Ακόμα και οι ακριβές ιδιωτικές κλινικές στην Ελλάδα δεν έχουν καταλάβει το πρόβλημα των παιδιών στα νοσοκομεία.  Δηλαδή ότι βαριούνται!

Να λοιπόν μια ιδέα για να διασκεδάζει την παραμονή του:  ποδηλατάκι με ενσωματωμένο ορό!  Και μιας και το πιάσαμε το θέμα γιατί να μην φτιάξουμε ένα ευχάριστο νοσοκομείο με χρώματα, σχήματα και χώρους που να εξάπτουν την φαντασία;  Η φωτογραφία είναι από υπαρκτό νοσοκομείο στο Λονδίνο.

Σε άλλο μου άρθρο προπαγανδίζω αντίστοιχο ρεκτιφιέ με καλές ιδέες από το εξωτερικό για την αναβάθμιση των παιδικών χαρών.   Αλίμονο αν αφήσουμε τέτοιες κρίσιμες περιόδους στην ζωή μας να περνάνε στην μιζέρια.

Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε αυτό το βίντεο ολόκληρο χωρίς να γελάσετε.

Τώρα όμως για σκεφτείτε:

1. Έχετε πληρώσει για προϊόντα όπως το Physiomer που κάνουν την ίδια δουλειά με κόστος, χημικά και βίαιο τρόπο;

2. Μήπως τακτική χρήση τέτοιας συσκευής θα εξασφάλιζε καλύτερο ύπνο, αναπνοή και ποιότητα ζωής;

3. Ας είμαστε ειλικρινείς:  αντίστοιχο βίντεο με το Physiomer ή συσκευή που ρίχνει με το ζόρι κάτι στην μύτη δεν είναι και πολύ καλύτερο.  Πόσο μάλλον να πείσεις ένα παιδί να το κάνει!

Και τώρα αν θέλετε γελάστε!

Κάλυψα τους τρόπους που ξέρω για αντιμετώπιση του κρυολογήματος (ναι, ισχύουν και για τον Η1Ν1 !) χωρίς φάρμακα και μια τέτοια συσκευή σίγουρα επίσης μειώνει τις πιθανότητες να κολλήσετε.  Εκτός από συμπτωματική βοήθεια (δηλαδή νιώθεις καλύτερα μετά!) μπορεί να είναι και μόνιμη λύση για μια σειρά από παθήσεις.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της φαρμακευτικής (αυτοί μπορούν να γράφουν τέτοια, ενώ όσοι πουλάνε "οικο-μαντζούνια" σαν το neti pot απαγορεύεται!)

"

Η μύτη μας, ασπίδα προστασίας στις αναπνευστικές λοιμώξεις

Η εσωτερική επιφάνεια της μύτης μας είναι καλυμμένη από μία μεμβράνη, τον ρινικό βλεννογόνο. Ο ρόλος του βλεννογόνου είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την ομαλή λειτουργία της μύτης διότι:

α) Θερμαίνει, υγραίνει και φιλτράρει τα 10.000 περίπου, λίτρα αέρα που εισπνέουμε κάθε μέρα.

β) Παράγει την βλέννα η οποία προστατεύει την μύτη από μικρόβια, ιούς και μολύνσεις που μπορεί να προσβάλλουν το ανώτερο ή/και το κατώτερο αναπνευστικό μας σύστημα.

γ) Απομακρύνει και ανανεώνει την παραχθείσα βλέννα.

δ) Ελευθερώνει αντισώματα για την αντιμετώπιση των διαφόρων μικροβίων.

Σε περιπτώσεις προσβολής από ιούς ή μικρόβια (πχ κρυολογήματα- γρίπη), τρία πράγματα συμβαίνουν στο βλεννογόνο:

1. Διάφοροι μολυσματικοί παράγοντες συσσωρεύονται στην επιφάνεια του.

2. Η βλέννα γίνεται υπερβολικά παχύρρευστη ή ξηρή με αποτέλεσμα, να μην μπορεί, πλέον, να απομακρυνθεί, η μύτη φράζει και η αναπνοή γίνεται δύσκολη.

3. Τα κύτταρα του ρινικού βλεννογόνου «κουράζονται», αδρανούν δεν πολλαπλασιάζονται επαρκώς και χάνουν την αμυντική τους ικανότητα. Έτσι ο κίνδυνος μόλυνσης της μύτης αυξάνεται.

Η πλύση της μύτης μας με θαλασσινό νερό, είναι η πρώτη απάντηση για την αποφυγή των παραπάνω επιπλοκών. Ναι, αλλά όχι με οποιοδήποτε νερό...

Το θαλασσινό νερό, απαραίτητος σύμμαχος του ρινικού βλεννογόνου.

Η πλύση της μύτης μας, με PHYSIOMER έχει ως αποτέλεσμα:

1. Τον βαθύ και ολοκληρωμένο καθαρισμό του ρινικού βλεννογόνου.

2. Την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρινικής απόφραξης. Η βλέννα ρευστοποιείται, ξαναβρίσκει την ικανότητα της να προστατεύει τη μύτη και απομακρύνεται εύκολα με την βοήθεια των κροσσών.

3. Την ανανέωση των κυττάρων του ρινικού βλεννογόνου.

Ο κίνδυνος από τις αναπνευστικές λοιμώξεις.

Όπως μπορούμε να δούμε στο παρακάτω σχήμα, όλες οι ανώτερες αεροφόροι οδοί επικοινωνούν μεταξύ τους: Γι' αυτό το λόγο μια ρινοφαρυγγίτιδα, μπορεί να μολύνει το αυτί και να προκαλέσει ωτίτιδα η ακόμη να επηρεάσει τους βρόγχους και να προκαλέσει βρογχίτιδα.

Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να διατηρούμε καθαρές και ελεύθερες τις ρινικές κοιλότητες έτσι ώστε η μύτη μας να λειτουργεί σωστά και αποτελεσματικά. Το PHYSIOMER, χάρις στο ειδικό ανατομικό ρύγχος που διαθέτει καθαρίζει αποτελεσματικά και σε βάθος χωρίς κίνδυνο τραυματισμού. Το πρόβλημα της μη σωστής λειτουργίας της μύτης είναι ακόμη πιο έντονο στα μωρά, το οποία δεν μπορούν να την φυσήξουν μόνα τους."

Μαζί σας παιδιά!  Ακόμα λιγότερους τραυματισμούς θα έχει η μύτη μου αν γεμίσω μια νταμιτζάνα θαλασσινό νερό όταν περάσω από την παραλία και το ρίχνω με το netipot!

Ήταν θέμα χρόνου και αξίζει.  Πάντα μου έκανε εντύπωση όταν κάνει κάποιος δίαιτα, πόσο πολύ μπορεί να αλλάξει το σώμα του.  Ειδικά οι παχύσαρκοι άνθρωποι αλλάζουν δραματικά και πρέπει κάπως να τους ακολουθήσει και η γκαρνταρόμπα τους.  Συν τοις άλλοις είναι και ψυχολογικό βάρος να πρέπει να αλλάζεις ρούχα, ειδικά όταν παίρνεις βάρος και δεν κουμπώνουν πια. 

Έτσι λοιπόν η πρόταση για ρούχα προς ενοικίαση.  Με 3 ως 20 ευρώ τον μήνα, σου τα στέλνουν, τα κρατάς όσο θέλεις και τα στέλνεις πίσω όταν δεν σου κάνουν πια.  http://www.transitionalsizes.blogspot.com/ είναι πλέον η ιστοσελίδα τους (η αρχική σταμάτησε) και παρόμοια ιδέα είχαν και στην Γερμανία για μωρά.

http://www.luette-leihen.de/ ειδικά για τα πρώτα χρόνια του μωρού κατά τα οποία η αύξησή τους είναι αλματώδης.  Σου στέλνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα μια κούτα με ότι χρειάζεσαι για τους επόμενους μήνες.

Νομίζω ότι έκανα μια σημαντική εφεύρεση με επιπτώσεις στην οικονομία αλλά και την παράδοση του τόπου.  Ως συνήθως οι μεγάλες εφευρέσεις γίνονται σχεδόν κατά λάθος.  Ιδού η ιστορία μου:

O μεγάλος μου γιός (ετών 5.5) ως συνήθως πείνασε ξαφνικά λίγο πριν την ώρα του ύπνου.  Ότι και να έχει φάει στο βραδυνό το παθαίνει αυτό τελευταία, μάλλον θέλει να γλαρώσει με γεμάτο στομάχι.  Έφτιαξα δυο τοστάκια.  Έφαγε το ένα.  Αφού τελικά κοιμήθηκε και πήγα στην κουζίνα να βάλω τάξη, λυπήθηκα να πετάξω το τοστ.  Συνήθως θα το έτρωγα σαν καλός γονιός (από αυτά γίνονται τα παχάκια της μέσης ηλικίας!) αλλά αποφάσισα να το βάλω στο ψυγείο.  Το πρωί με ένα τραπέζι τριών χαρούμενων πεινασμένων παιδιών, το άρπαξα και το έβαλα στον φούρνο μικροκυμάτων να το ζεστάνω.  Τριάντα δευτερόλεπτα αρκούν για το ψωμί, τόσο το άφησα.  Και προσέθεσα όπως κάνω συχνά ντομάτα πριν το σερβίρω.   (Συν τοις άλλοις κρυώνει το τοστ αρκετά για να το φάνε αμέσως.)

