραμμής και επέστρεφε (return) στην αρχή.  Τα σύγχρονα πληκτρολόγια με το απαλό άγγιγμα μεταφέρουν μεγάλους κραδασμούς στα δάχτυλα.  Είναι πιθανό ότι η μεγαλύτερη δύναμη που απαιτούσε η παλιά γραφομηχανή μετατόπιζε μέρος της πίεσης στους μυς της πλάτης.  Τέλος η μεγάλη διαδρομή των χαρακτήρων (που σημειωτέον είχαν ελατήρια για να επιστρέφουν) πιθανώς ανάγκαζε τον χρήστη να κάθεται και πιο όρθιος σε σχέση με την μηχανή.  (Η συντριπτική πλειοψηφία χρηστών υπολογιστή τον έχουν διαγώνια προς το σώμα τους λόγω έλλειψης χώρου στο γραφείο τους.)  Άρα πρόκειται ίσως για μια κλασσική περίπτωση όπου η νέα τεχνολογία αποδεικνύεται τελικά χειρότερη από την παλιά!

.

 “Machines should work, people should think.”«Οι μηχανές πρέπει να δουλεύουν, οι άνθρωποι να σκέφτονται.»Thomas J. Watson – Πρόεδρος IBM 

. 

 Η παραπάνω δήλωση είναι αρκετά παλιά, αλλά τα οράματα της καθαρά πνευματικής ύπαρξης συνεχίζουν να αποτελούν τον πυρήνα του marketing συσκευών υψηλής τεχνολογίας και επικοινωνιών.  Στο τέλος της διαφήμισης είναι πάντα κάποιος χαμογελαστός με τα χέρια σταυρωμένα πίσω από το κεφάλι, μισοξαπλωμένος σε μια καρέκλα. (Παρεμπιπτόντως είναι πολύ κακή στάση αυτή!)  Το μηχάνημα κάνει την δουλειά, ο άνθρωπος είναι περιχαρής γιατί δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα.  Αναμφισβήτητα υπάρχουν πολλές δουλειές που είναι καλό να γίνονται από μηχανήματα. 

. 

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ένα ανθρώπινο άγγιγμα, το χώμα και το δέντρο είναι αληθινά γεγονότα για τα οποία είμαστε σίγουρα κατασκευασμένοι.  Το DTP, το internet και οτιδήποτε virtual είναι κατασκευάσματα του ανθρώπου με πολύ μικρότερη ιστορία εξέλιξης.   Είναι πιστεύω φρόνιμo να τα αντιμετωπίζουμε ως παιδιά, ως τα έμβρυα που πραγματικά είναι στην μεγάλη ιστορία του πλανήτη μας.   

. 

Θα τα εξελίξουμε για να μας βολεύουν.  Όχι το ανάποδο.   

Οι βαθμίδες της κερατοσύνης:

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Μέρας των Κερατάδων σήμερα 15 Φεβρουαρίου και βάση της γνωμοδότησης της 2ης σχετικής μπυροσύναντησης, αυτές είναι οι βαθμίδες της κερατοσύνης.  Είναι πολύ σημαντικό πριν τις διαβάσετε να καταλάβετε ότι δεν είναι αστεϊσμοί ή κάτι ελαφρύ.  Πρόκειται για συνανθρώπους μας οι οποίοι πχ όταν φτάσουν να είναι τάρανδοι, χρειάζονται την βοήθεια όλων μας να επανέλθουν σε κάποιο φυσιολογικό στάδιο κερατοσύνης.

1. Φαγούρα.  Πρώιμο αλλά υπαρκτό στάδιο.  Κάποιος κάνει καμάκι στην γκόμενά σας και αυτή δεν του το κόβει αμέσως.

2. Ελαφάκι.  Το πράγμα προχωράει.  Ο δικός σου βγαίνει για καφέ με μια χωρίς να σου το πει.

3. Τράγος. Μετά από πολύ συζήτηση όλα τα υπόλοιπα στάδια έχουν αφαιρεθεί και ο τράγος είναι κάποιος το ταίρι του οποίου έχει προχωρήσει σε ερωτική συνεύρεση με άλλον.

4. Τάρανδος.  Η κύρια ομάδα που μας απασχολεί και ο λόγος που φοράμε όλοι κέρατα ταράνδου στις κερατοσυναντήσεις μας.  Τάρανδος είναι κάποιος που αποδεδειγμένα τρώει κέρατο αλλά δεν το παραδέχεται ή επιμένει ότι τον/την αγαπάει και θα περάσει.

 .

