Alex Chalkidis

Το σινεμά προσπαθεί να μας πείσει για μια εναλλακτική πραγματικότητα. Το 3D πλέον βοηθάει στην εμπειρία, μας παρασύρει πιο βαθιά και πειστικά σε άλλους κόσμους, όπως την Πανγαία του Avatar. Αλλά τώρα πρέπει να μας παρασύρει και με την θεματολογία του. Δεν αρκεί να διαβάσουμε την Κυριακή πριν το άνοιγμα των έργων ένα μικρό αφιέρωμα για τον αλκοολισμό ή τον αυτισμό (εφόσον αυτά τα θέματα πραγματεύεται ένα έργο). Υπάρχουν πιο πολύπλοκα θέματα που απαιτούν υπόβαθρο γνώσεων και σκέψης.  Ακόμα και το ¨κουλτουριάρικο" κοινό, σαν δημιουργός δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα μπορεί να σε ακολουθήσει πάντα.  Αν η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων δεν θέλει να καταντήσει απλά μια περιπέτεια με πολλά εφέ, πρέπει να έχουμε σκεφτεί τα θέματα (όπως πχ της οργής) λίγο παραπάνω πριν το δούμε. Αλλιώς απλά θα είναι μια σειρά από ενδιαφέροντα ερωτήματα, τα οποία μέσα σε ένα σινεμά και αραδιασμένα το ένα πίσω από το άλλο, θα πάνε αναπάντητα.

Ο Χριστός μπροστά σε ένα πλήθος. Ένας πιστός του φέρνει ένα ψάρι και ένα καρβέλι ψωμί. Ο Χριστός καλεί από το κινητό του το νούμερο μιας αλυσίδας γρήγορου φαγητού. «10,000 από τα νέα σάντουιτς με τόνο παρακαλώ». Φτάνουν αμέσως και καθώς τα μοιράζει στους πιστούς γυρνάει στην κάμερα και λέει: «Αν μπορούσα να τα φτιάξω τόσο γρήγορα και τόσο καλά θα ήμουν πραγματικά Θεός»!

Όλοι ελπίζουμε να μην υπάρξει ποτέ τέτοια διαφήμιση, ακόμα και οι άθεοι. Σκεφτείτε όμως πόσα από τα σύμβολά μας αναπαράγονται σε εκατομμύρια περιπτώσεις χωρίς τον σεβασμό που θεωρούμε ότι τους αξίζει. Η ελληνική σημαία πάνω σε κονσέρβες ή σαν κουμπί επιλογής γλώσσας σε σελίδες του internet. Χριστιανικά σύμβολα σε εξώφυλλα δίσκων ή μπλουζάκια συγκροτημάτων χέβι μέταλ. Δεν πρόκειται αναγκαστικά για βλασφημία ή έλλειψη σεβασμού. Συμβολα άλλων θρησκειών σε παιχνίδια, το δωδεκάθεο σε παραλλαγές του Hollywood.  Το πρόβλημα είναι ότι με την επανάληψη και την μεγάλη διαθεσιμότητα, τα σύμβολα χάνουν την δύναμή τους, γίνονται κοινότυπα.

Οι τεχνολογίες της νέας χιλιετίας κάνουν ακόμα πιο εύκολη και γρήγορη την αναπαραγωγή των συμβόλων μας. Εικόνες, ήχοι και κείμενα ταξιδεύουν παντού ανεξάρτητα από τις προθέσεις των δημιουργών τους. Εκπαιδευτικοί, δημόσια πρόσωπα, διαφημιστές και όλοι όσοι βρίσκονται στα σημεία δημιουργίας ή αναμετάδοσης των μηνυμάτων αποκτούν μια μεγάλη ευθύνη:

Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε μια κοινή γλώσσα πρέπει να βρούμε την τεχνογνωσία και τις τεχνολογίες για να τιθασεύσουμε την καταιγίδα των συμβόλων. Να σταματήσουμε την διαρροή του νοήματος. Και να βρούμε την πηγή μιας νέας επικοινωνίας πέρα από το brand building και το design.  Αντί να ασχολούμαστε διαρκώς με νομικά θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας να ξαναθυμηθούμε πως η ηθική είναι ζωντανό πράγμα (εδώ πχ μερικές ιδέες μου για την ηθική στον προγραμματισμό).  Δεν φταίει η παγκοσμιοποίηση ούτε είναι έξω από το χέρι μας .  

To internet δεν μυρίζει! Τουλάχιστον όχι ακόμα. Παρά τα πάμπολλα πλεονεκτήματα της ηλεκτρονικής επικοινωνίας με τον πελάτη, υπάρχουν πολλές τεχνολογίες που θα πρέπει να βελτιωθούν για να μεγιστοποιήσουμε την απήχηση του κυβερνομηνύματος.

Στο δίκτυο μπορούμε να διαβάσουμε πολλές πληροφορίες. Μπορούμε να δούμε φωτογραφίες και να ακούσουμε ήχους. Στο μέλλον θα βλέπουμε με όλο και μεγαλύτερη άνεση κινούμενη εικόνα. Από τις αισθήσεις που έχουν μείνει εκτός, η πρώτη που θα βρει εφαρμογή θα είναι η μυρωδιά.

Ο υπολογιστής ή η τηλεόρασή σας λοιπόν θα βγάζει εξωτικά αρώματα στο ταξιδιωτικό πρόγραμμα ή την διαφήμιση αντηλιακού. Γιατί? Γιατί η μυρωδιά έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία σας προσπερνώντας τους λογικούς φραγμούς που αντιμετωπίζουν τα οπτικά ή ακουστικά μηνύματα.

Οι μυρωδιές είναι πολύ περισσότερο από απλά τεχνάσματα. Μπορούν να επικοινωνήσουν τα λεπτά αρώματα συναισθημάτων που δεν θα μπορούσαν να περιγραφούν αλλιώς.

(Το κείμενο είναι από αυτά που είχα γράψει για την σειρά μονόλεπτων με τον τίτλο "Millenium" που παίχτηκαν στο Mega Channel κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '90.  Έχει ενδιαφέρον τώρα που κοιτάω αυτά τα κείμενα που έγραψα πριν τόσα χρόνια.  Τα μισά έχουν ήδη γίνει πραγματικότητα, μερικά όπως αυτό έχουν ακόμα ζουμί σαν ερωτήματα.)

Η τιμή, τιμή δεν έχει

«Πόσο κάνει»? Η πιο συνηθισμένη ερώτηση του υποψήφιου αγοραστή κινδυνεύει να εκλείψει! Η απάντηση θα είναι πάντα «εξαρτάται». Αν είστε μέλος του κλαμπ του καταστήματος θα περάσετε την κάρτα σας για να εκμεταλλευτείτε το ιστορικό των κινήσεών σας. Αν έχετε αγοράσει τρία από τα συγκεκριμένα απορρυπαντικά αυτόν τον μήνα θα πάρετε δωρεάν ένα μαλακτικό. Επειδή ξέρουμε ότι συνήθως προτιμάτε συγκεκριμένη μάρκα αποσμητικού να σας πληροφορήσουμε ότι τα έχουμε σε προσφορά. Από άλλα συνεργαζόμενα καταστήματα παίρνετε πόντους που μπορείτε να εξαργυρώσετε εδώ ή να συλλέξετε για ένα εξωτικό ταξίδι.