Έκανε θραύση.  Κατάφερα με δυσκολία να αρπάξω ένα κομμάτι από τα τρία πεινασμένα στοματάκια που το εξαφάνιζαν και κατάλαβα γιατί:  η γαλοπούλα είχε ποτίσει το ψωμί δίνοντας πιο έντονα άρωμα καπνιστού το οποίο αναδείχτηκε με το ψήσιμο στα μικροκύματα.  Καθότι όμως είχαν πάρει φόρα, ήμουν υπό πίεση να επαναλάβω τον θρίαμβο.  Έβαλα λοιπόν φρέσκο ψωμί τοστ από το ψυγείο με δυο φέτες τυρί (παλιό κόλπο μου, ένα σε κάθε μεριά του ψωμιού, το ζαμπόν στην μέση) και το έβαλα στα μικροκύματα μέχρι να λιώσει. Ντομάτα και...πώληση!  Κατά γενική αποδοχή είχε πολύ ωραία γεύση και υφή.

Γιατί είναι σημαντική ανακάλυψη αυτή και σημαντικό να προωθηθεί ευρέως στην Ελλάδα;

1. Καίει πολύ λιγότερο ρεύμα.  Οι τοστιέρες καίνε πολύ περισσότερο και απαιτούν πολύ περισσότερο χρόνο.

2. Δεν λερώνεις τόσα πράγματα.  Το βάζεις στο πιάτο στα μικροκύματα και το βγάζεις έτοιμο για σερβίρισμα.

3. Πολύ πιο υγιεινό.  Οι περισσότερες τοστιέρες εκτός από την φρικτή βρώμα τους βγάζουν και καρκινογόνα και δηλητηριώδη υλικά από την επιφάνειά τους.

4. Πολύ πιο γρήγορο.  Ένα λεπτό το πολύ από παιδική κραυγή μέχρι το στούμπωμα του μικρού στόματος.

5. Πιο ασφαλές.  Οι τοστιέρες είναι επικίνδυνες για μικρούς και μεγάλους και γενικά σαν παρουσία σε οποιαδήποτε κουζίνα.  Είναι άβολες όπου και αν τις τοποθετήσεις.

6. Μαλακώνει έτσι το μπαγιάτικο ψωμί.  Ειδικά σε πλοία και άλλα "επαγγελματικά τοστ" είναι φριχτής ποιότητας ψωμί αγνώστων λοιπών στοιχείων τόσο σκληρό που είναι ήδη τοστ!

Μια σημαντική σημείωση για μικρούς και μεγάλους.  Το τοστ είναι εθιστικό και αν δεν το προσέξεις καθόλου υγιεινό μεγάλο μέρος της διατροφής σου.  Ειδικά στα παιδιά μπορεί να γίνει "κόλλημα".  Αν είναι να τρώτε καθημερινά, είναι σημαντικό να προσθέτουμε όπου μπορούμε λαχανικά, να αποφεύγουμε τα επεξεργασμένα κρέατα και να προσέχουμε λίγο την ποιότητα των υλικών.

Ο χώρος του παιδικού βιβλίου στην Ελλάδα είναι γοργά αναπτυσσόμενος.  Ως εκ τούτου περιέχει πολύ σαβούρα.  Πολύ σαβούρα.  Και σαν κείμενα και σαν εικονογράφηση.  Έχει τραβήξει όμως την προσοχή και αξιόλογων δημιουργών και έπιασα χθες στα χέρια μου ένα βιβλίο που μου έκοψε την ανάσα.  Καιρό έχω να το πάθω αυτό.

"Το πετροκάραβο" είναι ένα βιβλίο έξυπνο σε πολλά επίπεδα.  Παντρεύεται με την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει και στο σχετικό μουσείο στην Τήνο.  (Νησί με πολλά και διάφορα ενδιαφέροντα, πατήστε εδώ αν σας αρέσει το περπάτημα.)  Σαν κείμενα, το βιβλίο δεν θα εντυπωσιάσει.  Είναι έξυπνα και σαν γονιός, βλέπω την πρακτική πλευρά του τρόπου γραφής τον οποίο ακολουθούν με χαρά τα παιδιά.

Αλλά οι εικονογραφήσεις γράφουν ιστορία.  Είναι σαν να συνάντησε ο Μικρός Πρίγκηπας το κλασσικό βιβλίο της πρώτης Δημοτικού.  Κλασσικό σκίτσο αλλά σύγχρονο.  Με βάθος και ουσία, ιστορικές λεπτομέρεις "ψαγμένες" δίπλα σε iPod.  Από αυτές τις εικόνες που ξέρεις ότι γενιές επί γενιών παιδιών και εγγονιών σου θα απολαύσουν.  Μιλάνε από μόνες σου (εξού και λιγότερο σημαντικό το κείμενο) ανεξάρτητα από την γλώσσα.

Ένα άλλο επίπεδο εξυπνάδας του συγκεκριμένου εγχειρήματος είναι ο τρόπος με τον οποίο περνάει χρήσιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την Τήνο και τις τέχνες του νησιού.  Ένας από τους λόγους που βαριέμαι να διαβάζω παιδικά παραμύθια στα παιδιά μου είναι επειδή τα περισσότερα είναι ανούσια.  Το Πετροκάραβο πληροφορεί όμορφα και άνετα.  Και σου μένει κάτι χρήσιμο και σου έρχεται αμέσως όρεξη να πας στην Τήνο! (Περισσότερα για την τουριστική και μουσειακή πλευρά του θέματος εδώ.)

Κείμενα Αλίκη Μπαλάσκα, Εικονογράφηση Δημήτρης Φουσσέκης

Βαφτίζω ένα νέο σπορ.  Για να ακριβολογήσω, προμοτάρω ένα πανάρχαιο σπορ που αξίζει να ξανακοιτάξουμε:  το σκαρφάλωμα σε βράχια.  (Στα Αγγλικά bouldering.) Αν σας ακούγεται βαρετό ή δεν το έχετε δοκιμάσει ή δεν έχετε παιδιά.  Τα οποία τρελλαίνονται να σκαρφαλώνουν σε μικρά βράχια και να πηδάνε από το ένα στο άλλο.  Αν αυτό γίνεται σε κοίτη ποταμού αποκτά νόημα και κατεύθυνση.   ΄(Θα ανεβάσω λεπτομερή στοιχεία διαδρομών όπως έκανα εδώ με τα μονοπάτια)

Γιατί είναι και πάλι επίκαιρο;

1.       Όσοι πάνε διακοπές με παιδιά ψάχνουν κάτι εποικοδομητικό να τα κάνουν.

2.       Η Ελλάδα έχει χιλιάδες ξερές κοίτες μικρών ποταμιών ή ρυακιών στα βουνά της.

3.       Το περπάτημα-ψιλοσκαρφάλωμα σε αυτά είναι γενικά σε σκιά, ακόμα και το καλοκαίρι.

Βγαίνοντας βόλτα από το δασικό χωριό στο υπέροχο, φρεσκοφτιαγμένο μονοπάτι προς Μικροσπηλιά, σκέφτηκα να γυρίσω από άλλο δρόμο.  Λίγο πριν το χωριό, έβαλα μπρος το GPS και μου έδειξε προς έναν χωματόδρομο.  Και λίγο πιο πάνω είδα το υπόλλειμα ενός καλντεριμιού.  Βέβαια δεν μπορούσα να αντισταθώ και το ακολούθησα.  Αλλά λίγο πιο πάνω εξαφανίστηκαν τα ίχνη του στην ένωση με ένα ρυάκι.  Ή κάποιο μικρό γεφύρι υπήρχε ή έστριβε προς το βουνό κάπως που δεν φαινόταν.  Μπήκα λοιπόν στο ρυάκι.  Για πρώτη διάσχιση μάζεψα σχετικά λίγες γρατζουνιές και κατέληξα στον χωματόδρομο λίγο πάνω από το δασικό χωριό.  Όλη η βόλτα με είχε πάρει μια ώρα, δηλαδή ιδανική κυκλική διαδρομή για τους περισσότερους. 

Γύρισα λοιπόν την επόμενη οπλισμένος με ένα μικρό πριόνι και καθάρισα τους λίγους ενοχλητικούς θάμνους μέσα στο φαραγγάκι. Έχει όμορφες εναλλαγές σε βλάστηση και κλίση.  Δυο τρία κάπως πιο απότομα σημεία (ενάμιση μέτρο, άντε δυο αλλά θεαματικά).   Αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα να βρει κάποιος και να παρατηρήσει ανεβαίνοντας.  (Και στο μονοπάτι κατεβαίνοντας από το Δασικό χωριό Κέδρος προς Μικροσπηλιά,  έχουν βάλει πολύ έξυπνα πινακίδες στα φυτά με τα ονόματά τους.) 

Η διαφορετικότητα στον τουρισμό μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης, χωρίς να επιβαρύνει σε κόστος.