Μην γελάτε για όλοι είμαστε σε κάποια από τις τέσσερις βαθμίδες αυτές.  Απλά συνήθως δεν το ξέρουμε!  Οπότε μαζευτείτε σήμερα με 5-6 φιλαράκια (κατά προτίμηση του ιδίου φίλου αλλιώς η συζήτηση συνήθως δεν φτάνει στο απαραίτητο βάθος) και εκμυστηρευτείτε ότι ιστορίες κεράτων ξέρετε.  Δικές σας, άλλων, δεν έχει διαφορά, είναι παναθρώπινο το θέμα.

.

Ο Αδάμ έγινε κερατάς χωρίς καν να υπάρχει άλλος άντρας στη Γη.  Συνηθίστε το!

Ναι, είναι μύθος ότι διαλύεται ένα δόντι σε ένα ποτήρι Κόκα Κόλα.  Δηλαδή δεν εξαφανίζεται, αλλά μειώνεται κατά ένα ποσοστό.  Δεν είναι μυστήριο.  Απλά η οξύτητά της είναι 2.7.  Όπου το νερό έχει περίπου 7 και το...υγρό μπαταρίας περίπου 1.  Εξού και ο μύθος ότι μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να ξεκολλάς σκουριασμένες βίδες.  Δηλαδή μπορεί να δουλέψει αλλά πολύ καλύτερο το ξύδι ή κάποιο ειδικό υγρό για αυτή τη δουλειά!

To ξύδι είναι μια εξαιρετική εναλλακτική για οικιακές δουλειές όπως το σφουγγάρισμα.  Αλλά στο φαγητό τι να κάνουμε;  Τη λύση την είδα στο Ισραήλ.

Η Κόκα Κόλα είναι από τις πιο ύπουλες εξαρτήσεις με καθαρά πρακτικό τρόπο.  Όταν ξεκατινιάζεις τα παϊδάκια σου και την θεωρείς απαραίτητη για την χώνεψη, έχεις πρόβλημα.  Όταν είναι μόνιμη συνοδεία κάθε γεύματος (κατά την διαφήμιση) τότε είσαι πια εξαρτημένος σε ...ιατρικό επίπεδο.

Στο Ισραήλ έχουν μια εξαιρετική, Μεσογειακή εναλλακτική.  Λεμονάδα!  Κάθε τραπέζι έχει το νερό του, το κρασί του και την λεμονάδα του.  Παρόμοια διατροφή, παρόμοια υπερβολή με τα κρεατικά με εμάς.  Αλλά αντί να πνίγουν τον...πόνο τους και την δυσπεψία με Κοκα Κόλα, το κάνουν με λεμονάδα.  Νερό, ζάχαρη και λεμόνια.  Έχουμε μπόλικα, όλο τον χρόνο άλλωστε.

Οι υπόλοιποι μύθοι περί Κόκα Κόλας έχουν να κάνουν εξάλλου απλά με το νερό και την ζάχαρη (και καφείνη) που περιέχει.  πχ στην Βραζιλία το θεωρούν αφροδισιακό.  Ε, βέβαια, αν φτάσεις 2 το πρωί αφυδατωμένος να την πιεις, θα νιώσεις...ταύρος σε σχέση με πριν.  Δεν χρειάζεται κοκαίνη ή τα άλλα μυθολογικά συστατικά της για να το πετύχεις αυτό.

Λεμονάδα και πάλι λεμονάδα.

Πως θα κερδίσετε ένα ποδήλατο που διπλώνει για το μετρό 

Είχε αρκετή απήχηση το κείμενο για τα αναδιπλούμενα ποδήλατα dahon.  http://www.alexanderchalkidis.com/blog/post/2008/01/I-apandisi-gia-tis-metakiniseis-stin-poli---kai-mia-elliniki-patenda.aspx

Τώρα παίζει και ευκαιρία να κερδίσετε μερικά!  www.softwareroadshow.com βασικά διαγωνισμός του www.public.gr και καλή ευκαιρία να περάσει κανείς από τα πανέμορφα καταστήματά τους.  Ειδικά του Βόλου και του Συντάγματος είναι πανέμορφα και εξωτερικά.

Καθώς θα κατεβαίνετε στο κέντρο με το μετρό αναλογιστείτε πόσο πιο εύκολα θα ήταν όλα αν είχατε και ένα παραμάσχαλα...

