Alex Chalkidis
Technology, retail, kids and mountains

Delta - Part 1/intro

Μαρτίου 15, 2010 18:18 by alexanderchalkidis

Δ    -   Part 1 / Intro

Δεν είχα σκοπό να γράψω για αυτή την Κυριακή.  Ίσως βαρέθηκα.  Κυρίως όμως ένιωσα για μια στιγμή καθώς ετοιμαζόμουν ότι είχα αρχίσει να μελετάω τις πράξεις μου με γνώμονα το πως θα φανούν αργότερα στο χαρτί.  Μπορείς να γίνεις σκλάβος της πένας όπως γίνονται άλλοι των όπλων, του αυτοκινήτου ή της τηλεόρασης.  Ότι χρησιμοποιείς σε σμιλεύει γιατί παίρνεις μορφή μέσα από αυτό.  Ο πρωτόγονος μέσα μου φοβήθηκε ότι θα χάσει την ψυχή του αν τον φωτογράφιζα με τα λόγια του.  Ότι το τεράστιο και ασύλληπτο  του να ζεις πραγματικά την κάθε στιγμή θα φύγει ξεφτυλισμένο.  Πάνω από όλα δεν ήθελα να μεταφερθώ πίσω από την κάμερα και να μην είμαι ολόκληρος στο φως του ήλιου.  Θα ήταν σαν να κάνεις έρωτα με μια αλλά να σκέφτεσαι άλλη. Δεν βιάστηκα λοιπόν, παρά τα πολλά που συνέβησαν αυτή την Κυριακή, να τα γράψω. 

Βλέπω τώρα ότι και άλλοτε περίμενα και καταλαβαίνω το γιατί.  Όσα κι αν περάσουν από τα μάτια μου, χίλια δυο περίεργα και ασύνδετα μεταξύ τους δεν έχουν έχουν αξία μέχρι να μιλήσουν στην ψυχή μου, να με αγγίξουν εκεί που δεν φτάνει μια απλή εικόνα σαν φωτογραφία.  Δεν χρειάζεται να ψάξω τα στοιχεία αυτά καθ’αυτά, να κατασκευάσω ψεύτικα ή να τα κουτσουρέψω.  Είναι ασήμαντα σε αυτόν τον αγώνα να βάλω σε λόγια το καυτό και ολοζώντανο κομμάτι της ψυχής μου που ψάχνω.  Για θύμηση δική μου κι όποιου διαβάσει τις αράδες αυτές.  Όλοι στον ίδιο αγώνα είμαστε. 

Έφυγα κάπως αργά.  Ήμουν τρίτο νούμερο το βράδυ οπότε δεν είχα κοιμηθεί πολύ.  Επιπλέον είχα σκοπία και οχτώ με εννιά το πρωί.  Τυχερός όμως που έτσι ξεμπέρδευα και ο άλλος που άλλαξε το πρωϊνό του νούμερο χαιρόταν που κοιμήθηκε περισσότερο Κυριακάτικα.  Ο επόπτης παραξενεύτηκε τόσο από την δικαιολογία μου που με άφησε.  «Εκδρομή στο Δέλτα του Νέστου;!;:@” έμεινε εκεί η κουβέντα αφού βεβαιώθηκε με τον δεκαενέα ότι όλα ήταν νομότυπα.   Καλά που τον βρήκα νωρίς.  Στον επόμενο έκανε τον δύσκολο, είχε βαρύνει με σύννεφα και ο ουρανός.Με το πιστό μου σακίδιο στην πλάτη και φορώντας αδιάβροχο παντελόνι για να κρύψω στα γρήγορα το στρατιωτικό, ανέβηκα στον κεντρικό δρόμο.  Περίμενα να περάσουν δυο νταλίκες, πέρασα τον δρόμο, πέρασαν δυο χιλιοστά του δευτερολέπτου και ένα αμάξι σταμάτησε.  Καλή τύχη, καλό αυτοκίνητο, καλή κουβεντούλα και με καλή ταχύτητα πριν το καταλάβω κατέβαινα στην στροφή πριν την γέφυρε του Νέστους στους Τοξότες.  Με πολύ καλή διάθεση αλλά και πολύ ησυχία σε αυτό το πιο απόμερο δρομάκι. 

Παλιά άσφαλτος, πολλά πουλάκια.  Από τα σκηνικά που σου λένε «σιγά μην περάσει απεδώ αμάξι.»Κι όμως δεν πρόλαβα να κάτσω ή να αλλάξω παντελόνι και κάτι ακούγεται.  Ένα φορτηγάκι κατεβαίνει από την Γαλήνη και βγάζει φλας να βγει εθνική.  Τελικά έρχεται ίσα πάνω μου όμως.  Είναι ένα πολυταλαιπωρημένο Volskwagen, κάποτε πορτοκαλί σαν το δικό μας.  Μου χαμογελάει όπως χαμογελάνε αυτά τα αμάξια, του χαμογελάω και εγώ και βγάζω το χέρι του ωτοστόπ.  Ο οδηγός, που μάλλον παρακολούθησε τον έρωτα να γεννιέται ανάμεσα στο αυτοκίνητό του και έναν ξένο, μου κάνει την κλασσική χειρονομία του «εδώ πιο κάτω στρίβω».  Ευτυχώς πήγαινε αργά και πρόλαβα να του κάνω με μια γκριμάτσα το «ναι! Ναι! Κι εγώ εκεί πάω/Όσο πας καλά είναι/είμαι καλό παιδί/βοήθησέ με και θα πας στον Παράδεισο/είμαι και χωρατατζής».  Η ετοιμότητα του έμπειρου ωτοπατζή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ήμουν ξύπνιος πιο πολύ ώρα από αυτόν.  Ή τα κατάλαβε όλα αυτά ή απλά λυπήθηκε έναν περίεργα ντυμένο νέο με πρόβλημα συσπάσεων στους μυς του προσώπου!  Σταμάτησε και μπήκα χωρίς να με ρωτήσει καν που πάω.  Κουβένα, που πας, συμβουλές, αστειάκια, εδώ στρίβω, συμβουλές, ευχαριστώ πολύ, καλή σου μέρα.

Δεν πρόλαβα να ευχαριστηθώ τον γνώριμο ήχο της μηχανής VW καθώς γέμιζε την πρώτη φεύγοντας και βγαίνει από την στροφή ένα αμάξι.  Σηκώνω το χέρι στο «μπας και» και σταματάει αμέσως στο «γιατί όχι;”  Ευτυχώς ήταν χλυδάτη Citroen Xantia και είχε βολικό κάθισμα γιατί είχα πιαστεί από το καθισιό!  Για περπάτημα βγήκα και δεν έχω προλάβει να σταυρώσω βήμα.  Λέμε τα κλασσικά, τον ρωτάω διάφορα.  Για να παραφράσω το γνωμικό «Καλό το δικό σου μέσο αλλά με το ωτοστόπ γνωρίζει ς κόσμο.»  Ευθεία ο δρόμος, πολλά τα κυβικά, καλή η ανάρτηση.  Χαμηλή πτήση.  Ούτε λόγος βέβαια για ζώνη ασφαλείας.  «Αυτή την έχουμε για όταν πάμε καμιά φορά στην πόλη» μου είχε πει κάποτε ένας σαν αυτόν που είχε και την κακή συνήθεια να κόβει στο αντίθετο ρεύμα στις στροφές. 

Είχα όμως τον Άγιο Μεγαλαντίχειρ, προστάτη του ωτοστόπ, μαζί μου.  Ή ίσως από πίσω μου και να προσπαθούσε και αυτός στα μουλωχτά να διαβάσει το κυριακάτικο «Βήμα» που είχε μόλις αγοράσει ο οδηγός.  Ελπίζω να βγήκε από το αμάξι μαζί μου καθώς πάτησα δυο γερά και ξεκούραστα πόδια στον δρόμο.    

(Από τις σημειώσεις σε κόλλες Α4 που έγραφα στη σκοπιά στον στρατό το 1995.  Εδώ για το μέρος 2ο της συγκεκριμένης ιστορίας.)


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Tags:
Categories: creativity | travel | Poetry
Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

iPad, MP3s, books and 2012

Μαρτίου 12, 2010 18:25 by alexanderchalkidis

Ο κλάδος του βιβλίου πάντα μου έκανε εντύπωση με τον χαζορομαντισμό του. Δεν αναφέρομαι στους αγοραστές. Το τι κάνεις με τις διακόσιες τυπωμένες σελίδες σου στο μετρό ή στην παραλία δικιά σου υπόθεση. Προϊόν είναι και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Το εντυπωσιακό είναι με το καρτέλ στην πώληση. Ειδικά στην Ελλάδα όπου έχουν καταφέρει να περάσουν ανόητους νόμους για να διασφαλίσουν τεράστια περιθώρια κέρδους. Που ακούστηκε να μην επιτρέπονται οι εκπτώσεις;

.

Με χαρά λοιπόν βλέπω και αυτόν τον κλάδο να μπαίνει στην σύγχρονη εποχή. Άρχισε με τις εφημερίδες και τα περιοδικά. Αυτό το βρωμοδιαδίκτυο τους κατέστρεψε λέει. (Αλλά συνεχίζουν περιέργως σχεδόν όλοι.) Η αντικειμενική δημοσιογραφία θα πεθάνει λέει επειδή δεν έχουν βρει τρόπο να τα κονομάνε από όλους εμάς που διαβάζουμε online τι γίνεται στον κόσμο. (Ή τα κομμάτια που μας ενδιαφέρουν μόνο.)   Δεν κοιτάτε καλύτερα πραγματικά καινοτόμες προσπάθειες όπως το http://mobilemags.360fashion.net που κάνει οποιοδήποτε περιεχόμενο διαθέσιμο σε κινητό;  Ούτε να αγοράζεις νέα συσκευή ούτε μελλοντολογίες.  Σήμερα, τώρα, διαθέσιμο και δουλεύει.