Οι τεχνικές αυτές δεν είναι καινούργιες. Αλλά θα εξαπλωθούν χάρις στις νέες τεχνολογίες σε σχεδόν όλες τις συναλλαγές μας. Εννιά στους δέκα αγοραστές αυτού του κρασιού, προτίμησαν αυτό το τυρί. Μήπως πάνε καλά μαζί? Οι πληροφορίες συσσωρεύονται και αρχίζουν να επεξεργάζονται με ουσιαστικό και χρήσιμο τρόπο.

Αυτό το αεροπορικό εισιτήριο για τον επόμενο μήνα είναι πιο φτηνό γιατί υπάρχουν άδειες θέσεις. Τα δημητριακά 5% φτηνότερα για όσους δεν χρειάζονται την διπλή συσκευασία. Έχουμε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για πιο ειλικρινείς εμπορικές συναλλαγές. Το γιαούρτι αυτό είναι σε τιμή ευκαιρίας. Όχι γιατί στα 2 το τρίτο είναι δώρο. Ούτε είναι προσφορά γνωριμίας. Απλά λήγει αύριο.

(Το κείμενο είναι από αυτά που είχα γράψει για την σειρά μονόλεπτων με τον τίτλο "Millenium" που παίχτηκαν στο Mega Channel κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '90)

Ανεπίσημο project συγκριτικού:  3 διαφορετικά καταστήματα στην Στουρνάρη για αγορά νέου υπολογιστή (συναρμολόγηση).  Αγνοούμε την έντονη παρουσία αστυνομικών και το γενικό κλίμα βομβαρδισμένης Πολιτείας.

1. Πλαίσιο.  Κατεβαίνω στο υπόγειο, καλά τα έχουν καταφέρει σε τόσο λίγο χώρο μετά την πυρκαγιά στο απέναντι.  Ο υπάλληλος εξυπηρετεί άλλον κύριο αλλά μου δίνει αρκετή σημασία για να νιώσω ότι αξίζει να περιμένω. Πράγματι δεν αργεί.  Ρωτάει όσα χρειάζεται, συννενοούμαστε γρήγορα.  Το σύστημά του τον βοηθάει αρκετά.   Είμαι συγκεκριμένος σε τρεις μόνο απαιτήσεις και παρακολουθώ πως προτείνει αυτός για τα υπόλοιπα.  Βασικά διαλέγει ότι είναι σε προσφορά δηλαδή!   Στην οθόνη με ρωτάει αν βιάζομαι γιατί μια καλή ευκαιρία δεν είναι ετοιμοπαράδοτη.  Δείχνει γνώστης, αν και για το θέμα SSD ήταν αδιάβαστος.  Μου τυπώνει το τελικό αποτέλεσμα.  Δεν με φακέλωσε όπως κάνουν συνήθως στο Πλαίσιο για προσφορά.  Αν και δεν με ρώτησε στην αρχή πόσα θέλω να ξοδεψω, είχε πέσει μέσα τελικά.

2. eshop.  ΟΚ, με εκνευρίζει αυτό το μαγαζί, το παραδέχομαι. Σε ότι κι αν κάνει.  Το φυσικό του κατάστημα δεν είναι εξαίρεση.  Εκπέμπει...γυφτιά, δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω.  Αν και μεγάλο και ψηλοτάβανο καταφέρνει να με κάνει να θέλω να φύγω αμέσως.  Η ουρά αναμονής δεν βοηθάει βέβαια. Πόσο μάλλον που δεν είναι σαφές που πρέπει να περιμένεις. Τελικά περιμένω μόνο δέκα λεπτά και κάθομαι μπροστά σε έναν υπάλληλο.  Που μου λέει να περιμένω.  Πέντε λεπτά ακόμα αργότερα αρχίζουμε.   Ο τύπος είναι γνώστης και συμπαθής.  Ήξερε και αρκετά για το θέμα SSD.  Το ανόητο website όμως δεν βοηθάει καθόλου και κάνει μαγικά με πολλαπλά tabs και copy paste για να ακολουθήσει τον ειρμό μου.  Το σύνολο βγαίνει πιο ακριβό από το Πλαίσιο επειδή ο τύπος προσπαθούσε να αυξήσει το κόστος όπου μπορούσε και να επιλέγει αυτές τις περίεργες μάρκες...eshop όπου μπορούσε. Είμαστε 200 ευρώ πάνω από τον στόχο που του είχα πει.  Ακόμα χειρότερα, μου το παίζει Κινέζος σε στυλ "ε, τι να κόψουμε από αυτά;" και φεύγω μπερδεμένος με την προσφορά.

3. Cosmodata.  Δεν έχουν την πραμάτεια πια στο πεζοδρόμιο αλλά είπα να μπω να δω τι παίζει.  Ηρεμία.  Με έπιασε αμέσως ένας συμπαθέστατος υπάλληλος. Κομπιούτερ κομμένα, βγάζει μια φωτοτυπία και ένα στυλό. Έδειξε και αυτός ασχετίλα στο θέμα SSD αλλά αφού επέμενα, έκανε πίσω αμέσως σαν καλός έμπορος.  Φιλική κουβεντούλα και τελειώνουμε στον μισό χρόνο από τους άλλους.  Ούτε υπολογισμοί, ούτε τίποτα, ο τύπος σε ένα δευτερόλεπτο μου λέει το σύνολο.  "920" και προσθέτει αμέσως "πως την βλέπεις σαν τιμή;".  ΑΜΗΝ!  Επιτέλους ένα Έλληνας με αίσθηση παζαριού. 

Τα ψώνια μου τελειώνουν εδώ για σήμερα, αν και δεν αγόρασα από κανέναν από τους τρεις τελικά.  Αλλά για Σάββατο μεσημέρι ομολογώ εντυπωσιασμένος από το επίπεδο εξυπηρέτησης.

Πάντα μου έκανε εντύπωση πόσα λεφτά χαραμίζει ο κόσμος σε βελτιώσεις αυτοκινήτων.  Παίρνουν ένα ταλαίπωρο απλό αυτοκινητάκι 1200 ή 1400 κυβικών και το ταλαιπωρούν με χταπόδια, εξατμίσεις και άλλες "βελτιώσεις" οι οποίες όμως τελικά ελάχιστη διαφορά κάνουν.  Το στήσιμο του αυτοκινήτου δεν τους βοηθάει σε τίποτα, μόνο πιο γρήγορα θα καταλήξουν ίσως σε χαντάκι γιατί τα φρένα ή οι αναρτήσεις δεν θα τους βοηθήσουν την κρίσιμη στιγμή.

Το ίδιο γίνεται και στους υπολογιστές.  TuneUp απεδώ, Defrag απεκεί, Optimize από την άλλη, αναβάθμιση αλλά στο τέλος της ημέρας η διαφορά από ανύπαρκτη ως...στο μυαλό μας.

Επιτέλους μια τεχνολογία που κάνει πραγματική διαφορά.  Ένας υπολογιστής που άνοιγε σε 70 δευτερόλεπτα, ανοίγει σε 20. Μια εφαρμογή που έκανε 57 δευτερόλεπτα να αρχίσει, κάνει 10.  Αυτά είναι διαφορές που αξίζει να πληρώσεις.   Να ασχοληθείς.  Η τεχνολογία είναι οι σκληροί δίσκοι SSD.   Δεν είναι βέβαια σκληροί δίσκοι αλλά μνήμη σε σχήμα δίσκου. Δηλαδή μπορείς να αντικαταστήσεις τον παλιό δίσκο στο σύστημά σου και να επωφεληθείς άμεσα. Υπάρχει ένα μεγάλο "αλλά" βέβαια και αυτό είναι το λειτουργικό σύστημα.  Στα Vista δεν δουλεύει το κόλπο και στα ΧΡ η διαφορά είναι ελάχιστη.  Στα Windows 2000 όμως και στα Windows7 σφυράει, πετάει και ότι άλλο αυξητικό επίθετο εντυπωσιασμού μπορείτε να σκεφτείτε.