To πολύ ενδιαφέρον είναι και η εκδήλωση της κλήρωσης, δηλαδή αυτό που θα γίνει στη σχολή Βακαλό και με την ευκαιρία των 25ων γενεθλίων τους.  Παρουσίαση του νέου Corel Draw X4, του νέου συστήματος χρωμάτων Goe της www.pantone.com αλλά κυρίως ο πολύς Robyn Preston να κάνει τα μαγικά του στο Photoshop και με διάφορα plug ins.  Αν ασχολείστε με οποιονδήποτε τρόπο με επεξεργασία εικόνας, είτε σαν γραφίστας, illustrator ή art/creative μην τον χάσετε.  Ένα από τα 100 κόλπα που δείχνει να σας μείνουν, θα είστε 200% πιο παραγωγικοί.  Και να μην σου μείνουν όμως, αλλάζει για πάντα ο τρόπος που προσεγγίζεις το πρόγραμμα, οποιοδήποτε πρόγραμμα.

Ο Robyn είναι και φωτογράφος βασικά γιατί τον νοιάζει να βγάλει από το κεφάλι του ότι εικόνα του έχει μπει.  Οπότε κάνει λίγο από όλα.  Τόσο καλά ώστε να τον χρησιμοποιούν τακτικά κολοσσοί όπως η Mercedes και πολλές ακόμα. www.nw-5.com το site του, αρκετά μπαγιάτικο σε σχέση με αυτά που μας δείχνει κάθε φορά.  Όταν λέει "α, να κάτι που έφτιαχνα χθες" είναι συνήθως κάτι που θα δούμε σε αφίσες ανά τον κόσμο ή στα κορυφαία περιοδικά.

Τα κάνει να φαίνονται όλα εύκολα, όπως όλοι αυτοί οι γκουρού (είναι Adobe evangelizer και Wacom και,,,και) αλλά με αυτόν είναι πραγματικά.  14 Μαρτίου.  Οπωσδήποτε!

Έλαβα πολλά μηνύματα (και δυστυχώς και μερικά post σε Ελληνικά που δεν διαβάζονται ακόμα!) στο θέμα μου σχετικά με την εγχείριση laser στα μάτια.  http://www.alexanderchalkidis.com/blog/post/2008/01/Lasik-eye-surgery.aspx

Τα πράγματα είναι χειρότερα από ότι νόμιζα.  Βέβαια όσο πιο παλιά στοιχεία κοιτάξεις, τόσο χειρότερα είναι και υποτίθεται ότι οι νέες τεχνικές είναι πάντα καλύτερες  (αλλά αδοκίμαστες σε βάθος χρόνου).

1. Δεν είναι σταθερό σε ποιότητα, ούτε γνωστό αναλυτικά το βιογραφικό του γιατρού που θα εκτελέσει αυτή την εγχείριση.  Προσπαθούνε να την παρουσιάσουνε σαν εγχείριση ρουτίνας, ενώ είναι ιδιαίτερα λεπτή δουλειά βέβαια.

2. Σε αρκετά επίπεδα μυωπίας ΔΕΝ μπορεί να γίνει εγχείριση, αλλά μερικοί προσπαθούνε (και τα παίρνουν τα λεφτά βέβαια) έτσι κι αλλιώς.  Που είναι η ευρωπαϊκή ή κρατική οδηγία σχετικά με αυτό το θέμα;  Θα το αφήσουμε στην διακριτική ευχέρεια αυτών που θησαυρίζουν εις βάρος μας να το αποφασίσουν;

3. Υπάρχουν προφανώς περιπλοκές καθώς ενηλικιώνεσαι και αρχίζει η πρεσβυωπία ή άλλες εξελίξεις των ματιών με την γήρανση.

4. Τα στεγνά μάτια είναι πολύ συχνό και πολλές φορές μόνιμο κατάλοιπο της διαδικασίας.  Στην καλύτερη περίπτωση απλώς πολύ ενοχλητικό φαινόμενο.

5. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες, μόλις ανέβασαν τα ασφάλιστρα γιατρών που εκτελούν αυτή την εγχείριση λόγω του αυξημένου αριθμού μηνύσεων.  Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ήταν πανεύκολο να αποδείξουν ότι ΔΕΝ έλαβαν επαρκή και αντικειμενική πληροφόρηση και ότι ο γιατρός παρουσίασε ως εύκολη, "εγχείριση ρουτίνας" και με "ψηλά ποσοστά επιτυχίας" την επέμβαση.

6. Μιλάμε για ιδιωτικές κλινικές που έχουν ως κύριο ανταγωνιστικό όπλο να χαμηλώσουν την τιμή τους για να κερδίσουν τον ανταγωνισμό.

7. Επίσης για να περιορίσουν τα έξοδα, πολλές κλινικές χρησιμοποιούν οπτικούς και όχι χειρούργους στα προκαταρκτικά στάδια τα οποία είναι πολύ σημαντικά.  Δεν μπορεί ένας χειρούργος με το καλημέρα να σε δει και να σε εγχειρίσει!