Αναλυτικά η πρώτη διαδρομή με στοιχεία για GPS σε υπόβαθρο Google Maps εδώ.

Ναι, έγινε και αυτό.  Γεμάτο βίντεο κλαμπ!  Μην ήταν το πρωτοποριακό τους marketing;  Η θέση του μαγαζιού;  Το στήσιμο, η εξυπηρέτηση;

Τίποτα από όλα αυτά δεν έκανε το βίντεο κλαμπ δημοφιλές ξανά.  Απλά, με το σωστό συνθηματικό στο ταμείο, σου πουλάνε ένα πακέτο με πολλές από τις ταινίες που παίζουν τώρα στο σινεμά, σε πειρατικά αντίγραφα!

Και το κύκλωμα της διανομής ταινιών θα διαμαρτύρεται ότι τους τρώνε το φαγητό από το πιάτο.....όπως πάντα.  Μόνοι τους τα προκαλέσανε όμως όλα.  Όταν άρχισε να διαλύεται η φαντασίωση των εσόδων από τις αίθουσες, οι ίδιες εταιρείες ήταν που άφησαν κάπως ανοργάνωτα τα έσοδα να έρχονται από όπου λάχει.  Τι κι αν πατώσει στις αίθουσες το έργο, θα βγάλουμε τα σπασμένα από το βίντεο.  Ή από τα δικαιώματα στην πώληση σχετικών προϊόντων.  Ή από το σχετιζόμενο game.

Στα games βέβαια η κατάσταση επιβαρύνεται από το γεγονός ότι όλη η βιομηχανία εθελοτυφλεί εδώ και χρόνια.  Παρακολούθησα με ενδιαφέρον την πρόσφατη ταινία "Hitman" βασισμένη στο ομώνυμο παιχνίδι.  Περίμενα άλλο ένα b-movie βασισμένο σε παιχνίδι και ήμουν έτοιμος να το παρατήσω στο πρώτο υπερστυλιζαρισμένο, ανόητο σκηνοθετικό παράπτωμα.  Αυτό συνηθίζεται σε τέτοιες ταινίες αλλά τελικά ήταν μια "τίμια" ταινία όπως σχολίασε ο επίσης σαραντάρης φίλος που το είδε μαζί μου.  Αυτή ήταν η μεγάλη απάτη όλου του χώρου των games.  Στήθηκε να μοιάζει σαν να απευθύνεται σε δεκαπεντάχρονα, ενώ την στηρίζουν οικονομικά 35χρονοι!  Σκέφτονται μεθόδους επικοινωνίας για την...μαμά του παιδιού, ενώ είναι κάποιος που θα γίνει σε λίγο μπαμπάς που έρχεται να αγοράσει.

Ή να μην αγοράσει.

Ίσως είναι πολύ νωρίς να γράφονται τέτοια άρθρα στην Ελλάδα.  Αλλά τον τελευταίο χρόνο έχω κάνει μεταπτυχιακά με τα ακουστικά μου.  Ανέβα-κατέβα στο κέντρο κάθε μέρα, είχα τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα να στοχαστώ κάποιο από τα πολλά θέματα που με ενδιαφέρουν.   Αν ψάξετε online υπάρχουν διαθέσιμες διαλέξεις σε οποιοδήποτε σχεδόν θέμα σε οποιοδήποτε σχεδόν επίπεδο.  Οργανισμοί όπως το ΜΙΤ τις διαθέτουν ΟΛΕΣ δωρεάν εδώ και καιρό.

Έτσι κάποιος που ξέρει τι θέλει και γιατί θέλει να μάθει, μπορεί κάλλιστα να βρει αυτό που χρειάζεται.   Ναι, θέλει πειθαρχία, αλλά υποτίθεται ότι στην ανώτατη εκπαίδευση δεν πρέπει να λύνουμε τέτοια θέματα.  Ειδικά στα μεταπτυχιακά, υποτίθεται ότι ο σπουδαστής ΞΕΡΕΙ γιατί θέλει να σπουδάσει.  Δεν είναι δημοτικό για να πρέπει να μάθει κανείς κοινωνικοποίηση, ή γυμνάσιο-λύκειο όπου πρέπει να μάθει να σκέφτεται.

Η λύση λοιπόν με χτυπάει κατάμουτρα.  Να στήσω ένα online πανεπιστήμιο (ακόμα και το δικό μας ανοιχτό πανεπιστήμιο δεν προλαβαίνει να εξυπηρετήσει την ζήτηση) βασισμένο στο ελεύθερα διαθέσιμο υλικό στο διαδίκτυο.  Απλά θα πρέπει να δομηθεί το ήδη διαθέσιμο υλικό και θα διαλέγετε το θέμα.  Η συγκεκριμένη πρόταση συνδυάζεται και με μια πιο σημαντική τάση:  αν είναι να φύγω από το σπίτι μου να σπουδάσω κάτι, θέλω να πάω κάπου ωραία.  Οπότε αν είναι να έχει και φυσική παρουσία ένα τέτοιο πανεπιστήμιο, μπορεί να είναι και σε ένα ωραίο νησί ή άλλον trendy προορισμό όπου θα περνάω και ωραία όταν δεν διαβάζω!   Στην Ελλάδα ζούμε την πανέμορφη.  Τι κι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποφασίσει ότι ο ρόλος μας είναι να γίνουμε το ξενοδοχείο της Ευρώπης.   Γιατί να μην κλέψουμε από τους Άγγλους έτσι τα πρωτεία και στην εκπαίδευση.  Ποιός προτιμάει να μείνει τέσσερα χρόνια στην Βόρεια Αγγλία από ένα καλοφτιαγμένο campus στο Γύθειο;

Προφανώς θα κάνω και έναν δεκαετή νομικό αγώνα αλλά με λίγη εξυπνάδα στο στήσιμο, στην επιχειρηματολογία και στο marketing μπορώ να επιταχύνω τις διαδικασίες νομίζω.  Στο κάτω κάτω, το πτυχίο δεν μετράει για πολλά πια.  Πότε πήγατε σε νέα δουλειά και έπρεπε πραγματικά να δείξετε το αποδεικτικό του πτυχίου σας;  Είναι οι γνώσεις και οι ικανότητες που επιζητούν οι εργοδότες, όχι το χαρτί.

Κρίση στα video games δεν υπάρχει.  Και το 2009 έχει ένα σωρό λανσαρίσματα που θα μας κρατήσουν το ενδιαφέρον.

7. Rhythm heaven στο DS οπωσδήποτε.  Ανόητο, πανέξυπνο, εθιστικό.  Ήδη έχει σκίσει στην Ιαπωνία.

6. Dark Void.  Τίποτα συνταρακτικό.  Απλά ευχάριστο game play.

5. Warhammer 40,000 Dawn of War2 επίσης.  Πάντα έχει πλάκα να βλέπεις χιλιάδες μικρά στρατιωτάκια να ξεκοιλιάζονται.

4. Grand Theft Auto IV: the lost and the damned.  Όσο και αν διαφωνεί κανείς με το σκεπτικό της παρανομίας σαν αυτοσκοπό, ο πλούτος του σκηνικού της Liberty City αξίζει να εμπλουτιστεί με νέα σκηνικά και νέους ψυχάκηδες άκαρδους δολοφόνους.

3. Beatles game.  Αφού έπιασε το Guitar Hero, αυτό θα μου αρέσει ακόμα περισσότερο.

2. Starcraft2.  Ακόμα και αν η εταιρεία κρατήσει πολύ περιεχόμενο για expansion packs θα κάνει θραύση.

1. Infamous.  Πιο επικίνδυνη πρόβλεψη για το 2009 αφού δεν είναι συνέχεια, αλλά μπορεί να είναι το δυνατό χαρτί στο PS3 τελικά.

Υπάρχουν και τίτλοι που δεν περιμένω να μας εντυπωσιάσουν όπως το Bioshock2.  Τι νόημα έχει τώρα που πέρασε την πρώτη φορά η υπόθεση;  Η Resident Evil 5.  Πόσα ζόμπι να ξεκατινιάσεις με το μυδραλιοβόλο πια;

Την αγάπη μου για το Ιασώ την καταγράφει και η γενεαλογία αυτού του blog.  To ξεκίνησα πέρυσι τέτοια εποχή, βαθύτατα εκνευρισμένος με το "εργοστάσιο" που παράγει Καισαρικές και πολλά λεφτά.  Δυστυχώς δεν έχει γίνει τίποτα για το πρόβλημα με τις εξωφρενικά πολλές Καισαρικές που τυχαίνουν σε όσους έχουν γιατρό από το Ιασώ.  Αλλά τουλάχιστον τώρα μπορούν να ψωνίζουν οι επισκέπτες τους καλύτερα δώρα!

 Αν σας έχει τύχει να εγκλωβιστείτε στην Λεωφόρο Κηφησίας λόγω του νέου εμπορικού κέντρου, φανταστείτε να γεννούσατε και να βιαζόσασταν να φτάσετε στο μαιευτήριο.  Από παντού περικυκλωμένοι από σταματημένα αμάξια...