.

Ήρθε η σειρά του βιβλίου. Το προπύργιο του συντηρητισμού σε αγοραστικές συνήθειες. Εμ, τι νομίζατε κυρίες μου, ότι όλα αυτά που αγοράζατε από το Amazon θα έμεναν έτσι; Να τα ηλεκτρονικά βιβλία για ζέσταμα. Όσοι τα έχουμε δοκιμάσει τα προτιμούμε σαφώς από το χάρτινο, αλλά αυτό είναι επειδή ως τώρα είμασταν όλοι geeks και early adopters που παίζαμε με αυτά. Τώρα ήρθε το iPad και ο μάγος του κουτόχορτου (και ιδιοκτήτης πολλών media) Steve Jobs να κάνει στον κλάδο του βιβλίου ότι έκανε στην μουσική.Δεν με νοιάζει σε αυτόν τον ειρμό αν θα το πετύχει. Με ενδιαφέρει ότι τα νερά έχουν ανακινηθεί επαρκώς ώστε να είναι συναρπαστική εποχή για οποιονδήποτε αγαπάει το διάβασμα.

Αλλά και για τους συγγραφείς. Ποτέ άλλωστε δεν είχαν τόση άμεση πρόσβαση στο κοινό τους. Από Twitter, μέχρι Facebook και blogs. Μπορείς να ανεβάσεις ένα έργο πριν καν τελειώσει ( http://3little.wordpress.com/ ) να δεις σχόλια και ανταπόκριση.  Βέβαια διαβάζοντας (!) για παλιότερες εποχές, καταλαβαίνεις ότι υπήρχε περίοδος σε κάποιες κοινωνίες όπου η κυκλοφορία ενός νέου βιβλίου ήταν κάτι σημαντικό. Όπως τώρα πρέπει να έχεις δει το Avatar για να το συζητήσεις σε κάποια παρέα όταν τύχει, πολύς κόσμος ήταν ενήμερος για τις εξελίξεις στον χώρο του βιβλίου. Δεν θα φτάσουμε ποτέ πάλι σε τέτοιο σημείο γιατί η τεχνολογία έχει διασπάσει την ανάγκη σε πολλαπλά μέσα. Προσωπικά διαβάζω πολύ από το Google Books (τζάμπα, γρήγορο, εύκολο), ακούω πολλά βιβλία και διαλέξεις όταν περπατάω και τα ebooks κυρίως για pdf με βόλεψαν. (Για να μην χαλάω χαρτί τυπώνοντας περιοδικά ή εξειδικευμένα έντυπα.) Ο υπολογιστής, όπως και το internet δεν βολεύει για διάβασμα πολύ ώρα.Οι απαισιόδοξοι ρομαντικοί του "κλασσικού" βιβλίου, αυτοί που σε πρήζουν επί ώρα για τον τρόπο με τον οποίο λατρεύουν την μυρωδιά ενός καινούργιου βιβλίου και την όλη ιεροτελεστία καλό θα ήταν να δούνε τις θετικές πλευρές.

.

Το Hollywood ειδικά (ρεκόρ εισητηρίων στους κινηματογράφους παρά την πειρατεία, ε;) βοηθάει να αναδειχθούν και να συζητηθούνε σε πρωτοφανή βαθμό βιβλία και συγγραφείς. Επίσης συζητιούνται οι τιμές των βιβλίων και ο ρόλος του κάθε μεσάζοντα. Και συζητιούνται, σχολιάζονται και κριτικάρονται σωρηδόν και με έξυπνη χρήση της τεχνολογίας τα ίδια τα βιβλία. Μπείτε http://bookcrossing.com/ ή http://redroom.com/ να δείτε πόσο ζωντανή είναι η παγκόσμια κοινότητα αναγνωστών. Όχι δεν χρειαζόμαστε πια "κριτικούς βιβλίων" με την κλασσική έννοια, είναι έγκλημα να επηρεάζουν 2-3 εξυπνάκηδες κάθε Κυριακή από το "ΒΗΜΑ" τόσο πολύ μια ολόκληρη αγορά.

.

Αφού λοιπόν δεν μπορείτε να το σταματήσετε, κοιτάξτε να το διασκεδάσετε! Δεν θα συντελεστεί το τέλος του κόσμου το 2012, ούτε το τέλος του βιβλίου με το iPad ή το Kindle. Οι αλλαγές είναι σταδιακές, απλά σε μερικές περιόδους είναι λίγο πιο έντονες οι αναταράξεις...

 

 

 


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

The minister, the mouse and rage as a strategy

Μαρτίου 5, 2010 09:19 by alexanderchalkidis
Ο υπουργός, η Γκουέρνικα, το 4D σινεμά και η αναγκαιότητα της οργής

Από όλα τα συναισθήματα, η οργή είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο. Θρησκείες, σχολεία και απανταχού...γκουρού προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι ένα "ζωώδες" ένστικτο που μας κυριεύει ξαφνικά. Σατανάδες που μπαίνουν μέσα μας και τέτοιες αρλούμπες. Αλλά ο θυμός είναι σχεδόν πάντα εύκολα εξηγήσιμη στρατηγική μας στην αντιμετώπιση κάποιας κατάστασης.

Είσαι μποτιλιαρισμένος επί ώρα. Ουρά από αυτοκίνητα μπροστά και πίσω σου σταματημένα. Μόνος στο αυτοκίνητο, δεν έχεις που να πεις τον πόνο σου, βαριέσαι, αγχώνεσαι που θα αργήσεις. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας σου με τον έξω κόσμο είναι η κόρνα σου. Ένας
homo sapiens μετατρέπεται σε κάτι λιγότερο από άγριο ζώο γιατί εκείνη την στιγμή το μόνο που μπορεί να πει στον έξω κόσμο είναι "μπιπ! μπιπ!" Είναι ανόητο. Τα άλλα αυτοκίνητα δεν μπορούν να πάνε πουθενά εξάλλου. Αλλά τουλάχιστον έκανες κάτι. Σαν ψυχολογική και συναισθηματική αντίδραση βγάζει νόημα.

 

Βουδιστές, βραχμάνοι και καλοί Χριστιανοί βέβαια θα πούνε ότι πρέπει να προσπαθούμε να περιορίσουμε την οργή. Να μην της επιτρέψουμε να μας κυριεύει. Αλλά γιατί να είναι αυτό το ζητούμενο; Η Γκουέρνικα του Πικάσο είναι προϊόν οργής. Δεν βγήκε να πυροβολήσει κόσμο, έκανε την Τέχνη του εργαλείο. Θα προτιμούσατε να είχε διαλογιστεί καμιά ωρίτσα και - ήρεμος πλέον - να μην την είχε ζωγραφίσει ποτέ;

 

Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με το σινεμά; Βγαίνει σύντομα η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων και μάλιστα σε 3D. Στο βιβλίο υπάρχει μια εξαιρετικά φιλοσοφημένη ιστορία που φαντάζεται η Αλίκη στο σχήμα της ουράς του ποντικού σε σχέση με την οργή. "Εγώ είμαι δικαστής και εγώ είμαι οι ένορκοι" λέει ανάμεσα στα άλλα. Η οργή μας δίνει την ψευδαίσθηση της ηθικής ανωτερότητας. Όταν τσαντιστώ με αυτό που λες έχω ήδη αποφασίσει ότι ξέρω καλύτερα.

 

Θυμάμαι τον πρώην υπουργό περιβάλλοντος Κώστα Λαλιώτη (αλλά μπορείτε να δείτε οποιονδήποτε σχεδόν νυν πολιτικό καθημερινά σε παρόμοιες παραστάσεις) όταν τον κατηγορούσαν για διαφθορά. Οργιζόταν, κοκκίνιζε, πρασίνιζε και ωρυόταν για το πως πολέμησε την Χούντα στο Πολυτεχνείο (λες και είχε καμιά σχέση αυτό). Δεν ήταν πειστικός, όχι γιατί όλοι είχαμε έντονη την αίσθηση ότι στον χρόνο που μίλαγε μέτραγε διαρκώς το ρολόι της μεταβίβασης χρημάτων προς τους Ελβετικούς του λογαριασμούς, αλλά επειδή οργιζόταν σταδιακά. Σαν κακός ηθοποιός, έπρεπε να μπει σιγά σιγά στον ρόλο.

Αντίθετα ηθοποιοί του Actors Studio όπως ο Ντε Νίρο ή ο Πατσίνο σε τρομάζουν πραγματικά γιατί στα πρώτα δευτερόλεπτα της έκρηξης οργής τους είναι πραγματικά τσαντισμένοι! Μετά αναλαμβάνει ο επαγγελματίας να γυρίσει την παράσταση εκεί που απαιτεί το έργο.

Το σινεμά προσπαθεί να μας πείσει για μια εναλλακτική πραγματικότητα. Το 3D πλέον βοηθάει στην εμπειρία, μας παρασύρει πιο βαθιά και πειστικά σε άλλους κόσμους, όπως την Πανγαία του Avatar. Αλλά τώρα πρέπει να μας παρασύρει και με την θεματολογία του. Δεν αρκεί να διαβάσουμε την Κυριακή πριν το άνοιγμα των έργων ένα μικρό αφιέρωμα για τον αλκοολισμό ή τον αυτισμό (εφόσον αυτά τα θέματα πραγματεύεται ένα έργο). Υπάρχουν πιο πολύπλοκα θέματα που απαιτούν υπόβαθρο γνώσεων και σκέψης.  Ακόμα και το ¨κουλτουριάρικο" κοινό, σαν δημιουργός δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα μπορεί να σε ακολουθήσει πάντα.  Αν η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων δεν θέλει να καταντήσει απλά μια περιπέτεια με πολλά εφέ, πρέπει να έχουμε σκεφτεί τα θέματα (όπως πχ της οργής) λίγο παραπάνω πριν το δούμε. Αλλιώς απλά θα είναι μια σειρά από ενδιαφέροντα ερωτήματα, τα οποία μέσα σε ένα σινεμά και αραδιασμένα το ένα πίσω από το άλλο, θα πάνε αναπάντητα.