Ειδικά στα laptop, μικρότερη κατανάλωση, λιγότερος θόρυβος και μυθική αντοχή. 

ΟΚ, δεν είναι ακόμα όσο φτηνοί είναι οι παλιοί σκληροί δίσκοι, ούτε έχουν τις τεράστιες χωρητικότητες.   Αλλά όταν κάνεις τόσο γρήγορα την δουλειά σου, σε νοιάζει;

(Άλλες ενδιαφέρουσες φετινές τεχνολογίες εδώ)

Απόψε λέω να κλάψω

για όλες τις νότες

που δεν έπαιξα.

Για κάθε φεγγαρόλουστη νύχτα

που κοιμόμουν.

Και για τον αδελφό μου

που δεν βοήθησα

αρκετά απόψε.

Το 2010 θα είναι μια δύσκολη χρονιά για τους αστρολόγους. "Νέες ευκαιρίες στον επαγγελματικό χώρο εμφανίζονται" μπορεί να γράφουν όπως έγραφαν πάντα αλλά η πραγματικότητα θα απογοητεύει.  Την πρώτη φορά θα εκλογικεύσει ο άνεργος: "Έτυχε.  Ίσως είχα μια ευκαιρία αλλά δεν την κατάλαβα."  Την δεύτερη φορά θα το γράψουν αλλιώς.  "Να είστε προσεκτικοί στα επαγγελματικά σας."  Τι να κάνει ο άμοιρος που τα πιστεύει κιόλας, θα κάτσει να ξαναφτιάξει το βιογραφικό του.   Πάλι τζίφος.  Όσο προσεκτικός και να είναι, δουλειά δεν βλέπει.  "Από 25 Φεβρουαρίου ο ανάδρομος Ερμής φέρνει θετικές εξελίξεις στα οικονομικά σας."  Τι θετικές, ακόμα και το επίδομα ανεργίας τελείωσε πλέον, δεν υπάρχει τίποτα θετικό.  Και οι ανόητες γενικεύσεις των ζωδίων συνεχίζουν και συνεχίζουν να είναι άσχετες με την πραγματικότητα.

Αυτό δεν είναι καινούργιο πράγμα.  Όπως έχω εξηγήσει αναλυτικά εδώ, η αστρολογία είναι παντελώς κενή οποιουδήποτε περιεχομένου ή λογικής βάσης.  Μπορείτε κάλλιστα να ανοίγετε στην τύχη ένα βιβλίο από την βιβλιοθήκη, να κλείνετε τα μάτια και να ακουμπάτε τυχαία μια πρόταση με το δάχτυλο για καλύτερες συμβουλές.  (Και θα διαβάσετε και κάνα βιβλίο έτσι τουλάχιστον!)  Όταν ζορίζονται όμως έτσι οι αστρολόγοι, απόφοιτοι του πολυτεχνείου Καρμικής Βλακολογίας που συγχέουν την μελέτη των αστρικών σωμάτων με τις ανθρώπινες ζωές όσο πιο ψευτοεπιστημονικά μπορούν, αρχίζουν να λένε ότι η αστρολογία δεν είναι για καθημερινές συμβουλές, ούτε για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, ούτε για τίποτα τέτοιο.  Ότι όταν γράφει "ανοίγονται προοπτικές" εννοεί μέσα στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης που εξηγείται από την οπισθοδρομική Αφροδίτη που δεν έχει τελειώσει την γύρα της στον Κρόνο ακόμα κλπ κλπ.  Δηλαδή ότι είναι όλα τόσο σχετικά ώστε να μπορείς να τα ερμηνεύσεις όπως θέλεις αρκεί να τους τα σκας και να μην έχεις άλλη δουλειά. 

Ακριβώς!  Δεν έχει δουλειά λοιπόν τώρα ο κόσμος και στην απόγνωσή του, εκτός από το Facebook χασομεράει και με την αστρολογία για να βρει κάπου ελπίδα.  Αλλά ο συνδυασμός διαδίκτυο και αστρολογία είναι επικίνδυνος.  Από την μια βλέπεις πόσο διαφορετικές "προβλέψεις" κάνουν όλοι.  Πως γίνεται τα ίδια άστρα να δίνουν τόσο διαφορετικά στοιχεία;  "Οι μισοί είναι τσαρλατάνοι" λες και επικεντρώνεσαι σε όποιον σε συμφέρει.  Από την άλλη βλέπεις πόσο όμοιες είναι οι προβλέψεις στην γλώσσα και τον τρόπο που γενικολογούν.  "Θετικές εξελίξεις", "κάποια βελτίωση" και άλλοι έξυπνοι τρόποι να μην λες τελικά τίποτα.

Αντίθετα όσοι κάνουμε προβλέψεις στην τεχνολογία (hobby μου δημοσίως πολύ πριν τα blog στις στήλες μου στο PC magazine και άλλα περιοδικά) δεν έχουμε το παραμικρό περιθώριο σφάλματος.  Αν γράψεις "η Apple θα βγάλει φέτος ένα tablet computer" πρέπει να πεις και σε ποιο τρίμηνο και αν θα είναι αφής και από τις δυο μεριές και αν θα το λένε iPad.  Εγώ για παράδειγμα πιστεύω ότι ο Steve Jobs τα έχει δώσει όλα γιατί πλησιάζει το τέλος του, ότι η μετοχή της εταιρείας είναι έντονα κοπανιστός αέρας..  Προβλέπω ότι ο επόμενος διευθυντής της εταιρείας θα πατώσει παταγωδώς.  Αλλά αν δεν ορίσω πότε θα γίνει αυτό και σε τι βαθμό, κανείς στον χώρο μας, ούτε καν στο χρηματιστήριο δεν θα δώσει βάση.   Μπορώ λοιπόν να κάνω μια ανάλυση της πορείας του iPod και του μερίδιου αγοράς του που πέφτει, μια μελέτη στο πόσο αδύνατον είναι να εισαγάγει καινοτομία το επόμενο iPhone και άλλες τέτοιες δύσκολες αποστολές, κοιτώντας και εκτενώς το γενικό πλαίσιο και τα πλάνα των άλλων εταιρειών του χώρου.

Ή απλά να το ρίξω σε Ταρώ και να κοιτάξω το ζώδιο του SteveJobs για φέτος!

Πάντως ότι θα ήταν τόσο πολύ κακό το πρώτο iPad ξεπέρασε τις προβλέψεις μου.  Ότι δεν υποστηρίζει Flash αναμενόμενο αλλά γιατί δεν έχει multitasking;  Ότι είναι τελείως κλειστό σε εφαρμογές επίσης αναμενόμενο αλλά ούτε μια κάμερα, έστω και τραγική σαν του iPhone;  Και καλά για να βλέπεις ταινίες αλλά δεν έχει HDMI και δεν είναι 16:9!  Έχει άπειρα ανόητα καλώδια σύνδεσης οπότε θα πήξει ο χρήστης στα ανταπτοράκια που χάνονται εύκολα.  Ψευτοφορητότητα δηλαδή όταν καταλήγεις να έχεις μια βαλίτσα για να υποστηρίζεις την συσκευή...  Συμβουλευτείτε τον αστρολόγο σας για να αποφασίσετε αν πρέπει να το αγοράσετε! 