Βέβαια το γεγονός ότι κανείς δεν ανησυχεί που ένα ιατρικό (υποτίθεται) κέντρο είναι δίπλα σε ένα δημοφιλές εμπορικό κέντρο απλά αποδεικνύει αυτό που έγραφα από την αρχή:  σχεδόν όλοι οι γιατροί στο Ιασώ, με διάφορα τεχνάσματα, ψέματα και τεχνικές ωθούν τις πελάτισές σου σε Καισαρικές γέννες.

Και πάλι θα παρακαλούσα κάποιον υπεύθυνο του Ιασώ να με μηνύσει για να τα πούμε και ενώπιον δικαστηρίου.  Να δω πως θα δικαιολογήσει το γεγονός ότι σε άλλες χώρες έχουμε τόσο χαμηλά ποσοστά Καισαρικών, σε άλλα μαιευτήρια στην Ελλάδα έχουμε τόσο χαμηλά ποσοστά, αλλά μυστηριωδώς στο Ιασώ όλοι οι ομφάλιοι λώροι μπλέκονται, όλοι οι πλακούντες αποκολλούνται και όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην βολή τους...

Τα άρθρα που έγραψα εδώ σχετικά με τις αποτυχίες της επέμβασης στα μάτια με laser είχαν ιδιαίτερη απήχηση.  Αν μη τι άλλο γιατί δεν βρίσκεις και εύκολα αντίλογο στην εξαιρετικά δημοφιλή αυτή εγχείριση.  Αλλά αφού δεν είμαι επιστήμονας ο σκοπός μου δεν ήταν να σας κατατοπίσω για "την αλήθεια" αλλά σαν επικοινωνιολόγος να εντοπίσω την αδυναμία του κυκλώματος ενημέρωσής μας.  ΠΩΣ θα φτάσουν τα αρνητικά γεγονότα σε σχέση με το Lasik ή άλλες επεμβάσεις στα αυτιά μας με το υπάρχον σύστημα;  ΔΕΝ θα φτάσουν!  Για τον ίδιο λόγο που κανείς δεν λέει αρνητικά πράγματα για το αυτοκίνητο που έχει μόλις αγοράσει. 

Η επένδυση παραείναι μεγάλη για να μπορεί το "θύμα" να ξεπεράσει τα κοινωνικά ταμπού.  Σημερινό παράδειγμα μύθου, η περιτομή.  Θα έχετε ακούσει και εσείς σίγουρα ότι είναι καλύτερα, πιο υγιεινά και με καλύτερη απόδοση στο κρεβάτι όσοι έχουν κάνει περιτομή.   Αν και αυτονόητα ανόητο αυτό (γιατί να μας είχε σχεδιάσει η φύση κάπως που δεν μας συμφέρει;) ο μύθος καλά κρατεί.  Αν σας ενδιαφέρει το θέμα επιστημονικά διαβάστε την εξαιρετική δουλειά του κου Περγάμαλη εδώ http://www.paidiatros.gr/index.php?cid=9&id=814&st=2 αλλά η περίληψη έχει ως εξής:

"Η ακροποσθία παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία της βαλάνου και γενικότερα του ουρογεννητικού συστήματος και συγχρόνως συμμετέχει στη λειτουργία της σεξουαλικής επαφής με τους κάτωθι τρόπους

- Καλύπτει τη βάλανο του πέους προστατεύοντάς την από τριβή, ξήρανση και τραυματισμό.

- Το υγρό που καλύπτει το βλεννογόνο της ακροποσθίας, ενυδατώνοντας τη βάλανο, εμποδίζει την κερατινοποίησή της και προστατεύει τη νεύρωσή της. Τα συστατικά του υγρού αυτού έχουν αντιμικροβιακή και αντι-ιική δράση.

- Τα κύτταρα του Langerhans που περιέχονται στην ακροποσθία φαίνεται ότι μπορούν ναπαρέχουν αντίσταση στο HIV και σε λοιμώξεις της ουρογεννητικής οδού.

- Προστατεύει το έξω στόμιο της ουρήθρας από στένωση.

- Προστατεύει τη βάλανο από τριβή και πόνο κατά τη συνουσία.

- Διευκολύνει την κίνηση του πέους κατά τη σεξουαλική επαφή.

- Συμμετέχει στην ερωτική διέγερση μέσω των φερορμονών, που εκκρίνονται από αδένες που περιέχονται σ’ αυτή.

- Συμμετέχει στην ερωτική ευχαρίστηση (ερεθισμός πέους - εκσπερμάτιση), η οποία απαιτεί την κατάλληλη συνοχή του νευροαισθητηριακού μηχανισμού (συμπαθητικού παρασυμπαθητικού) του πέους.

- Συγκρατεί λειαντικά υγρά, όπως το προστατικό υγρό που εκκρίνεται προ της εκσπερμάτισης."

Αντίστοιχα υπάρχει μια εκτενής λίστα με τα μειονεκτήματα της περιτομής.  Διαβάστε το ολόκληρο αν έχετε παιδί με θέμα σε αυτόν τον τομέα.  Αλλά εδώ, ακριβώς όπως με τους χρήστες Apple ή iPhone αρχίζει και μπλέκει το πράγμα.  Γιατί όλοι θα θέλαμε ένα σούπερ κινητό με το "απόλυτο" λειτουργικό που να μας λύσει όλα τα θέματά μας, όπως όλοι θα θέλαμε να νομίζουμε ότι με την περιτομή του παιδιού μας θα λυθούν όλα τα σχετικά θέματα.  Δεν είναι ωραία η αβεβαιότητα και τα προβλήματα, έχω ακούσει μητέρα με δυο γιούς να λέει ότι θα ήθελε κόρη γιατί "έχω βαρεθεί να ασχολούμαι με τα τσουτσούνια τους"! 

Επικοινωνιακά σαν κοινωνία έχουμε πρόβλημα.  Παράγεται πρωτογενώς ότι όσοι έχουν λεφτά για marketing (ινστιτούτα για laser στα μάτια, αντιπρόσωποι αυτοκινήτων, εταιρείες antivirus) πληρώνουν τα μέσα ενημέρωσης και εκτοπίζουν αντίθετες απόψεις.  Όπως και με τα κινητά και την ακτινοβολία τους.  Κάθε φορά που ετοιμάζεται να βγει μια μεγάλη ανεξάρτητη έρευνα που δείχνει πρόβλημα, η Nokia και οι φίλοι της ανακοινώνουν από διάφορα ψευτοινστιτούτα που επιχορηγούν κάποιο "κλινικό αποτέλεσμα" που θολώνει τα νερά.   Με τη λογική του καπνιστή "ε, αφού έχει νέφος η Αθήνα, καπνίζω" περνάει τελικά το κινητό στη ζωή μας ανεμπόδιστο.  

Η Αθήνα δεν έχει όσο νέφος είχε παλιά.  Το iPhone παραμένει μάπα.  Και τα τσουτσούνια δεν βελτιώνονται με την περιτομή.  Ενημερωθείτε σφαιρικά.

Μπορεί να εξοργιστήκατε ή να γελάσατε με την παλιότερη φάρσα του www.bonsaikitten.com και την σκέψη ότι κάποιος θα έβαζε ένα γατάκι σε βάζο.  Οι νευροβιολόγοι Βίζελ και Χούμπελ όμως έκαναν κάτι πολύ χειρότερο (για την επιστήμη βέβαια) καλύπτοντας το ένα μάτι σε γατάκια κατά την κρίσιμη περίοδο της ανάπτυξης της όρασης.  Η ζημιά ήταν μόνιμη.  Οι νευρωνικές συνδέσεις του ενός ματιού συνδέθηκαν με τα κέντρα που προορίζονταν και για το άλλο.  Εξετάζοντας αργότερα  τους εγκεφάλους γατιών και μαϊμούδων, κατάλαβαν πως δουλεύει με παρόμοιο τρόπο  και στους ανθρώπους, καθότι τα κέντρα του εγκεφάλου σε αυτόν τον τομέα είναι αντίστοιχα.

._.  

Τα μωρά στην αρχή δέχονται απλά δύο εικόνες από δύο μάτια.  Ο εγκέφαλος τις βάζει την μία πάνω από την άλλη χωρίς να ξεχωρίσει από που ήρθαν.  Δύο επίπεδα με 50% διαφάνεια.  Γι’αυτό δεν ενοχλεί τα μωρά να τους βάζεις ξεχωριστές εικόνες σε κάθε μάτι.  Είναι λίγο ψυχεδέλια, αλλά δεν ξέρουν κι αλλιώς!  Γεννιόμαστε μάλλον με κάποια μικρή προδιάθεση τα δεδομένα από το κάθε μάτι να πηγαίνουν σε διαφορετικό νευρικό κέντρο.  Μετά τους 3 μήνες η πληθώρα πληροφοριών έχει δυναμώσει την αποκλειστική σχέση ανάμεσα σε συγκεκριμένο μάτι και σχετιζόμενους νευρώνες.  Ένα αντικείμενο από την αριστερή μεριά του μωρού (για παράδειγμα το αρκουδάκι που κρύβει ο νουνός του) το βλέπει στην αρχή μόνο το ένα μάτι, μετά και το άλλο.  Όσο κινούνται τα αντικείμενα, τόσο περισσότερο τεκμηριώνουν στον εγκέφαλο του μωρού την διαφορετικότητα των πληροφοριών στο κάθε μάτι.  Οι διαφορές στον φωτισμό και τις επιφάνειες, στους διαφορετικούς χρόνους που φτάνουν στα δύο μάτια αρχίζουν να βγάζουν νόημα.  (Το θέμα μας στο 5^ο άρθρο.) Έτσι οι πληροφορίες είναι έτοιμες να πάνε στο επόμενο στάδιο επεξεργασίας, την στερεοσκοπική μας όραση. 