Αυτή είναι η εξέλιξη της τέταρτης διάστασης που χρειάζεται το σινεμά για την επόμενη δεκαετία.  Δεν μπορεί να είναι πάντα μόνο συναίσθημα ή εφέ το σινεμά, ούτε απλά να σε σοκάρει για να σκεφτείς μετά.  Ακόμα και δυο ή τρεις ώρες και να φτάσει σε διάρκεια ένα έργο, δεν μπορεί σε αυτό το διάστημα να ταξιδέψει έναν θεατή όσο θα μπορούσε έναν σωστά προετοιμασμένο θεατή.  Αντί να ευνουχίζουμε κάποιες ιδέες λόγω marketing ή να πετσοκόβουμε τα έργα στην διαδικασία της παραγωγής τους "για να τα καταλαβαίνουν όλοι" μπορεί να έχουμε λίστα απαραίτητων βιβλίων ή διαλέξεις πριν το έργο!


Έχει βαθμολογηθεί με 4.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 4/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Tags:
Categories: creativity
Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

SSD the time is now

Φεβρουαρίου 8, 2010 13:15 by alexanderchalkidis

Πάντα μου έκανε εντύπωση πόσα λεφτά χαραμίζει ο κόσμος σε βελτιώσεις αυτοκινήτων.  Παίρνουν ένα ταλαίπωρο απλό αυτοκινητάκι 1200 ή 1400 κυβικών και το ταλαιπωρούν με χταπόδια, εξατμίσεις και άλλες "βελτιώσεις" οι οποίες όμως τελικά ελάχιστη διαφορά κάνουν.  Το στήσιμο του αυτοκινήτου δεν τους βοηθάει σε τίποτα, μόνο πιο γρήγορα θα καταλήξουν ίσως σε χαντάκι γιατί τα φρένα ή οι αναρτήσεις δεν θα τους βοηθήσουν την κρίσιμη στιγμή.

Το ίδιο γίνεται και στους υπολογιστές.  TuneUp απεδώ, Defrag απεκεί, Optimize από την άλλη, αναβάθμιση αλλά στο τέλος της ημέρας η διαφορά από ανύπαρκτη ως...στο μυαλό μας.

Επιτέλους μια τεχνολογία που κάνει πραγματική διαφορά.  Ένας υπολογιστής που άνοιγε σε 70 δευτερόλεπτα, ανοίγει σε 20. Μια εφαρμογή που έκανε 57 δευτερόλεπτα να αρχίσει, κάνει 10.  Αυτά είναι διαφορές που αξίζει να πληρώσεις.   Να ασχοληθείς.  Η τεχνολογία είναι οι σκληροί δίσκοι SSD.   Δεν είναι βέβαια σκληροί δίσκοι αλλά μνήμη σε σχήμα δίσκου. Δηλαδή μπορείς να αντικαταστήσεις τον παλιό δίσκο στο σύστημά σου και να επωφεληθείς άμεσα. Υπάρχει ένα μεγάλο "αλλά" βέβαια και αυτό είναι το λειτουργικό σύστημα.  Στα Vista δεν δουλεύει το κόλπο και στα ΧΡ η διαφορά είναι ελάχιστη.  Στα Windows 2000 όμως και στα Windows7 σφυράει, πετάει και ότι άλλο αυξητικό επίθετο εντυπωσιασμού μπορείτε να σκεφτείτε.

Ειδικά στα laptop, μικρότερη κατανάλωση, λιγότερος θόρυβος και μυθική αντοχή. 

ΟΚ, δεν είναι ακόμα όσο φτηνοί είναι οι παλιοί σκληροί δίσκοι, ούτε έχουν τις τεράστιες χωρητικότητες.   Αλλά όταν κάνεις τόσο γρήγορα την δουλειά σου, σε νοιάζει;

(Άλλες ενδιαφέρουσες φετινές τεχνολογίες εδώ)


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Why Avatar is such an important cinematic milestone

Ιανουαρίου 23, 2010 15:11 by alexanderchalkidis

Πριν σχεδόν δέκα χρόνια είχαμε οργανώσει την πρώτη προβολή του Τιτανικού σε 3D.   Μετά από μια γεμάτη μέρα παρουσιάσεων, σεμιναρίων και επιδείξεων.  Ήταν εμφανώς ανώριμη η τεχνολογία.  Η ταινία, απλά δικαιολογία για να κάνει ο Κάμερον το βίτσιο του και τα 3D υπερβολικά μακρόσυρτα και δύσκολα.  Αμερικανιά άσχημη.  Αλλά αρθρογραφούσα τότε στον χώρο και επέμενα ότι το 3D είναι το μέλλον του κινηματογράφου για έναν πολύ απλό λόγο:  το "απλό" σινεμά μπορώ πανεύκολα να το ανταγωνιστώ στο σπίτι μου σε τεχνικό επίπεδο με μια μέτρια εγκατάσταση home theatre. 

Το σινεμά πρέπει να κάνει κάτι περισσότερο σαν εμπειρία.  Το κοινωνικό μέρος της εμπειρίας δεν είναι αρκετά έντονο αν δεν είσαι δεκαπεντόχρονο σε κάποιο Mall δηλαδή.  Άρα το σινεμά πρέπει να πάει πιο μακριά σαν εμπειρία.  Δηλαδή 3D.   Συν τοις άλλοις το 3D δεν μπορείς να το κατεβάσεις με torrent ούτε να το δεις στο σπίτι σου πολύ απλά.  (Ακόμα.)  Ενώ τις απλές ταινίες τις απολαμβάνουν αρκετοί πριν καν βγούνε στις αίθουσες και σε κόπιες High Definition μια χαρά εδώ και χρόνια.  Αν είσαι τόσο κουλτουριάρης ώστε να μην σε απασχολεί καθόλου η εμπορική επιβίωση του σινεμά, κάνε κλικ αλλού τώρα!

Τα πρώτα σημάδια άρχισαν πρόσφατα.  Το Ταξίδι στο Κέντρο της Γης έκανε περισσότερα εισητήρια σε 3D παραστάσεις παρά στις απλές.  Αλλά παρέμενε εφετζίδικο έργο χωρίς ψυχή.  Το Avatar έκανε τομή και στο περιεχόμενο.  Σχεδόν εξίσου σημαντικό με τον πρώτο "Πόλεμο των Άστρων", στον βαθμό που μπορούν να συγκριθούν οι διαφορετικές εποχές και η δική μας, ιδιαίτερα φορτωμένη περίοδος.  Είναι ταινία που ένωσε κριτικούς, κουλτουριάρηδες και απλούς θεατές κάθε ηλικίας.  Προωθήθηκε όχι χάρη στο marketing αλλά στο word of mouth.  Άνθρωποι που ξέρω ότι μισούνε τα έργα επιστημονικής φαντασίας το υποστηρίζουν σθεναρά.  "Να πας οπωσδήποτε να το δεις!" με ενθουσιασμό.  Το πιο απλό και ειλικρινές μέτρο επιτυχίας το οποίο κανένα ποσό σε διαφήμιση δεν μπορεί να πετύχει.

Δεν έκατσε να αυτοθαυμαστεί σαν 3D, δεν είχε μακρόσυρτα άχρηστα πλάνα απλά για να μας δείξει την τεχνολογία.  Μια σφιχτή, κλασσική ιστορία, καλά ισορροπημένη.  Ήρωας ενός κόσμου, γοητεύεται από έναν άλλο, ερωτεύεται και καταλήγει να πολεμάει κατά των παλιών του αφεντικών για να τον σώσει.  Μάλιστα το κομμάτι της ερωτικής ιστορίας είναι πολύ καλύτερα ισορροπημένο με την δράση και τα υπόλοιπα στοιχεία από αντίστοιχα.  πχ στο "Braveheart" όπου η ερωτική ιστορία είναι σχεδόν ανένταχτη στο υπόλοιπο έργο.

Το πρόβλημα είναι οι "καλλιτέχνες" με την Ελληνική έννοια.  Δηλαδή αυτοί που θεωρούν ότι δεν χρειάζεται να δουλεύουν με τόση μεθοδικότητα και συνέπεια.  Δεν είναι "καλλιτεχνικά σωστό" να κάνεις δοκιμές της ταινίας σε διαφορετικά κοινά.  Αυτά είναι "τερτίπια του marketing" ενώ αυτοί είναι οι φύλακες του καλού γούστου...  Ταινίες σαν το Avatar έχουν τόση δουλειά που αυτοί οι εισοδηματίες "καλλιτέχνες" δεν έχουν φανταστεί ποτέ.  Μόνο τα φυτά στην ταινία απαίτησαν καμιά δεκαριά διδακτορικά σε καινοτομίες.

Αλλά όλες αυτές οι καινοτομίες είπανε μια ιστορία.   Δεν φτιάξανε ένα ψηλό κτίριο ή μια γέφυρα.  Είπαν μια ιστορία που απόλαυσαν για σχεδόν τρεις ώρες με κομμένη την ανάσα εκατομμύρια άνθρωποι με τον πιο πρωτόγονο τρόπο ξεχνώντας όλα τα άλλα στην ζωή τους και μπαίνοντας στον κόσμο του Avatar.  Αυτό δεν είναι Τέχνη;

 


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Tags: , , ,
Categories: creativity
Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

Bitch slap, Tarantino and Aeschylus

Δεκεμβρίου 12, 2009 20:11 by alexanderchalkidis

Ήμουν έτοιμος να κατατάξω το "Bitch Slap" στην κατηγορία "αποτυχημένο b movie αντίγραφο του Ταραντίνο" αλλά αμέσως μετά ξαναδιάβασα την Ορέστεια του Αισχύλου.  Οι στιχομυθίες λιγότερο δυναμικές, οι μονόλογοι που περιγράφουν τους φόνους ακόμα πιο χυδαίοι στις λεπτομέρειές τους.  Το αίμα του άντρα της η Κλυταιμνήστρα το παρομοιάζει με την βροχή που καλοδέχονται τα φυτά!  Οι δραματικές τροπές των Χοηφόρων εξίσου τραβηγμένες από τα μαλλιά.

