Από τους 500 «φίλους» στο Facebook, παρακολουθείτε τα νέα των 40 και επικοινωνείτε συχνά με τους 10.  Αν είστε κοινωνιολόγος ή ανθρωπολόγος και δεν μελετάτε τέτοια δεδομένα, μάλλον πρέπει να πάτε στην Παπούα Νέα Γουινέα!  Έχουμε τρεις κατηγορίες «γνωστών», πραγματικά κοντινούς, ευρύτερο δίκτυο (βασικά μας στέλνουν ή τους στέλνουμε μηνύματα αλλά δεν νιώθουμε ανάγκη να απαντήσουμε) και τελείως μακρινά γνωστούς (ξέρουμε αλλά δεν επικοινωνούμε ποτέ).  Προσωπικά οργάνωσα και τις επαφές μου σε αντίστοιχες κατηγορίες εδώ και καιρό.  Αν ο Αριστοτέλης έφτιαξε κάποιους κανόνες-αριθμούς για την κοινωνία και την Πολιτεία, οι σύγχρονοι αναλυτές πρέπει να κάνουν κάτι αντίστοιχο για τον ηλεκτρονικό κόσμο.

Για παράδειγμα αν εσείς κάνετε κλικ σε μια διαφήμιση, είναι εξαιρετικά πιθανό να κάνουν κλικ και οι κοντινοί σας φίλοι.  Το έχουν διαπιστώσει οι ερευνητές στο Yahoo πριν χρόνια.  Σε μια εποχή που δεν εμπιστευόμαστε σχεδόν κανέναν θεσμό, οι κοντινοί μας φίλοι είναι φάρος.  Και βέβαια ευκαιρία για τους διαφημιστές.  Αρκεί το facebook, που δεν βγάζει ούτε 10 cents ανά χρήστη αυτή τη στιγμή, να βρει τρόπο να πουλήσει αυτή την γνώση.    Στην ΙΒΜ ανακάλυψαν ότι όσοι επικοινωνούν πολύ συχνά με το αφεντικό τους φέρνουν περισσότερα λεφτά στην εταιρεία, δηλαδή είναι πιο παραγωγικοί.  (Κλείστε λοιπόν αυτή τη σελίδα και στείλτε του ένα μήνυμα αμέσως!)

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι «ευρέως γνωστοί» είναι άχρηστοι.  Πόσο μάλλον σε μια εποχή κρίσης που όλοι ψάχνονται επαγγελματικά περισσότερο.  Είτε επαγγελματικά ή και κοινωνικά, βασιζόμαστε σε χάρες, μικρές και μεγάλες, στα δίκτυα γνωστών για εξυπηρέτηση.  Αρκεί να μην είμαστε homo computerάδες ακοινώνητοι δηλαδή ή αν συμμετέχουμε σε κάποια δικτυακή προσπάθεια που μας ενθαρρύνει να βγαίνουμε από τα καβούκια μας.  Έτσι ξεπροβάλλουν άπειρες νέες προσπάθειες κοινωνικής δικτύωσης όπως και εταιρείες που αναλύουν δεδομένα και τα πουλάνε.  Σε μια online καμπάνια, αύξηση 0.2% στην ανταπόκριση μπορεί να σημαίνει εκατομμύρια.