8. Δεν υπάρχει στον τιμοκατάλογο πρόβλεψη για επόμενες διορθωτικές επισκέψεις, άρα εξαρτάσαι από την καλή τους διάθεση να σε βοηθήσουν αν έχεις πρόβλημα.

9. Μια εκτενής μελέτη το 2001 βρήκε ότι μια στις 151 επεμβάσεις είχε καταστροφικά αποτελέσματα (ecstasia)

10. Δεν είναι επίσης καθόλου σαφές ποιά από τις δυο μεθόδους είναι καλύτερη.  Η Lasik έχει πιο γρήγορα αποτελέσματα, μπορεί να επαναληφθεί αν χρειαστεί σε 3 μήνες για διόρθωση και μπορεί να βλέπεις καλά σε 12 ώρες, αλλά συνδέεται πιθανά με σοβαρές επιπλοκές.  Από την άλλη, με PRK αργεί η επούλωση και σε 6 μήνες το νωρίτερο μπορείς να κάνεις διόρθωση.  Δυστυχώς επειδή πολλές κλινικές υποστηρίζουν την μία ή την άλλη, δεν δίνουν πάντα αντικειμενικές πληροφορίες στους υποψήφιους πελάτες.

Υπάρχουν ελάχιστες έρευνες στατιστικές που να δίνουν ακριβή στοιχεία αποτελεσματικότητας.  Μια στην Αγγλία δείχνει 5% με σοβαρές επιπλοκές και άλλο 4.8% με χειρότερη όραση τελικά.  Αλλά οι λεγόμενες "δευτερεύουσες επιπλοκές" μπορούν να σου καταστρέψουν το κέφι, την δυνατότητα να συγκεντρωθείς και τελικά όλη σου τη ζωή!  Υπερβολική ευαισθησία στο φως, έλλειψη contrast, διάφορα εφέ στα μάτια...και απλά έχουμε ενδείξεις για παράγοντες (πχ εμμηνόπαυση) που επιβαρύνουν τις πιθανότητες επιτυχίας.

Ακούγεται αυτονόητο αλλά παραμένει ιατρική χειρουργική επέμβαση.  Δεν είναι αισθητικό θέμα.  Με ποσοστό κοντά στο 10% τουλάχιστον για αποτυχία (μερική ή ολική) σκεφτείτε σοβαρά αν είναι τελικά τόσο ενοχλητικά τα γυαλιά ή οι φακοί σας!

Λένε στο Marketing ότι αν ρωτήσεις κάποιον που μόλις αγόρασε αυτοκίνητο αποκλείεται να σου πει ότι δεν είναι καλό.  Άλλωστε έχει δώσει τόσα λεφτά και θα το έχει για αρκετά χρόνια.  Τι να πει ο άνθρωπος;

H εγχείριση laser στα μάτια για διόρθωση της μυωπίας κυρίως γίνεται όλο και πιο συχνή.  Αλλά είμαι πλέον σίγουρος ότι υποτιμούμε συστηματικά τα ποσοστά αποτυχίας της διαδικασίας.  Και, ακόμα πιο σημαντικό, ότι δεν γίνεται αντικειμενική πληροφόρηση των ανθρώπων που σκέφτονται να κάνουν την εγχείριση.  Στο κάτω κάτω είναι αισθητική επέμβαση για τους περισσότερους.  Ή μάλλον για τις περισσότερες αφού κυρίως στις γυναίκες απευθύνεται από άποψη marketing.  "Ξεφορτωθείτε τα γυαλιά σας" κλπ φοβερά επιχειρήματα.

Εγώ ξέρω 4 ανθρώπους που την έχουν κάνει (από πρώτο χέρι) και όλοι ταλαιπωρήθηκαν πολύ.  Για αρκετές μέρες ή μήνες είχαν πόνο, θολούρα, δεν βλέπανε καλά και γενικά ένιωθαν χάλια.  Όσοι έχετε περάσει κάποιον χρόνο με κάτι στο μάτι ξέρετε τι εννοώ.  Με μια γρήγορη αναζήτηση στο δίκτυο βρίσκει κανείς την ευγενική εξήγηση πιθανών παρενεργειών.  http://www.newvisionclinics.com.au/newvision/lasereyesurgery.asp?id=6&lvl=2&title=    http://www.noglasses.com/lasik-laser-eye-surgery/lasik_side_effects.html   http://www.accuvision.co.uk/eye/faq.htm   Αυτή είναι και η διπλωματική άποψη όσων πουλάνε αυτή την διαδικασία γενικώς.  94%...  και ποιός ακριβώς το ελέγχει.