Η μόνη διαφορά είναι ότι οι βάρβαροι φόνοι στις τραγωδίες αυτές γίνονται εκτός σκηνής, αλλά αυτό είναι μόνο και μόνο επειδή δεν είχαν την τεχνολογία να το δείξουν αλλιώς νομίζω!   Αντί για πορφυρά χαλιά για να προσομοιώσουν το αίμα, αν μπορούσαν είμαι σίγουρος ότι θα ήταν splatter κανονικό στα αρχαία θέατρα.   Και η Κλυταιμνήστρα βγάζει και στήθος ενώ στο Bitch Slap παρά το έντονο λεσβιακό κλίμα τελικά δεν δείχνουν τίποτα.


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Visual ABC

Νοεμβρίου 24, 2009 20:26 by alexanderchalkidis

Μια όμορφη και απλή ταινιούλα.  Για τους υπόλοιπους που δεν έχουμε τέτοιο έμπειρο χέρι αρκεί το CD "Ο Ξεφτέρης στην χώρα των Γραμμάτων", καταπληκτικός τρόπος να μάθουν τα παιδιά την αλφαβήτα ευχάριστα.

 

Αφού κάτσεις και το δεις μέχρι το τέλος της αλφαβήτου όμως αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν αυτή η σύγχρονη μανία με το design μας καταντάει περίπου σαν zen φιλόσοφους.  Δηλαδή ουσιαστικά κενούς.  Το zen δεν είναι φιλοσοφία, είναι απλά ερωτήσεις.  Αν δεν έχουμε την υπομονή να κάτσουμε με κείμενα και πολύπλοκες σκέψεις καταντάμε ερωτευμένοι με την απλοποίηση του design που υπονοεί πολλά αλλά λέει ουσιαστικά λίγα συγκεκριμένα.
Μήπως γέρασα;

Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Tags:
Categories: creativity
Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

Cool augmented reality demo but we need the development tools

Νοεμβρίου 23, 2009 13:29 by alexanderchalkidis

Μια ενδιαφέρουσα εφαρμογή της τεχνολογίας.  Όπου δείχνει το κινητό σου παίρνεις πληροφορίες για κάτι σχετικό.  Το συγκεκριμένο είναι για ένα μουσικό φεστιβάλ αλλά θα μπορούσε άνετα να είναι αρχαιολογικοί χώροι, περιηγήσεις, χρήσιμες πληροφορίες ή οτιδήποτε άλλο.

Το δικό μου ερώτημα είναι γιατί τόσο καιρό δεν ανοίγει κάποιος την ανάπτυξη τέτοιων εργαλείων;  Δηλαδή όπως χρησιμοποιώ το SportyPal μου για να καταγράφω εύκολα διαδρομές για μονοπάτια ή γυμναστική, έτσι εύκολα να μπορώ να φτιάξω και δικά μου αντίστοιχα με το παραπάνω.


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Image search optimization part 2

Νοεμβρίου 20, 2009 11:59 by alexanderchalkidis

Συνέχεια της μάχης μου να μάθω περισσότερα για τον κόσμο της χαρτογράφησης εικόνων στο διαδίκτυο. 

Κατ’αρχάς οι εικόνες από μόνες τους δεν κάνουν τίποτα.  Δηλαδή αν μια σελίδα έχει απλά μια εντυπωσιακή εικόνα, πολύ δύσκολα θα σε βρούνε.  Ούτε αρκούν τα tags, ούτε καν το όνομα του αρχείου από μόνο του.  Οι μηχανές αναζήτησης είναι βελτιστοποιημένες για κείμενο αλλά και οι άνθρωποι που ψάχνουν χρησιμοποιούν λογική αναζήτησης κειμένου. Οι μισοί δηλαδή!  Πολλοί, κυρίως άσχετοι με μηχανές αναζήτησης, προσεγγίζουν το θέμα διαισθητικά.  Η φαντασία και οι διαφορετικοί τρόποι αναζήτησης στις εικόνες ξεπερνούν δραματικά τα αντίστοιχα στο κείμενο.  Και η ταχύτητα αντίδρασης στην «σωστή» εικόνα πολύ πιο γρήγορη επίσης.  Αντίθετα με τα κείμενα όπου πολλοί βαριούνται να διαβάσουν μέχρι κάτω το κατεβατό της λίστας του Google, στις εικόνες μόλις δεις μια που σου αρέσει, όπου και αν είναι στο οπτικό πεδίο σου, την κάνεις κλικ ακαριαία.

Πολύ κουβέντα γίνεται και για το θέμα των watermarks, των υδατογραφημάτων.  Και γενικά πολλοί δημιουργικοί άνθρωποι βραχυκυκλώνονται από φόβους ότι τα έργα τους θα αντιγραφούν.  Καθίστε και κοιτάτε τα στην υπόγα σας!  Η απλή αλήθεια είναι ότι:

1.    Ότι και να κάνεις, το έργο σου μπορεί να αντιγραφεί.

2.    Αν δεν το δει κόσμος, δεν θα σας μάθει

3.    Εικόνες χαμηλής ανάλυσης δεν είναι και πολύ χρήσιμες σε οποιονδήποτε για εμπορική χρήση.  Αν είστε στα 80dpi και κάτω από 1200 Χ 1024 είστε μια χαρά.

4.    Το υδατογράφημα δεν επηρεάζει μεν τις μηχανές αναζήτησης, αλλά αν είναι τεράστιο και φαίνεται στην μικρογραφία της εικόνας μειώνει δραματικά την πιθανότητα να κάνει κάποιος κλικ πάνω της.

Οι χαρακτηρισμοί των εικόνων είναι εξαιρετικά υποκειμενικό θέμα.  Οι χρήστες δεν είναι επιστήμονες της ταξονόμησης.  Και να ήταν δεν θα συμφωνούσαν στα κριτήρια γιατί θέλουν τις εικόνες για πολύ διαφορετικούς σκοπούς.  Μπορεί να ψάχνουν μια ιδέα για λογότυπο, screensaver, παρουσίαση στο ΔΣ, μπλουζάκι ή για τατουάζ.  Μια μεγάλη κατηγορία που στρεβλώνει τα αποτελέσματα είναι και τα online ψώνια.  Πολλοί άνθρωποι ψάχνουν κάτι οπτικά και όχι εικόνες αλλά προϊόντα.  Οπότε και πολλές εταιρείες προσπαθούν να στρεβλώσουν τα αποτελέσματα για να πουλήσουν.  Παραφορτώνουν τις περιγραφές και τα ALT tags τους για να δελεάσουν τα κλικ.

Γενικά οι δημιουργοί ιστοσελίδων, άσχετα αν θέλουν να πουλήσουν εικόνες (σαν φωτογράφοι, εικαστικοί ή οτιδήποτε άλλο) καλά θα κάνουν να μην γεμίζουν τις σελίδες με εικόνες αν δεν είναι απαραίτητες.  Οι εικόνες έχουν νόημα αν προσθέτουν στις πληροφορίες μόνο.  Δοκιμάστε να επισκεφτείτε την σελίδα με απενεργοποιημένες τις εικόνες.  Βγάζετε κάποιο νόημα;


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Optimizing images for search engines

Νοεμβρίου 18, 2009 11:28 by alexanderchalkidis

Είχα την τιμή να εμπλακώ σαν σύμβουλος στις online δραστηριότητες ενός από τους κορυφαίους φωτογράφους άγριων ζώων (ειδικά ερπετά και αμφίβια) του Dr James Reardon.  Είναι πολύ νωρίς ακόμα αφού είμαστε σε πειραματισμούς, αλλά μια ιδέα των φωτογραφιών τουλάχιστον μπορείτε να πάρετε στο blog http://jamesreardon.wordpress.com/ ή στην ιστοσελίδα http://jamesreardon.org/ όπου θα έχει σύντομα μάλιστα και εικόνες από την Ελλάδα.

Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι πως θα καταφέρουμε να βγαίνουν οι φωτογραφίες του στις πρώτες σελίδες των μηχανών αναζήτησης.  Καθότι είναι για το καλό του πλανήτη και κυρίως των επιστημόνων ή μη κερδοσκοπικών οργανισμών που τις ψάχνουν, πρέπει να γίνει χωρίς πληρωμή.  Άρα πρέπει να αποκαλύψουμε τους αλγόρυθμους και τρόπους που χρησιμοποιούν οι μηχανές αναζήτησης ως προς τις εικόνες.

Αρκετά πειράματα και δοκιμές αργότερα μπορώ να σας πω ότι είναι πολύ μπερδεμένα τα πράγματα.  Το bing.com της microsoft έχει πολύ ωραίο interface για εικόνες και είναι πιο σωστό στα αποτελέσματά του.  Το Google μπερδεύεται, μάλλον από τις πληρωμένες καταχωρήσεις και βγάζει ΠΟΛΛΑ άσχετα στις πρώτες σελίδες αποτελεσμάτων.  Σίγουρα βοηθάει:

1. Να έχει η εικόνα σχετική ονομασία , δηλαδή πχ "βάτραχος Αμαζονίου" και όχι "Picture0047"

2. Να είναι σε σελίδα με σχετικό περιεχόμενο

3. Η σελίδα να έχει αν γίνεται το ίδιο ακριβώς όνομα

4. Ειδικά για το Google να υπάρχουν πολλά links προς την συγκεκριμένη σελίδα ή τον δικτυακό τόπο γενικώς

Τα metadata της εικόνας δεν φαίνεται να παίζουν ακόμα ρόλο για τις μεγάλες μηχανές αναζήτησης.   To Google πασάρει την δουλειά στους χρήστες με το ενδιαφέρον http://images.google.com/imagelabeler/ όπου παίζεις και καλά ένα παιχνίδι αλλά ουσιαστικά τους κάνεις τζάμπα δουλειά, βάζοντας ταμπέλες στις εικόνες που σου δείχνει!

