Προσπάθησαν μερικοί να παρουσιάσουν τον browser της Google σαν κάτι σημαντικό.  Δεν είναι.  Μόνο κάτι δημοσιογράφοι που δεν βγαίνουν αρκετά από τα γραφεία τους και ζούνε όλη μέρα στο διαδίκτυο παθαίνουν τέτοιες διαλλείψεις.   Ο Internet Explorer έχει την αγορά σχεδόν μονοπωλιακά δεμένη.  Οι ευσεβείς πόθοι των φανατικών φίλων του Firefox (οι οποίοι βρίσκουν όποια πηγή δεδομένων τους συμφέρει) δεν γίνονται πραγματικότητα.

Γιατί όμως βγήκε το Chrome;  Γιατί η Microsoft έχει τον τρόπο να γονατίσει το Google.  Πως βγάζει λεφτά το Google;  Διαφημίσεις.  Και πως μπορούν να κοπούν σε μια νύχτα όλες οι διαφημίσεις στο διαδίκτυο;  Αν ο υπολογιστής σας ανανεώσει μόνος του σε ΙΕ8 και κάπου στις επιλογές λέει "αυτόματη αφαίρεση διαφημίσεων"!  Η Microsoft θα βγει για πρώτη φορά ο καλός της υπόθεσης και το Google, ήδη χοντρό σαν εταιρεία, θα ψάχνει το μέλλον του.

Στη Google το ξέρουν.  Για αυτό άλλωστε μας χαρίζουν αρκετά αξιόλογες δωρεάν εφαρμογές και υπηρεσίες.  Αν μου κόψει ο ΙΕ8 τις διαφημίσεις ίσως μου κοπεί και το Gmail ή τα GoogleDocs μου.  Θα άρω τον περιορισμό.  Δεν πρόκειται να γίνει αυτός ο πόλεμος τώρα, ούτε ακριβώς έτσι.

Αλλά είναι εντυπωσιακό ότι κανείς από όλους τους δημοσιογράφους που αφιέρωσαν τους τίτλους στο Chrome δεν ασχολήθηκε με το ζουμί της υπόθεσης.

Ετοιμαστείτε για άσχημα νέα.  Δεν μιλάω για την οικονομική κρίση.  Αυτό είναι σαν τα αόρατα ρούχα του βασιλιά.  Αν την φαντάζεστε, υπάρχει.

Αλλά η περιρέουσα ατμόσφαιρα αλλάζει και τον οικονομικό σχεδιασμό των εταιρειών.  Έστω ότι είστε μια τράπεζα και σας έχουν κλέψει χάκερ τεράστια ποσά.  Μέχρι τώρα δεν τολμούσατε να το ανακοινώσετε από φόβο για την τιμή της μετοχής.  Αλλά στο κλίμα των ημερών ποιός θα νοιαστεί για 1-2 δισεκατομμύρια που σας έφαγε ένας Ρώσσος έφηβος πρόπερσι;  Τα βγάζουμε λοιπόν φέτος στην φόρα και τα βάζουμε σε έναν ισολογισμό που ξέρουμε προκαταβολικά ότι θα είναι χάλια.

Οπότε ψυχραιμία.  Δεν θα είναι καταιγισμός νέων προβλημάτων απλά παλιά άπλυτα που θα βγούνε στην φόρα. Ιδού ο πίνακας του Charles Jones που δείχνει την σταθερή άνοδο της αμερικανικής οικονομίας...