Παρακαλώ με email ή post (Greeklish προς το παρών!) στα σχόλια, σημειώστε την εμπειρία σας.  Yποψιάζομαι ότι τα ποσοστά είναι κάπως έτσι:

50% μια χαρά κατευθείαν και όραση εντάξει μετά.

20% ταλαιπωρούνται κάνα μήνα δύο και μετά είναι εντάξει.

30% ταλαιπωρούνται πολύ και τελικά πάλι χρειάζονται γυαλιά, οπότε πέταξαν τα λεφτά τους.

Ω εξυπνάκηδες επιχειρηματίες/γιατροί του χώρου με τα λουσάτα websites σας και τα ακριβά σας φυλλάδια, για δείξτε μου πως βγάζετε τα δικά σας ποσοστά! (Δεν έχω κάτι με τους γιατρούς ειδικά, εδώ πχ αναλαμβάνω και τους δικηγόρους!)

Προσωπικά δεν θα το σκεφτόμουν ούτε για πλάκα να την κάνω την εγχείριση.  Δεν μπορώ να ρισκάρω να μην μπορώ να δουλέψω για 1-2 μήνες, πόσο μάλλον αν δεν πάει καλά για πάντα.  (Δεν θα σε καλύψει καμμία ασφάλεια αφού το έκανες μόνο σου στα μάτια σου!)  πχ να έχω προβλήματα στην οδήγηση την νύχτα;  Ή να βλέπω θολά ή περίεργα halo γύρω από τα αντικείμενα;  Ξεχάστε το!   Και δυστυχώς πιο πρόσφατες έρευνες με επιβεβαιώνουν, πατήστε εδώ για αυτές.  http://www.alexanderchalkidis.com/blog/post/2009/09/New-concern-for-long-term-effects-of-Lasik-laser-eye-surgery.aspx

Όπως πάντα, στην Ελλάδα είναι χειρότερα τα πράγματα γιατί οι γιατροί κάνουν ότι θέλουν χωρίς κανένα νομοθετικό πλαίσιο ουσιαστικά που να τους περιορίζει.  Οπότε είναι μόνο σε εμάς να βρούμε την αλήθεια.  Πόσες εγχειρήσεις αποτυχαίνουν;  Σου δίνουν τα λεφτά σου πίσω;  Όχι βέβαια!  Αν σε τυφλώσουν;  Δεν ξέρουν τίποτα!  Γιατί δεν ακούμε αυτές τις περιπτώσεις;  Γιατί όλοι πολύ θα θέλαμε να ήταν "εγχείρηση ρουτίνας", να γίνεται στα εμπορικά κέντρα όπως στην Αμερική.  Και δυστυχώς οι πελάτες που εξαπατήθηκαν δεν μιλάνε από την ντροπή τους. 

Ιδού και μια αμερικάνικη νομική εταιρεία που έχει και ειδικό κομμάτι στο site τους για μηνύσεις σε αυτό το θέμα.  http://www.newyork-injurylawyers.com/pages/lasik_eye_surgery_lawyer.html  Δυστυχώς στην Ελλάδα έτσι όπως είναι οι νόμοι είναι πολύ πιο δύσκολο να τους πιάσεις, αλλά αξίζει τον κόπο να πολεμήσουμε για καλύτερη πληροφόρηση τουλάχιστον.  Μια γνωστή μου που ταλαιπωρήθηκε μήνες, έκανε πολλαπλές επεμβάσεις μετά την πρώτη και τελικά πάλι δεν βλέπει, όχι μόνο δεν πήρε τα λεφτά της πίσω αλλά εγκατέλειψε την προσπάθεια όταν ο γιατρός (αν αξίζει τον όρο) της είπε "καλά, αν σου τα λέγαμε κανονικά από την αρχή, σιγά μην έκανες την εγχείριση!"

97% επιτυχία;  Για να μετρηθούμε...

(Για μια νέα συσκευή τοποθέτησης φακών επαφής - αν αυτό είναι το πρόβλημά σας - πατήστε εδώ.  Για περισσότερες πιο πρόσφατες μελέτες σχετικά με την Lasik ακολουθήστε τους παρακάτω συνδέσμους)

Μην αγοράζετε mountain bike!