Δεύτερη φορά που με συγκινεί ο μάγειρας Γιάννης Μπαξεβάνης.  (Συγκεντρωμένες οι κριτικές από την άλλη φορά, εδώ.)  Απολαυστικοί άνθρωποι που δεν κολλάνε με τίτλους (πχ σεφ) και επικεντρώνονται στο νόημα, δηλαδή την γεύση.

Αυτή την φορά το concept είναι ...διαδικτυακό:  Επιλέγεις ανάμεσα σε 8 διαφορετικές πίτες.  Γεμίζεις με 8 είδη κρεάτων.  Και γαρνίρεις με την σάλτσα της επιλογής σου.  Custom souvlaki!

Εξωτερικά δεν προδιαθέτει τίποτα για αυτό που γίνεται όταν παραγγείλεις, εξού και το γεγονός ότι δεν θα δυσκολευτείτε να κλείσετε τραπέζι.  (Ακόμα, μόλις άνοιξε!)  Αλλά μετά αρχίζουν τα ψαγμένα κόλπα του Μπαξεβάνη:  κοντοσούβλι με εξωτικά φρούτα, κοτόπουλο σούβλας μαρινάτο με γλυκιά κόκκινη πιπεριά, χούμους από κουκιά και ρεβύθια, σαλάτα λάχανο πορτοκάλι ρόδι και δεν συμμαζεύεται!  Ακόμα και η χωριάτικη αποκτά ντάκο και κρίταμο αλλά παραμένει - όπως όλα - σε τιμές ψησταριάς της γειτονιάς.   Ακόμα και τα μαγειρευτά είναι στα 4 με 6 ευρώ.

Όλα αυτά διαδραματίζονται δίπλα στην Πέτρου Ράλλη στη Νίκαια, απέναντι από το πάρκο.  Από Τσικνοπέμπτη λέει θα αρχίσουν και κόλπα με σούβλες που θα περιφέρονται στα τραπέζια.

Εξαιρετικό βιβλίο εκλαϊκευμένης επιστήμης του Walter Alvarez.  Αρχίζει με τα δραματικά (ένα αντικείμενο με 10 χιλιόμετρα διάμετρο να καρφώνεται στην Γη με 30 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο!) και αφού κεντρίσει έτσι το ενδιαφέρον σου περνάει με όμορφο τρόπο τα βασικά της Γεωλογίας αλλά και την εξέλιξή της σαν επιστήμη.

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Όπως όλοι που απέκτησαν γραμμή DSL, απέκτησα και την σχετική διεύθυνση email.  Την οποία βέβαια δεν χρησιμοποίησα ποτέ, ούτε επικοινώνησα σε οποιονδήποτε.  Ποιός ανόητος θα ήθελε να χρησιμοποιήσεις μια διεύθυνση με κατάληξη @hol.gr ή @otenet.gr ή @forthnet.gr άλλωστε;  Αν αλλάξω αύριο πάροχο, τι θα κάνω με όσους ξέρουν την παλιά διεύθυνση;

Παρόλα αυτά, συνδεόμενος σήμερα να δω πως θα στείλω email διαμαρτυρίας στην Hellas On Line (Download speed 2.76 μόλις σε 24άρα γραμμή και upload 0.08!!) είδα σωρεία μηνυμάτων στα εισερχόμενά μου.  Και δεν ήταν τα συνηθισμένα χαζοτυπικά μηνύματα από την ίδια την HOL παρά κανονικότατο spam.

Καθότι την διεύθυνσή μου με κατάληξη HOL.gr δεν την έχω επικοινωνήσει ποτέ ή:

1. Κάποιος πήρε διευθύνσεις από την HOL (πχ υπάλληλος) και τις έδωσε σε Ινδούς, Κινέζους και απανταχού spammer, ή

2. Κάποια από την συνεργαζόμενες εταιρείες με την HOL έλαβε την λίστα και μετά κάπως αυτή προχώρησε σε λοιπούς spammer.

Και τα δυο σοβαρότατα προβλήματα.  Να μάντεψε κάποιος το user name δεν είναι πολύ πιθανό αφού το ορίζουν οι ίδιοι οι χρήστες κατά την ενεργοποίηση.  Και αν στέλνει κάποιος τυχαία σε οτιδήποτε@hol.gr και η HOL δεν έχει spam filter που να το αντιμετωπίζει κεντρικά (όχι τίποτα άλλο, αλλά και για τα προβλήματα που θα δημιουργεί αυτό σαν κίνηση στους server της) ακόμα πιο τρομακτικό.

Φανταστείτε να την χρησιμοποιούσα κανονικά την διεύθυνση πόσο πρόβλημα θα μου προκαλούσε.   Να κάνω τον κόπο να το αναφέρω το πρόβλημα στην HOL (μπας και απαντήσουν μετά από 2-3 εβδομάδες ως συνήθως) ή απλά να αλλάξω πάροχο;

O παραπάνω πίνακας κυκλοφορεί γενικώς αυτές τις ημέρες.  Με το σκεπτικό ότι "έχει ενδιαφέρον" μια τέτοια σύγκριση.  Δυστυχώς οι περισσότεροι αναγνώστες του δεν κάνουν τον κόπο να προχωρήσουν έστω και στοιχειωδώς την ανάλυση όμως.

Κατ'αρχάς βάζει μια ωραία μπλε κουκίδα σαν να είναι συγκρίσιμα μεγέθη!  Δηλαδή αυτό που κάνει η Microsoft με το λειτουργικό σύστημα (OS) συγκρίνεται με αυτό που κάνει η Google;  Ούτε καν η Apple μπορεί να συγκριθεί με τα Windows αφού τα Windows κατέχουν κεντρική θέση στην συντριπτική πλειοψηφία των ιδιωτών και επαγγελματικών εγκαταστάσεων ανά τον κόσμο.  Η Apple κάνει gaming software;  Πως ακριβώς κάνουν mobile applications και οι τέσσερις σε συγκρίσιμο επίπεδο;

Το γενικό ενδιαφέρον σε αυτό το άρθρο είναι ακριβώς πόσο ανόητοι μπορεί να γίνουν δημοσιογράφοι όταν απομονώνονται στον κόσμο του διαδικτύου και δεν μιλάνε με αληθινούς ανθρώπους.  (Το είχαν πάθει παλιότερα και στο ελληνικό περιοδικό "RAM" και ήμουν από τους λίγους με το θάρρος να το στηλιτεύσω τότε.  Τώρα έχουν πιο σοβαρά προβλήματα τα παιδιά και λιγότερο τουπέ ευτυχώς.)

