Alex Chalkidis

O παραπάνω πίνακας κυκλοφορεί γενικώς αυτές τις ημέρες.  Με το σκεπτικό ότι "έχει ενδιαφέρον" μια τέτοια σύγκριση.  Δυστυχώς οι περισσότεροι αναγνώστες του δεν κάνουν τον κόπο να προχωρήσουν έστω και στοιχειωδώς την ανάλυση όμως.

Κατ'αρχάς βάζει μια ωραία μπλε κουκίδα σαν να είναι συγκρίσιμα μεγέθη!  Δηλαδή αυτό που κάνει η Microsoft με το λειτουργικό σύστημα (OS) συγκρίνεται με αυτό που κάνει η Google;  Ούτε καν η Apple μπορεί να συγκριθεί με τα Windows αφού τα Windows κατέχουν κεντρική θέση στην συντριπτική πλειοψηφία των ιδιωτών και επαγγελματικών εγκαταστάσεων ανά τον κόσμο.  Η Apple κάνει gaming software;  Πως ακριβώς κάνουν mobile applications και οι τέσσερις σε συγκρίσιμο επίπεδο;

Το γενικό ενδιαφέρον σε αυτό το άρθρο είναι ακριβώς πόσο ανόητοι μπορεί να γίνουν δημοσιογράφοι όταν απομονώνονται στον κόσμο του διαδικτύου και δεν μιλάνε με αληθινούς ανθρώπους.  (Το είχαν πάθει παλιότερα και στο ελληνικό περιοδικό "RAM" και ήμουν από τους λίγους με το θάρρος να το στηλιτεύσω τότε.  Τώρα έχουν πιο σοβαρά προβλήματα τα παιδιά και λιγότερο τουπέ ευτυχώς.)

Αλλά σε εμπορικό και πρακτικό επίπεδο είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις διαφορές.  Μπροστά στο business software που πουλάει η Microsoft οι άλλοι τρεις είναι μυρμήγκια.  (Όπως και αν καθορίσει κανείς τον όρο.)  Αλλά βάζουμε σε όλους μια μπλε κουκίδα και ο κόσμος δεν είναι πια μονοπώλιο...  Στο online search η Google έχει επίσης τρομακτικό μονοπώλιο αλλά ας μην το σκεφτόμαστε καλύτερα...κοκ Στο "video content" μπορεί να συγκριθεί το YouTube με οτιδήποτε άλλο έχουν οι υπόλοιποι;

Όπως έχω γράψει πολλές φορές για την Apple, είναι ο ιδανικός ψευτοαντίπαλος της Microsoft.  Φωνάζει πολύ και κάνει λίγα στο λειτουργικό και το Office όπου η Microsoft βγάζει τα λεφτά της.  Παρομοίως η Microsoft μπήκε θεωρητικά στα music players αλλά δεν έκανε τίποτα.  Όλοι χαρούμενοι.  Όποια επιτροπή και αν ρωτήσει μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν ανταγωνισμό!

Καλύτερα λέω εγώ να ασχοληθώ με την Παγκόσμια Ημέρα των Κερατωμένων που πλησιάζει... ; )

Στην δουλειά των προγνώσεων, ειδικά στην τεχνολογία, μπορεί να πέσεις έξω εύκολα.  Ειδικά στον χρονισμό της υλοποίησης μιας αλλαγής.  Ακόμα και ένας χρόνος μόλις διαφορά κάνει την διαφορά.  Αλλά ενώ όλοι είχαν παθιαστεί με τον "πόλεμο" μεταξύ HD DVD και Blu Ray εγώ πολύ έγκαιρα νομίζω έδωσα το σωστό στίγμα.  Το BluRay υποφέρει τώρα σε πωλήσεις ακριβώς επειδή άργησε.

Δεν είναι μόνο ότι κατεβάζουμε ταινίες (νόμιμα μερικοί, παράνομα άλλοι).  Είναι και το γεγονός ότι έχουμε συνηθίσει εμείς οι λεγόμενοι early adopters να έχουμε το περιεχόμενο σε διάφορες συσκευές, από το κινητό ή το laptop μέχρι το PSP ή το DSi.   Και το BluRay είναι άσχετο με όλα αυτά τα μέσα.  Αφού δεν "τσιμπήσαμε" λοιπόν οι early adopters, όταν μας τηλεφωνεί ένας φίλος να ρωτήσει "να αγοράσω BluRay;" του λέμε όχι.  Και έτσι αργεί ακόμα περισσότερα η διείσδυση του νέου μέσου.

Για τον κοινό χρήστη είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα γιατί δεν έχει καμία όρεξη να ανεχτεί ένα δισκάκι που δεν θα παίζει στο "απλό" DVD στην κρεβατοκάμαρα του παιδιού, ούτε στο αυτοκίνητο, ούτε σε εκείνο το ωραίο φορητό DVD που αγόρασε μια μέρα φτηνά στο σουπερμάρκετ και έχει τύψεις που δεν το έχει χρησιμοποιήσει ουσιαστικά ποτέ γιατί τελειώνει πολύ γρήγορα η μπαταρία του...

Στο μεταξύ οι εταιρείες έκαναν και αυτές λάθος χειρισμούς.  Καμία προσφορά τώρα δεν μας πείθει κι ας δίνουν "δώρο" μαζί με το BluRay και απλά δισκάκια ή "ειδικά data discs" για τον υπολογιστή.  Με διαφορετικά κλειδώματα η κάθε εταιρεία, κάτι ανόητα συστήματα για να μας πείσουν να κάνουμε registration (Έλεος!  Ακόμα και για να δούμε μια ταινία να δίνουμε τα στοιχεία μας;) και διαφορετικά ονόματα από την Disney ή άλλες μεγάλες εταιρείες για το "δικό τους" 3D ή το δικό τους "σύστημα ψυχαγωγίας".

Έχω αρκετές ντάνες από δισκάκια στο σπίτι.  Η εποχή τους τελείωσε.  Ας τα είχατε βρει με την Toshiba πιο νωρίς.  Πριν γίνει 24άρα η γραμμή σε κάθε σπίτι, ακόμα και στην Ελλάδα, και πριν συνηθίσουν όλοι το YouTube.

Δεν θα εξαφανιστεί τελείως το BluRay βέβαια άμεσα.  Όπως έχω ξαναγράψει για την παρεξηγημένη μάχη VHS-Beta η Sony έχει αποδείξει ότι ξέρει πως να βγάζει λεφτά από κάτι μακροπρόθεσμα.  Απλά η παγκόσμια κυριαρχία των εποχών του CD ή του DVD δεν είναι εφικτή στην εποχή του Διαδικτύου.

Οι αντιρρήσεις στο προηγούμενο άρθρο μου ακολουθούν αναμενόμενους οδούς:

1. Δηλαδή, τι θέλεις να κάνουμε, να γυρίσουμε στην Microsoft;

2. Όλες οι άλλες μηχανές αναζήτησης είναι χάλια!

3. Αφού η Google δίνει τόσα ωραία εργαλεία και μάλιστα τζάμπα, πως μπορεί να είναι κακή;

Θα αρχίσω με το τελευταίο γιατί είναι το πιο εμφανές πρόβλημα.  Πως είναι λογικό να επιτρέπουμε σε μια εταιρεία να χαρίζει κάτι με αξία;  Αν η Microsoft χάριζε σε όποιον το ζητούσε δωρεάν φαγητό για έναν μήνα, όλοι θα ρωτούσαν που είναι ο λάκκος και που η φάβα!  Η Google χρησιμοποιεί το μονοπώλιό της στην online διαφήμιση για να χρηματοδοτεί δωρεάν...καλούδια με τα οποία ενισχύει αυτό το βασικό της προϊόν.    Είναι θεμιτό στον βαθμό που το κάνει; Μην ξεχνάμε ότι η Google αγοράζει αβέρτα οτιδήποτε μπορεί να γίνει απειλή.  YouTube, Picasa, Blogger, DoubleClick, Feedburner, Adscape, Baidu...η λίστα είναι ήδη διπλάσια και επεκτείνεται γοργά.  Και μάλιστα σχεδόν όλες οι εταιρείες που αγόρασε δεν έχουν κέρδη ακόμα!  (Ούτε καν το YouTube) 

Σε ένα περιβάλλον ελεύθερης παγκόσμιας οικονομίας είναι μπερδεμένη η απάντηση.  Εξάλλου ποιός θα το αστυνομεύσει;  Αλλά όταν χαρίζει για παράδειγμα λογισμικό πλοήγησης, όλοι οι άνθρωποι που αναπτύσσουν τόσα χρόνια τέτοια προγράμματα τι θα κάνουν;  Θα είναι άνεργοι αλλά τουλάχιστον θα μπορούν να χρησιμοποιούν το τζάμπα Google docs... Κατά κάποιο τρόπο αυτό απαντάει και την ερώτηση περί Microsoft.  Καθότι δεν ζούμε στον ιδανικό κόσμο, πρέπει να επιλέγουμε ανάμεσα στα μονοπώλια!  Παρεξηγήθηκα ότι προμοτάρω το bing.com αλλά εγώ απλά λέω ότι σαν πολιτική τοποθέτηση ενός χρήστη, σε αυτή την δεδομένη χρονική στιγμή α) κάνω αρκετά καλά την δουλειά μου με αυτό και β) είναι κρίσιμης σημασίας να αποδυναμωθεί στο θέμα του search η Google.