Είναι ενδιαφέρον ότι το Google δεν χρησιμοποιεί τις εικόνες από Picasa, αλλά ούτε και το Flickr φιγουράρει όσο ψηλά θα έπρεπε στις αναζητήσεις του Yahoo.  Θα νομίζε κανείς ότι θα ήταν μια καλή εσωτερική πηγή πληροφόρησης και πρόσβασης σε πολλές εικόνες.

Οι τεχνολογίες αυτόματης αναζήτησης βάση περιεχομένου της εικόνας που έχω αναφέρει και στο παρελθόν έρχονται αλλά αργά αργά.  Αριστουργήματα σαν τις φωτογραφίες του James Reardon, ειδικά όσες είναι από τεχνικής άποψης πιο ψαγμένες μπορεί μάλιστα να σκοράρουν χειρότερα, ανάλογα με τους αλγόρυθμους που θα χρησιμοποιηθούν.

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ:  Το θέμα δεν είναι να "ξεγελάσουμε" τις μηχανές αναζήτησης.  Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για αυτό το project να καταλήγουν στις εικόνες μόνο όσοι θέλουν να βρεθούν στις αντίστοιχες σελίδες με το σκεπτικό ότι μάλλον αυτή η φωτογραφία είναι ότι καλύτερο για αυτούς.  Εξού και η δύσκολη προσπάθεια να βρούμε τρόπο να εκμαιεύσουμε από τον επιστήμονα λίγα λόγια σχετικά με την κάθε εικόνα και ως προς το ζώο, τα τεχνικά θέματα της φωτογράφησης αλλά και τις συνθήκες τοπικά.  Το blog είναι ένα πρώτο πείραμα γιατί αυτό που υποτιμούμε συχνά είναι η ανθρώπινη πλευρά του θέματος.  Δηλαδή πως θα τον πείσουμε να ασχοληθεί όταν έχει τόσα άλλα επιστημονικά θέματα στο κεφάλι του!


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

The best childrens book illustration I have ever seen

Οκτωβρίου 27, 2009 16:25 by alexanderchalkidis

Ο χώρος του παιδικού βιβλίου στην Ελλάδα είναι γοργά αναπτυσσόμενος.  Ως εκ τούτου περιέχει πολύ σαβούρα.  Πολύ σαβούρα.  Και σαν κείμενα και σαν εικονογράφηση.  Έχει τραβήξει όμως την προσοχή και αξιόλογων δημιουργών και έπιασα χθες στα χέρια μου ένα βιβλίο που μου έκοψε την ανάσα.  Καιρό έχω να το πάθω αυτό.

"Το πετροκάραβο" είναι ένα βιβλίο έξυπνο σε πολλά επίπεδα.  Παντρεύεται με την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει και στο σχετικό μουσείο στην Τήνο.  (Νησί με πολλά και διάφορα ενδιαφέροντα, πατήστε εδώ αν σας αρέσει το περπάτημα.)  Σαν κείμενα, το βιβλίο δεν θα εντυπωσιάσει.  Είναι έξυπνα και σαν γονιός, βλέπω την πρακτική πλευρά του τρόπου γραφής τον οποίο ακολουθούν με χαρά τα παιδιά.

Αλλά οι εικονογραφήσεις γράφουν ιστορία.  Είναι σαν να συνάντησε ο Μικρός Πρίγκηπας το κλασσικό βιβλίο της πρώτης Δημοτικού.  Κλασσικό σκίτσο αλλά σύγχρονο.  Με βάθος και ουσία, ιστορικές λεπτομέρεις "ψαγμένες" δίπλα σε iPod.  Από αυτές τις εικόνες που ξέρεις ότι γενιές επί γενιών παιδιών και εγγονιών σου θα απολαύσουν.  Μιλάνε από μόνες σου (εξού και λιγότερο σημαντικό το κείμενο) ανεξάρτητα από την γλώσσα.

Ένα άλλο επίπεδο εξυπνάδας του συγκεκριμένου εγχειρήματος είναι ο τρόπος με τον οποίο περνάει χρήσιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την Τήνο και τις τέχνες του νησιού.  Ένας από τους λόγους που βαριέμαι να διαβάζω παιδικά παραμύθια στα παιδιά μου είναι επειδή τα περισσότερα είναι ανούσια.  Το Πετροκάραβο πληροφορεί όμορφα και άνετα.  Και σου μένει κάτι χρήσιμο και σου έρχεται αμέσως όρεξη να πας στην Τήνο! (Περισσότερα για την τουριστική και μουσειακή πλευρά του θέματος εδώ.)

Κείμενα Αλίκη Μπαλάσκα, Εικονογράφηση Δημήτρης Φουσσέκης

 


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Movie tastes revisited

Οκτωβρίου 17, 2009 01:04 by alexanderchalkidis

Η τεχνητή νοημοσύνη σε συνδυασμό με μπόλικα δεδομένα βελτιώνεται διαρκώς.  Ιδού η λίστα μου για τις καλύτερες μηχανές προτάσεων ταινιών:

5. Flixster, η αρχική μου σκέψη όταν έκλεισε το reel.com .  Είναι καλό για την κοινωνική μεριά των σινεφίλ, να βλέπεις τι είπαν οι φίλοι σου και τέτοια.  Από προτάσεις είναι περίπου εξίσου καλό με το www.movielens.umn.edu αλλά είναι πιο ευχάριστο περιβάλλον.

4. Το www.imdb.com που αναφέρουν όλοι δεν είναι και πολύ καλύτερο από το www.criticker.com στο οποίο θα δώσω την τέταρτη θέση.  Συνδυάζει έξυπνα τις προτάσεις και βαθμολογίες άλλων και μιας και βρεις κάποιον που έχει ίδια γούστα με εσένα γίνονται όλα πιο εύκολα.  Χάλια αισθητικά αλλά δουλεύει.

3. Ισοβαθμούν στην τρίτη θέση δυο μηχανές που ενώ δεν φαίνονται πολύ διαφορετικές θα σας βρούνε τις περίεργες και ασυνήθιστες ταινίες που ίσως ψάχνετε αν είστε σαν κι εμένα.  www.nanocrowds.com και www.clerkdogs.com   Το NanoCrowds έχει και έναν έξυπνο τρόπο να κάνεις παραπάνω ανάλυση σε ευρήματα χρησιμοποιώντας υποκατηγορίες.

2. www.jinni.com σίγουρα κερδίζει καθαρά για κινηματογράφο.  Είναι πανέξυπνο, έχει ενδιαφέρον και για αυτοψυχανάλυση η μηχανή του και τα τεστ του.  Οι προτάσεις του είναι γρήγορες και αξιόπιστες και το περιβάλλον καλαίσθητο, γρήγορο και λειτουργικό.  Γραφτείτε αμέσως!

1. Αλλά το γενικό βραβείο, γιατί δείχνει το μέλλον, το παίρνει από εμένα το www.tastekid.com Δεν περιορίζεται στο σινεμά αλλά μαζί με την ταινία σου προτείνει και μουσική που πιθανώς σου αρέσει ή βιβλία ή γενικά τι σόι γούστα έχεις.  Ασύλληπτα γρήγορο, δεν χρειάζεται εγγραφή, είναι θέμα χρόνου να εξαγοραστεί γιατί είναι εθιστικό.

 

Άφησα έξω ονόματα όπως το γνωστό www.netflix.com ή το αξιοσημείωτο για την πορεία του Rotten Tomatoes ή το www.movieprofiler.com γιατί τελικά δεν μπορείς να ασχολείσαι με όλα αυτά και απλά θέλεις να δεις αν θα σου αρέσει η ταινία κάποια στιγμή! 


Έχει βαθμολογηθεί με 4.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 4/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Greek super heroes abound

Οκτωβρίου 14, 2009 08:56 by alexanderchalkidis

Από την μία βλέπουμε όλους τους ξένους να εκμεταλλεύονται την ελληνική μυθολογία και να πλουτίζουν από αυτή.  (Εμείς απλά γκρινιάζουμε που δεν ήταν «σωστή μεταφορά» σάμπως στα παραμύθια υπάρχει σωστή και λάθος βερσιόν!)  Από την άλλη οι Έλληνες δημιουργοί  δείχνουν να σνομπάρουν την μυθολογία ή να την έχουν μόνο για καρικατούρες.Χάνουμε μια τεράστια ευκαιρία και σε πολιτιστικό αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.  Οι αμέτρητοι ήρωες της πλούσιας ιστορίας μας μπορούν να γίνουν εξαγώγιμα προϊόντα και να τα εκμεταλλευόμαστε εμείς πρώτοι πρώτοι.  Κοντά στην κουλτούρα του πολιτισμού θα ποτιστεί και η γλάστρα του τουρισμού βέβαια.

Οπότε τι κι αν έγινε ταινία από το Hollywood για τον μεγΑλέξανδρο;  Έχουμε εμείς ακόμα τον Αμύνανδρο με ακόμα πιο εντυπωσιακές ιστορίες.     Hulk εσείς;  Αϊλλένηδες εμείς!  (Μυθική φυλή υπερφυσικών ανθρώπων στην Πίνδο, που νικήθηκαν από κουνούπια με σιδερένιες μύτες.)  Να πίνουν νερό και να στερεύει το ποτάμι, να πετάνε τεράστιες κοτρώνες.

