Βαφτίζω ένα νέο σπορ. Για να ακριβολογήσω, προμοτάρω ένα πανάρχαιο σπορ που αξίζει να ξανακοιτάξουμε: το σκαρφάλωμα σε βράχια. (Στα Αγγλικά bouldering.) Αν σας ακούγεται βαρετό ή δεν το έχετε δοκιμάσει ή δεν έχετε παιδιά. Τα οποία τρελλαίνονται να σκαρφαλώνουν σε μικρά βράχια και να πηδάνε από το ένα στο άλλο. Αν αυτό γίνεται σε κοίτη ποταμού αποκτά νόημα και κατεύθυνση. ΄(Θα ανεβάσω λεπτομερή στοιχεία διαδρομών όπως έκανα εδώ με τα μονοπάτια)
Γιατί είναι και πάλι επίκαιρο;
1. Όσοι πάνε διακοπές με παιδιά ψάχνουν κάτι εποικοδομητικό να τα κάνουν.
2. Η Ελλάδα έχει χιλιάδες ξερές κοίτες μικρών ποταμιών ή ρυακιών στα βουνά της.
3. Το περπάτημα-ψιλοσκαρφάλωμα σε αυτά είναι γενικά σε σκιά, ακόμα και το καλοκαίρι.
Βγαίνοντας βόλτα από το δασικό χωριό στο υπέροχο, φρεσκοφτιαγμένο μονοπάτι προς Μικροσπηλιά, σκέφτηκα να γυρίσω από άλλο δρόμο. Λίγο πριν το χωριό, έβαλα μπρος το GPS και μου έδειξε προς έναν χωματόδρομο. Και λίγο πιο πάνω είδα το υπόλλειμα ενός καλντεριμιού. Βέβαια δεν μπορούσα να αντισταθώ και το ακολούθησα. Αλλά λίγο πιο πάνω εξαφανίστηκαν τα ίχνη του στην ένωση με ένα ρυάκι. Ή κάποιο μικρό γεφύρι υπήρχε ή έστριβε προς το βουνό κάπως που δεν φαινόταν. Μπήκα λοιπόν στο ρυάκι. Για πρώτη διάσχιση μάζεψα σχετικά λίγες γρατζουνιές και κατέληξα στον χωματόδρομο λίγο πάνω από το δασικό χωριό. Όλη η βόλτα με είχε πάρει μια ώρα, δηλαδή ιδανική κυκλική διαδρομή για τους περισσότερους.
Γύρισα λοιπόν την επόμενη οπλισμένος με ένα μικρό πριόνι και καθάρισα τους λίγους ενοχλητικούς θάμνους μέσα στο φαραγγάκι. Έχει όμορφες εναλλαγές σε βλάστηση και κλίση. Δυο τρία κάπως πιο απότομα σημεία (ενάμιση μέτρο, άντε δυο αλλά θεαματικά). Αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα να βρει κάποιος και να παρατηρήσει ανεβαίνοντας. (Και στο μονοπάτι κατεβαίνοντας από το Δασικό χωριό Κέδρος προς Μικροσπηλιά, έχουν βάλει πολύ έξυπνα πινακίδες στα φυτά με τα ονόματά τους.)
Η διαφορετικότητα στον τουρισμό μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης, χωρίς να επιβαρύνει σε κόστος.
Αναλυτικά η πρώτη διαδρομή με στοιχεία για GPS σε υπόβαθρο Google Maps εδώ.