Αλλά δυστυχώς δεν θα δοκιμάσετε το bing.com οι πιο πολλοί.  Ίσως το βρείτε, ίσως το βάλετε κάπου που να βολεύει εξίσου με το Google search πρακτικά, αλλά στην πρώτη αναζήτηση που δεν θα σας φέρει αυτό που περιμένετε θα ξαναγυρίσετε την προεπιλογή στο Google.  Το ξέρω γιατί παίζω αυτό το παιχνίδι πολλά χρόνια καθότι μονίμως πειραματίζομαι με μηχανές αναζήτησης.  Και αυτό με φέρνει στο πιο δύσκολο κομμάτι της εξίσωσης.

Όσο περισσότερο εξαρτώμαστε από την ευκολία των online αναζητήσεων, τόσο πιο εξαφανισμένες είναι οι υπόλοιπες πληροφορίες.  Στον σύγχρονο κόσμο δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αν κάτι δεν βγαίνει στην πρώτη σελίδα αποτελεσμάτων του Google δεν υπάρχει!  Σαν να μην είχε καεί η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας αλλά να ήταν πολυυυυυύ πιο αργά τα πλοία για να την επισκεφτείς ενώ η Google σου παρέχει δωρεάν τζετ για να πας στην δικιά της βιβλιοθήκη.

Δηλαδή έχουμε κότα και αυγό κατάσταση στην οποία τα αποτελέσματα (και συνεπώς και η αποτελεσματικότητα των διαφημίσεων) είναι τόσο καλά στην Google γιατί κανείς άλλος δεν έχει τον όγκο προσωπικών πληροφοριών για να μπορεί να το κάνει τόσο καλά.  Φαντάζεστε την δύναμη που θα είχατε αν μπορούσατε να δείτε ανά πάσα στιγμή τι ψάχνουν σε όλο τον πλανήτη;  Δεν υπάρχει opt out, δηλαδή η δυνατότητα να διαλέξεις τι πληροφορίες δεν θα κρατάει για εσένα η Google γιατί δεν μας λένε τι κρατάνε!

Συγκεκριμένα πράγματα που δεν υπόκεινται στο (θεωρητικό) μάντρα της εταιρείας "do no evil":

1. Συνεχίζει να κάνει ότι της ζητάει η Κινεζική κυβέρνηση παρά τις κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων

2. Έχει σχεδόν 60% της online κίνησης στον AdServer της έναντι 15% που έχουν (μαζί!) Microsoft και Yahoo.  Σαν advertising reach είναι περίπου στο 75% παγκοσμίως.  Φαντάζεστε μια και μόνο εταιρεία στην τηλεόραση ή τα έντυπα να είχε τέτοιο μονοπώλιο τι θα είχε γίνει;

3. Ξοδεύει πάνω από 275 εκατομμύρια δολάρια σε "δωρεές" σε πολιτικά κόμματα μέσω AdWords στις ΗΠΑ και μόνο. 

4. Δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφάνεια στους μηχανισμούς με τους οποίους λειτουργεί το search ούτε βέβαια η διαφήμιση.  Δίνει στο κοινό ελάχιστα και πολύ κουτσουρεμένα εργαλεία.  Κανείς δεν αναρωτιέται πως γίνεται η ίδια αναζήτηση να βγάζει μια ιστοσελίδα πρώτη μια μέρα και 200η την επόμενη!

5. Το ίδιο ισχύει για τις υποτιθέμενες δημοπρασίες τιμών οι οποίες όμως ελάχιστα επηρεάζουν το αποτέλεσμα.  Και βέβαια η Google απαγορεύει στον πελάτη να μετακινήσει την καμπάνια του σε άλλον!

6. Αρκετές εταιρείες όπως η tradecomet.com τους πάνε δικαστικώς γιατί η Google ανεβάζει εξωφρενικά τιμές στην online διαφήμιση σε όσες εταιρείες θεωρεί πιθανά ανταγωνιστικές

7. Στις μηχανές αναζήτησης η Google έχει επεκτείνει το μονοπώλιο αφού καλύπτει την υποδομή για Ask και AOL πλέον.  Βέβαια όπως ξέρουν οι περισσότεροι ακαδημαϊκοί, η μηχανή αναζήτησης της Google είναι απαράδεκτη για πιο εξειδικευμένες αναζητήσεις (σαν να λέμε οι άγονες γραμμές της υπόθεσης!) καθότι είναι βελτιστοποιημένη να βρίσκει μόνο δημοφιλή πράγματα, για ψώνια και διασκέδαση.

8. Η συμφωνία για το Google Book Search είναι ήδη υπό εξέταση καθότι είναι σκανδαλώδες το μονοπώλιο που δημιουργεί

9. Δεν έχω διπλοδιασταυρώσει τις πηγές μου αλλά το http://stopbadware.org/ από ότι φαίνεται είναι μια επιχείρηση που χρηματοδοτεί και διαχειρίζεται κυρίως η Google μέσα από την οποία θα ορίζει αυτή ποιές ιστοσελίδες είναι κακοπροαίρετες (malicious).  Εκτός από τον Firefox και ο Safari browser της Apple φαίνεται ότι θα χρησιμοποιεί αυτή τη λίστα.  Δηλαδή αν τα ρομπότ της Google αποφασίσουν ότι η ιστοσελίδα σας είναι "κακοπροαίρετη", ότι κι αν σημαίνει αυτό, δεν θα μπορεί να σας δει ο περισσότερος πλανήτης.

10. Και βέβαια τα αποτελέσματα μιλάνε από μόνα τους.  Όλος ο διαφημιστικός κλάδος πέφτει δραματικά αλλά η Google (η οποία μην ξεχνάμε είναι διαφημιστική εταιρεία κατά 99% στα έσοδά της) ανεβαίνει ακόμα πιο δραματικά.  Όλοι οι αντίπαλοι της Google πέφτουν, η Google κερδίζει μερίδιο αγοράς.  Αυτό είναι επειδή είναι τόσο καλύτερη η διοίκηση της εταιρείας;

Υποψιάζομαι ότι θα περιμένουν να περάσει η οικονομική κρίση πριν βάλουν χέρι στην Google.  Γιατί αν αρχίσουν να την αποδυναμώνουν δεν είναι σίγουρο ότι οι νεοεισερχόμενοι στο φαγοπότι θα είναι μόνο Αμερικανικές εταιρείες.

Όσοι ακόμα και τώρα δεν με πιστεύετε, βάλτε στην αναζήτηση της Google τις λέξεις "google monopoly".  Τώρα βάλτε τις ίδιες λέξεις σε μια άλλη μηχανή αναζήτησης!

(Για όλα τα υπόλοιπα άρθρα σχετικά με την Google πατάτε στην λέξη εκεί στο tag cloud ή εδώ.)

Με απλά λόγια πως ακριβώς ξέρει ακριβώς μια μηχανή αναζήτησης τι κάνετε.  Για τους περισσότερους χρήστες είναι πολύ απλό γιατί έχουν μια μοναδική διεύθυνση, την λεγόμενη IP.  Απλά κλειδώνουν σε αυτή για αναγνώριση.  Πολλοί τρομάζουν που το Google τους λέει και που είναι γεωγραφικά ενώ είναι βέβαια απλό αφού η σύνδεσή σας είναι σε συγκεκριμένο σημείο και με συγκεκριμένη δρομολόγηση.  Αλλά επιχειρηματικός μου αντίπαλος θα είχε πολλά να κερδίσει αν ήξερε ότι είμαι στο δασικό χωριό και συνεπώς 5 ώρες μακριά από την Αθήνα.  Εχει δικαίωμα το Google να χρησιμοποιήσει αυτή την πληροφορία;

Κάποιοι (ελάχιστοι γιατί γίνεται όλο και πιο δύσκολο να το κάνεις χωρίς να καθυστερεί η περιήγηση στο διαδίκτυο) χρησιμοποιούν διάφορα τερτίπια για να κρύψουν την IP τους.  Είναι ανούσιο αλλά απλά δεν καταλαβαίνουν πόσο έντονο είναι το "αποτύπωμα" του κάθε χρήστη.  Προφανώς εταιρείες σαν το Google που χαρίζουν δωρεάν εφαρμογές διαρκώς έχουν πολλούς άλλους τρόπους να σας "πιάσουν" είτε είναι από το Blogger, το Gmail, το GoogleMaps, Latitude, Picasa και ένα σωρό "δωρεάν" υπηρεσίες τους.  Μόλις κάνετε log in, ακόμα και αν χρησιμοποιείτε σύστημα απόκρυψης της IP το παιχνίδι έχει ουσιαστικά τελειώσει .