Κατά πάσα πιθανότητα είναι παντελώς λάθος για τις ανάγκες σας. Πριν πολλά χρόνια κάτι πορωμένοι στην Καλιφόρνια ήθελαν να βρούνε τρόπο να κατεβαίνουν κακοτράχαλα βουνά με το ποδήλατο. Πήρανε λοιπόν σκελετούς κανονικών ποδηλάτων, έβαλαν φρένα μοτοσυκλέτας, άλλαξαν το τιμόνι και συνέχισαν με τις βελτιώσεις μέχρι που είχαν κάτι ικανό να επιβιώσει την τρέλα τους. (Από αυτούς μερικοί πέθαναν βέβαια στις πρώτες καταβάσεις!) Για αρκετά χρόνια το mountain biking υπήρχε μόνο σε αυτή την μορφή μέχρι που μια από τις εταιρείες που έκανε τις εισαγωγές κομματιών για αυτούς τους τρελάρες αποφάσισε να το βγάλει σε εμπορική παραγωγή. Ουσιαστικά η πρώτη εταιρεία που βγήκε στην αγορά αυτή ήταν η Marin. (www.marinbikes.com )

Παρατηρείτε κάτι σε αυτή την ιστορία; Αναφερόμαστε σε τρελάρες οι οποίοι κάνουν extreme sports! Οι οποίοι πήρανε ένα κανονικό ποδήλατο και το χαλάσανε ουσιαστικά. Η γεωμετρία του είναι φτιαγμένη για να μην κάθεστε αλλά να στέκεστε πάνω από το τιμόνι στην κατάβαση βουνού. Στην ευθεία, ναι, θα πιαστείτε! Όλη η λογική του mountain bike είναι ανάποδη από τις ανάγκες σας.

Αν δεν βγαίνετε λοιπόν συχνά σε άγριους κατήφορους (δεν μιλάω καν για χωματόδρομους) δεν έχετε κανέναν απολύτως λόγο να αγοράσετε mountain bike. Η γοητεία τους είναι λίγο σαν τα τζιπάκια και τα SUV όμως. Όλοι θέλουν να δείχνουν σαν να είναι τύπου που κάνουν τέτοια πράγματα. Οπότε πάρτε ένα city ποδήλατο ή ένα υβριδικό (en.wikipedia.org/wiki/Hybrid_bicycle ) το οποίο να φαίνεται αρκετά «άγριο» και αφήστε τις πολύπλοκες αναρτήσεις μόνο για όσους τις χρειάζονται…

Η απάντηση για τις μετακινήσεις στην πόλη και μια σημαντική ελληνική πατέντα!

Αν μπείτε στο www.dahon.gr θα δείτε κάτι γνώριμο.  Θυμάστε τα παλιά ποδήλατα που είχαμε μικροί που δίπλωναν στη μέση;  H σύγχρονή τους έκδοση είναι πανάλαφρη, διπλώνει με μια κίνηση και έχει όλα τα καλούδια της υψηλής τεχνολογίας σε ταχύτητες και ποιότητα κύλισης.  Για όσους δεν το έχουν δοκιμάσει, δυστυχώς στο μετρό απαγορεύονται τα ποδήλατα.  Είναι τρελό και μοναδικό μάλλον για τα ευρωπαϊκά δεδομένα αλλά μέχρι να βάλει κάποιος τάξη εκεί η μόνη λύση είναι αυτή:  πάτε στο μετρό, διπλώνετε το ποδήλατο, το σπρώχνετε στην μια ρόδα (σαν καρότσι) ή του κουβαλάτε παραμάσχαλα, βγαίνετε από την άλλη, κάνετε την δουλειά σας.  Υγιεινά, φτηνά και πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο.   Είναι και η μόνη λύση για όσους ζούνε σε περιοχές που τους κλέβουν συχνά τα ποδήλατα αφού με μια κίνηση το ανεβάζετε οπουδήποτε.  Βγαίνουν ακόμα και τύπου mountain bike αναδιπλούμενα!    Θα τα έχετε δει ίσως πίσω από κάτι τροχόσπιτα και αυτοκινούμενα Ιταλών ή σε μαρίνες πάνω σε ιστιοπλοϊκά και σκάφη αναψυχής.  Είναι μονόδρομος όπου δεν υπάρχει πολύς χώρος.

Η πατέντα όμως του φίλου μου του Τόλη του Τσιμόγιαννη δεν είναι μόνο ότι κατάφερε να επαναφέρει αυτό το είδος.  Άλλωστε σε όλες τις άλλες χώρες του κόσμου, στα αστικά κέντρα θα δείτε πολλά περισσότερα ποδήλατα από ότι στην Ελλάδα.  (Όταν λέω σε ανθρώπους ότι πηγαίνω με το ποδήλατο στην δουλειά όλοι ρωτάνε με γουρλωμένα μάτια "από την Κηφησίας;" σαν να είμαι ο πιο ριψοκίνδυνος κασκαντέρ...)  Η καταπληκτική βελτίωση στο όλο θέμα είναι το ηλεκτρικό ποδήλατό του.  Δεν είναι εφεύρεσή του προφανώς αλλά είναι ίσως η πιο καλή εκτέλεση της ιδέας που έχω δει ποτέ.