Η εξαφάνιση του νταβατζή, της δαχτυλογράφου και  της αναλογικής φωτογραφίας

Υπάρχει μια διάχυτη απαισιοδοξία στην ατμόσφαιρα.  Ακόμα και πριν την οικονομική κρίση που ανακάλυψαν σαν τα αόρατα ρούχα του βασιλιά τους τελευταίους μήνες.  Αλλά σκέφτηκε κανείς πόσοι νέοι ορίζοντες ανοίγονται σε ένα σωρό επαγγέλματα;  Λείπει από κανέναν η δουλειά της δαχτυλογράφου;  Θεωρεί κάποιος κακό ότι χάρη στο epass δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους να κάθονται στα διόδια; Αναπολεί κάποιος την εποχή πριν το email και την ταλαιπωρία του ταχυδρομείου;

Αν σας λείπει η αναλογική φωτογραφία είστε ρομαντικοί.  (Ή μια εξαιρετική μικρή μερίδα επαγγελματιών και καλλιτεχνών που έχουν πράγματι κάποιο λόγο να την προτιμάτε.)    Αν σας λείπει το πικάπ τότε ίσως πρέπει να πάτε να αγοράσετε και έναν άβακα αντί για το κομπιουτεράκι σας!  Πάρτε και μερικές κασσέτες ήχου για παρέα.  Περνούσε κάποιος όμορφα στο βίντεο κλαμπ της γειτονιάς του για να το αναπολεί;  Δεν νομίζω.  Χίλιες φορές download και ένα όμορφο website για να επιλέξω τη ταινία θα δω.

Αν αποφάσιζα να ασχοληθώ με την βιομηχανία του σεξ θα έστηνα μια επιχείριση απλά με το κινητό μου.  Δεν χρειάζομαι πια νταβατζή.  Άντε καμιά ιστοσελίδα για να ανεβάσω την προσωπική μου εταιρεία σε αυτόν τον χώρο, ίσως με κάποια εξειδίκευση.  Θα χρησιμοποιούσα τις νέες τεχνολογίες για την αυτοπροστασία μου.  Ακόμα και το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου βελτιώνεται με την τεχνολογία, αρκεί να δούμε εποικοδομητικά την υπόθεση.

Ξεκολλήστε.

Απόψε το βράδυ από τις 9 και μετά θα είμαι στο πάρτυ World of Warcraft στο εμπορικό κέντρο Cosmos στην Θεσσαλονίκη.  Αν και δεν είμαι gamer το WoW με συναρπάζει με την επιτυχία του και έχουμε όλοι πολλά να μάθουμε από αυτό.  Για όσους δεν ασχολούνται φαντάζει σαν ανόητη σπατάλη χρόνου από ακοινώνητους ανθρώπους.  Αλλά είναι κάπως πιο πολύπλοκα τα πράγματα και απόδειξη ότι υπάρχουν πλέον ομάδες (όπως οι We Know) που περιλαμβάνουν πολυεκατομμυριούχους.

Πως πείθεις μια ντουζίνα ανθρώπους να σε βοηθήσουν σε μια επιδρομή;  Με τον ίδιο τρόπο που πείθεις συνεργάτες ή υπαλλήλους να βοηθήσουν σε μια δουλειά.  Οι διαταγές δεν ωφελούν γιατί αν δεν βγάζουν νόημα, η ομάδα σου θα σε εγκαταλείψει.  Και αντί να γκρινιάζω που δεν βρίσκω προσωπικό, ίσως απλά πρέπει να αλλάξω την δικιά μου νοοτροπία γιατί οι άνθρωποι σήμερα είναι gamer.  Επιζητούν διαρκώς την αλλαγή, το νέο.  Θέλουν να μαθαίνουν διασκεδάζοντας, ξεπερνώντας εμπόδια.  Καταλαβαίνουν την ανάγκη για διαφοροποίηση, πειραματίζονται.  Και πάνω από όλα είναι αμείλικτοι στην ερώτηση "και εγώ τι θα κερδίσω;"

Δεν έχει νόημα να προσπαθείς να περάσεις τους "παλιούς" κανόνες.  Οι gamer έχουν μάθει να ψάχνουν τα παραθυράκια, τα cracks.  Μόνος κανόνας είναι το αποτέλεσμα.  Ίσως οι παλιοί επιχειρηματικοί κανόνες να είναι που πρέπει να αλλάξουν.