._. 

Δύο σημεία από τα παραπάνω είναι επίσης σημαντικά.  Το ένα έχει να κάνει με το γεγονός ότι η όρασή μας δεν είναι ...Photoshop.  Δεν βλέπουμε σημεία μόνο.  Για να γλυτώσει σε επεξεργαστική ισχύ ο εγκέφαλός μας, εφαρμόζει αντικειμενοστραφείς τακτικές όπως το Corel ή το Satori.  Έτσι εξηγείτε ότι αν «μπείτε» σε ένα εικονικό περιβάλλον τελείως αφύσικο (όπως ένα φουτουριστικό) παιχνίδι στον υπολογιστή δεν τα πάτε τόσο άσχημα όσο θα έπρεπε.  Εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης μπορεί να μην είναι συμβατά με τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά ο εγκέφαλος βγάζει γρήγορα συμπεράσματα ότι μια γραμμή είναι γενικά ανάμεσα σε δύο σημεία ή ότι μια καμπύλη δεν αλλάζει συνήθως στα μισά της.  Το δεύτερο σημείο το εντόπισε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, μέγας πειραματιστής της όρασης, όταν αναρωτήθηκε τι κάνει ο εγκέφαλος όταν το ένα μάτι βλέπει ένα αντικείμενο το οποίο δεν βλέπει το άλλο.  (Το αρκουδάκι που έκρυβε ο πονηρός νουνός από την μια πλευρά του κρεβατιού του μωρού.)  Πολύ αργότερα, φτιάχνοντας εικόνες ειδικά σχεδιασμένες για να μελετήσουν αυτό το φαινόμενο, οι Νακαγιάμα και Άντερσον κατέληξαν ότι έχουμε ειδικό...τσιπάκι για να αποθηκεύουμε τέτοιες πληροφορίες από το οποίο εξάγουμε συμπεράσματα για το σχήμα ενός αντικειμένου, αν και οι εισερχόμενες πληροφορίες αντικρούονται.  (Από τη μία βλέπει απλώς τα σεντόνια και το τέλος του κρεβατιού του, από την άλλη ένα αρκουδάκι.)  Δημιουργούμε κάπως ένα τρισδιάστατο ιδεόγραμμα για να δικαιολογήσουμε το φαινόμενο.  Για να σιγουρευτεί ένα παιδί, προσπαθεί να αλλάξει θέση για να το δει και με τα δύο μάτια.  Αλλά πριν προλάβει, ο νουνός κάνει «μπιιιιιιιιιιπό» και το αποκαλύπτει!

 ._. 

Αν αναρωτιέστε γιατί η μητέρα φύση δεν μας έκανε να γεννιόμαστε με τέλεια όραση, σαν μερικά άλλα ζώα (πχ ο λαγός που φαίνεται πολύ αστείος νεογέννητος), είναι απλά επειδή το πρόσωπό μας εξελλίσεται τόσο πολύ κατά τους πρώτους μήνες της ζωής μας, που αλλάζει και η σχετική θέση των ματιών.  Άρα δεν θα γινόταν να έχουμε από την αρχή έναν προκαθορισμένο αλγόριθμο επεξεργασίας οπτικών ερεθισμάτων, αφού η γωνία ανάμεσα στα μάτια και τα αντικείμενα αλλάζει.  Αυτή η ευελιξία μας επιτρέπει όμως να επιβιώνουμε και την μυωπία, την αμβλυωπία, τον στραβισμό και άλλες καταστάσεις που αλλοιώνουν την όρασή μας.  Ο λαγός όμως μπορεί να ξεφύγει του λύκου από την πρώτη μέρα!

 ._.

 (Παρεπιπτόντως χάρη στα «βάρβαρα» πειράματα με τα γατάκια, αποδείχτηκε ότι η έγκαιρη εγχείρηση σε παιδιά με στραβισμό δεν είναι απλά αισθητική.  Μπορεί – αν γίνει έγκαιρα - να σώσει την στερεοσκοπική τους όραση.)

Πως και γιατί βλέπουμε τρισδιάστατα.  Μέρος1ο

._.

 “Αν δεν το δω, δεν το πιστεύω.»  «Κοίτα τι έκανες!»  Η πρωτοκαθεδρία της όρασης σε σχέση με τις υπόλοιπες αισθήσεις είναι ξεκάθαρη.  Για τους μάγους των ειδικών εφέ και της φωτογραφίας είναι μέρος των καθημερινών τους υποχρεώσεων.  Για τους μελετητές της τεχνητής νοημοσύνης είναι ένα σχεδόν ασύλληπτο θαύμα. 

._. 

Σκεφτείτε για παράδειγμα την υπολογιστική ισχύ που απαιτείται για να τρέξετε μέσα σε ένα δάσος.  Οι αποστάσεις και οι σχετικοί όγκοι δέντρων, κλαδιών και φυτών με παρόμοια χρώματα και υφές καταχωρούνται ασυναίσθητα και μας επιτρέπουν να σκύβουμε και να στρίβουμε όπου χρειάζεται.   Ακόμα και τώρα το εκμεταλλεύομαι για να ηρεμήσω την έξι μηνών κόρη μου.  Όπως όλα τα μωρά, ηρεμεί αμέσως όταν βλέπει δέντρα και φυλλωσιές.  Είμαστε ακόμα χιμπατζήδες...

Γιατί, ενώ αυτό που βλέπουμε είναι ουσιαστικά ρόμβος, αν δούμε ένα κουτί από CD να στέκεται σε μια γωνία του, θα το περιγράψουμε όπως είναι, δηλαδή τετράγωνο;  Την επόμενη φορά που θα ετοιμαστείτε να κατηγορήσετε την κάμερά σας ότι πήρε λάθος απόφαση για τον φωτισμό, σκεφτείτε το λίγο πρώτα! 

._. 

Η κατανόηση της εξέλιξης της ανθρώπινης όρασης είναι απολύτως αναγκαία για οποιαδήποτε σπουδή του φαινομένου.  Αν μπούμε σε περιβάλλον όπου οι συμβατικοί κανόνες δεν ισχύουν, θα αρχίσουμε ίσως να καταλαβαίνουμε την δυσκολία του υπολογιστή και να αναλύουμε τα επι μέρους θέματα.   Ο εγκέφαλος μας υποθέτει ότι υπάρχει βαρύτητα και αδράνεια, ότι η ύλη είναι γενικά συμπαγείς, ότι η διαρύθμιση των αντικειμένων δεν θα μας μπερδεύει επίτηδες.  «Όραση είναι μια διαδικασία που από εξωτερικά ερεθίσματα παράγει χρήσιμες περιγραφές χωρίς περιττές πληροφορίες» έγραφε ο πρωτοπόρος Ντέϊβιντ Μαρ.  Γι’αυτό είναι παραλληλόγραμμο και όχι ρόμβος το CD του προηγούμενου παραδείγματος.  Τα δάχτυλά μου παίρνουν αυτόματα το κατάλληλο σχήμα για να πιάσουν ένα τετράγωνο και όχι έναν ρόμβο.   

._. 

Κάπου εδώ, οι πιο βιαστικοί και δύσπιστοι αναγνώστες ετοιμάζονται να μας αφήσουν.  «Αυτά όλα είναι προφανέστατα», θα πούνε, «αν δεν ήξερα ότι το CD είναι τετράγωνο δεν θα έφτιαχνα τα σωστά ράφια για να βάζω CD, ούτε θα ήξερα πως να τα στοιβάξω!»  Ακριβώς.  Ο εγκέφαλός μας μειώνει τις διαθέσιμες πληροφορίες σε αυτές που μπορούν να χρησιμοποιήσουν και άλλα τμήματά του.  Το γενικό σχήμα του CD (αφήστε για τώρα το γεγονός ότι ανοίγει, περιέχει έναν δίσκο, κλπ) καταχωρείτε με τέτοιο τρόπο ώστε να ξέρουμε πως να το πιάσουμε, να το περάσουμε από ένα γραμματοκιβώτιο ή να το πετάξουμε σε κάποιον στην άλλη άκρη του γραφείου. 

._.