Αλλά σε εμπορικό και πρακτικό επίπεδο είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις διαφορές.  Μπροστά στο business software που πουλάει η Microsoft οι άλλοι τρεις είναι μυρμήγκια.  (Όπως και αν καθορίσει κανείς τον όρο.)  Αλλά βάζουμε σε όλους μια μπλε κουκίδα και ο κόσμος δεν είναι πια μονοπώλιο...  Στο online search η Google έχει επίσης τρομακτικό μονοπώλιο αλλά ας μην το σκεφτόμαστε καλύτερα...κοκ Στο "video content" μπορεί να συγκριθεί το YouTube με οτιδήποτε άλλο έχουν οι υπόλοιποι;

Όπως έχω γράψει πολλές φορές για την Apple, είναι ο ιδανικός ψευτοαντίπαλος της Microsoft.  Φωνάζει πολύ και κάνει λίγα στο λειτουργικό και το Office όπου η Microsoft βγάζει τα λεφτά της.  Παρομοίως η Microsoft μπήκε θεωρητικά στα music players αλλά δεν έκανε τίποτα.  Όλοι χαρούμενοι.  Όποια επιτροπή και αν ρωτήσει μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν ανταγωνισμό!

Καλύτερα λέω εγώ να ασχοληθώ με την Παγκόσμια Ημέρα των Κερατωμένων που πλησιάζει... ; )

Για τρία χρόνια ασχολήθηκα να φτιάχνω τηλεόραση περί τεχνολογίας.  Και για πολλά περισσότερα με προβληματίζουν οι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να επικοινωνήσουμε τεχνολογικά θέματα από τα ΜΜΕ.  Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και η στήλη μου στο PC magazine κατέληξε να είναι περισσότερο κοινωνικός προβληματισμός για τον ρόλο της τεχνολογίας, ο οποίος συνεχίζεται σε κάποιο βαθμό σε αυτό το blog.

Το παραπάνω κλιπάκι είναι η ανάλαφρη άποψη, σαν να κάνουν η ΑΜΑΝ κάτι στο θέμα.  Αλλά το πρόβλημα είναι τεράστιο.  Η λογική του "μαγκαζίνου" που προσπάθησαν πολλοί να φορέσουν στα τεχνολογικά θέματα ποτέ δεν ευδοκίμησε λόγω μιας απλής αντίφασης στην βάση του θέματος:  αν κάνεις κάτι πολύ κατανοητό, χάνει την τηλεοπτική του αξία.  Ακόμα και όσοι θα ήθελαν να το δούνε θα βαρεθούν, πόσο μάλλον οι σχετικοί!  Επιπλέον ένα οποιοδήποτε τεχνολογικό θέμα, όπως πχ η αγορά ενός εκτυπωτή, μας απασχολεί για πολύ λίγο χρόνο.  Ποιά η περίπτωση να συμπέσει η προβολή της εκπομπής με το "παράθυρο" αυτό στο οποίο ψάχνουμε ενεργά για πληροφορίες;

Οπότε, όπως στο παραπάνω δείγμα, αποφεύγουμε το συγκεκριμένο και κοιτάμε τις γενικές εξελίξεις, τις τάσεις.  Προς τα που "πάει" η τεχνολογία σε κάποιον τομέα;  Κάτι σαν το tomorrow's world του BBC.  Αλλά για να το κάνεις αυτό χρειάζεσαι πολλές γνώσεις, πολύ έρευνα και τρομερές διασυνδέσεις.  Στον βαθμό που ένιωθα ότι το κατάφερνα ήταν σε έναν πολύ συγκεκριμένο κλάδο.  Για να το έκανα σαν το BBC θα ήθελα εκατό άτομα για την έρευνα!  To πλησιέστερο που έφτασα εγώ ήταν μια σειρά από μονόλεπτα στο Mega τα οποία πραγματεύονταν γενικά και αόριστα πως θα μας επηρεάσει η τεχνολογία στις επόμενες δεκαετίες.  Και εκεί βέβαια πέφτουμε στο πρακτικό πρόβλημα:

Τηλεθέαση!

Αν κάνεις κάτι για το ευρύ κοινό, χάνει συνήθως το νόημά του.  Γίνεται πολύ γενικό σε βαθμό κακουργήματος για όσους ξέρουν κάτι παραπάνω.   Αυτοί που ξέρουν κάτι παραπάνω πρέπει να υποστούν τα κομμάτια (στην γραμμική ροή χρόνου μια εκπομπής) τα οποία δεν τους ενδιαφέρουν.  Και άντε να βρεις παρουσιαστές!  Αν είναι καλοί στην τηλεόραση, είναι συνήθως άσχετοι από τεχνολογία.  Δεν πείθουν ότι ξέρουν και το παραμύθι "εγώ είμαι άσχετος αλλά θα προσπαθήσω" δεν περνάει τηλεοπτικά.  Αν είναι σχετικοί, είναι κατά 99% τραγικοί σε επίπεδο παρουσίασης και εκφοράς.  Και δεν έχουν καμία όρεξη να χάνουν ώρες στο μακιγιάζ, το μοντάζ, το σπικάζ ή οτιδήποτε άλλο σε ...αζ το οποίο δεν έχει να κάνει με την τεχνολογία.

Η λύση είναι σίγουρα στο διαδίκτυο πλέον και την επιλεκτική διαδραστικότητά του.  Βλέπουμε πλέον κλιπάκια, όχι εκπομπές.  Το παλιό μου το www.TechTV.gr το πήρε τώρα ένας παλιός φαν της εκπομπής, ο Άγγελος Διαμαντουλάκης που προσπαθεί να αναβιώσει το concept στην σύγχρονη εποχή.  Αν προλάβω, θα τον βοηθήσω, έχω αρκετές ιδέες που έμειναν στο ντουλάπι και πράγματα τα οποία δεν έχουν ακόμα δοκιμαστεί από κανέναν.

Στο μεταξύ μας μένουν οι αναμνήσεις από τα ταξίδια σε όλο τον κόσμο σαν αυτά εδώ:

Πριν σχεδόν δέκα χρόνια είχαμε οργανώσει την πρώτη προβολή του Τιτανικού σε 3D.   Μετά από μια γεμάτη μέρα παρουσιάσεων, σεμιναρίων και επιδείξεων.  Ήταν εμφανώς ανώριμη η τεχνολογία.  Η ταινία, απλά δικαιολογία για να κάνει ο Κάμερον το βίτσιο του και τα 3D υπερβολικά μακρόσυρτα και δύσκολα.  Αμερικανιά άσχημη.  Αλλά αρθρογραφούσα τότε στον χώρο και επέμενα ότι το 3D είναι το μέλλον του κινηματογράφου για έναν πολύ απλό λόγο:  το "απλό" σινεμά μπορώ πανεύκολα να το ανταγωνιστώ στο σπίτι μου σε τεχνικό επίπεδο με μια μέτρια εγκατάσταση home theatre. 

Το σινεμά πρέπει να κάνει κάτι περισσότερο σαν εμπειρία.  Το κοινωνικό μέρος της εμπειρίας δεν είναι αρκετά έντονο αν δεν είσαι δεκαπεντόχρονο σε κάποιο Mall δηλαδή.  Άρα το σινεμά πρέπει να πάει πιο μακριά σαν εμπειρία.  Δηλαδή 3D.   Συν τοις άλλοις το 3D δεν μπορείς να το κατεβάσεις με torrent ούτε να το δεις στο σπίτι σου πολύ απλά.  (Ακόμα.)  Ενώ τις απλές ταινίες τις απολαμβάνουν αρκετοί πριν καν βγούνε στις αίθουσες και σε κόπιες High Definition μια χαρά εδώ και χρόνια.  Αν είσαι τόσο κουλτουριάρης ώστε να μην σε απασχολεί καθόλου η εμπορική επιβίωση του σινεμά, κάνε κλικ αλλού τώρα!