Είδους αποτυπωμάτων που καταγράφονται:

1. Η σειρά που επισκέπτεστε άλλες ιστοσελίδες
2. Η ταχύτητα δακτυλογράφησης
3. Άλλα προγράμματα που είναι ανοιχτά ταυτόχρονα.  (Είναι αρκετά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτό - κοιτάξτε την Διαχείριση εργασιών σας τακτικά και διαπιστώσετε ότι υπάρχουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα)
4. Το "στήσιμο" του browser σας.  Ειδικά αν έχετε πρόσθετα.
5. Εγκατεστημένα Spyware.  Ο ορισμός του spyware είναι πολύ συγκεχυμένος και ένα σωρό πράγματα "κάθονται" για λίγο ή και μόνιμα μαζί μας καθώς σερφάρουμε.
6. Entry paths, δηλαδή ποιές ακριβώς σελίδες συνηθίζετε να επισκέπτεστε για να "μπείτε" σε έναν δικτυακό τόπο.  Εγώ πχ κάνω τις αναζητήσεις μου από το παράθυρο (εκεί πάνω δεξιά είναι!) του browser.     Όταν επισκέπτεστε ένα forum από ποια σελίδα "μπαίνετε";
7. Τρόπος αναζήτησης.  Πόσες λέξεις κλειδιά βάζετε συνήθως, πόσο γρήγορα κάνετε κλικ σε ένα από αυτά, με ποιά σειρά βάζετε τους όρους αναζήτησης.

Δεν χρειάζεται να συνεχίσω, τώρα δείτε ένα καλό επεισόδιο του CSI και καταλαβαίνετε πως σκέφτονται εκεί στο Google.  Για να κάνουν καλύτερες τις αναζητήσεις σας...ναι καλά!

Επίσημα από το Google (χάρη στην έρευνα της ΕΕ που συνεχίζεται) παραδέχονται ότι κρατάνε για δύο ως πέντε έτη στοιχεία όπως τα email (ναι, και το περιεχόμενό τους αναλύεται), λίστες αναζητήσεων (δηλαδή το καθετί που βάλατε στο Google να βρείτε) και οτιδήποτε άλλο κάνετε όσο είστε logged in σαν χρήστης τους.  Με εγκατεστημένη την Google toolbar ή το Google Gears μάλιστα αυτό είναι ουσιαστικά...πάντα και ας μην το σκέφτεστε γιατί είστε σε ιστοσελίδα άλλης εταιρείας.  

Και τι να κάνουμε;  Ναι, υπάρχουν και άλλες μηχανές αναζήτησης.  Πειραματίζομαι διαρκώς και βέβαια όλο στο Google γυρνούσα.  Τον τελευταίο καιρό όμως το www.bing.com της Microsoft με καλύπτει σε μεγάλο βαθμό, δηλαδή για ένα 70% περίπου των αναζητήσεων μου.  Είναι και καλύτερο από το Google στις εικόνες σαν interface.  Και σε πολλές αναζητήσεις είναι σαφώς καλύτερα τα αποτελέσματα του Bing.
Αν αναλύσετε προσεκτικά τα αποτελέσματα μιας αναζήτησης στο Google θα διαπιστώσετε ότι υπάρχει αρκετή σαβούρα.  Ο εγκέφαλός μας όμως δεν είναι σχεδιασμένος έτσι.  Σαν την μαϊμού που ψάχνει μπανάνες στο δέντρο, επικεντρωνόμαστε στην ανταμοιβή της μπανάνας και όχι στις σάπιες εκεί ακριβώς δίπλα.  Έτσι δουλεύει ο εγκέφαλός μας.  Και για αυτό το Google κυριαρχεί.  Είναι αρκετά καλό για να κάνουμε την δουλειά μας, χορταίνουμε από τις μπανάνες του.

Πολλοί σε αυτό το στάδιο του ειρμού θα πούνε "ΟΚ, τι να κάνουμε, δεν έχω μυστικά εγώ, ας με παρακολουθεί το Google.  Στο κάτω κάτω μου προσφέρει εκπληκτικά γρήγορα πολύ καλά αποτελέσματα.  Τι με νοιάζει κι αν είναι μονοπώλιο;"  Είναι καλύτεροι από την Microsoft δεν είναι;  Να σας κάνω έναν παραληλλισμό.  Αν η Microsoft φτιάχνει το αυτοκίνητο που οδηγάει το 90% του πλανήτη, η Google ελέγχει το 90% του τι βλέπεις από τα παράθυρα!  (Και συνεπώς που πηγαίνεις τελικά.)

Επιπλέον είναι ουσιαστικά αδύνατον να ελεγχθεί πλέον γιατί οι βάσεις δεδομένων της είναι τόσο πολύπλοκες και με ιδιώματα σαν αυτά που περιγράφω στην λίστα τρόπων παρακολούθησης τα οποία ούτε που καταλαβαίνει ο περισσότερος κόσμος, πόσο μάλλον ένας κυβερνητικός ερευνητής.  Πρόσφατα υπέγραψαν συνεργασία Yahoo και Facebook.  Αν μπορείτε να ελέγξετε τι ακριβώς ανταλλάσουν βάλτε μου σκουλαρήκι.  Προσωπικά υποθέτω ότι είναι δεδομένα χρηστών ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική η διαφήμιση στο Facebook (γενικά αποτυχημένη ως τώρα).   Δηλαδή θα στέλνει η βάση δεδομένων του Yahoo την πληροφορία ότι αυτός ο χρήστης που κοιτάει τώρα την αρχική του σελίδα στο Facebook, έχει κάνει πολλές αναζητήσεις για ποδήλατα τελευταία (ή το έχει γράψει πολύ σε email).  Θα βλέπετε εσείς μια πιο σχετική διαφήμιση εκεί δεξιά και είναι πιο πιθανό να κάνετε κλικ.

Αν απαντήσετε "Που είναι το πρόβλημα;" σε αυτή την σκέψη, το άρθρο μου τελειώνει εδώ για εσάς.  Κλείστε το παράθυρο και γυρίστε στο Facebook... 

Συγκεντρωτικά τα άρθρα μου σε αυτό το blog που έχουν να κάνουν με το Google πατώντας στα keywords πάνω στο Google ή εδώ.  Ομοίως και για το Facebook αν και μεγαλύτερη επιτυχία είχε μια πρόσφατη περίληψη των επιχειρημάτων εδώ.

Μια ενδιαφέρουσα εφαρμογή της τεχνολογίας.  Όπου δείχνει το κινητό σου παίρνεις πληροφορίες για κάτι σχετικό.  Το συγκεκριμένο είναι για ένα μουσικό φεστιβάλ αλλά θα μπορούσε άνετα να είναι αρχαιολογικοί χώροι, περιηγήσεις, χρήσιμες πληροφορίες ή οτιδήποτε άλλο.

Το δικό μου ερώτημα είναι γιατί τόσο καιρό δεν ανοίγει κάποιος την ανάπτυξη τέτοιων εργαλείων;  Δηλαδή όπως χρησιμοποιώ το SportyPal μου για να καταγράφω εύκολα διαδρομές για μονοπάτια ή γυμναστική, έτσι εύκολα να μπορώ να φτιάξω και δικά μου αντίστοιχα με το παραπάνω.

Όταν μια ιδέα γίνει πολύ δημοφιλής, αξίζει μελέτη ο λόγος γιατί αποκαλύπτει πράγματα για την κοινωνία και την εξέλιξή της.

Η μακριά ουρά είναι μια τέτοια ιδέα.  Βασικό της θεώρημα είναι ότι η τεχνολογία αλλάζει τους κανόνες έτσι ώστε να υπάρχουν τρόποι οικονομικής εκμετάλλευσης όχι μόνο των πιο δημοφιλών προϊόντων αλλά και των πιο ασυνήθιστων.

Ποιοί θέλουν να είναι αλήθεια αυτό;  Όλοι οι άνθρωποι της τεχνολογίας βέβαια.  Χάρη σε όλα αυτά που φτιάχνουν οι «κατσαβιδάκηδες» ο κόσμος είναι πλουσιότερος.  (Στα Αγγλικά χρησιμοποιούν την λέξη “abundance” για να δώσουν την αίσθηση του πλούτου μέσα από τις αυξημένες επιλογές.)