Φανταστείτε λοιπόν ένα κοινό ποδήλατο (ή ακόμα και ένα αναδιπλούμενο) αλλά με ένα μικρό κουτί μπροστά ή πίσω.  4 κιλά όλο κι όλο με τις πιο σύγχρονες μπαταρίες του κόσμου (άρα ελαφριές).  Όποτε θέλετε λίγη ώθηση πατάτε τον μικρό μοχλό στο τιμόνι και πάτε με 24 χιλιόμετρα την ώρα!  Τόσο απλό.  20-45 χιλιόμετρα αυτονομία, ανάλογα με τις συνθήκες.  Καθότι 24 χιλιόμετρα την ώρα είναι πολλά όταν είσαι σε ποδήλατο (εγώ που το δοκίμασα, δεν κατάφερα να το τερματίσω - μου φαινόταν τρελό να πηγαίνω τόσο γρήγορα σε ποδήλατο!) συνήθως θα κάνεις και λίγο πετάλι. 

Τα πλεονεκτήματα άπειρα:  δεν χρειάζεσαι άδεια.  Και νόμιμα.  Εξού και τα 24 χιλιόμετρα την ώρα περιορισμός.  Όχι σαν κάτι μοτοποδήλατα που είναι τελείως παράνομο να κυκλοφορούν χωρίς άδεια, o Τόλης μελέτησε και την ευρωπαϊκή νομοθεσία στο θέμα πριν το βγάλει στην παραγωγή.  Είναι πανάλαφρο.  Για ένα παιδί, έναν ηλικιωμένο, μια κυρία χωρίς μπράτσα, ένα μηχανάκι δεν ανεβαίνει σε πεζοδρόμιο.  Είναι υπέροχη αίσθηση και σε προτρέπει να κάνεις ποδήλατο όσο θέλεις.  Άρα γυμνάζεσαι και όσο θέλεις, ανάλογα με τα κέφια σου εκείνη την ημέρα.  Φορτίζεις όποτε θέλεις και όπου βρεις πρίζα, αλλά με την αυτονομία του αυτό μπορεί να είναι και μια φορά την εβδομάδα, ανάλογα με την χρήση.  Προσαρμόζεται σε οποιοδήποτε ποδήλατο, δεν χρειάζεται δηλαδή να αγοράσεις καινούργιο.  Είναι διακριτικό (ο μηχανισμός μπαίνει μέσα στο κέντρο του τροχού) και κλειδώνει το κουτί με τις μπαταρίες.  (Ξεκλειδώνει αν θέλεις να το πάρεις μαζί σου, πχ για να το φορτίσεις στον 3ο που μένεις). 

Και το καλύτερο βέβαια;  Να το συνδυάσεις με αναδιπλούμενο!   Έχω δοκιμάσει τους περισσότερους συνδυασμούς μετακίνησης.  Αυτοκίνητο και παρκάρω μόλις δω κίνηση για να ανεβώ στο ποδήλατο.  Μετρό και πατίνι.  Τα ποδαράκια μου βέβαια.  Αλλά το ηλεκτρικό αναδιπλούμενο πρέπει σίγουρα να είναι αυτό με την μεγαλύτερη γκάμα.