Τα πρώτα σημάδια άρχισαν πρόσφατα.  Το Ταξίδι στο Κέντρο της Γης έκανε περισσότερα εισητήρια σε 3D παραστάσεις παρά στις απλές.  Αλλά παρέμενε εφετζίδικο έργο χωρίς ψυχή.  Το Avatar έκανε τομή και στο περιεχόμενο.  Σχεδόν εξίσου σημαντικό με τον πρώτο "Πόλεμο των Άστρων", στον βαθμό που μπορούν να συγκριθούν οι διαφορετικές εποχές και η δική μας, ιδιαίτερα φορτωμένη περίοδος.  Είναι ταινία που ένωσε κριτικούς, κουλτουριάρηδες και απλούς θεατές κάθε ηλικίας.  Προωθήθηκε όχι χάρη στο marketing αλλά στο word of mouth.  Άνθρωποι που ξέρω ότι μισούνε τα έργα επιστημονικής φαντασίας το υποστηρίζουν σθεναρά.  "Να πας οπωσδήποτε να το δεις!" με ενθουσιασμό.  Το πιο απλό και ειλικρινές μέτρο επιτυχίας το οποίο κανένα ποσό σε διαφήμιση δεν μπορεί να πετύχει.

Δεν έκατσε να αυτοθαυμαστεί σαν 3D, δεν είχε μακρόσυρτα άχρηστα πλάνα απλά για να μας δείξει την τεχνολογία.  Μια σφιχτή, κλασσική ιστορία, καλά ισορροπημένη.  Ήρωας ενός κόσμου, γοητεύεται από έναν άλλο, ερωτεύεται και καταλήγει να πολεμάει κατά των παλιών του αφεντικών για να τον σώσει.  Μάλιστα το κομμάτι της ερωτικής ιστορίας είναι πολύ καλύτερα ισορροπημένο με την δράση και τα υπόλοιπα στοιχεία από αντίστοιχα.  πχ στο "Braveheart" όπου η ερωτική ιστορία είναι σχεδόν ανένταχτη στο υπόλοιπο έργο.

Το πρόβλημα είναι οι "καλλιτέχνες" με την Ελληνική έννοια.  Δηλαδή αυτοί που θεωρούν ότι δεν χρειάζεται να δουλεύουν με τόση μεθοδικότητα και συνέπεια.  Δεν είναι "καλλιτεχνικά σωστό" να κάνεις δοκιμές της ταινίας σε διαφορετικά κοινά.  Αυτά είναι "τερτίπια του marketing" ενώ αυτοί είναι οι φύλακες του καλού γούστου...  Ταινίες σαν το Avatar έχουν τόση δουλειά που αυτοί οι εισοδηματίες "καλλιτέχνες" δεν έχουν φανταστεί ποτέ.  Μόνο τα φυτά στην ταινία απαίτησαν καμιά δεκαριά διδακτορικά σε καινοτομίες.

Αλλά όλες αυτές οι καινοτομίες είπανε μια ιστορία.   Δεν φτιάξανε ένα ψηλό κτίριο ή μια γέφυρα.  Είπαν μια ιστορία που απόλαυσαν για σχεδόν τρεις ώρες με κομμένη την ανάσα εκατομμύρια άνθρωποι με τον πιο πρωτόγονο τρόπο ξεχνώντας όλα τα άλλα στην ζωή τους και μπαίνοντας στον κόσμο του Avatar.  Αυτό δεν είναι Τέχνη;

"Εεεεε! Ακούστε με και εμένα!"  (Μήτσος, ετών 4)

Καθώς ανέβαινα την Αδριανού είδα αυτή την ανταλλαγή συνθημάτων σε έναν τοίχο λίγο μετά το Πάνθεον.  Κάποιος είχε γράψει "Σκούπα στους ρατσιστές, σκατά στους μπάτσους" με κόκκινο μαρκαδόρο.  Ακολούθησε αντίθετος σε απόψεις συμπολίτης που έκανε το σύνθημα "Σκούπα στους ξένους, τιμή στους μπάτσους."  Στεναχωρήθηκα που δεν υπήρχε πιο ενδιαφέρουσα τρίτη συνέχεια.

Αλλά είναι ένα μεγάλο πολιτικό και ανθρώπινο πρόβλημα.  Όπως ο τετράχρονος γιός μου, όλοι θέλουμε να ακουγόμαστε.  Και ναι μεν όσοι έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο κάνουμε το κομμάτι μας με blog σαν και αυτό αλλά οι πιο πολλοί δεν έχουν τρόπο.  Προτείνω λοιπόν να βαφούν συγκεκριμένοι τοίχοι της πόλης με ειδική μπογιά (http://www.ideapaint.com ) η οποία τους μετατρέπει σε διαδραστικούς πίνακες.  Όποιος θέλει να γράψει κάτι θα καθαρίζει τα προηγούμενα και τα συνεργεία του Δήμου ελάχιστα θα πρέπει πλέον να ασχολούνται!

Φωτογραφία από τις "κανονικές" εφαρμογές αυτής της μπογιάς:

Η βιομηχανία προϊόντων ασφαλείας έχει εγκλωβιστεί σε μια κατάσταση από την οποία μόνο με απώλειες μπορεί να βγει.  Η βάση του προβλήματος είναι ότι δεν μας νοιάζει πια!

1. Όλοι οι ιοί ακούγονται ίδιοι.  Πόσες φορές έχει γίνει θέμα στις ειδήσεις ένας ιός;  Μετά τους πρώτους τρανταχτούς, όταν οι άνθρωποι δεν ήξεραν τι θα πάθουν, κανείς πια δεν αναφέρει τους ιούς.  Ακόμα και τα ενοχλητικά email τύπου "προσέξτε αν σας έρθει ένα μήνυμα με τίτλο ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΙΟΣ - μην το ανοίξετε!" έχουν σταματήσει.  Όσο και να προσπαθεί η βιομηχανία ασφαλείας να εντυπωσιάσει με μεγάλα νούμερα σε χαμένες εργατώρες και εκατομμύρια, δεν τους πιστεύουμε.  Ένα worm, ένας trojan και ένας keylogger δεν έχουν διαφορές που να μας ενδιαφέρουν σαν ευρύ κοινό.

2. Οι ιοί πλέον δεν ενδιαφέρονται να διατυμπανίσουν την παρουσία τους.  Τα malware κυρίως δηλαδή που αποσκοπούν να φέρουν λεφτά στους δημιουργούς τους προκαλώντας κλικ ή δίνοντας προσωπικές πληροφορίες μας.  Δεν τους συμφέρει να καταλάβουμε ότι κάτι πάει λάθος.  Μπορεί να αντικαταστήσουν ένα κανονικό banner με ένα ελαφρώς πειραγμένο.  Αλλά δεν θα σε πλημμυρίσουν με περίεργες διαφημίσεις πια, ούτε τους νοιάζει να συμπαθήσουμε τον απελευθερωτικό αγώνα των μαχητών του Νότιου Καβουρδιστάν.

3. Δεν έχει γίνει και καμία καταστροφή από ιούς.  Ούτε το πολυδιαφημισμένο τέλος του κόσμου της Πληροφορικής με την αλλαγή της χιλιετίας έγινε, ούτε ξέρουμε (οι περισσότεροι) ανθρώπους που να έχουν πάθει ουσιαστική ζημιά από ιούς.  Πιο πιθανό πρόβλημα το να μην έχει πάρει κάποιος επαρκή back up ή να έχει σβήσει από λάθος του ένα αρχείο που ήθελε.