Αλλά γιατί έχει πιάσει τόσο πολύ και στον κόσμο του marketing;  Καθώς διαλύονται οι παλιές δομές στα ΜΜΕ και την διαφήμιση, οι άνθρωποι του χώρου είναι απεγνωσμένοι.  Ψάχνουν ελπίδα οπουδήποτε.  Και η θεωρία της μακριάς ουράς τους κερδίζει λίγο χρόνο.  Πόσες εταιρείες έχουν project για νέα και βελτιωμένα online καταστήματα που θα εκμεταλλεύονται την μακριά ουρά;  Για online προσπάθειες που θα φέρουν κάπως (κανείς δεν ξέρει ακριβώς πως) αυτούς τους νέους, συνειδητοποιημένους καταναλωτές στην παλιά επιχείρηση;

Το βασικό πρόβλημα με την θεωρία της μακριάς ουράς είναι ότι δεν ισχύει.  Από την αρχή ο Chris Andersen επικεντρώθηκε σε μεμονωμένα παραδείγματα για να την αποδείξει.  Μεθοδολογικά απαράδεκτο.  Μερικά παραδείγματα:

1.    Μηχανές προτάσεων

Χρησιμοποιεί ένα παράδειγμα επιτυχίας βιβλίου χάρη σε πρόταση στο Amazon.  Βγήκε λέει το IntoThinAir και μετά έγινε επιτυχία το Touching The Void, δέκα χρόνια μετά την έκδοσή του.  Καθότι τυχαίνω ορειβάτης και μεταφραστής ορειβατικού βιβλίου θα διαφωνήσω ιδιαίτερα. Οι μηχανές προτάσεων αποδεδειγμένα ΔΕΝ αυξάνουν την ποικιλία αλλά την μειώνουν.  Μια εξαιρετική αναλυτική προσέγγιση (μην φοβηθείτε τους πίνακες και τα στατιστικά)  είναι στην διεύθυνση http://ssrn.com/abstract=955984 .  Ακόμα και όταν αυξάνουν λίγο για τον μεμονωμένο χρήστη την ποικιλία, συνολικά την μειώνουν.Επίσης έχει ένα τεράστιο λογικό σφάλμα το συγκεκριμένο του παράδειγμα.  Όταν έγινε επιτυχία το παλιότερο βιβλίο, δεν ήταν πια στην «μακριά ουρά»!  Αφού ήταν πλέον best seller!! 

2.    Υποφέρουμε από τις εμπορικές βλακείες

Βασικό σημείο εκκίνησης της θεωρίας είναι ότι τα παλιά βιομηχανικά μοντέλα στην διανομή είτε προϊόντων ή και media ήταν περιορισμένα.  Μόνο τόσα χωράνε στο ράφι, μόνο τόσα κανάλια στην τηλεόραση.  Με τις νέες τεχνολογίες άπειρες επιλογές, πολύ πιο εύκολα.    Με ποιό ακριβώς κριτήριο όμως μπορεί να αποδείξει τώρα κάποιος ότι η ποιότητα έχει ανεβεί;  (Ακόμα και αν ήταν γεγονός.)  Δεν θα δυσκολευόταν οποιοσδήποτε να βρει χιλιάδε ακόμα πιο τρανταχτά παραδείγματα ότι τα πράγματα χειροτερεύουν. 

3.    Δεν ισχύει ο νόμος του Pareto

Καθότι τον αγαπάω πολύ αυτόν τον νόμο και προσπαθώ να ζω με αυτόν (δηλαδή να ασχολούμαι μόνο με το 20% της προσπάθειας που φέρνει το 80% του αποτελέσματος και μετά να αράζω!) εδώ ειδικά έχω μεγάλη ένσταση.  Ο Andersen φέρνει διάφορα παραδείγματα όπως μια εταιρεία που έχει ψηφιακό jukebox και πουλάει αντί για 100 τραγούδια, 10 χιλιάδες τραγούδια.  Ω, τι έκπληξη, τα επιλέγουν σχεδόν όλα οι πελάτες τους.  Ναι, αλλά αυτά είναι απλά τα 10 χιλιάδες πιο δημοφιλή τραγούδια!  Δηλαδή αν τα βάλουμε σε στατιστική ανάλυση με όλα τα τραγούδια του κόσμου, πάλι μπορεί να ισχύει ο νόμος του Pareto!  (Δεν λέω «θα ισχύει» γιατί έχω αρκετή κατανόηση των τρόπων επιστημονικής στατιστικής προσέγγισης για να μην πετάω έτσι αυθαίρετα συμπεράσματα σαν τον Andersen…) 

4.    Η αυξημένη ποικιλία δεν έχει κόστος

Σε ποιόν πλανήτη;  Δεν κοστίζει λέει τίποτα να κρατάμε τραγούδια σε server, ούτε να έχουμε online διαθέσιμα προϊόντα.  Μιλήστε με κάποιον υπεύθυνο μηχανογράφησης!  Οι σκληροί δίσκοι, οι υπολογιστές, το λογισμικό, το bandwidth πρόσβασης, η διαθεσιμότητα 24/7/365, η σύνδεση βάσεων δεδομένων, οι μετατροπές δεδομένων, ο προγραμματισμός...όλα αυτά κοστίζουν και πολύ μάλιστα. 

5.    Η συλλογική νοημοσύνη

Πολλά έχουν γραφτεί (και από εμένα!) για την συλλογική νοημοσύνη.  Είτε είναι ότι η Wikipedia είναι πλέον πιο έγκυρη και ενημερωμένη από την Brittanica ή από τις μηχανές προτάσεων.  Αλλά όλα αυτά εξαρτώνται από το επίπεδο συμμετοχής και από τις πλατφόρμες/αλγόρυθμους επίλυσης διαφορών και εξαγωγής συμπερασμάτων.  Δηλαδή μια λογική υπερισχύει τελικά είτε είναι αυτό που βγάζει πρώτο στην αναζήτηση το Google σαν πιο πιθανό να σου ταιριάζει ή αυτό που θεωρεί το Netflix σαν ταινία που θα σου αρέσει. 

6.    Κάντε τα πάντα διαθέσιμα

Ο πρώτος κανόνας της μακριάς ουράς είναι ότι υπάρχει ζήτηση για τα πάντα.  Άρα πρέπει να τα διαθέσουμε.  Και επειδή είναι εντυπωσιακό πόσα μικροπράγματα μπορεί να θέλουν πόσοι άνθρωποι, τα νούμερα κάνουν το εγχείρημα να αξίζει τον κόπο.  Αν ήταν έτσι ο κύριος Andersen θα ήταν επιχειρηματίας και όχι συγγραφέας!  Το εμπόριο για χιλιάδες χρόνια ξέρει πολύ καλύτερα από αυτόν όμως.  Όταν και εάν το κόστος διάθεσης κάτι πέσει αρκετά, υπάρχουν άνθρωποι που θα το εκμεταλλευτούν είτε είναι η EasyJet ή ο Richard Branson.  Αυτό είναι θέμα συσκευασίας, διανομής και μείωσης κόστους, όχι μακριάς ουράς. 

7.    Κόψτε την τιμή στην μέση και ξαναμειώστε την.

Όταν έγραφε αυτήν την μάγκικη πρόταση στην αρχική του επεξήγηση της μακριάς ουράς που να ήξερε ο Andersen πόσο έξω θα έπεφτε.  Μάλιστα, επειδή εδώ έπεσε πιο έξω από όλα τα σημεία, είναι και θέμα του επόμενού του βιβλίου, του “FREE” και τώρα ασχολείται με το πόσο επηρεάζει το τζάμπα τον κόσμο πλέον.  Πιάνει λοιπόν την μουσική βιομηχανία και αναλύει το κόστος ανά τραγούδι για να μας αποδείξει ότι μπορεί να πωλείται 17 σεντς αντί για 20 και ούτω καθεξής.  Και πάλι απλοποιεί μια ολόκληρη βιομηχανία με χιλιάδες παίχτες και δίκτυα συμφερόντων με τρόπο ανόητο.  (Εδώ ένα άρθρο μου για το πως το δωρεάν διαλύει την βιομηχανία πορνό.) Και βέβαια δεν έχει συγκεκριμένη λύση να αντιπροτείνει εξίσου εύκολα με την αποδόμησή του.  Αόριστες γενικολογίες ότι «πολλά υποσχόμενες τεχνολογίες» από εδώ και από εκεί «μπορεί» να είναι η λύση. 

8.    Μόνη της η μακριά ουρά δεν φτάνει.

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί το mp3.com σαν παράδειγμα αποτυχίας, επειδή συγκεντρώθηκε μόνο στην μακριά ουρά.  Χρειάζεται λέει και επιτυχίες γνωστές και τα περίεργα για να δουλέψει το κόλπο.  Αυτό όμως αναιρεί όλο το προηγούμενο σκεπτικό του!   Αφού η τεχνολογία δίνει τους τρόπους τόσο απλόχερα, γιατί πρέπει να καταφύγουμε σε τέτοια κόλπα για να σερβίρουμε στα μωράκια το κρέας τους κρυμένο κάτω από την φρουτόκρεμα;  Είναι παράλογο και υποτιμητικό για ότι έχει χτίσει μέχρι εκεί στην θεωρία του για τον σύγχρονο διαδικτυωμένο καταναλωτή! 