 «Καλά τυφλός είσαι; Έχουμε δύο μάτια και έτσι βλέπουμε τρισδιάστατα!»Εκτός από μεγάλη προσβολή στις ικανότητες αντίληψης των τυφλών (που όταν σκεφτόμαστε έτσι καταλαβαίνουμε σε πόσο μειονεκτική θέση τους έχει βάλει η κοινωνία μας) είναι ενδιαφέρον να δούμε πόσο κοινή είναι η αντίληψη του χώρου.  3-4% του κόσμου, όπως και τα περισσότερα ζώα δεν μπορούν να δουν στερεοσκοπικά.  Υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν κανονικά από το κάθε μάτι, αλλά δεν μπορούν να συνδυάσουν τις πληροφορίες, να δούνε πχ στερεογράμματα.

 ._. 

Αντίθετα εξαιρετική όραση έχει ο χαμαιλέοντας.   Για να εκτοξεύσεις με τέτοια ταχύτητα και ακρίβεια την γλώσσα σου σε στόχους μέχρι και δύο φορές το μήκος τους σώματός σου μακριά, μάλλον την χρειάζεσαι!  Η στερεοσκοπική όραση εξελλίσεται και στον άνθρωπο σταδιακά, δηλαδή δεν την έχουμε από γεννησιμιού μας.  Μέχρι τον 3-4^ο μήνα αν βάλεις διαφορετικά πράγματα μπροστά από το κάθε μάτι των μωρών το βρίσκουν ενδιαφέρον.  Δεν τους εντυπωσιάζουν τα στερεογράμματα.  Δεν μπορούν να ακολουθήσουν σταθερά με τα μάτια τους ένα αντικείμενο το οποίο τους πλησιάζει.

Φυματίωση...μαϊμού για να εισπράττουν οι φαρμακευτικές.

Οι παλιότεροι θα θυμάστε το ‘μαντού‘, μια επίπονη διαδικασία που κάναμε στο σχολείο (και μετά ξανά στον στρατό!) για να δούμε αν δεν είχαμε φυματίωση.  Αν δεν είχαμε, κάναμε το προληπτικό εμβόλιο.

Αυτά πριν αναλάβουν δράση οι φαρμακευτικές εταιρείες.  Τώρα πας στον παιδίατρο ο οποίος σε συμβουλεύει να κάνεις κάθε χρόνο μαντού αλλά ΟΧΙ το εμβόλιο.  Το σκεπτικό (ή η πρόφαση) είναι ότι  αν έχεις κάνει το εμβόλιο, υπάρχουν κάποιες μορφές φυματίωσης οι οποίες μετά δεν ανιχνεύονται.

Ρωτώ λοιπόν ο άνθρωπος, ούτε γιατρός, ούτε επιστήμονας, απλά σκεπτόμενος λογικά:

Πόσο συχνές είναι οι μορφές φυματίωσης που δεν καλύπτει το εμβόλιο;
"Α, δεν ξέρω ακριβώς λέει η παιδίατρος..."

Το ψάχνω στο διαδίκτυο και βρίσκω ότι στατιστικά είναι σχεδόν ανύπαρκτοι οι θάνατοι από φυματίωση στην χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια.

"Ναι, αλλά αυτά τα στοιχεία δεν σου λένε πόσοι κόλλησαν αλλά δεν πέθαναν!" υποστηρίζει η παιδίατρος.

Δηλαδή πόσοι είναι αυτοί;  ρωτώ ο καημένος, με την έντονη αίσθηση ότι το επιστημονικό του ύφος θα κερδίσει τελικά την γυναίκα μου...

"Δεν υπάρχουν στοιχεία αλλά εγώ που είμαι συχνά σε νοσοκομεία τα βλέπω διαρκώς."

Άρα εσείς κάνετε κάθε χρόνο το μαντού;

"Ε, η αλήθεια είναι το παραμελούμε...τι να κάνουμε...έχω να το κάνω από παιδί κι εγώ."

Και καλά εγώ πες είμαι κακοπροαίρετος ή με ροπή προς θεωρίες συνωμοσίας.  (Διαβάστε εδώ για μια ενδιαφέρουσα πρόταση ηλεκτρονικής βελτίωσης υπηρεσιών υγείας με μηνύματα από το κινητό.)  Αλλά όταν τόσοι παιδίατροι είναι ανενημέρωτοι, δεν ενημερώνουν και εμάς και τελικά αυτό που γίνεται είναι λάθος, ποιός φταίει;  Ο θρίαμβος των φαρμακευτικών εταιρειών είναι τελικά στην σύγχιση που σπέρνουν προκειμένου στον πανικό να αγοράζουμε.  Και όχι απλά να αγοράσουμε.  Τώρα μας θέλουν να τους τα στάζουμε κάθε χρόνο κατ’επανάληψη...

Βρε καραγκιόζη γιατρέ, αν δεν το κάνεις εσύ που ξέρεις υποτίθεται τους κινδύνους και μας βάζεις να τρυπάμε κάθε χρόνο τα παιδιά μας "προληπτικά" οι γιοί μου τι πιθανότητες έχουν να το κάνουν;

Ή μήπως όταν τα τρώγατε στην κρουαζιέρα που σας κέρναγε η φαρμακευτική δεν το συζητήσατε αυτό;

«Καληνύχτα Τζον μπόϊ!»

 Η οικογένεια την εποχή του Δικτύου:  Επιτέλους πραγματική οικονομία.

 .._. 

Αυτή η επιμονή να παρουσιάζεται το internet σαν τεχνολογία που απομακρύνει και απομονώνει τους ανθρώπους έχει γίνει κουραστική.  Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή δεν περιλαμβάνει συνήθως ουσιαστικά επιχειρήματα.  Από την άλλη μεριά της πλάστιγγας, ας εκθέσω ένα καινούργιο είδος οικογένειας η οποία ίσως αποκτήσει σάρκα και οστά αποκλειστικά λόγω του δικτύου. 

._. 

Η πικρή αλήθεια σήμερα είναι ότι δουλεύουμε τόσες ώρες ώστε στο σπίτι που  γυρίζουμε δεν βλέπουμε ουσιαστικά την οικογένειά μας.  Δεν φταιει το δίκτυο για αυτό.  Ούτε είναι πολύ πιθανό μετά από 9-12 ώρες μπροστά στον υπολογιστή στο γραφείο, στις ελάχιστες ώρες που έχουμε ξύπνιοι στο σπίτι μας να σερφάρουμε τόσο εντατικά πια.  Παρακαλώ όλοι οι υστερικοί και υστερικές δημοσιογράφοι στα περιοδικά ποικίλης ύλης να σταματήσουν πια αυτό το τροπάρι! 

._.

Γίνεται όμως και πιο πιθανό να εργαζόμαστε στο σπίτι.  Η – αρκετά δημοφιλής – ιδέα είναι ότι εργάζεσαι για τον εαυτό σου, πουλώντας συνήθως υπηρεσία, τεχνογνωσία ή συγκεκριμένη διεκπεραίωση εργασιών εξ αποστάσεως.  Αντί για μία ώρα στην παραλιακή, την Κηφισίας ή την Τσιμισκή, η απόσταση κουζίνα – γραφείο θα διανύεται σε 20 δευτερόλεπτα με έναν καφέ στο χέρι και όχημα ...τις παντόφλες μου!  Το απαραίτητο κοινωνικό στοιχείο της δουλειάς θα γίνεται επί τούτου.  Αντί να αγχώνεστε μην σας πιάσει το αφεντικό να κάνετε υπερβολικά μεγάλο διάλειμμα δίπλα στο φωτοτυπικό, θα σας καλεί στο γραφείο με ραντεβού ακριβώς για αυτό! Ο πολυδιαφημισμένος «ποιοτικός χρόνος» θα έρθει από τις λιγότερες μετακινήσεις, λιγότερες άχρηστες συναντήσεις και περισσότερη ουσία.  Η οικογένεια θα ορίζει τι ώρα θα φάει ή αν θα λείψουν όλοι από τις δουλείες τους για να πάνε εκδρομή την Δευτέρα το πρωϊ.  (Μέχρι να φτιαχτεί η Εθνική στην Κακιά Σκάλα είναι η μόνη μας ελπίδα!) 

__ 

Χωρίς να πιαστούμε λοιπόν σε φουτουριστικά οράματα, η στιγμή στην οποία μια οικογένεια θα εργάζεται και θα σπουδάζει στο σπίτι δεν είναι μακριά.  Η έννοια της λέξης ‘οικονομία’ θα επανέλθει δριμύτατη.   Όποιος κάνει κουμάντο στο σπίτι θα διαχειρίζεται (οικιακή οικονομία) τον server του σπιτιού και τον τρόπο λειτουργίας του κάθε τερματικού.  Δεν είναι τόσο μακριά από την εποχή της οικογένειας που ζούσε μαζί σε ένα αγρόκτημα.  Απλώς αντί για καθάρισμα του στάβλου, ο ... Τζον μπόϊ θα τακτοποιεί πιθανώς τα εισερχόμενα μηνύματα της μητέρας του και η Μαίρη Άνν για χαρτζιλίκι αντί να φτιάχνει λεμονάδες, να βοηθάει τον πατέρα της να αναβαθμίσει το web site του. 