Ασχολήθηκα αρκετά τον τελευταίο χρόνο με την επαγγελματική δικτύωση (LinkedIn κλπ) αλλά βλέπω ότι το gaming γίνεται το...γκολφ της εποχής μας.  Κάποτε έλεγαν ότι αν θέλεις να προχωρήσεις στη δουλειά πρέπει να μάθεις γκολφ.  Τώρα πιάστε ποντίκι!

Αν είστε Αθήνα στο Σύνταγμα ή στο Public του Βόλου, περάστε μια βόλτα να δείτε τι εστί World of Warcraft και ξανασκεφτείτε το.

Τα άρθρα που έγραψα εδώ σχετικά με τις αποτυχίες της επέμβασης στα μάτια με laser είχαν ιδιαίτερη απήχηση.  Αν μη τι άλλο γιατί δεν βρίσκεις και εύκολα αντίλογο στην εξαιρετικά δημοφιλή αυτή εγχείριση.  Αλλά αφού δεν είμαι επιστήμονας ο σκοπός μου δεν ήταν να σας κατατοπίσω για "την αλήθεια" αλλά σαν επικοινωνιολόγος να εντοπίσω την αδυναμία του κυκλώματος ενημέρωσής μας.  ΠΩΣ θα φτάσουν τα αρνητικά γεγονότα σε σχέση με το Lasik ή άλλες επεμβάσεις στα αυτιά μας με το υπάρχον σύστημα;  ΔΕΝ θα φτάσουν!  Για τον ίδιο λόγο που κανείς δεν λέει αρνητικά πράγματα για το αυτοκίνητο που έχει μόλις αγοράσει. 

Η επένδυση παραείναι μεγάλη για να μπορεί το "θύμα" να ξεπεράσει τα κοινωνικά ταμπού.  Σημερινό παράδειγμα μύθου, η περιτομή.  Θα έχετε ακούσει και εσείς σίγουρα ότι είναι καλύτερα, πιο υγιεινά και με καλύτερη απόδοση στο κρεβάτι όσοι έχουν κάνει περιτομή.   Αν και αυτονόητα ανόητο αυτό (γιατί να μας είχε σχεδιάσει η φύση κάπως που δεν μας συμφέρει;) ο μύθος καλά κρατεί.  Αν σας ενδιαφέρει το θέμα επιστημονικά διαβάστε την εξαιρετική δουλειά του κου Περγάμαλη εδώ http://www.paidiatros.gr/index.php?cid=9&id=814&st=2 αλλά η περίληψη έχει ως εξής:

"Η ακροποσθία παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία της βαλάνου και γενικότερα του ουρογεννητικού συστήματος και συγχρόνως συμμετέχει στη λειτουργία της σεξουαλικής επαφής με τους κάτωθι τρόπους

- Καλύπτει τη βάλανο του πέους προστατεύοντάς την από τριβή, ξήρανση και τραυματισμό.

- Το υγρό που καλύπτει το βλεννογόνο της ακροποσθίας, ενυδατώνοντας τη βάλανο, εμποδίζει την κερατινοποίησή της και προστατεύει τη νεύρωσή της. Τα συστατικά του υγρού αυτού έχουν αντιμικροβιακή και αντι-ιική δράση.

- Τα κύτταρα του Langerhans που περιέχονται στην ακροποσθία φαίνεται ότι μπορούν ναπαρέχουν αντίσταση στο HIV και σε λοιμώξεις της ουρογεννητικής οδού.

- Προστατεύει το έξω στόμιο της ουρήθρας από στένωση.

- Προστατεύει τη βάλανο από τριβή και πόνο κατά τη συνουσία.

- Διευκολύνει την κίνηση του πέους κατά τη σεξουαλική επαφή.

- Συμμετέχει στην ερωτική διέγερση μέσω των φερορμονών, που εκκρίνονται από αδένες που περιέχονται σ’ αυτή.

- Συμμετέχει στην ερωτική ευχαρίστηση (ερεθισμός πέους - εκσπερμάτιση), η οποία απαιτεί την κατάλληλη συνοχή του νευροαισθητηριακού μηχανισμού (συμπαθητικού παρασυμπαθητικού) του πέους.