9.    Γυρίστε στα μονοπώλια

Χρησιμοποιεί και πολλά παρεμφερή παραδείγματα μικρών προσπαθειών που απέτυχαν.  Επειδή δεν είχαν αρκετή γκάμα.  Δεν είχαν αρκετή τεχνολογία.  Δεν είχαν αρκετή προώθηση.  Δεν ήταν αρκετά μεγάλα εγχειρήματα για να πιάσουν.  Δηλαδή ο τρόπος για να πετύχει η μακριά ουρά είναι να την κυνηγήσει κάποιος αρκετά μεγάλος! Δυστυχώς αυτό ακριβώς είναι και η online πραγματικότητα και την βλέπει πλέον ξεκάθαρα στο επόμενο βιβλίο του. 

Το Google χαρίζει πράγματα (γεωγραφικά δεδομένα, προγράμματα, διάθεση βίντεο, χώρο στους server τους) με τις πλάτες από τα έσοδα στον χώρο όπου έχει μονοπώλιο.   Είναι τεράστιο εμπορικό, νομικό και ηθικό το κενό και φταίει σε επίπεδο νομιμοποίησης η θεωρία της μακριάς ουράς.  

Έγινε πρόσφατα θέμα μεταξύ δυο δικηγορικών γραφείων στις ΗΠΑ επειδή η μια (η πιο μικρή) αγόρασε στο Google τις λέξεις με τα ονόματα των ανταγωνιστών της.  Δηλαδή όταν έψαχνες για την μεγάλη, σου έβγαινε πιο πάνω η διαφήμιση της μικρής.  Είχε αγοράσει δηλαδή τις λέξεις.

Οι προηγούμενες μηνύσεις ήταν πάνω στο γενικότερο σκεπτικό των πνευματικών δικαιωμάτων.  Προφανώς και έχασαν γιατί δεν δημοσιοποιούνται οι λέξεις που αγοράζεις.  Και εγώ, αν είχα αρκετά λεφτά, θα μπορούσα να αγοράσω το δικαίωμα να βγαίνει το blog αυτό σαν link όταν βάζετε την λέξη CocaCola ή Nike στο Google!

Αλλά το ουσιαστικό πρόβλημα είναι άλλο.  Οι περισσότεροι χρήστες δεν ξέρουν ότι τα αποτελέσματα στο Google μπορεί να είναι πληρωμένα.  Προσθέστε σε αυτό το γεγονός (εύκολο να αποδειχτεί με έρευνα, ειδικά σε λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες) ότι σπάνια πάνε πέρα από τα αποτελέσματα της πρώτης σελίδας και την απόλυτη κυριαρχία του Google στον χώρο και έχουμε πρακτικό θέμα.

Αλλά ποιό δικαστήριο θα κυνηγήσει το θέμα; 

Είχε μεγάλη απήχηση και πολλά μηνύματα και συζήτηση το άρθρο μου με την χάρτα δικαιωμάτων των χρηστών κινητής τηλεφωνίας.  Ίσως γιατί ξέρουμε ότι οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών, όπως και οι τράπεζες, βγάζουν υπέρογκα κέρδη.  Από κοπανιστό αέρα.

Μια βελγική εταιρεία ξεκίνησε να το αποδείξει με τον καλύτερο τρόπο.  Έστησε μια εταιρεία κινητής τηλεφωνίας της οποίας όλα τα έσοδα πάνε σε φιλανθρωπικούς σκοπούς!  http://www.ello-mobile.be/    Αντίθετα με την http://tommytelecom.nl μάλιστα δεν το κάνει με χαμηλές τιμές.  Αλλά οι πελάτες της διαλέγουν σε ποιόν καλό σκοπό θέλουν να πάνε τα λεφτά από την κλήση ή το SMS τους.

Απλά και ωραία πράγματα.  Άντε να ανοίξει τώρα και μια αντίστοιχη τράπεζα!

Δεν πρόλαβα να γράψω για το θέμα εδώ και η Google έβγαλε χάρτη διαθεσιμότητας του εμβολίου για τον Η1Ν1 σε πραγματικό χρόνο εδώ.

Είναι ένας έξυπνος τρόπος να κάνουν ότι βοηθάνε την ανθρωπότητα ως συνήθως αλλά σιγά σιγά αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο.  Γιατί ακόμα και αυτό το φαινομενικά ανώδυνο εμπεριέχει ηθική και κριτική σκέψη.  Γιατί δεν κάνει το Google και έναν χάρτη που να βοηθάει τους ανθρώπους να βρίσκουν το κατάλληλο σεξουαλικό βοήθημα όπως αυτό;

Μόνο κάποιος παντελώς αδιάβαστος από φιλοσοφία θα είχε σλόγκαν το "do no evil".   Αλλά κάτι ξέρει το Google από εξάπλωση ιών.  Το κάνει χρόνια απλώνοντας με παρόμοιες τεχνικές πληροφορίες σε όλο τον κόσμο.  H εξάπλωση της υστερίας όμως είναι πια προϊόν. 

Και στην Ελλάδα;  Πριν χίλια περίπου χρόνια στην Ευρώπη είχαν κτηματολόγιο.  Εμείς εδώ όχι χάρτη με εμβόλια, ούτε τα φαρμακεία δεν είναι καταγραμμένα σωστά κάπου προσβάσιμα σε όλους!

Σαν φοιτητής στο εξωτερικό είχα επισκεφτεί το ΙΚΕΑ συνήθως για να βοηθήσω στο κουβάλημα.  Όταν άνοιξε στην Ελλάδα άρχισε η σχέση μίσους-μίσους όμως.  Είμαι από αυτούς που όχι μόνο δεν εντυπωσιάζεται από λαοθάλλασες αλλά εκνευρίζομαι κιόλας.  Ειδικά το κατάστημα στο Ελευθέριος Βενιζέλος σε ανάγκαζε να περπατάς μαντρωμένος όλο το κατάστημα σαν κάτι εκθέσεις της δεκαετίας του '70 ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους, οι περισσότεροι μανιωδώς αρπάζοντας ότι έβρισκαν μπροστά τους.  Μέχρι να φτάσεις σε αυτό που έψαχνες και να βγάλεις άκρη (αν υπάρχει) θέλεις να σκοτώσεις άνθρωπο.  Οι καημένες οι ταμίες έχουν ακούσει από εμένα όση γκρίνια δεν έχουν ακούσει όλες οι ταμίες του κόσμου σε άλλα καταστήματα.

Και οι πινακίδες...δυσφήμισης: 

"Ξέρετε γιατί είναι τόσο φτηνά τα έπιπλά μας;" Γιατί είναι σαβούρα;  Επειδή είναι από καταστροφή του δάσους του Αμαζονίου με παράνομη υλοτόμηση; 

"Δεν σας τα φέρνουμε σπίτι για να ρίξουμε το κόστος!"  Γι'αυτό ο ιδρυτής της ΙΚΕΑ είναι από τους πιο πλούσιους ανθρώπους παγκοσμίως;

Η ελληνική βιομηχανία και βιοτεχνία επίπλων παντελώς ανήμπορη να αντιδράσει.  Στο Λονδίνο μια ενδιαφέρουσα πρόταση αντιΙΚΕΑ είναι το κατάστημα http://www.untothislast.co.uk που παράγει φτηνά, αισθητικά ενδιαφέροντα (και όχι ίδια με όλων των γειτόνων σας...) έπιπλα χρησιμοποιώντας τεχνολογία αιχμής και έξυπνη σχεδίαση. 

Πολύς ντόρος έγινε για την απειλή του Rupert Murdoch, κολλοσού των media, να τραβήξει από το Google τα έντυπά του.

Δεν είναι τόσο θέμα αν έχει δίκιο ή όχι.  Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ του σκεπτικού του.  Δεν είναι μόνο οι μονοπωλιακές τακτικές του Google τις οποίες πολλές φορές έχω κατακεραυνώσει στο παρελθόν, αλλά βέβαια ότι το Twitter έχει γίνει σημαντικότερο για κάποιους χρήστες.  Μάλλον πρόκειται για κόλπο δημοσιότητας, κάτι σαν τον Ψυνάκη στο ΛΑΟΣ δηλαδή, ή μέρος μιας διαπραγμάτευσης για καλύτερες τιμές.

Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι ο Rupert Murdoch, που γεννήθηκε το 1931, καταλαβαίνει καν τι συζητάμε!  Πόσο μάλλον που συχνά πυκνά είναι στο επίκεντρο για τέτοια θέματα, δηλαδή είναι από αυτούς που οδηγούν τις εξελίξεις.  Στο εξαιρετικό βιβλίο "Outliers" του Malcolm Gladwell (οι πιο πολλοί τον ξέρουν για το "Tipping Point" ή το "Blink" σημεία αναφοράς για όσους σπουδάζουν Marketing) αναλύει ακριβώς πως και γιατί σχεδόν όλοι οι άνθρωποι που κάνουν κουμάντο στον χώρο της τεχνολογίας έχουν γεννηθεί γύρω στο 1955.   Μια σειρά από εξελίξεις αλλά κυρίως η έκθεση σε δυνατούς υπολογιστές σε κρίσιμη μικρή ηλικία, τους έδωσαν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Και για να είμαι ειλικρινής δεν με πολυαπασχολεί τόσο πως ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας ογδόντα χρονών καταλαβαίνει αρκετά για να παίζει κομβικό ρόλο στα παγκόσμια Μέσα μαζικής ενημέρωσης.  Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι πως θα σώσουμε τους Έλληνες επιχειρηματίες αντίστοιχης ηλικίας που είναι βαθιά νυχτωμένοι σε τεχνολογικά θέματα.  Γιατί η τεχνολογία, σε όλα της τα επίπεδα, αποτελεί πλέον σοβαρότατο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και αυτοί ζούνε στον Μεσαίωνα.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πιο έντονο και επειδή η κλασσική οικογενειακή επιχείρηση παρουσιάζει ακόμα πιο έντονη αδράνεια από ότι άλλες δομές οργάνωσης.  Ο γέρος πια ιδρυτής δεν θέλει ουσιαστικά να αποτραβηχτεί και τα τέκνα κονταροχτυπιούνται να αναλάβουν.  Όσο πιο μεγάλη η επιχείρηση τόσο χειρότερα τα πράγματα.  Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα συνήθως η τεχνολογία δεν παίζει κανέναν ρόλο αλλά μερικές φορές κάποιος αποφασίζει να την χρησιμοποιήσει πολιτικά, αλλάζοντας μηχανογραφική υποδομή στην εταιρεία ή κάνοντας μια έντονη προώθησή της σε θέματα διαδικτύου.

Είναι δυστυχώς αποτυχημένες οι προσπάθειες επειδή ακριβώς αυτός που ελέγχει ακόμα τα νήματα είναι βαθιά νυχτωμένος.  Κε Murdoch το μυστικό σας παρακαλούμε μπας και πάει μπροστά η χώρα μας! 

Εσείς γυμνάζεστε καθώς δουλεύετε;  Δεν εννοώ το γυμναστήριο που πάτε μετά.  Ούτε το περπάτημα μεταξύ ραντεβού.  Ταυτόχρονα!  Διάδρομος βαδίσματος συνδυασμένος με γραφείο για υπολογιστή και δουλειά!

Είναι μάλλον η λογική προέκταση της τάσης προς ταυτόχρονη πολυεργασία (multitasking) της εποχής μας.  Αλλά είναι ανόητο.  Εδώ και καιρό κλείνω την οθόνη του υπολογιστή ή σηκώνομαι από το γραφείο όταν μιλάω στο τηλέφωνο επειδή ακριβώς χρειάζεται όλη μου την προσοχή η συνομιλία.  Από σεβασμό στον άνθρωπο στην άλλη άκρη της γραμμής.  Με τον ίδιο τρόπο, ακόμα και ο Ναπολέων αν προσπαθούσε να γυμναστεί και να παράγει δουλειά της προκοπής, νομίζω θα ζοριζόταν σοβαρά.

Όσοι ενδιαφέρεστε πάντως, πατήστε εδώ να το παραγγείλετε! 

Να πως οι τεχνολογίες αρχίζουν και έχουν πλάκα.  Παντρέψτε τα δεδομένα από ένα από τα μεγάλα καταστήματα online πωλήσεων ειδών σεξ και τα γεωγραφικά δεδομένα σε απεικόνιση με βάση το GoogleMaps και έχετε έναν διαδραστικό χάρτη της Αγγλίας σε σχέση με τα "παιχνίδια" που αγοράζουν!

Για παράδειγμα στο Bournemouth αγοράζουν 2.1 φορές τον μέσο όρο για όλη την Αγγλία σε Sexy Costumes και επίσης:

Ομολογώ ότι είμαι συνένοχος.  Αν και χρησιμοποιώ το www.linkedin.com από την αρχή του σχεδόν, είμαι ένας από τους πολλούς Έλληνες που το κράτησαν κοινό μυστικό.  Κουτοπόνηρα μάλλον, το χρησιμοποιούμε εμείς για να κάνουμε δικτύωση με τους ξένους μας και φοβόμαστε μην και μάθουν οι υπόλοιποι τα "κονέ" μας.

Το LinkedIn είναι από τα καλύτερα του είδους και γνωρίζει  δραματική αύξηση, ειδικά τώρα με την αυξημένη ανεργία.  Αν έχετε πολλούς Γερμανούς ή Τούρκους συνεργάτες μόνο ίσως αξίζει να δείτε καλύτερα τα www.xing.com .  Εμένα θα με βρείτε σε όλα!  Γιατί όμως τα θεωρώ τόσο σημαντικό εργαλείο;

1. Όσο ανεβαίνεις στις βαθμίδες του management καταλαβαίνεις ότι η μισή σου αξία είναι οι επαφές σου.  Αν με ρωτήσει κάποιος πως θα κάνουμε κάτι, συχνά η απάντηση είναι να ανατρέξω στους γνωστούς μου και πρώην συνεργάτες.  Ξέρω ποιός θα ξέρει την απάντηση ακόμα και όταν δεν την ξέρω εγώ.

2. Ανεξάρτητα από την εταιρεία την οποία έχεις ή στην οποία εργάζεσαι, οι επαφές σου είναι δικές σου.  Πρέπει λοιπόν να κατοικοεδρεύουν κάπου, σε δικό σου χώρο και να αποθηκεύονται εκεί για να τις βρίσκεις όποτε χρειάζεσαι.

3. Ίσως πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες δεν το καταλαβαίνουν αλλά έχουμε μπει προ πολλού στην εποχή της συνεργασίας.  Δεν υπάρχουν στεγανά, δεν πρέπει να λειτουργούμε πίσω από κλειστές πόρτες.  Οι ανταγωνιστές μας είναι και συνεργάτες.

4. Ο πλανήτης είναι πολύ μικρός και πρέπει να δικτυωθούμε με το εξωτερικό.  Είτε είστε ελεύθερος επαγγελματίας, γραμματέας ή φοιτητής, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στο εξωτερικό που μπορούν να σας βοηθήσουν αργά ή γρήγορα.

5. Ειδικά όλοι εσείς που κλαίγεστε ότι "στην Ελλάδα δεν..." (συμπληρώστε την γκρίνια επιλογής σας) να η ευκαιρία!  Μπορείτε να ψάξετε στον κλάδο σας (συνήθως κάτι ανόητα εξειδικευμένο που κακώς το σπουδάσατε έτσι κι αλλιώς) και βρείτε επαφές στο εξωτερικό.  Δουλέψτε εξ¨αποστάσεως ή αδειάστε μας την γωνιά!

Από τις πιο εντυπωσιακές επιτυχίες του LinkedIn για εμένα ήταν πριν λίγα χρόνια που έπρεπε να προετοιμάσω ένα ταξίδι στη Μακεδονία (Σκόπια ή FYROM για τους κολλημένους...) και δεν είχα βέβαια ιδέα από που να αρχίσω.  Τα κλασσικά τηλέφωνα σε εταιρείες που ίσως με ενδιέφεραν αδιέξοδα αφού ούτε καλά Αγγλικά, ούτε άνεση είχαν να μου δώσουν τον υπεύθυνο.  Μέσα σε λίγη ώρα όμως βρήκα από το LinkedIn δεκάδες ενδιαφέροντες ανθρώπους.  Με συστατικές από γνωστούς γνωστών (στο ίδιο δίκτυο) κατάφερα να κλείσω καταπληκτικά ραντεβού και μέσα σε δυο μέρες να έχω δει την ελίτ του επιχειρηματικού κόσμου του κλάδου που με ενδιέφερε.

Ξεκινήστε λοιπόν από το http://www.linkedin.com/in/alexanderchalkidis , δηλαδή στείλ¨τε σε εμένα πρόσκληση για δικτύωση.  Μετά αφήστε το πρόγραμμα να ψάξει στις επαφές σας.  Θα δείτε ξαφνικά ένα σωρό γνωστούς ήδη εκεί.  (Απλά δεν σας είχαν πει τίποτα οι άτιμοι τόσο καιρό...)  Δικτυωθείτε μαζί τους και κοιτάξτε τις επαφές τους.  Ποιές σας ενδιαφέρουν;  Δεν είναι Facebook εδώ, χτίζετε ένα δίκτυο με υπευθυνότητα, όχι για καμάκι ή για πλάκα.    Μπορεί να έχω εγώ πάνω από 1000 επαφές πλέον αλλά έχω απορρίψει σχεδόν άλλες τόσες.  Προσέξτε το προφίλ σας γιατί είναι σαν επαγγελματικό βιογραφικό.  Είτε ψάχνετε για συνεργάτες ή δουλειά όμως, σίγουρα θα σας βοηθήσει.

Με έπιασε απροετοίμαστο το ...ρεύμα πάθους που εκδηλώθηκε από διάφορους γνωστούς σχετικά με το www.youporn.com  "Μου άλλαξες την ζωή!"  "Δεν κοιμήθηκα την πρώτη εβδομάδα"  και τέτοια σχόλια.