__

 Υπάρχει όμως μια σημαντικότατη διαφορά.  Το δίκτυο υπολογιστών και η παροχή υπηρεσιών είναι πράγματα άϋλα, χωρίς καμία εμφανή επαφή με το περιβάλλον.  Αντίθετα με την γη του αγροκτήματος, δεν έχουμε κάποια χειροπιαστή ένδειξη των επιπτώσεών μας στον πραγματικό κόσμο, δηλαδή τον αέρα, το χώμα, τα φυτά και τα ζώα.  Παράλληλα με την ανάπτυξη αυτών των νέων μορφών εργασίας και οικογένειας θα πρέπει σίγουρα να ελέγξουμε ότι δεν δημιουργούμε προβλήματα πόρων, ενέργειας, μόλυνσης και ανισοτήτων.  Αλλιώς με μαθηματική ακρίβεια, πολλοί δίδυμοι πύργοι θα πέφτουν και πολλές Γένοβες, με απόλυτο δίκιο, θα γυρίσουν σαν μπούμερανγκ στις τεχνολογικές εξελίξεις. 

Με την ευκαιρία της απελπισμένης προσπάθειας της AMD (επιθανάτιος βρόγχος;  Έχει ενάμιση χρόνο να παρουσιάσει κέρδη!) και το Game! το οποίο είναι γενικά σωστή ιδέα, μερικές σκέψεις για το μέλλον.  Σαν πλατφόρμα το PC αποτελεί το 30% περίπου της "επίσημης" βιομηχανίας gaming με την σοβαρή έννοια.  Γιατί στο casual gaming (ίσως πλέον πιο σημαντικό) έχει 80% και πλέον.

Στα στοιχεία των ΗΠΑ για το 2007 οι πωλήσεις τίτλων στην λιανική ήταν ως εξής:

World of Warcraft: Burning Crusade (Blizzard Entertainment) - 2.25 εκατομμύρια

World of Warcraft (Blizzard Entertainment) - 914,000

The Sims 2 Seasons Expansion Pack (EA Maxis) - 433,000

Call of Duty 4: Modern Warfare (Infinity Ward) 383,000

Command & Conquer 3: Tiberium Wars (EA Los Angeles) - 343,000

Sim City 4 Deluxe (Maxis) - 284,000

The Sims 2 (Maxis) - 281,000

The Sims 2 Bon Voyage Expansion Pack (Maxis) - 271,000

Age of Empires III (Ensemble Studios) - 259,000

The Sims 2 Pets Expansion Pack (Maxis) - 236,000

..

Είναι σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα.  Και βέβαια η ΕΑ τι άλλο να κάνει από το να κυνηγάει την Take Two με τέτοια δεδομένα.  Ελάχιστοι υπερτιτλοι και μετά...το χάος.  Όταν φάνηκε το http://www.pcgamingalliance.org/en/index.asp είχαμε ελπίδες ότι κάτι θα γίνει.  Τι όμως;  H βιομηχανία των παιχνιδιών μπορεί να φαίνεται ελκυστική αλλά επί της ουσίας είναι αυτοκαταστροφική.  Τεράστια μπάτζετ, τεχνολογίες αιχμής, ντίβες δημιουργοί...όλα τα συστατικά για αποτυχίες περιωπής.  Εγώ δεν θα επένδυα σε τέτοιες εταιρείες πάντως!

..

Τα παιχνίδια μετά από πολλά χρόνια στα σκαριά μπορεί να αποτύχουν.  Έτσι απλά.  Απλά ..."δεν έπιασε" λέει και πάει άπατο.  Άντε στήσε μια μπίζνα γύρω από τέτοια δεδομένα!!   Συγχρόνως ο συνολικός αριθμών των κονσολών δεν είναι και τόσο εντυπωσιακός.  Πωλήσεις 2007 και σε παρένθεση το σύνολο εν ενεργεία πωληθέντων από την κάθε κονσόλα.

 Nintendo DS: 8.5 million (17.65 million)

Wii: 6.29 million (7.38 million)

Xbox 360: 4.62 million (9.15 million)

PlayStation 2: 3.97 million (41.12 million)

PlayStation Portable: 3.82 million (10.47 million)

PlayStation 3: 2.56 million (3.25 million)

Αλλά οι τίτλοι στις κονσόλες πουλάνε πολύ περισσότερο.  Βασικά γιατί οι χρήστες τους δεν έχουν και επιλογή.  Οι εννιά πιο δημοφιλείς τίτλοι σε κονσόλες για το 2007 πούλησαν όλες περισσότερο από οποιοδήποτε παιχνίδι στο PC!

1. Halo 3 (Bungie, Microsoft Game Studios, X360) - 4.82 million

1. Wii Play with Wii Remote (Nintendo, Wii) - 4.12 million

1. Call of Duty 4: Modern Warfare (Infinity Ward, Activision, X360) - 3.04 million
2. Guitar Hero III: Legends of Rock (Neversoft, Activision, PS2) - 2.72 million
3. Super Mario Galaxy (Nintendo EAD Tokyo, Nintendo, Wii) - 2.52 million
4. Pokemon Diamond Version (Game Freak, Nintendo, NDS) - 2.48 million
5. Madden NFL 08 (EA Sports, Electronic Arts, PS2) - 1.90 million
6. Guitar Hero II (Harmonix, Activision, PS2) - 1.89 million
7. Assassin's Creed (Ubisoft Montreal, Ubisoft, X360) - 1.87 million
8. Mario Party 8 (Hudson Soft, Wii) - 1.82 million

• Ναι στους υπολογιστές και το δίκτυο στα σχολεία αλλά εφόσον πρώτα: α) Είναι μικρές σε μέγεθος οι τάξεις, β) Υπάρχει πλήρης βιβλιοθήκη, γ) Πληρώνονται και εκπαιδεύονται επαρκώς οι καθηγητές και δ) γίνεται αφού τα παιδιά μάθουν να λειτουργούν χωρίς αυτά.
• Ναι στα παιδικά κινητά, αλλά εφόσον τα παιδιά έχουν πρώτα διδαχθεί κάπως την ιστορία της τεχνολογίας, την σχετικότητά της και την επίπτωσή της στην ζωή μας.  Είναι κάτι το οποίο δεν έγινε με την τηλεόραση και δεν γίνεται ακόμα με τους υπολογιστές.  Σκοπός μας πρέπει να είναι να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία και όχι αυτή να χρησιμοποιεί εμάς.
• Ναι στους φραγμούς και τους περιορισμούς της χρήσης τεχνολογιών από παιδιά.  Να μπει ως μάθημα στο σχολείο (με όποιο όνομα θέλει να δώσει κάποιος στο μάθημα) η σχέση γλώσσας και πραγματικότητας.  Χωρίς να μπλέξουμε σε μεταμοντέρνες ανησυχίες ή απλοϊστικές θεωρίες συνωμοσιών, χρειάζεται να εξοπλίσουμε τους νέους με εργαλεία για να αποκωδικοποιούν τον όγκο πληροφοριών και συμβόλων με τα οποία βομβαρδίζονται.
• Ναι στα θρησκευτικά, τη σύγκριση θρησκειών, την κατανόηση, ερμηνεία και εξερεύνηση της έκφρασης της μεταφυσικής αγωνίας του ανθρώπου.  Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να καταλάβουμε την τέχνη, την ιστορία ή τον ίδιο τον εαυτό μας.  Δεν είμαστε μόνοι, όσο κι αν νιώθουμε έτσι καμιά φορά περιτριγυρισμένοι από ηλεκτρονικές συσκευές χωρίς θρησκεία.  Παλιότερα ένωνε τους ανθρώπους το άγιο πνεύμα, τώρα έγινε slogan της Nokia!  Όποια κι αν είναι η γνώμη μας επί του θέματος, πρέπει να αποκτήσουμε ένα συνειδητό σημείο αναφοράς.
• Ναι στην επιστημονική γνώση αλλά χέρι με χέρι με την ιστορία της επιστήμης.  Η επιστήμη και η τεχνολογία είναι ακόμα ένα παραμύθι το οποίο αύριο θα καταρριφθεί και θα βελτιωθεί.  Είναι μια σχετική αλήθεια, όπως η ιστορία και η θρησκεία.  Αυτή η σχετικότητά όμως δεν πρέπει να μας εμποδίζει από το να ψάχνουμε για τρόπους κατανόησης και συνύπαρξης στον κόσμο μας.

Μέρος 2ο - παιδιά και τηλεόραση (και τι σχέση έχει αυτό με την εκπαίδευση)

Ένα ωραίο παράδειγμα είναι το σύστημα κατηγοριοποίησης ταινιών στην τηλεόραση ως προς την καταλληλότητά τους για ανήλικες.  Επικροτώ το θάρρος του εγχειρήματος.  Ο μέσος όρος χρονικού μεγέθους ενός πλάνου στην τηλεόραση είναι γύρω στα 3 δευτερόλεπτα, στα διαφημιστικά περίπου 2 δευτερόλεπτα.  Σε μια ώρα τηλεθέασης περνάνε μπροστά μας τουλάχιστον 1,500 διαφορετικές κινούμενες σκηνές.  Σε μια ώρα περιπλάνησης στο δίκτυο – προς το παρόν – κάτι λιγότερο.  Δεν χρειάζεται εκπαίδευση για να δεις τηλεόραση.  Είναι κάτι το οποίο αρχίζουν να καταλαβαίνουν οι άνθρωποι από την ηλικία των 18 μηνών.  Στους 36 μήνες πλέον αντιδρούν σχεδόν ολοκληρωμένα στις εικόνες. 