- Συγκρατεί λειαντικά υγρά, όπως το προστατικό υγρό που εκκρίνεται προ της εκσπερμάτισης."

Αντίστοιχα υπάρχει μια εκτενής λίστα με τα μειονεκτήματα της περιτομής.  Διαβάστε το ολόκληρο αν έχετε παιδί με θέμα σε αυτόν τον τομέα.  Αλλά εδώ, ακριβώς όπως με τους χρήστες Apple ή iPhone αρχίζει και μπλέκει το πράγμα.  Γιατί όλοι θα θέλαμε ένα σούπερ κινητό με το "απόλυτο" λειτουργικό που να μας λύσει όλα τα θέματά μας, όπως όλοι θα θέλαμε να νομίζουμε ότι με την περιτομή του παιδιού μας θα λυθούν όλα τα σχετικά θέματα.  Δεν είναι ωραία η αβεβαιότητα και τα προβλήματα, έχω ακούσει μητέρα με δυο γιούς να λέει ότι θα ήθελε κόρη γιατί "έχω βαρεθεί να ασχολούμαι με τα τσουτσούνια τους"! 

Επικοινωνιακά σαν κοινωνία έχουμε πρόβλημα.  Παράγεται πρωτογενώς ότι όσοι έχουν λεφτά για marketing (ινστιτούτα για laser στα μάτια, αντιπρόσωποι αυτοκινήτων, εταιρείες antivirus) πληρώνουν τα μέσα ενημέρωσης και εκτοπίζουν αντίθετες απόψεις.  Όπως και με τα κινητά και την ακτινοβολία τους.  Κάθε φορά που ετοιμάζεται να βγει μια μεγάλη ανεξάρτητη έρευνα που δείχνει πρόβλημα, η Nokia και οι φίλοι της ανακοινώνουν από διάφορα ψευτοινστιτούτα που επιχορηγούν κάποιο "κλινικό αποτέλεσμα" που θολώνει τα νερά.   Με τη λογική του καπνιστή "ε, αφού έχει νέφος η Αθήνα, καπνίζω" περνάει τελικά το κινητό στη ζωή μας ανεμπόδιστο.  

Η Αθήνα δεν έχει όσο νέφος είχε παλιά.  Το iPhone παραμένει μάπα.  Και τα τσουτσούνια δεν βελτιώνονται με την περιτομή.  Ενημερωθείτε σφαιρικά.

Με τα χρόνια παρατηρώ κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε ανθρώπους που δεν κάνουν για αρχηγοί.  Σίγουρα και ο ίδιος έχω υποπέσει μερικές φορές, οπότε τα γράφω και δημόσια να τα σκέφτομαι και να κρίνω τον εαυτό μου ανάλογα στην καθημερινότητά μου σαν manager:

1. Δεν έχει σημασία ποιός έχει δίκιο.  Το δίκιο είναι μια αόριστη ηθικολογία.  Ο σκοπός, η επίτευξη του αποτελέσματος είναι το πιο σημαντικό.

2. Πρέπει να επικεντρωνόμαστε στην ευτυχία μας.  Και η ευτυχία μας δεν πρέπει να εξαρτάται από τους άλλους.

3. Η αμυντική στάση δεν είναι ποτέ λύση.  Αποτελεί εξίσου πολεμική άποψη όσο η επίθεση και συχνά προκαλεί.

4. Ξεχωρίζουμε το γεγονός από τις ενδείξεις.  Ξεχωρίζουμε τα γεγονότα από τους αγγελιοφόρους τους.

5. Ανοίγουμε τα αυτιά μας και επιβραβεύουμε οποιαδήποτε νέα πληροφορία.  Ούτε αποκλείουμε ούτε θεοποιούμε κάποιες πηγές πληροφόρησης.

6. Η ανάγκη για αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση των άλλων είναι η καταστροφή του manager.  Μας οδηγεί μακριά από τους σκοπούς του συνόλου και βαθιά στον εγωισμό μας.