Με ελάχιστη έρευνα (δύσκολη δουλειά αλλά κάποιος με δημοσιογραφικό background πρέπει να τα ψάχνει τα θέματα) βρήκα ότι είναι αρκετά τα παρεμφερή sites πλέον:

http://www.xvideos.com/

http://www.cliphunter.com

http://www.redtube.com

http://www.pornhub.com

http://video.xnxx.com

http://www.tube8.com

Αυτά μάλλον είναι τα πιο δημοφιλή.  Μάλιστα έχει βγει και λογισμικό για περιήγηση και σε τρία από αυτά μαζί!  http://www.tubeexplorer.com Αλλά επισκεφτείτε τα με προσοχή.  Όχι, δεν είμαι πουριτανός βέβαια αλλά όπως οποιαδήποτε εύκολη ικανοποίηση βασικών ενστίνκτων, μπορεί να θέσει εκτός ισορροπίας έναν άνθρωπο η υπερβολική έκθεση σε αυτά.  Ένας φίλος μου παραδέχτηκε ότι μετά από πολύ μελέτη στον χώρο, έβλεπε όλες τις γυναίκες στον δρόμο ή στη δουλειά σαν πιθανά μοντέλα σε τέτοια βιντεάκια.  Δεν μπορούσε να λειτουργήσει επαγγελματικά ή κοινωνικά χωρίς ένα μειδίασμα υπόνοιας στο μυαλό του ότι η κάθε γυναίκα που συναντούσε μόλις γύρισε ή τώρα πήγαινε σε πορνό γύρισμα!

Θα μου συγχωρήσετε την αναλογία (ειδικά όσοι απλά επισκέφτηκαν την σελίδα για να ακολουθήσουν τους συνδέσμους!) αλλά το θέμα δεν διαφέρει και πολύ από την κατάχρηση των "έξυπνων" τηλεφώνων / PDA από πολλούς συνανθρώπους μας.  Είναι αυτοί που φωνάζουν δυνατά μέσα στον κόσμο σαν να μην υπάρχουμε.  Αυτοί που κοιτάνε κάθε τρία δευτερόλεπτα το Blackberry μπας και τους ήρθε μήνυμα.  Οι άλλοι που χαιδεύουν ανόητα το iPhone τους διαρκώς στριφογυρίζοντας φωτογραφίες.  Οι χαμένοι που κοιτάνε το κινητό τους πρώτο πράγμα μόλις ξυπνήσουν.

Είτε είναι πορνό ή ανόητα υπερβολική επικοινωνία, το θέμα είναι πως θα κρατήσουμε τις ισορροπίες.

Όλο και περισσότερα πράγματα γύρω μας εξαρτώνται από λογισμικό.  Από τα ασανσέρ στα μεγάλα κτίρια, μέχρι τα φανάρια στον δρόμο.  Αν στραβώσει ένα λογισμικό μπορεί το αυτοκίνητό σας να μην φρενάρει καλά.

Προς τιμή της κοινότητας ανοιχτού λογισμικού, υπάρχουν προσπάθειες σαν το http://scan.coverity.com/ για να μειωθούν τα λάθη στον κώδικα.  Αλλά όσο μεγαλώνουν και γίνονται πιο πολύπλοκα τα λογισμικά, τόσο θα αυξάνονται και τα λάθη.  Και θα γίνεται πιο δύσκολο να ανακαλυφτούν, ειδικά σε "δεινόσαυρους" σαν το Microsoft Office ή το Adobe Photoshop που κουβαλάνε δεκαετίες, διαφορετικές προγραμματιστικές βάσεις, διαφορετικές ομάδες και στρατηγικές ανάπτυξης και πάμπολλα θέματα συμβατότητας με προηγούμενες εκδόσεις του ίδιου ή άλλων προγραμμάτων.

Για τον απλό χρήστη το κόστος είναι απλά ο εκνευρισμός του επαναλαμβανόμενου bug, μέχρι να το φτιάξουν.  Για την εταιρεία όμως το κόστος μπορεί να είναι τεράστιο και σε πολλά επίπεδα.  Ομάδες, τρόποι εργασίας και πολλά άλλα μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουν μέχρι να φτιαχτεί.  Και μπορεί να χρειαστεί πολύς χρόνος και χρήμα για να βρεθεί και να φτιαχτεί το λάθος.  Ειδικά οι εταιρείες που χρησιμοποιούν περιστασιακές ομάδες ανάπτυξης, δύσκολα βγάζουν άκρη.

H αξιοπιστία του λογισμικού πρέπει να εξετάζεται σε πολλά επίπεδα.  Δεν είναι μόνο η παρουσία "bugs", δηλαδή γνωστών προβλημάτων.  Είναι και η πληρότητα σε χαρακτηριστικά, η δυνατότητα επέκτασης, η αντοχή σε ασυνήθιστες συνθήκες.  Η συγκεκριμένη και σαφής χρήση από το λογισμικό των πόρων του συστήματος.  (Πιο γνωστό πρόβλημα σε σχέση με αυτό οι εφαρμογές με διαρροή σε μνήμη, οι οποίες καταναλώνουν όλο και περισσότερη μνήμη όσο δουλεύουν. 

Ευτυχώς υπάρχουν οι trial version.  Αντίθετα με άλλα προϊόντα, στο λογισμικό μπορείς (πάλι, κυρίως στα απλά πράγματα) να το δοκιμάσεις εκτενώς ΠΡΙΝ την αγορά.  Ας ασκούμε τουλάχιστον αυτό το δικαίωμα.   Γιατί η αξιοπιστία του λογισμικού είναι ένας...μη φαύλος κύκλος:  Τα προγράμματα πρέπει να δουλεύουν όπως θέλουμε και πρέπει να τα δουλεύουμε όπως θέλουνε.

Υπάρχουν πολύ χειρότεροι και μόνιμοι εχθροί του περιβάλλοντος από τις φωτιές.  Στον Διόνυσο για παράδειγμα λειτουργούν εδώ και χρόνια, παντελώς παράνομα, λατομεία.   Τα χειρότερα (αλλά πιο οργανωμένα σαν εταιρεία) είναι σίγουρα τα Μάρμαρα Διονύσου, με την γνωστή μπράντα Marmoline και οικονομικά αποτελέσματα αξιοζήλευτα.  Μακάρι και το ενδιαφέρον τους για το περιβάλλον να ήταν αντίστοιχο.  Αλλά περιορίζεται στην παράνομη φύτευση δέντρων μόνο στις στροφές του δρόμου από τις οποίες μπορεί κανείς να δει τα χάλια τους!

Αυτή είναι η σημερινή φωτογραφία.  Από αυτό το χάλι φανταστείτε και άλλο τόσο προς τα δεξία.  Και βέβαια το βουνό είναι (παρανόμως και χωρίς κανένα σχέδιο περιβαλλοντικής επαναφοράς) κούφιο από κάτω μου εκεί που πήρα την φωτογραφία.  Xιλιόμετρα ολόκληρα από σήραγγες χωρίς ασφάλεια για τους εργαζόμενους, πόσο μάλλον για τους κατοίκους που πριν την κάπνα είχαν (και συνεχίζουν να έχουν) σύντροφο τα πνευμολογικά παθήματα από την μαρμαρόσκονη.   

Αν θέλουν τώρα να κάνουν κάτι στα Μάρμαρα Διονύσου ας κάνουν μια δενδροφύτευση σε όλη την περιοχή.  Τα ψίχουλα που πετάνε στον Αθλητικό Όμιλο Διονύσου ή στον Δήμο (για τα ετήσια σύγχρονα ...Διονύσια) ας πάνε εκεί καλύτερα.  Αλλά βέβαια δεν το έκαναν τόσα χρόνια, μετά από τόσες πυρκαγιές, γιατί να το κάνουν τώρα;

Ανακάλυψα επιτέλους έναν λογικό τρόπο ενημέρωσης των επαφών μου. Η ιδέα είναι απλή:  περνάς τα στοιχεία σου και ενημερώνεις τους φίλους σου.  Τα περνάνε και αυτοί.  Όποτε αλλάξει κάποιος τηλέφωνο, email, διεύθυνση ή κάτι άλλο στην επαφή του, ενημερώνονται αυτόματα και οι φίλοι του.  www.unyk.com  

Σκέφτηκα αντί να στέλνω email στους φίλους μου για αυτό, απλά να το βάλω στην κατάστασή μου στο Facebook.  Αμ δε!  Λογοκρισία!  Είναι λέει "υβριστικό" το περιεχόμενο και δεν μπορώ να το ανεβάσω!  Οπότε το έγραψα ολογράφως στα ελληνικά αντί για σύνδεσμο και ξεπέρασα το πρόβλημα.

Οποιοδήποτε μονοπώλιο μπαίνει σε πειρασμό να καταχραστεί την δεσπόζουσα θέση του.  Και το Google συστηματικά το κάνει σε όποια εταιρεία δεν πάει με τα νερά τους ή θεωρούν απειλή.