4. Δεν πιστεύουμε την βιομηχανία ασφαλείας.  Και από την άλλη μεριά οι εταιρείες στον χώρο δεν έχουν συντονιστεί επαρκώς ούτε σε κατεύθυνση, ούτε στα μηνύματα που εκπέμπει.  Θέλουν να μας τρομοκρατήσουν μεν, αλλά να πιστέψουμε ότι τα προϊόντα τους θα μας καλύψουν πλήρως.  Σχιζοφρενικό παιχνίδι και μόνο αν ασχολούμασταν όλοι πολύ θα το καταλαβαίναμε.  Για τους περισσότερους είναι απλά μια ανόητη και μη πειστική σειρά αντικρουόμενων μηνυμάτων.

5. Τα προϊόντα είναι πολύπλοκα.  Συναφές πρόβλημα ότι δεν είναι καθορισμένο τι είναι "σκέτο antivirus" ή "σουίτα ασφαλείας" ή "internet security".  Χρειάζομαι firewall αν είμαι πίσω από router;  Και αν ναι, σε ποιές περιπτώσεις;  Η απάντηση είναι πάντα πολύπλοκη και οι άπειρες μικρές και μεγάλες εταιρείες του χώρου δίνουν διαφορετικές απαντήσεις.  Θεωρητικά στο θέμα της ασφάλειας μπορείς να βρεις άπειρους τρόπους να απαντήσεις οποιοδήποτε θέμα.  Το οποίο περιλαμβάνει άπειρα πιθανά προϊόντα!

6. Ήταν απαραίτητη μια κατεύθυνση σε πιο φιλικά προϊόντα.  Οι χρήστες δεν ήθελαν διαρκή ενημέρωση τι κάνει το πρόγραμμα ασφαλείας.  Έτσι τα σύγχρονα προγράμματα στον χώρο εγκαθίστανται με ένα κλικ και κυριολεκτικά τα ξεχνάς.  Αν κάνουν καλά την δουλειά τους, δεν ξέρεις ότι υπάρχουν.  Μόνο στο τέλος του χρόνου σου λένε να πληρώσεις για ανανέωση.  Αλλά γιατί να πληρώσεις;  Αφού όλο τον χρόνο δεν σε ενημέρωνε πόσο σκληρά δούλευε;  Η νοητή γραμμή είναι λεπτή και υποκειμενική.

Απόδειξη πόσο μπερδεμένη είναι η αγορά είναι η παρουσία πάμπολλων δωρεάν προγραμμάτων antivirus.  Τι να καταλάβουν οι καταναλωτές;  Ότι αρκεί ένα δωρεάν πρόγραμμα;  Και αν αρκεί, γιατί προσπαθούν οι ίδιες οι εταιρείες αυτές να πουλήσουν "πιο προηγμένη προστασία" μετά από λίγο;  Βάλτε και στην σούπα των προβλημάτων την ψευδαίσθηση κάποιων χρηστών (πχ χρήστες Apple) ότι η δική τους πλατφόρμα είναι ασφαλής και το πρόβλημα γιγαντώνεται.

Είναι ίσως ότι πιο ερεθιστικό σαν ιδέα για οποιονδήποτε προέρχεται από κοινωνικές επιστήμες.  Η ιδέα να είχες στην διάθεσή σου τα δεδομένα από το σύνολο των διαδράσεων στο Facebook.  Μετά το εξωφρενικό μονοπώλιο της Google στα δεδομένα αναζήτησης, αυτό είναι ίσως το δεύτερο καλύτερο.  Κυρίως επειδή είναι προσωπικές πληροφορίες, σχετικά αφιλτράριστες.  350 εκατομμύρια χρήστες, οι μισοί εκ των οποίων μπαίνουν κάθε μέρα και 35 εκατομμύρια από αυτούς ανανεώνουν την κατάστασή τους σε οποιοδήποτε 24ωρο. 

Όπως και η Google, η εταιρεία μας πετάει κάθε τόσο ένα ξεροκόμματο δεδομένων για να μας τρέχουν τα σάλια.  Μέσα στις γιορτές έκαναν την ανασκόπηση των πιο σημαντικών γεγονότων γύρω από τα status updates των χρηστών στις ΗΠΑ.  (Οι οποίοι αντιπροσωπεύουν πλέον μόλις το 30% του συνόλου χρηστών στο Facebook.)  Πρώτο βέβαια γεγονός το Farmville με πάνω από 70 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες τον μήνα αν και ξεκίνησε μόλις τον προηγούμενο Ιούνιο.  Ο Η1Ν1 ήταν από τα πιο δημοφιλή θέματα και μάλιστα είναι ενδιαφέρον ότι στην πορεία βγήκε από την περιγραφή ο όρος "γρίππη των χοίρων".   Michael Jackson, Patrick Swayze, Billy Mays επιβεβαίωσαν τον κανόνα ότι μεταθάνατον συνήθως γίνεται η μεγαλύτερη επιτυχία για κάποιους ανθρώπους του θεάματος.   Από ταινίες New Moon, Transformers, Star Trek, The Hangover, Paranormal Activity και Harry Potter. 

Έχουν ενδιαφέρον και οι επιμέρους αναλύσεις συγκριτικές όπως για τις λέξεις που έχουν να κάνουν με την οικογένεια εδώ:

O μέσος χρήστης του Facebook περνάει 55 λεπτά την ημέρα συνδεδεμένος και έχει 130 φίλους (εκτός από την Ελλάδα όπου απλά κάνουν όλοι κόντρα και μαζεύουν κάθε λογής σαβούρα!) και είναι μέλος σε 12 ομάδες.  Ο διάσημος "μέσος χρήστης" επίσης πατάει "μου αρέσει" σε 9 νέα και σχολιάζει 25 τον μήνα. 

Για μια ενδιαφέρουσα αντίδραση στο γεγονός ότι μπαίνουν όλο και περισσότεροι γονείς στο Facebook πάντως, δείτε το http://myparentsjoinedfacebook.com/ , μια ιστοσελίδα στην οποία ανεβάζουν τα πιο γαργαλιστικά επεισόδια σχέσεων παιδιών με γονείς όπως τα επηρεάζει η συνύπαρξη στο Facebook!

Ακόμα και οι ακριβές ιδιωτικές κλινικές στην Ελλάδα δεν έχουν καταλάβει το πρόβλημα των παιδιών στα νοσοκομεία.  Δηλαδή ότι βαριούνται!

Να λοιπόν μια ιδέα για να διασκεδάζει την παραμονή του:  ποδηλατάκι με ενσωματωμένο ορό!  Και μιας και το πιάσαμε το θέμα γιατί να μην φτιάξουμε ένα ευχάριστο νοσοκομείο με χρώματα, σχήματα και χώρους που να εξάπτουν την φαντασία;  Η φωτογραφία είναι από υπαρκτό νοσοκομείο στο Λονδίνο.

Σε άλλο μου άρθρο προπαγανδίζω αντίστοιχο ρεκτιφιέ με καλές ιδέες από το εξωτερικό για την αναβάθμιση των παιδικών χαρών.   Αλίμονο αν αφήσουμε τέτοιες κρίσιμες περιόδους στην ζωή μας να περνάνε στην μιζέρια.