Το επόμενο μπλουζάκι/σχολική τσάντα/παιχνίδι που θα μου ζητήσει ο γιός μου παρακαλώ να είναι με Έλληνα ήρωα αν είναι δυνατόν!


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Using sea space

Οκτωβρίου 7, 2009 18:33 by alexanderchalkidis

Πάντα με ενοχλούσε ο τρόπος με τον οποίο χαλάμε τις ακτές μας για να βάλουμε σπίτια.  Στα νησιά γύρω από την Κωνσταντινούπολη είδα τους Τούρκους να εκμεταλλεύονται ακόμα και απόκρημνες ακτές χρησιμοποιώντας εξωτερικά ασανσέρ.  Θα μπορούσαμε και εμείς να εκμεταλλευτούμε τα χιλιάδες χιλιόμετρα ακτογραμμής έτσι.  Το σπίτι ψηλά, με θέα και μια μικρή εγκατάσταση κάτω δίπλα στα βράχια για μπάνιο.  Αλλά είναι αυτή η μανία με την αμμουδιά με μερικούς...

Στο μεταξύ όμως μια άλλη ιδέα μου είχε έρθει και την είδα επιτέλους υλοποιημένη με το ίδιο περίπου σκεπτικό στον διαγωνισμό του οργανισμού Architecture for Humanity.  http://afh-vancouver.org/main/?p=480  Σπίτια στο νερό!  Θα μπορούσαμε να γεμίζουμε τα καλοκαίρια ειδικά διαμορφωμένες και θεσμοθετημένες περιοχές (κάτι σαν τα camping με τροχόσπιτα) και μετά να εξαφανίζονται.  Αντί να είμαστε στο έλεος των tour operators και να βγάζουμε τα μάτια μας στα νησιά χτίζοντας παράνομες συνήθως οικοδομές που μένουν άχρηστες όλο τον υπόλοιπο χρόνο.

Οι κατασκευές μπορούν να είναι υπερπολυτελείς ή και φτηνές, για όλα τα γούστα τουρισμού.  Στην φωτογραφία η ιδέα όπως την κατάθεσαν δυο Άγγλοι σκεπτόμενοι να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι οι περισσότερες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης είναι κοντά σε ποτάμια.

Ακούει κάνα υπουργείο Τουρισμού;


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Is Math an art or a science

Φεβρουαρίου 19, 2009 08:37 by alexanderchalkidis

Αφορμή η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δημόσια συζήτηση Θανάση Λάλλα και Απόστολου Δοξιάδη (Logicomix) την επόμενη Τετάρτη 25-2.  Το ενδιαφέρον μου είναι...Δαρβινικό. 

Προφανώς και κάποια σχήματα που μας ιντριγκάρουν αισθητικά έχουν μαθηματική υπόσταση.  Δεν καταλαβαίνω την ψύχωση ορισμένων να αντιμετωπίζουν σαν να είναι επεισόδιο των Xfiles ή ο κώδικας DaVinci οτιδήποτε υποδηλώνει αυτό.  Τι κι αν ο Jackson Pollock είχε πινελιές που μπορούν να εξηγηθούν με fractals;  Τι κι αν μια εικόνα ή ένα γλυπτό εξηγείται και με αλγόρυθμο PSLQ;  Δεν είναι η ανωτερότητα της Ελληνικής φυλής και του Ευκλείδη που μας δίνει μαγικές τέτοιες πληροφορίες, ούτε των Αιγύπτιων για τις πυραμίδες αλλά η ίδια η θεωρία της εξέλιξης.

Όπως τα μάτια μας και ο εγκέφαλός μας τα τελευταία 100 χιλιάδες χρόνια εξελίχτηκαν για να μπορούμε να βρούμε γρήγορα φρούτα μέσα σε δέντρα, έτσι και οποιαδήποτε "μαγική" σχέση στην φύση είναι προϊόν λογικής εξέλιξης.  Δεν το κάνει λιγότερο μαγευτικό, απλά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να κάνουμε κάθε φορά σαν είναι έκπληξη.   Νομίζω ότι η καλύτερη απάντηση είναι στο παραμελημένο βιβλίο του Richard Dawkins, Unweaving the Rainbow.  Ακόμα και το ουράνιο τόξο δεν έχει εξηγηθεί πλήρως επιστημονικά.   Δεν χαλάει επειδή η επιστήμη προσπαθεί να το εξηγήσει, το αντίθετο.  Παραμένει γοητευτικό και πανέμορφο.  Δεν σκοτώνει τον έρωτα η γνώση, ούτε η επιστήμη την θρησκεία.

 

Τελικά ο διαχωρισμός επιστήμης και τέχνης είναι ο ανούσιος μάλλον.  Σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα παράγεται επειδή πολλοί επιστήμονες δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επικοινωνήσουν την υπέροχη πολυπλοκότητα της γνώσης.  Ενώ οι καλλιτέχνες έχουν συνήθως μέλημα να μοιραστούν την ομορφιά των ανακαλύψεών τους, οι επιστήμονες παραδοσιακά παίρνουν την γνώση (πχ των μαθηματικών) για να την εφαρμόσουν πρακτικά.  Καθώς η κοινωνία μας έβγαλε αυτόν τον περιορισμό, άρχισαν και αυτοί να αποκαλύπτονται επικοινωνιακά.  Μπορεί μια μελέτη να ήταν συναρπαστική αλλά οι δυο ατάκες που θα ακούσουμε για αυτήν στις ειδήσεις συνήθως δεν περιέχουν όλη την ομορφιά της.

H μόνη ίσως διαφορά ανάμεσα στα μαθηματικά ως τέχνη ή επιστήμη είναι τελικά το επίπεδο αυστηρότητάς μας.  Είτε ως δημιουργοί είτε ως αποδέκτες του τελικού αποτελέσματος.  Μπορώ να δω μια μαθηματική εξίσωση και να πω "α, τι όμορφη" ή μπορώ να προσπαθήσω να αποδείξω αν είναι και αποτελεσματική σύμφωνα με οποιοδήποτε κριτήριο.  Αυτό μπορεί να αλλάζει και με την διάθεσή μου.  Αν κοιτάω έναν Davinci, μια πυραμίδα, Uccelo ή DeBarbari μπορεί εξίσου να μου έρθει να βγάλω έναν χάρακα να μετρήσω ή και απλά να απολαύσω το αποτέλεσμα. 

 

Προσωπικά όποιος κοιτάει διαρκώς έτσι τον κόσμο, αν κάποιος βλέπει ένα πίνακα του Νταλί και εντυπωσιάζεται από την ύπαρξη δωδεκάεδρου μάλλον κάτι χάνει...  Δηλαδή τι με νοιάζει αν και ο πίνακας αυτός έχει ή όχι τις τέλειες αναλογίες;   Μήπως έπρεπε να πληρώνουν στην Αναγέννηση και πνευματικά δικαιώματα στους Αρχαίους Έλληνες;;!

 


Έχει βαθμολογηθεί με 2.4 από 5 ανθρώπους

  • Currently 2,4/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Autodesk buys Softimage

Οκτωβρίου 24, 2008 11:05 by alexanderchalkidis

Και η κατρακύλα συνεχίζεται...μετά το Maya που χαντακώθηκε από την Autodesk άλλο ένα αξιόλογο πρόγραμμα πάει και αυτό...

Η Autodesk βρήκε ευκαιρία με την κακή οικονομική κατάσταση της Avid (οι φίλοι του TechTV update θα θυμούνται ότι το είχα προβλέψει αυτό προ πενταετίας) και εξαφάνισε άλλον έναν αντίπαλο.  Όπως και με το Maya, η εξέλιξη θα σταματήσει ουσιαστικά, θα βγαίνουν και καλά "νέες" εκδόσεις κάθε χρόνο απλά για να παίρνουν τα λεφτά του κόσμου.  Και βέβαια από εκεί που ήταν εργαλείο για δημιουργούς 3D θα επικεντρωθεί εκεί που είναι τα λεφτά:  στην αρχιτεκτονική.

Η Autodesk είναι εταιρεία γραβατωμένων που ενδιαφέρονται μόνο για την τιμή της μετοχής τους.  Η επίσημη εκδοχή εδώ http://area.autodesk.com/softimage_announce ναι καλά μας πείσατε.

Κρίμα για όσους αγάπησαν το XSI σαν δημιουργοί...

 (Το site του SW magazine αντιμετωπίζει κάποια τεχνικά προβλήματα λόγω θεμάτων στον host server με την Altec κλπ, οπότε για τώρα το ανεβάζω εδώ αυτό.  Μετά κανονικά στο www.software-magazine.gr στήλη Technology and mountains.)


Έχει βαθμολογηθεί με 4.5 από 2 ανθρώπους

  • Currently 4,5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

CopyRights and Wrongs part 3 drowning new ideas in legal talk

Ιουλίου 10, 2008 06:23 by alexanderchalkidis

Ο Αντίλογος:Πνίγοντας την έρευνα με τα πνευματικά δικαιώματα 

Το 1985 δόθηκε στον Τσαρλς Φρίνι μια πατέντα για ένα «σύστημα αναπαραγωγής φυσικών αντικειμένων στο σημείο πώλησης».  Πίστευε ότι μια μέρα τα προϊόντα μπορεί να πωλούνται και να διανέμονται ηλεκτρονικά.  Τότε κανείς μας δεν μπορούσε να φανταστεί πόση έκταση θα μπορούσε να πάρει αυτή η πρόταση αφού ουσιαστικά καλύπτει ολόκληρη την ιδέα του ηλεκτρονικού εμπορίου!  Το 1996 λοιπόν, μια μικρή εταιρεία ενονόματι E-data έστειλε ένα γράμμα σε 75,000 εταιρείες υποστηρίζοντας ότι αν έκαναν εμπόριο μέσο Internet, διέπρατταν καταπάτηση της πατέντας.  (Στο μεταξύ την είχε αγοράσει από τον Φρίνι ο Άρνολντ Φράϊλιχ το 1994.)  Με την βοήθεια του «πιτ μπουλ της πνευματικής ιδιοκτησίας», δικηγόρου Ντέϊβιντ Φινκ, έγιναν γνωστοί ως «τρεις άντρες και η εταιρεία της μιας πατέντας».  Πολλές από τις υποθέσεις είναι ακόμα στα δικαστήρια.  Ακόμα και κολοσσοί όπως η ΙΒΜ  προτίμησαν να τα βρούνε μαζί τους εξωδικαστικά.  (Καθότι όμως η ΙΒΜ έχει μέσο όρο 1 πατέντα την ημέρα, οπότε μάλλον θα τους το ανταποδώσουν σύντομα!) 