7. Ποτέ μην χάνετε χρόνο προσπαθώντας να βρείτε "την αλήθεια" για κάποια νέα εισερχόμενη πληροφορία.  Η ζωή είναι ποίημα, όχι ντοκιμαντέρ.

8. Ακόμα και αν βρίσκεστε σε κατάσταση πολέμου, βρείτε μια ήσυχη γωνιά για να προχωρήσετε τα θέματά σας.  Ο πόλεμος έχει πάντα δυο ηττημένους.

9. Όλα που συμβαίνουν μπορούν και πρέπει να μπαίνουν από τον αρχηγό σε μια λογική.  "Πως θα χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας αυτό που συμβαίνει;" είναι η σωστή ερώτηση.  Πως θα προχωρήσουμε πιο πέρα;

10. Μην κρίνετε κανέναν.  Ποτέ.  Όταν κρίνετε, δεν οδηγείτε την ομάδα.

Διαβάζοντας τις ατάκες έτσι που προσπάθησα να τις μαντρώσω και να τις περιορίσω σε μια γραμμή, μου φαίνεται λίγο επικίνδυνο να το διαβάσει κάποιος σαν τον δεκάλογο του ανήθικου επιχειρηματία που ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος.  Αλλά αυτό δεν είναι μακριά από την αλήθεια.  Πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τον στόχο μας.  Και να προσπαθούμε να τον πετύχουμε.  Αν ο στόχος είναι ανήθικος ή όχι αυτό είναι άλλο θέμα.  Ακόμα και έτσι, μας συμφέρει να τον πετύχουμε το συντομότερο για να μπορέσουμε να ψάξουμε τον επόμενο στόχο.  Για την επιλογή στόχου απευθυνθείτε σε εκκλησίες, φιλοσοφίες ή άλλα blog...

Μήπως κάποιος σας χρωστάει μια τηλεόραση LCD 32 ιντσών;  Η λογική στο εξωτερικό ονομάζεται "spiff promotion" και πάει κάπως έτσι:

1. Βγαίνει μια προσφορά, πχ "στα 5 Office δώρο μια Samsung LCD 32 ιντσών"

2. Ο πωλητής σπρώχνει τον πελάτη να προτιμήσει να πάρει 5 βέβαια.

3. Έρχονται 5 Office και μια τηλεόραση.

4. Πάνε μόνο τα 5 Office στον πελάτη που δεν έχει ενημερωθεί για την προσφορά.

5. Η τηλεόραση πάει σπίτι του πωλητή.

Για όσους αναρωτιούνται γιατί σπρώχνουν με τέτοια μανία όλοι συγκεκριμένη εταιρεία μερικές φορές που δεν βγάζει νόημα.   Ενώ πχ υπάρχουν δωρεάν σουίτες γραφείου...

Το νομικό και ηθικό ερώτημα είναι "ενημερώθηκαν επαρκώς οι τελικοί καταναλωτές;" και επειδή νομίζω ότι η απάντηση είναι "όχι" γράφω εδώ.  Blogs, το τελευταίο προπύργιο ελεύθερου λόγου!  (Μέχρι να μου τραβήξουν μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση!!!) 

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα υπήρξαν πολλές διαφημίσεις σε κλαδικά έντυπα αλλά δεν είδα καμία σε έντυπα για τελικούς καταναλωτές.  Άρα προτείνω αν αγοράσατε πολλά προϊόντα γνωστής εταιρείας να ρωτήσετε αναδρομικά τους προμηθευτές σας αν σας χρωστάνε κάτι...  έστω και ελαφρώς μεταχειρισμένη μια 32άρα μάλλον είναι δικιά σας δικαιωματικά!