Ένα άλλο τρομερά χρήσιμο εργαλείο το οποίο ξεπερνάει το Facebook σε νοημοσύνη κοινωνικής δικτύωσης είναι το

http://www.flixster.com/invite/886120199yceABC

Αν πατήσετε στον παραπάνω σύνδεσμο θα κληθείτε να ανοίξετε λογαριασμό και να κριτικάρετε μια ντουζίνα ταινίες.  Βάση των αποτελεσμάτων θα σας προτείνει και άλλες.  Και θα μπορείτε να δείτε ποιές ταινίες αρέσουν σε εμένα για να με χρησιμοποιείτε (ή όχι) σαν μπούσουλα στην κριτική σας.

Η λογική του Flixster απλώνεται και σε άλλα γούστα και προφανώς είναι πολύ καλύτερο από αυτό που γίνεται τώρα, δηλαδή να ανεβάζουν απλά links από το youtube όλοι χωρίς κάποιο σύστημα ή συλλογική νοημοσύνη.  Με το Flixter μπορώ να βρω παιδικές ταινίες για τα παιδιά, ή ρομαντικές κωμωδίες για την γυναίκα μου ξέροντας ότι αυτές που προτείνει το site ή αυτές που προτείνουν κάποιοι φίλοι, θα "πέσουν μέσα".

Τόσοι επιστήμονες που αναλύουν τα δεδομένα του Facebook θα έπρεπε να έχουν βρει κάτι καλύτερο πάντως από αυτό που έχουν τώρα.  Θα έπρεπε μόλις πας να ανεβάσεις ένα βίντεο κλιπ να σου προτείνει κάτι σαν το Flixter.  Θα μπορούσε να ενσωματώνει την τεχνολογία του Unyk.  Και τότε θα ήταν εξίσου μεγάλη απειλή για την ελευθερία μας όσο το Google και θα τα είχα πάρει ακόμα περισσότερο μαζί τους!

Ή κατάντια είναι αυτό ή επίτευγμα. Να αναγκάζομαι να μαντρώσω τους λόγους που πιστεύω ότι πρέπει τα παιδιά μου να πάνε σε δημόσιο σχολείο...

Μια ζωή ακούω γκρίνια ότι για όλα φταίει η έλλειψη Παιδείας. Και από την άλλη οι περισσότεροι γνωστοί μου στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά. Πως όμως είναι ποτέ δυνατόν να βελτιωθεί η δημόσια παιδεία έτσι; Αν δεν ασχοληθούμε εμείς οι ίδιοι; Και πως να ασχοληθούμε αν στέλνουμε τα παιδιά μας σε ιδιωτικά σχολεία, πακετάκι έτοιμο, διώχνοντας από πάνω τις ευθύνες μας με το κατάλληλο ποσό σε αργύρια για τις τύψεις μας; "Εγώ έκανα ότι μπορούσα για τα παιδιά μου, τα έστειλα στο καλύτερο σχολείο." Τέλος.

Ε, όχι. Δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή. Και καθώς ο πρώτος μου γιός ετοιμάζεται για το νηπιαγωγείο τον Σεπτέμβρη, εδώ αρχίζει η μάχη.

Μια από τις πιο συχνές δικαιολογίες που ακούω κατά της Δημόσιας εκπαίδευσης είναι ότι "έχουν γεμίσει αλλοδαπούς τα σχολεία". Είναι όχι μόνο ρατσιστική θέση αλλά και ανόητη.

Βασικός σκοπός της Παιδείας είναι να προετοιμάσει το παιδί για τον κόσμο. Τι θα κερδίσει αν μεγαλώσει σε ένα γκέτο με Άριους ομοίους του λοιπόν; Δεν χρειάζεται να είσαι Αριστοτέλης, ούτε Πλάτωνας για να καταλάβεις ότι το θέμα δεν είναι η είσοδος στο Πανεπιστήμιο αλλά οι ηθικές αρχές που αποκτά το παιδί στα πρώτα του χρόνια.

Και αν το πρώτο μάθημα που παίρνει (δια της απουσίας του) είναι ότι οι γονείς του είναι τόσο ρατσιστές ώστε να μην το στέλνουν καν σε σχολείο που μπορεί να υπάρχουν αλλοδαποί, τι ακριβώς μήνυμα του δίνουμε;

O τρίτος λόγος που θα επιμείνω με την δημόσια παιδεία είναι για τον εαυτό μου.  Είναι ίσως η τελευταία μου ευκαιρία να ξαναθυμηθώ τι είναι γειτονιά και γιατί πρέπει να ασχολούμαστε με τα κοινά.  Σε ιδιωτικό σχολείο είναι μια αλλόκοτη και αλλοπρόσαλη παρέα από ανθρώπους γύρω από το σχολείο.  Αυτό που τους ενώνει είναι ίσως το χρηματικό επίπεδο.  Ή το επίπεδο φιλοδοξίας να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με ανθρώπους υψηλού κοινωνικού στάτους.  Σε καλές περιπτώσεις  επιθυμία να προσφέρουν ότι καλύτερο στα παιδιά τους.   Αλλά θυμάμαι πολύ καθαρά πως μεγάλωσα σε μια γειτονιά.  Παρά τις μετακομίσεις, σε κάθε σχολείο υπήρχε ένας πυρήνας γονιών που έκαναν παρέα, μαζί με τα παιδιά τους.  Είναι το πρώτο στάδιο μιας κοινωνίας που διαλύεται, το στάδιο που ίσως μας σώσει.  Είμαστε υπόλογοι σε βάθος χρόνου, δεν μπορούμε να αγοράζουμε παιδεία και να την αλλάζουμε όποτε δεν θέλουμε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη.

http://dionisos2009.blogspot.com/ το μέρος όπου ελπίζω να μαζευτούμε οι γονείς της χρονιάς του 2009

Είναι απίθανο παράδειγμα και αυτό είναι η αξία του.  http://www.youtube.com/watch?v=9lp0IWv8QZY  Μια ηλικιωμένη κυρία βγαίνει σε ρεάλιτι αναζήτησης ταλέντων.  Όλοι σχεδόν γελάνε μαζί της όπως γίνεται στα πρώτα στάδια αυτών των διαγωνισμών.  Μέχρι που ανοίγει το στόμα της.

Κλασσική ιστορία ταλέντου που δικαιώνεται.  Τρομερά σπάνια περίπτωση συναρπαστικής τηλεόρασης.  Και το έχουν δει τώρα που γράφω σχεδόν 5 εκατομμύρια άνθρωποι ήδη από το YouTube.

 Επειδή ακριβώς όμως είναι εξαίρεση, επειδή λάμπει σαν απίθανη περίπτωση δείχνει και όλες τις αδυναμίες του συστήματος.  Πριν καλά καλά παίξει στην τηλεόραση έχει ήδη βγει στο διαδίκτυο.  Βλέπετε καμιά διαφήμιση;  Προφανώς όχι, είναι μονταρισμένο κλιπάκι.  Σας χρέωσε το YouTube;  Ούτε.

Είναι δημοκρατία αυτό ή τρέλα;

Για όσους αρέσκονται στην φαντασίωση ότι βγάζουν το ψωμί τους επειδή παίρνουν καλές αποφάσεις, το θέμα επιδέχεται ανάλυσης:

 1. Είναι σχεδόν αυτονόητο ότι ΔΕΝ είναι λογικές οι περισσότερες αποφάσεις.  Παίζουν τεράστιο ρόλο τα συναισθήματα όπως και η πολιτική κατάσταση γύρω από την απόφαση.  (Όπου πολιτική είναι οτιδήποτε από τις σχέσεις μεταξύ μελών ενός ΔΣ ως έναν γάμο!)

2. Οι αποφάσεις πολύ συχνά έχουν παρθεί πριν καν συζητηθούν.  Απλά μετά γίνεται ένας χορός εύρεσης στοιχείων που να υποστηρίζουν αυτό που έχουμε ήδη αποφασίσει!

3. Πολύ σπάνια σε μεγάλους οργανισμούς αποφασίζει ένα και μόνο άτομο, όσο και αν φαίνεται έτσι.  Οι μεγάλοι οργανισμοί είναι σαν ποτάμια σχεδιασμένοι να επιμερίζουν την ευθύνη.

4. Ακόμα πιο σπάνιο ή και αδύνατον, να παρθεί μια σημαντική απόφαση επιτόπου από επιτροπή ή σε συνάντηση πολλών ανθρώπων.  Ακόμα και αν είναι καλή ομάδα.

Το βασικό μου μάθημα της ημέρας είναι ότι η μαγκιά στις αποφάσεις δεν είναι αυτό που πάντα νόμιζα.  Δηλαδή το γεγονός ότι ακαριαία μπορώ να ζυγίσω πολλούς και πολύπλοκους παράγοντες και να βγάλω μια απόφαση που στέκει στον χρόνο.  Οι αποφάσεις είναι διαδικασία, όχι τελικό αποτέλεσμα.  Ο σωστός ηγέτης στην ερώτηση, δεν απαντάει με απόφαση αλλά ψάχνει τον σωστό μηχανισμό επίλυσης του προβλήματος.