Το όλο σκεπτικό της κατοχύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων είναι η προαγωγή της εφεύρεσης.  Σκοπός είναι ο δημιουργός να έχει κάποιο χρόνο για να εκμεταλλευτεί την ιδέα του.  Έτσι όμως όπως εξελίσσονται τα πράγματα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο!  Το 1997 υπολογίστηκε ότι αν προσθέτονταν η οικονομική δύναμη των εταιρειών που έχουν ιδρύσει απόφοιτοι του ΜΙΤ και μόνο, το εισόδημα θα ήταν μεγαλύτερο από την 24η οικονομία στον κόσμο.  Το γεγονός θα μπορούσε απλά να ερμηνευτεί σαν μεγαλειώδης επιτυχία του συγκεκριμένου σχολείου, αλλά μια άλλη έρευνα την ίδια χρονιά στην Μασαχουσέτη έδειξε ότι πάνω από το ένα τρίτο των συγγραφέων «επιστημονικών» διατριβών είχαν άμεσο οικονομικό συμφέρον από τα στοιχεία που δημοσιοποιούσαν!  (Είτε ως κάτοχοι των πατέντων ή ως μέλη ΔΣ εταιρειών εκμετάλλευσής τους.) 

Προφανώς τα πανεπιστήμια και άλλοι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί πρέπει να συνδέονται κάπως με την βιομηχανία, αλλά η διαχωριστική γραμμή αρχίζει να εξαφανίζεται.  Οι περιορισμοί που υπαγορεύουν οι εταιρείες στους ερευνητές κάνουν εξαιρετικά δύσκολη την καθημερινή εργασία.  Ο Πετρ Ταμπόρσκι φυλακίστηκε το 1996 γιατί προσπάθησε να κατοχυρώσει μια ανακάλυψη την οποία έκανε ενώ πληρωνόταν για κάποια άλλη έρευνα από ιδιωτικό οργανισμό.  Το γεγονός ότι μετέφερε σημειώσεις εκτός πανεπιστημίου καθιστούσε στα ψιλά γράμματα του συμβολαίου παραβίαση των όρων της έρευνας!  Το μυαλό του «ανήκει» ολοκληρωτικά στην εταιρεία που έβαζε τα χρήματα για όσο διάστημα κρατούσε η επιχορήγηση. Σε άλλες, πολύ κραυγαλέες περιπτώσεις, συσσωρεύονται τα παράπονα ότι αποτελέσματα τα οποία δεν είναι σύμφωνα με τα συμφέροντα των εταιρειών που επιχορηγούν την έρευνα, δεν δημοσιοποιούνται ποτέ.  Ειδικά στην περίπτωση των φαρμακευτικών το φαινόμενο είναι ανησυχητικό καθότι ίσως αποκρύπτονται πληροφορίες για αρνητικές επιπτώσεις φαρμάκων σε κυκλοφορία.  Αλλά και πως θα προοδεύσει η επιστήμη σε ένα τέτοιο κλίμα;  Και σε ποιο βαθμό θα πρέπει να εκμεταλλεύονται ιδιωτικές εταιρείες την έρευνα που γίνεται σε δημόσιους οργανισμούς; 

Αντίθετα με άλλα φυσικά αποθέματα, η γνώση είναι άπειρη.  Δεν τελειώνει με την κατανάλωσή της.  Ο προγραμματιστής Ρίτσαρντ Στάλμαν την προσομοιάζει με ένα καρβέλι ψωμί το οποίο μπορεί να φαγωθεί μια ή και ένα εκατομμύριο φορές.  Ιδιαίτερα σε θέματα υγείας η προσπάθεια νομικής κατοχύρωσης δείχνει ιδιαίτερα χυδαία.  Σε μια διάσημη υπόθεση ο Δρ Τζακ Σίνγκερ δέχθηκε μήνυση επειδή χρησιμοποιούσε μια συγκεκριμένη τομή για την θεραπεία του καταρράκτη!  Αν και η μέθοδος ήταν ευρέως διαδομένη επί χρόνια, κάποιος είχε σκεφτεί να την πατεντάρει και να μηνύσει.  Πολλά νοσοκομεία προτίμησαν να κάνουν οικονομικό συμβιβασμό για να μην μπλέξουν σε μακρόχρονους δικαστικούς αγώνες.  Ένας άλλος γιατρός προκάλεσε σκάνδαλο γιατί κατάφερε να πατεντάρει την «μέθοδο διάγνωσης του φύλου ενός μωρού με την χρήση υπερήχων»...

Τι άλλο θα δούνε τα μάτια μας;  Ίσως κάποιος έξυπνος αποσπάσει ευρεσιτεχνία για «την διάγνωση του φύλου του ασθενούς δια της μεθόδου της αφαιρέσεως των ρούχων του»; Για να αντιστρέψω το ερώτημα:  Πως θα εξασφαλίσω ότι το έργο μου δεν θα υποστεί νομική προστασία;  Ως δημιουργός μπορεί να θέλω να αντιγραφεί ή να επεξεργαστεί περαιτέρω από άλλους.  Ίσως είμαι μουσικός και θέλω να δοκιμάσουν να ενσωματώσουν άλλοι τους ρυθμούς μου στα έργα τους.  Ή ένας καθηγητής που θέλει να διαθέσει τα επεξηγηματικά πινακάκια που με τόσο κόπο έφτιαξε για όλους τους φοιτητές στον κόσμο.  Ένας νέος προγραμματιστής που θέλει όλοι να χρησιμοποιούν τον κώδικα που έγραψε ή μια άγνωστη φωτογράφος που θέλει να δει τις εικόνες της να διακινούνται ελεύθερα για να φτιάξει ένα όνομα. 

Δείτε http://www.creativecommons.org/faq/#3 για μια σχετική προσπάθεια. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις δεν θέλουμε να χάσουμε την ιδιοκτησία της δημιουργίας, δηλαδή την μοναδική σχέση που μας συνδέει με το δημιούργημά μας.  Αλλά ταυτόχρονα επιθυμούμε την επικοινωνία με άλλους δημιουργούς περιεχομένου.  Η λύση είναι μια μορφή metadata τα οποία να περιγράφουν τον δημιουργό του έργου και τις προθέσεις του.  Κάτι που να απαγορεύει την εμπορική εκμετάλλευση της εφεύρεσής μου αλλά να μην περιορίζει την διακίνησή της είτε για το δημόσιο καλό ή για να εξελιχτεί και να συζητηθεί.   Το Linux για παράδειγμα είναι κατά την γνώμη μου «ψευτοshareware”. 

Αν δείτε οποιαδήποτε από τις υλοποιήσεις κάποιας μεγάλης εταιρείας σε Linux ή Unix, θα ανακαλύψετε ότι είναι ουσιαστικά custom προγράμματα.  Ο βαθμός εξάρτησης του πελάτη είναι ο ίδιος ή και μεγαλύτερος από αυτόν που θα είχε αν είχε αγοράσει από την Microsoft.  Η εταιρεία που έκανε την εγκατάσταση απλά εκμεταλλεύεται τους χιλιάδες προγραμματιστές που δουλεύουν αφιλοκερδώς τον κώδικα του Linux για να βγάλουν περισσότερα λεφτά!  Είναι σωστό αυτό;  Είναι σύμφωνο με το πνεύμα του Linux; Είναι προφανές ότι το δημόσιο συμφέρον και η συγκέντρωση της γνώσης δεν πρέπει να είναι υπερβολικά στενά συνδεδεμένη με ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα.  Ακόμα και σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, πρέπει να διατηρούμε κάποια απόσταση ανάμεσα στους οργανισμούς που προάγουν την γνώση για το καλό της κοινωνίας και τις εξωτερικές πιέσεις, να τους δώσουμε λίγο καθαρό αέρα για να λειτουργούν ελεύθερα και να δημιουργούν.  Εκτός κι αν πατεντάρει κάποιος την ίδια την πράξη της αναπνοής!


Έχει βαθμολογηθεί με 2.5 από 2 ανθρώπους

  • Currently 2,5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

CopyRights and Wrongs part 2 the internet effect

Ιουλίου 10, 2008 06:22 by alexanderchalkidis

ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ

Όσοι ζούμε στον κυκεώνα των τεχνολογικών αλλαγών, διατηρούμε χαρακτηριστική κυνικότητα και επιφύλαξη έναντι κάθε προσπάθεια κατοχύρωσης.  Πρακτικά είναι σχεδόν αδύνατον να καταστήσουμε «μη αντιγράψιμο» ένα έργο, ειδικά σε ψηφιακή μορφή.  Επιπλέον με την δαιδαλώδη ανάπτυξη του internet είναι και δύσκολο να βγάλεις άκρη.  Ένας απλός κανόνας είναι ότι τίποτα δεν ανήκει σε όλους τους χρήστες αν δεν το κάνει σαφές αυτό ρητώς ο δημιουργός του.