Στην δουλειά των προγνώσεων, ειδικά στην τεχνολογία, μπορεί να πέσεις έξω εύκολα.  Ειδικά στον χρονισμό της υλοποίησης μιας αλλαγής.  Ακόμα και ένας χρόνος μόλις διαφορά κάνει την διαφορά.  Αλλά ενώ όλοι είχαν παθιαστεί με τον "πόλεμο" μεταξύ HD DVD και Blu Ray εγώ πολύ έγκαιρα νομίζω έδωσα το σωστό στίγμα.  Το BluRay υποφέρει τώρα σε πωλήσεις ακριβώς επειδή άργησε.

Δεν είναι μόνο ότι κατεβάζουμε ταινίες (νόμιμα μερικοί, παράνομα άλλοι).  Είναι και το γεγονός ότι έχουμε συνηθίσει εμείς οι λεγόμενοι early adopters να έχουμε το περιεχόμενο σε διάφορες συσκευές, από το κινητό ή το laptop μέχρι το PSP ή το DSi.   Και το BluRay είναι άσχετο με όλα αυτά τα μέσα.  Αφού δεν "τσιμπήσαμε" λοιπόν οι early adopters, όταν μας τηλεφωνεί ένας φίλος να ρωτήσει "να αγοράσω BluRay;" του λέμε όχι.  Και έτσι αργεί ακόμα περισσότερα η διείσδυση του νέου μέσου.

Για τον κοινό χρήστη είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα γιατί δεν έχει καμία όρεξη να ανεχτεί ένα δισκάκι που δεν θα παίζει στο "απλό" DVD στην κρεβατοκάμαρα του παιδιού, ούτε στο αυτοκίνητο, ούτε σε εκείνο το ωραίο φορητό DVD που αγόρασε μια μέρα φτηνά στο σουπερμάρκετ και έχει τύψεις που δεν το έχει χρησιμοποιήσει ουσιαστικά ποτέ γιατί τελειώνει πολύ γρήγορα η μπαταρία του...

Στο μεταξύ οι εταιρείες έκαναν και αυτές λάθος χειρισμούς.  Καμία προσφορά τώρα δεν μας πείθει κι ας δίνουν "δώρο" μαζί με το BluRay και απλά δισκάκια ή "ειδικά data discs" για τον υπολογιστή.  Με διαφορετικά κλειδώματα η κάθε εταιρεία, κάτι ανόητα συστήματα για να μας πείσουν να κάνουμε registration (Έλεος!  Ακόμα και για να δούμε μια ταινία να δίνουμε τα στοιχεία μας;) και διαφορετικά ονόματα από την Disney ή άλλες μεγάλες εταιρείες για το "δικό τους" 3D ή το δικό τους "σύστημα ψυχαγωγίας".

Έχω αρκετές ντάνες από δισκάκια στο σπίτι.  Η εποχή τους τελείωσε.  Ας τα είχατε βρει με την Toshiba πιο νωρίς.  Πριν γίνει 24άρα η γραμμή σε κάθε σπίτι, ακόμα και στην Ελλάδα, και πριν συνηθίσουν όλοι το YouTube.

Δεν θα εξαφανιστεί τελείως το BluRay βέβαια άμεσα.  Όπως έχω ξαναγράψει για την παρεξηγημένη μάχη VHS-Beta η Sony έχει αποδείξει ότι ξέρει πως να βγάζει λεφτά από κάτι μακροπρόθεσμα.  Απλά η παγκόσμια κυριαρχία των εποχών του CD ή του DVD δεν είναι εφικτή στην εποχή του Διαδικτύου.

Από το στόμα του λύκου, του διευθυντή της Google.  "Αν δεν θέλεις να βρούνε μια πληροφορία, μην την γράφεις πουθενά.  Εμείς κρατάμε στοιχεία για αρκετά χρόνια και αν μας το ζητήσουν οι Αρχές θα τις παραδώσουμε βέβαια."

Αυτές τις μέρες το Facebook περνάει από κόσκινο για τις αλλαγές που έκανε στην διαχείριση προσωπικών πληροφοριών.  Οι καημένοι προσπαθούν να κερδίσουν κάτι, να ανταγωνιστούν το Twitter, να βγάλουν κάπως λεφτά επιτέλους και όλοι έπεσαν να τους φάνε!  Αυτοί τουλάχιστον είναι ανοιχτοί και συζητήσιμοι.  Η Google σαν καλό μονοπώλιο, δεν ανοίγει καν κουβέντα!

Αντίθετα η Google παραδέχεται ότι εγκαθιστά Cookie που παρακολουθεί τι κάνετε στο internet ακόμα και όταν δεν είστε συνδεδεμένοι με λογαριασμό Google.  Για το καλό μας όπως πάντα, δηλαδή ώστε να βγαίνουν αποτελέσματα πιο σχετικά με τις άλλες μας αναζητήσεις.  Πράγμα που θα κάνει ακόμα λιγότερο πιθανό να βγούνε στην πρώτη σελίδα μικρότερες εταιρείες ή κάτι που δεν περιμένουμε.  Δηλαδή αυτός ο υποτιθέμενος μαγικά ελεύθερος κόσμος των πληροφοριών στο διαδίκτυο περιορίζεται δραματικά στις πιο δημοφιλείς...  πάλι!   Αν μας φέρνουν μόνο πληροφορίες με τις οποίες είναι πιθανόν να συμφωνούμε τότε πως θα μαθαίνουμε κάτι ουσιαστικό;

Για τα θέματα σχετικά με το DNS που προσπαθεί να ελέγξει η Google θα αφήσω τους ειδικούς να αναλύσουν γιατί είναι ανόητο αυτό.  http://blog.opendns.com/2009/12/03/opendns-google-dns/  μην ξεχνάμε ότι το OpenDNS είναι βασικό στην ανοιχτή λειτουργία του διαδικτύου.    Η περίληψη είναι ότι η Google θα ξέρει ακόμα περισσότερα για το τι ψάχνουμε ποιοί και από που και παραδέχεται ότι θα κρατάει IP διευθύνσεις, ISP, τοποθεσίες και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται "για να βελτιώσει την υπηρεσία". 

Ήμουν έτοιμος να κατατάξω το "Bitch Slap" στην κατηγορία "αποτυχημένο b movie αντίγραφο του Ταραντίνο" αλλά αμέσως μετά ξαναδιάβασα την Ορέστεια του Αισχύλου.  Οι στιχομυθίες λιγότερο δυναμικές, οι μονόλογοι που περιγράφουν τους φόνους ακόμα πιο χυδαίοι στις λεπτομέρειές τους.  Το αίμα του άντρα της η Κλυταιμνήστρα το παρομοιάζει με την βροχή που καλοδέχονται τα φυτά!  Οι δραματικές τροπές των Χοηφόρων εξίσου τραβηγμένες από τα μαλλιά.

Η μόνη διαφορά είναι ότι οι βάρβαροι φόνοι στις τραγωδίες αυτές γίνονται εκτός σκηνής, αλλά αυτό είναι μόνο και μόνο επειδή δεν είχαν την τεχνολογία να το δείξουν αλλιώς νομίζω!   Αντί για πορφυρά χαλιά για να προσομοιώσουν το αίμα, αν μπορούσαν είμαι σίγουρος ότι θα ήταν splatter κανονικό στα αρχαία θέατρα.   Και η Κλυταιμνήστρα βγάζει και στήθος ενώ στο Bitch Slap παρά το έντονο λεσβιακό κλίμα τελικά δεν δείχνουν τίποτα.