Τον 17ο αιώνα, οι αδελφοί Τσάμπερλεν εφηύραν την λαβίδα η οποία βοηθά ακόμα κάποιες περιπτώσεις γέννας.  Η μείωση των θανάτων νεογέννητων και μητέρων ήταν τόσο δραματική ώστε γρήγορα έγιναν ξακουστοί σε όλη την Ευρώπη.  Κατάφεραν μάλιστα να κρατήσουν μυστική την εφεύρεσή τους για τρεις γενιές γεγονός το οποίο τους καθιστά παντελώς ανήθικους στα σύγχρονα μάτια μας.  Αν μοιράζονταν την γνώση τους, όπως υπαγορεύει ο όρκος του Ιπποκράτη, πολλές χιλιάδες μωρά και μητέρες θα είχαν σωθεί σε αυτό το διάστημα.  Δυστυχώς η σύγχρονη νομοθεσία ίσως τους επέτρεπε και να κατοχυρώσουν νομικά την εφεύρεση! 

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το Linux;  Σίγουρα δεν είναι μυστικό ότι είναι ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο το οποίο μπορεί να σώσει αν όχι ζωές, τότε σίγουρα πολλές επιχειρήσεις.  Αλλά αποτελεί το σημείο της μεγαλύτερης ίσως μάχης της Ευρώπης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτή της πνευματικής ιδιοκτησίας.  Tο Linux απειλεί τα έσοδα των Ηνωμένων Πολιτειών σε έναν χώρο (του λογισμικού) τον οποίο μονοπωλεί παγκοσμίως.

"Αποκλείεται!"

"Είμαι σίγουρος."

"Πάμε στοίχημα;"

"Άνετα!  Τι να βάλουμε;"

"..."

"Ξέρω!  Ένα laptop!"

Αληθινή ιστορία.  Και το κέρδισα το στοίχημα.  Βάλαμε στοίχημα ένα laptop!  Και μάλιστα μετά έγιναν τρία τα laptop. (Πάλι κέρδισα.)

Μήπως με την πολιτική των εταιρειών για φτηνά φορητά οδηγούμε σε απαξίωση τον προσωπικό υπολογιστή;  Ήδη αγοράζουμε και αλλάζουμε πολύ συχνά μηχανήματα.  Με κάτι φορητά των 400 ευρώ ή τώρα με τα επιχορηγημένα φορητά των 200 ευρώ (θα έρθει και Ελλάδα η μόδα από τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας) η κατάσταση πάει ένα βήμα παραπέρα.

Ενώ η παγκόσμια οικονομία είναι σαφέστατα σε ύφεση, η Πληροφορική δείχνει απρόσβλητη.  Ενώ ουσιαστικά μόνο laptop πουλιούνται παραπάνω.

Σίγουρα αυτή η τάση θα οδηγήσει σε αύξηση τις υπηρεσίες γύρω από τα laptop και τα περιφερειακά τους.  Πιο πέρα όμως;

Πλοήγηση στα επικίνδυνα νερά εταιρικών αγορών λογισμικού

Μόλις μια εταιρεία περάσει τα 2-3 άτομα και αποκτήσει δίκτυο υπολογιστών, αρχίζουν να αυξάνονται δραματικά οι ανάγκες της σε αγορές software.  O υπολογιστής είναι βασικό μας εργαλείο πια και όλοι καταλαβαίνουμε ότι αν ένα πρόγραμμα βελτιώνει την παραγωγή μας έστω και σε μικρό ποσοστό, αξίζει να το έχουμε.  Αλλά από την μεριά του διαχειριστή της εταιρείας τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά αφού τον απασχολούν θέματα όπως:

1.H επίβλεψη όλων των υπολογιστών.  Για παράδειγμα αν έχουμε ξεχωριστό antivirus στο καθένα, πως διασφαλίζουμε ότι ενημερώνονται όλα σωστά;  Αγοράζουμε απλά πέντε κουτιά από ένα κατάστημα Πληροφορικής, αλλά μετά ποιός τα εγκαθιστά ένα-ένα;  Παράδειγμα λύσης (σπάνια στην κατηγορία) είναι τα μικρά πακέτα της gdata για εταιρείες που περιλαμβάνουν διαχειριστικό πρόγραμμα σε λογικό κόστος.
2.H νομιμότητα.  Ο κάθε χρήστης έχει δικαίωμα να εγκαθιστά οτιδήποτε βρει στο διαδίκτυο και του φαίνεται χρήσιμο;  Όταν έρθει ο έλεγχος πως θα ξέρουμε τι μας γίνεται;   Παράδειγμα οι διάφοροι media players (πχ VLC player, GOM κλπ) οι οποίοι δεν έχουν πληρώσει δικαιώματα για την αναπαραγωγή αρχείων.
3.H διαχείριση των συνολικών αναγκών της επιχείρησης.  Μου έχουν τύχει εταιρείες που δεν ήξεραν καν πόσα πακέτα είχαν αγοράσει ξεχωριστά τα διάφορα τμήματά τους από το ίδιο λογισμικό.  Όταν γύρισαν σε licensing το μοντέλο γλίτωσαν κάτι παραπάνω 50% του κόστους!

  
Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα παραμένει το γεγονός ότι σε πολλές επιχειρήσεις, οι άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι για την διαχείριση της εταιρείας δεν εμπλέκονται δυναμικά με την Μηχανογράφηση.  Δεν κάθονται να μάθουν και να καταλάβουν τι μπορεί να τους προσφέρει ένα νέο πρόγραμμα ή σύστημα και πως αυτό θα επηρεάσει την επιχείρηση.  Τα προγράμματα δεν είναι απλά σφαίρες για τους στρατιώτες τους στον επιχειρηματικό πόλεμο.  Είναι και ο τρόπος σκέψης στην μάχη, είναι και οι συνθήκες εξέλιξης και διαφοροποίησης.

Για παράδειγμα πολλοί θεωρούν λογικό να απαγορεύουν οποιονδήποτε στο δίκτυο να εγκαθιστά νέα προγράμματα.  Αλλά αυτό σκοτώνει την εξέλιξη.  Ένα μικρό plug in στο Word με κόστος 30 ευρώ, μπορεί να αυξάνει 100% την παραγωγικότητα.  Πως θα το μάθει η επιχείρηση για να βελτιωθεί αν δεν αφήνει τους άμεσα εμπλεκόμενους να πειραματίζονται;  Η λύση είναι περιοδικά να γίνεται επιθεώρηση και ανάλυση αναγκών, όχι η απαγόρευση.  Αφήστε να έχει αυτονομία ο κάθε υπάλληλος ή το κάθε τμήμα, απλά κάθε τόσο βάλτε μια τάξη.

Ένα άλλο κλασσικό πρόβλημα στο λογισμικό είναι ότι οι εργασίες μπορούν να γίνουν με διάφορους τρόπους με διαφορετικά προγράμματα διαφορετικών κατασκευαστών.  Πάλι ο ρόλος της διοίκησης είναι να καταγράψει και να καταλάβει ποιές είναι οι ανάγκες, τι προσφέρουν οι κατασκευαστές και ποιά είναι η πιο συμφέρουσα συμβιβαστική λύση.  Κάπως έτσι η Porsche για παράδειγμα κατέληξε να εξοπλίσει όλα της τα γραφεία παγκοσμίως με την σουίτα γραφικών της Corel καθότι είδε ότι ήταν και λιγότερα λεφτά κόστιζε, και λιγότερο χρόνο εκμάθησης για τους εργαζόμενους και προσέφερε περισσότερα χαρακτηριστικά που χρειαζόταν η επιχείρηση.

Στο μέγιστο επίπεδο, η διοίκηση φτάνει στο ζεν της μηχανογράφησης και σκέφτεται ότι η εταιρεία ΕΙΝΑΙ το πρόγραμμά της.  Κλασσικό παράδειγμα η Google ή το Amazon ή όλες αυτές οι νέες επιχειρήσεις που κάνουν πλέον κουμάντο στον επιχειρηματικό κόσμο.  Ούτε βωξίτες ούτε πετρέλαιο δεν τις κινεί.  Απλά μετατρέπουν στο πρόγραμμα που χρησιμοποιούν κάθε τους επιχειρηματική σκέψη.  Αλλά ακόμα και αυτές οι επιχειρήσεις πρέπει διαρκώς να χρησιμοποιούν τις ίδιες βασικές αρχές με το περίπτερο της γειτονιάς μας.  Πρέπει να αξιολογήσουν τι να αναπτύξουν μόνοι τους, τι να αγοράσουν, τι να προσαρμόσουν.