...

Το όλο σκεπτικό της κατηγοριοποίησης του τηλεοπτικού περιεχόμενου, η οποία είναι σύμφωνη με τον συντριπτικό όγκο μελετών από τον χώρο της επικοινωνίας, είναι ότι η γονική παρουσία και ερμηνεία είναι το πιο σημαντικό στοιχείο της διαδικασίας της τηλεθέασης.  Πληροφορίες υπάρχουν παντού.  Πιο πολλές από όσες προλαβαίνουμε να επεξεργαστούμε. 

...

Δεν χρειαζόμαστε περισσότερες αφιλτράριστες πληροφορίες, γνώση χρειαζόμαστε.  Από ποιά ηλικία και μετά μπορεί ένα παιδί να καταλάβει την διαφορά;  Εδώ οι περισσότεροι ενήλικες χάνουν άσκοπα την ώρα τους στο internet!

Κινητό τηλέφωνο: ένας ακόμα εχθρός της παιδικής ηλικίας?

Μερος 1ο - ιστορική αναδρομή

 . 

Ένας υπολογιστής με σύνδεση στο δίκτυο μέσα στο σχολείο βοηθά στην εκπαίδευση όσο σαν ένας πυρηνικός αντιδραστήρας στην κουζίνα για τον πρωινό καφέ. Επειδή κινδυνεύω να βγάλω όνομα για τις εντυπωσιακές μεγαλοστομίες μου, ας προσπαθήσω να δικαιολογήσω το σκεπτικό μου από την αρχή.

. 

 Η ιδέα της παιδικής ηλικίας είναι σχετικά πρόσφατη κοινωνική εφεύρεση και όχι βιολογική κατηγορία ανάπτυξης του ανθρώπου.  Δεν υπάρχει γονίδιο «παιδικότητας», ούτε καν ακριβής ορισμός για την ίδια την λέξη «παιδί», η οποία μπορεί να περιλαμβάνει άτομα κάθε σχεδόν ηλικίας.  Πριν διακόσια μόλις χρόνια δεν γιόρταζαν γενέθλια τα παιδιά, δεν πήγαιναν σχολείο, δούλευαν τις ίδιες ώρες με όλους και είχαν τα ίδια ρούχα, γλώσσα και νομικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους ενήλικες.  Αν και κατά την Αναγέννηση είχε αρχίσει μια κίνηση προς την έννοια του παιδιού, στις απεικονίσεις παιδιών σε οικογενειακά πορτραίτα, ήταν ακόμα απλά ενήλικες πιο μικρού μεγέθους.   

 . 

Η Καθολική εκκλησία βέβαια όριζε την ηλικία των 7 χρονών ως το όριο μετά το οποίο ένα άτομο μπορεί να αναγνωρίσει την διαφορά ανάμεσα στο σωστό και το λάθος.  Ως εκ τούτου ένα εφτάχρονο μπορούσε και να απαγχονιστεί για κλεψιά ή φόνο.

  (Τελευταία φορά που πήρε η λαιμητόμος ζωή παιδιού στην Γαλλία ήταν λίγο πριν τον 20^ο αιώνα!)  Το συγκεκριμένο βέβαια όριο είχε πολύ να κάνει και με την παιδική θνησιμότητα.  Αλλά, ακόμα περισσότερο κατά την γνώμη μου, ήταν το όριο κατά το οποίο το μέλος της Μεσαιωνικής κοινωνίας μπορούσε να συμμετέχει πλήρως στα κοινά κατανοώντας το επικοινωνιακό περιβάλλον της εποχής.  Δηλαδή να ξέρει να μιλάει.  

 .   

Η τυπογραφία όμως τα άλλαξε όλα αυτά φέρνοντας μαζί της τον Διαφωτισμό και τα σχολεία.  Ας πάρουμε ένα εύκολο σύγχρονο παράδειγμα:  Όταν μας έρχεται ένα γραπτό μήνυμα στο κινητό, είναι συνήθως πολύ σύντομο, σχεδόν τηλεγραφικό και με τα ευκόλως εννοούμενα να παραλείπονται λόγω της μάχης με τα μικρά πληκτρολόγια των περισσότερων τηλεφώνων. 

(Σφήνα 1: Επιπλέον σε αρκετά μοντέλα, αν χτυπήσει το τηλέφωνο στην μέση της συγγραφής, χάνουμε ολόκληρο το αριστούργημά μας. 

Σφήνα 2: Δοκιμάστε την λειτουργία συγγραφής με την χρήση λεξικού σε κινητό και θα καταλάβετε πόσες συντομεύσεις έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε στα μηνύματα!) 

Αν όμως είχαμε όλοι κανονικά πληκτρολόγια και δεν υπήρχε ο περιορισμός μεγέθους του SMS θα θεωρούσαμε τουλάχιστον αγένεια τις συντομεύσεις, τους αγγλικούς χαρακτήρες και την έλλειψη άρθρων. 

.  

Με τον ίδιο περίπου τρόπο, η έκρηξη διαθέσιμου υλικού ανάγνωσης με την εφεύρεση της τυπογραφίας άλλαξε δραματικά το επικοινωνιακό πεδίο του κόσμου.  Για να είσαι πλέον ενήλικας έπρεπε να ξέρεις να διαβάζεις.  Για να είσαι Χριστιανός να διαβάζεις τις Γραφές.  Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρώτοι συγγραφείς της εποχής ήταν και τυπογράφοι ή συνεργάζονταν στενά με τυπογράφους, όπως ο δημιουργός του πρώτου έργου επιστημονικής φαντασίας «Ουτοπία», ο Σερ Τόμας Μορ.  Η καλύτερη ηλικία για μάθηση, όπως είχε πει πολύ πριν όλα αυτά ο Πλάτωνας είναι η μικρότερη, και μάλιστα είναι καλό να συνδυάζεται η μάθηση της ομιλίας με την ανάγνωση και την γραφή.   

.

Έτσι αποκτήσαμε σχολεία.  Η Ελλάδα, λόγω Τουρκοκρατίας δεν είναι το καλύτερο παράδειγμα, αλλά στην Αγγλία από 37 σχολεία στα μέσα του 15^ου αιώνα είχαν 460 σχολεία δύο αιώνες αργότερα, τα οποία αντιστοιχούσαν σε ένα περίπου κάθε είκοσι τετραγωνικά χιλιόμετρα.  Αποκτήσαμε λοιπόν και ένα νέο στάδιο στην ζωή του ανθρώπου, τον «μαθητή», συνώνυμο πλέον με τον ανήλικο άνθρωπο. 

. 

Όταν ξεκίνησε το πικάπ, η ιδέα ήταν ότι θα ηχογραφούσε κιόλας.  Μάλιστα οι πρώτες διαφημίσεις πρότειναν να ηχογραφεί κανείς έναν δίσκο και να τον ταχυδρομεί, αντί για γράμμα!  Το Γκράχαμ Μπελ πίστευε ότι το ραδιόφωνο θα ήταν αμφίδρομο μέσο, ενώ το τηλέφωνο το ήθελε για να μεταδίδει μουσική σε πολλούς!  Η ταπεινή κασέτα όταν πρωτοπαρουσιάστηκε από την Philips ήταν καθαρά για υπαγόρευση αλλά κατέληξε να κυριαρχεί στον χώρο της αντιγραφής μουσικής. 

.

Με αυτά στο μυαλό είδα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον πέρυσι το LifeDrive της Palm.  Αναλαμβάνει να οργανώσει την ζωή μας.  Από την στιγμή δηλαδή που είναι ψηφιακές πολλές από τις αναμνήσεις.  Ήδη έχω όλα μου τα ραντεβού σε ηλεκτρονικό ημερολόγιο το οποίο συγχρονίζει με το εκάστοτε κινητό μου.  Έχω αρχείο φωτογραφιών και βίντεο.  Ψηφιοποιώ σημαντικά έγγραφα για το αρχείο μου.  Κάπως πρέπει όλα αυτά να οργανωθούν.  Με την γέννηση των παιδιών μου κατάλαβα πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα.  Η γιαγιά τους έφερνε εφημερίδες «από την ημέρα που γεννήθηκε, για να τα δει μεγάλος».  Αμέσως σκέφτηκα το πρόβλημα της αποθήκευσής τους αλλά και το γεγονός ότι υπάρχουν ήδη ψηφιακά όλα αυτά στο internet.  Θα μπορούσαν να είναι απλώς ένα link στο προσωπικό του blog.   

.

Το blog είναι μια τεχνολογία την οποία έχω κοροϊδέψει επαρκώς στο παρελθόν ώστε να ήρθε η ώρα να το δοκιμάσω.  Ένα είδους ψηφιακού ημερολόγιου το οποίο μπορεί να μοιράζομαι με κάποιους ανθρώπους.  Αλλά τεχνολογικά κάτι λείπει ακόμα....