Στην Ελλάδα η γέννα με καισαρική τομή δυστυχώς είναι πλέον κανόνας.  Για καθαρά οικονομικούς λόγους οι γιατροί έχουν μετατρέψει μια χειρουργική επέμβαση εκτάκτου ανάγκης σε βιομηχανία.  Στις ιδιωτικές μάλιστα κλινικές τα ποσοστά είναι συντριπτικά.  Όπως υπολόγισα στην γέννα του δεύτερού μου γιου, αν πανω από δυο γυναίκες έκαναν φυσιολογικό πολύωρο τοκετό, ίσως να μην προλάβαινε το "εργοστάσιο" του Ιασώ τις υπόλοιπες στην γραμμή παραγωγής του! Η Λάρα είχε κάνει ήδη δυο γέννες με καισαρική.  Δεν έχει σημασία η πρόφαση των ιατρών.  Με έναν συνδυασμό κινδυνολογίας και ευθυνοφοβίας εξάλλου φτάνουμε να έχουμε πενταπλάσιες καισαρικές από ότι Αγγλία και ΗΠΑ. 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά από μια καισαρική, πόσο μάλλον δυο, κανένας δεν αναλαμβάνει γυναίκα για απόπειρα φυσιολογικού τοκετού.  Όπως ίσως κανείς δεν θα έλεγε "οχι" στον Μουσολίνι το '40...Όπως είπε ντοπαρισμένη μέχρι τα αυτιά η Πατουλίδου "για την Ελλάδα ρε γαμώτο". Τι κερδίζουμε σαν έθνος όταν ένας γιατρός ξεπετάει μια γέννα σε 10 λεπτά;  Για έναν άνθρωπο με νυστέρι, κάθε πρόβλημα απαντιέται με χειρουργείο...  Με ταρίφα 3-5 χιλιάδες ευρώ, σε ένα μέτριο πρωινό του μπορεί να βγάλει περισσότερα από το ετήσιο εισόδημα του μέσου Έλληνα.  Και αντί να τους σταυρώσουμε, τους λέμε και ευχαριστώ μέσα στη συγκίνηση που προκαλούν τα γεννητούρια. Σκέφτκα τη μήνυση αλλά από ότι φαίνεται με έχουν προλάβει.  Οι χασάπηδες δεν είναι υπάλληλοι του "Ιασώ", απλά χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις του.  Το γεγονός όμως ότι είναι και μέτοχοι δεν είναι αξιόποινο;  Έχουν και άμεσο και έμμεσο κέρδος αν προκαλέσουν την πιο ακριβή (αλλά οικονομική στον δικό τους χρόνο) επέμβαση.  Κάθε ανούσια πανάκριβη εξέταση σε μάνα ή μωρό, κάθε αναίτια χρήση θερμοκοιτίδας ανεβαίνει η τιμή των μετοχών. 

Είναι όμως και απάνθρωπο εργοστάσιο.  Μας στερεί όλους την πιο μαγική ίσως στιγμή της ζωής μας.  Υπό τον φόβο της μήνυσης, αλλά κυρίως για μέγιστη χρήση του χώρου σε ώρες αιχμής, πολύ σπάνια επιτρέπουν την παρουσία του πατέρα.  Είναι άλλωστε χειρουργείο σου λέει...  Το παιδί το εξαφανίζουν τις κρίσιμες πρώτες ώρες που θέλει όσο τίποτα το βυζί της μάνας και η μάνα μαραζώνει στην καταθλιπτική αίθουσα ανάνηψης.  Ούτε ο πιο σαδιστής ναζί δεν θα έκανε τέτοια βασανιστήρια με το γάντι. Είναι το πιο εκνευριστικό, το πόσο οργανωμένοι είναι.  Με ...διαδικασία ISO φροντίζουν να γίνουν όλα όπως τα θέλουν.  Με το γάντι.  Ο πελάτης έχει μεν πάντα δίκιο αρκεί να ζητάει αυτό που του δίνουμε.  Βρε παιδιά λίγο ακόμα να κρατήσω αγκαλιά το παιδί μου;  Όχι ξέρετε πρέπει να κάνει εξετάσεις...καλύτερα, ο παιδίατρος είπε...οι δικαιολογίες αληθοφανείς και μελετημένες.  Το εργοστάσιο αμείλικτο. 

Έστω ότι θέλεις να φύγεις πιο νωρίς.  Α, να υπογράψεις σε οχτώ σημεία ότι αναλαμβάνεις την ευθύνη και τρεις μαραθώνιοι για να πετύχεις τους απαραίτητους γιατρούς μπας και τους πείσεις.  Μελετημένα πράγματα.  Αμείλικτα. Δε λέω να ξεγεννάμε όλοι στα σπίτια ή στα...χωράφια.  Αλλά ακόμα και χώρες με καλύτερα ποσοστά στην θνησιμότητα νεογνών έχουν ποσοστό καισαρικών μισό, ένα τρίτο ή και ακόμα μικρότερο από ότι στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στις ιδιωτικές κλινικές.  Στο κάτω κάτω είναι μια φυσιολογική διαδικασία!  Αν χρειαστεί κάτι έκτακτο, μπορεί η μαία να συμβουλεύσει να μεταφερθεί η μητέρα σε νοσοκομείο.  Εξαίρεση, όχι κανόνας.

Η φωτογραφία από το κυλικείο τα λέει όλα - κλειστό.  Αφού ΞΕΡΟΥΝ ότι δεν πρόκειται να προγραμματίσει κανείς γέννα!