Η ομάδα μας στο Euro ήταν ντοπαρισμένη.  Και δωροδοκήσαμε για να πάρουμε το ευρωπαϊκό κύπελλο.

Το έγραψα τότε, το ξαναγράφω τώρα που είναι πιο πρόσφορο το περιβάλλον ίσως.  Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ποτέ δεν είχε και ακόμα δεν έχει την ικανότητα να κερδίσει το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα.  Από μια χώρα που ποτέ δεν διακρίνεται στις ευρωπαϊκές οργανώσεις, που δεν έχει "σχολή", που δεν έχει πρωτάθλημα της προκοπής.

.

Μια ενδεκάδα που ποτέ δεν έχει φυσική κατάσταση μετά το 65' ξαφνικά βγήκε στην παράταση με την Τσεχία και έτρεχε σαν να είχε μόλις αρχίσει...  Και βέβαια κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί ότι οι αντίπαλοί μας δέχτηκαν δωροδοκία.  Ο Ζιτάν;  Αδύνατον!  Μα δεν χρειάζεται να δωροδοκήσεις έναν επιθετικό, ούτε καν τον τερματοφύλακα.  Δείτε τι έγινε στο Μουντιάλ, Γερμανία-Αργεντινή.  Αρκεί 1-2 παίχτες να μην τρέξουν σε 4-5 φάσεις.  Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα που απαιτεί πολύ τρέξιμο σε μεγάλη έκταση.  Αν 1-2 παίχτες δεν τρέξουν σε μερικές φάσεις, είναι σαν η ομάδα να παίζει με δέκα παίχτες.  Κουράζονται οι υπόλοιποι, καταλήγουν σε λάθος θέσεις για να καλύψουν το κενό και...

.

...τελικά χάνουν. 

.

Αυτά δεν είναι θεωρίες.  Οποιοσδήποτε με ένα βίντεο και καλή καταγραφή μπορεί να τα δει και μόνος του.  Μια κάμερα που δείχνει εκτός φάσης, δείχνει ξεκάθαρα παίχτες της αντίπαλης ομάδας αδικαιολόγητα να μην κυνηγάνε την φάση.  Ο ίδιος παίχτης μας που ποτέ πριν δεν άντεχε να τρέχει τόσο, (ούτε πριν, ούτε μετά) ξαφνικά άντεξε απανωτά σπριντ...για την Ελλάδα.  "Το θαύμα του Ρεχάγκελ" και λοιπές αρλούμπες είναι το κουτόχορτο που ταϊζουν οι bookies όταν τα παίρνουν από τους υπόλοιπους.  (Ποιός πόνταρε ότι θα κερδίσει η Εθνική τότε και πόσα κέρδισε;)

.

"Η στρογγυλή θεά" και τέτοιες αηδίες περί τύχης είναι ανοησίες για οποιονδήποτε έχει ασχοληθεί σοβαρά με το άθλημα.  90 λεπτά και 22 παίχτες σε ένα γήπεδο ποσοσφαίρου είναι επιστήμη.  Και η ελληνική ...επιστημονική κοινότητα της Εθνικής ποδοσφαίρου, ποτέ δεν είχε το επίπεδο για να ανταγωνιστεί διεθνώς.  Δεν χωράει η τύχη πουθενά σε αυτό το επίπεδο.

.

Τελικά η μόνη δικαιοσύνη στο doping είναι ότι όσοι δεν πιάνονται κερδίζουν.  Η Πατουλίδου που με το που πήρε το μετάλλιο το έριξε στο μήκος και μετά αποσύρθηκε ολοταχώς.  Εύγε.  Τουλάχιστον δεν μας έκανε διεθνώς ρεζίλι σαν τους Θάνου και Κεντέρη...

.

"Και τι σε νοιάζει;" ρωτάει φίλος με το πάθος μου πάνω στο θέμα.  Όταν κέρδισε ο Κεντέρης στην Αυστραλία για καιρό μετά έτρεχα κόντρα με το βαφτιστήρι μου και όποιος κέρδιζε έλεγε θριαμβευτικά "είμαι Κεντέρης".  Άντε εξήγησε τώρα εσύ σε ένα πεντάχρονο τι είναι τα αναβολικά και γιατί μετονομάζουν το πλοίο τώρα...