Αν χρησιμοποιείτε υπολογιστή πάνω από 6 ώρες την ημέρα, δώστε αυτό το άρθρο στο αφεντικό σας.  Αν είστε το αφεντικό ξαναδιαβάστε το!

(Σε επόμενο άρθρο μια πρακτική ανάλυση σε σχέση με όλα αυτά σε ένα συνηθισμένο πρόβλημα.  Γιατί είναι ανοησία να αγοράσει οποιοσδήποτε το Adobe Acrobat.)

Ταξιδεύω αύριο για Λειψία για μια έκθεση που συμπαθώ πολύ.  Αλλά ένα από τα γενικότερα ερωτηματικά που πρέπει να απασχολεί όλο τον κόσμο είναι το τι ακριβώς θα παρουσιάσει η Sony εκεί.  Ερώτημα που θα καλύψω για λογαριασμό του εξαιρετικού http://www.ps3attitude.com/ σαν ανταποκριτής.  Αλλά είναι ένα θέμα που θα μας απασχολήσει πιθανώς όλους.  Μην ξεχνάμε ότι το όνομα Sony είναι πολύ μπροστά σαν καταναλωτική μάρκα παγκοσμίως.  Σχεδόν οι μισοί που αγοράζουν κάποια συσκευή Sony είναι πιθανό να την προτείνουν σε άλλους και το 1/3 αυτών είναι πρόθυμοι να πληρώσουν κάτι παραπάνω.  Η Sony είναι πρώτη σε τέτοιες μετρήσεις δύναμης της μπράντας της, πολύ μπροστά από HP, Dell, Canon, Panasonic για παράδειγμα.  Η Apple κάνει μεν ντόρο αλλά μόνο το 23% των πελατών της δείχνει τέτοια όρεξη. 

ΔΕΝ θα ανακοινώσουν δραματικές περικοπές τιμών.  Άσχετα από τις μάχες για μερίδιο αγοράς.  Το PS3 έχει μεγαλώσει σε πωλήσεις σχεδόν 100% και το σχετιζόμενο λογισμικό 200%.  To PlayStation Network πέρασε τους 10 εκατομμύρια συνδρομητές.  Βέβαια το τμήμα παιχνιδιών της Sony αύξησε τις αναμενόμενες ζημιές του σε περίπου 600 εκατομμύρια δολάρια.  Αλλά ούτε εκεί είναι το θέμα.

Η Sony είναι ίσως η μόνη εταιρεία που μπορεί να πουλήσει συνολικό lifestyle τεχνολογικό.  Με όχημα τις τηλεοράσεις!  Είναι πιθανό να δούμε TV tuner για το PS3.  Και ένα ολόκληρο οικοσύστημα, μια πλατφόρμα για όλες τις συσκευές Sony.  Σε έναν πλανήτη όπου το 90% των αγοραστών δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να μάθουν πως να λειτουργήσουν μια συσκευή, έχει το πάνω χέρι.  Φανταστείτε να γυρνάτε σπίτι με μια καινούργια ψηφιακή φωτογραφική ή βιντεοκάμερα και να σας λέει η τηλεόρασή σας πως να την συνδέσεται.  Μετά να σας ρωτάει αν θέλετε να φτιάξετε ένα DVD με τα περιεχόμενα.  Η μαγκιά στην τεχνολογία δεν είναι να βάζεις περισσότερα.  Είναι να ξέρεις τι να αφήσεις απέξω!

Ούτε τα Windows Vista (σοβαρότατα βελτιωμένα σαν λειτουργικό για αδαείς) ούτε η Apple μπορούν να φτάσουν τη&n