·         Όσο και να μπλέξετε τα media το θέμα παραμένει.  Για παράδειγμα κάποιος έβαλε στο δίκτυο φωτογραφία ενός Tshirt με κώδικα – «σπαστήρι» του DVD.  Άλλοι τραγουδούσαν με συνοδεία ινδικών οργάνων των κώδικα.  Όλα αυτά απλώς δίνουν δουλειά στους δικηγόρους και μας κάνουν να χαμογελάμε, αλλά δεν αλλάζουν την ουσία.

·         Ακόμα και ένα link, ένας σύνδεσμος σε μια ιστοσελίδα, μπορεί να αποτελεί παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.  Προσέξτε να μην δημιουργεί τις λάθος εντυπώσεις ή να δυσφημεί ο σύνδεσμος (πχ να βάλω σύνδεσμο στο όνομα μιας πολιτικού που να οδηγεί σε τολμηρές φωτογραφίες) και να μην έρχεται σε αντίθεση με τα εμπορικά συμφέροντα της αρχικής σελίδας.  (πχ να βάλω δίπλα στην πρόταση «τα κινητά τηλέφωνα σίγουρα προκαλούν καρκίνο» την ιστοσελίδα κατασκευάστριας κινητών.)

·         Επίσης πολύ συχνά, πρέπει να προσεχθεί ότι αν η αρχική σελίδα στην οποία κάνετε link έχει εμπορικά συμφέροντα (πχ από διαφήμιση) δεν πρέπει ότι κάνετε να τα υποβαθμίζει.  Και ένα βιβλίο μπορούμε να το αντιγράψουμε φωτοτυπώντας το.  Αλλά είναι παράνομο.  Αν μάλιστα όταν αναφέρεστε στο βιβλίο, λέτε «είναι εκείνο το κόκκινο, δίπλα στο φωτοτυπικό» δεν είναι παράλογο ένα δικαστήριο να κρίνει ότι το κάνατε επίτηδες.

·         Σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι σαφές «ποιος έγραψε τι» και να μη συγχέονται οι ιδιοκτήτες των δικαιωμάτων.

Η γενική νομική θεώρηση που λειτουργεί σαν κανόνας σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι δεν αντιγράφουν τα μηχανήματα αλλά οι άνθρωποι.  Για παράδειγμα όταν βλέπω στον υπολογιστή μου ένα αρχείο βίντεο, δημιουργείτε στα προσωρινά αρχεία ένα αντίγραφο.  Δεν είναι παράνομο αυτό, αλλά απαραίτητο τεχνολογικά πολλές φορές.  Αν όμως ψάξω στον υπολογιστή μου και το αντιγράψω σε CD, έκανα κάτι πιθανώς αντίθετο με την πρόθεση του δημιουργού.  Πόσο μάλλον αν το διαθέσω στο internet.  Σε κάθε περίπτωση ένας απλός κανόνας είναι να δείτε το θέμα από την σκοπιά του δημιουργού.  Θίγονται τα οικονομικά του συμφέροντα;  Παραποιείται το έργο;  Γενικά, αν ζητήσετε την άδεια, είναι αρκετά πιθανό να σας την δώσουν.  Εγώ τουλάχιστον έτσι κάνω και φουντώνω και με υπερηφάνεια κάθε φορά που ζητάει κάποιος να βάλει κάτι από το εφημεριδάκι μου στο internet ή σε μια εργασία του.  Αντίθετα ο Ντιμίτρι Σκλιαρόφ μόνος του αποφάσισε να φτιάξει και να διανέμει το πρόγραμμα που έσπαγε τον κώδικα του Adobe eBook οπότε και τον συλλάβανε!

Μερικές από τις παραπλανητικές θυμοσοφίες που ακούγονται αλλά δεν ισχύουν:

1) «Αν κάνω παραλλαγές στο έργο, δεν μπορούν να μου πούνε κάτι.»  Συχνά πχ παίρνουν στο Photoshop μια εικόνα ή φωτογραφία και την επεξεργάζονται ώστε να μην φαίνεται από πού προήλθε.  Δεν αλλάζει κάτι ως προς τα πνευματικά δικαιώματα.  Αν το ανακαλύψει και μπορεί να το αποδείξει ο δημιουργός δηλαδή!

2) «Χρησιμοποιώ μεν ιδέες από ένα έργο αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο.»  Κλασσικό παράδειγμα αυτού η χρήση γνωστών χαρακτήρων.  Οι μόνες περιπτώσεις που την γλιτώνουν είναι η σάτιρα και το fan fiction.  (Fan fiction είναι οι παραλλαγές και νέες ιστορίες που κάνουν φανατικοί φίλοι κομικς πχ τις οποίες εκδίδουν στο δίκτυο αφιλοκερδώς) Και στις δύο περιπτώσεις δεν κρύβεται η προέλευση των χαρακτήρων.  Και στις δύο περιπτώσεις όμως μπορεί ο κάτοχος των δικαιωμάτων να επέμβει αν θεωρήσει ότι θίγεται.   Συνήθως τα επιτρέπουν ως δωρεάν διαφήμιση αλλά αυτό δεν το κρίνουμε εμείς!

3)  «Αν δεν υπερασπιστεί τα πνευματικά του δικαιώματα ο δημιουργός, τα χάνει.»  Μια άλλη κουτή θεωρία αυτή που ακούγεται μεταξύ καφέ και τσιγάρου.  «Αφού τον αντέγραψε ο τάδε και δεν έγινε μήνυση, έχω πάτημα να τον αντιγράψω και εγώ.»  Σαφώς δεν ισχύει.

4) «Δεν μπορούν να κατοχυρώσουν μια λέξη.»  Για παράδειγμα για την λέξη “Apple” θα ζητήσει η εταιρεία δικαιώματα κάθε φορά που την λέμε;  Όχι βέβαια.  Αλλά αν σκέφτεστε να αρχίσετε μια εταιρεία που παράγει mp3 players, καλύτερα μην την ονομάσετε έτσι!  Αντίθετα βέβαια, η ελληνική εταιρεία εσωρούχων έχει κάθε δικαίωμα στο όνομα.  Μόνο αν βγούνε mp3 players ενσωματωμένα σε μποξεράκια στο άμεσο μέλλον μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα!

5) «Εμένα απλά μου ήρθε συνημμένο σε ένα email και το προώθησα.»  Τα δικαιώματα του δημιουργού παραμένουν σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.  Το γεγονός ότι έχεις ένα αντίγραφο, δεν σου δίνει δικαιώματα να ξεχάσεις τον νόμο.

6) «Μην τρελαθούμε, δεν είναι δα και ποινικό αδίκημα.»  Στην εποχή των ελέγχων ΣΔΟΕ η παράνοια έχει τα όριά της.  Όμως η τάση είναι προς την αυστηρότητα σε αυτή την εποχή των media που ζούμε.  Ειδικά αν θίγεται σημαντικά υλικά ή ηθικά ο δημιουργός, το οικονομικό αυτό παράπτωμα μπορεί να λάβει και ποινικές διαστάσεις.  Στις ΗΠΑ πχ πάνω από 10 αντίγραφα και αξία πάνω από $2,500.  Επίσης μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να καταλήξετε σε δικαστήριο και αυτεπάγγελτα, δηλαδή ακόμα και αν ο δημιουργός σας έδωσε την άδειά του, γιατί η κυκλοφορία κάποιου εγγράφου πχ δημιούργησε προβλήματα σε κάποιον τρίτο.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Οι νόμοι στην πνευματική ιδιοκτησία περνάνε μια ενδιαφέρουσα περίοδο αλλαγών.  Παρά τις καταιγιστικές αλλαγές στην τεχνολογία, οι νόμοι προσπαθούν – όπως οφείλουν άλλωστε – να διατηρήσουν κάποιες βασικές αρχές.  Κύριο σκεπτικό είναι η απόδειξη της ζημιάς που δημιουργήθηκε σε εμπορικό επίπεδο.  Αν μηνύσετε χωρίς ιδιαίτερο λόγο ο δικαστής δεν πρόκειται να σας δει με καλό μάτι που χαραμίζετε τον χρόνο του.  Συγχρόνως μην περιμένετε κανένα δικαστήριο να μπει στον κόπο να καταλάβει τεχνολογικά ένα θέμα.  Το πιο πιθανό είναι να αρχίσουν οι «εμπειρογνώμονες» που έχουν κύριο χαρακτηριστικό ότι μπορεί ο καθένας να φέρει 2-3 να πούνε ότι θέλουν!


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

CopyRights and Wrongs part 1

Ιουλίου 10, 2008 06:21 by alexanderchalkidis

Προσοχή στα πνευματικά δικαιώματα – δαγκώνουν!

Επικρατεί αρκετή σύγχυση στους δημιουργούς και ανθρώπους των media για το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων.  Άλλοι είναι ψυχωτικοί και βάζουν © δίπλα σε κάθε τους ανάσα, άλλοι θεωρούν ότι «δεν υπάρχει τρόπος να φυλαχτείς» και συνήθως είναι αυτοί που κλέβουν και υλικά με άνεση.  Η ανάλυση του θέματος είναι σχεδόν…φιλοσοφική αφού μπορεί κάλλιστα κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχει πρωτότυπη δημιουργία στον κόσμο, απλά παραλλαγές.  Ή να θεωρήσουμε ότι κάθε στιγμή είναι πρωτότυπη.  Κότα και αβγό η κατάσταση.  Όπως και να ορίσουμε πάντως τον/την «δημιουργό», έχει νομικά δικαιώματα για την προβολή, αντιγραφή και χρήση του έργου του.   Χωρίς να είμαι νομικός ή ειδικός επί του θέματος, κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την κατάσταση πρακτικά:

1.      Τι ΔΕΝ μπορεί να κατοχυρωθεί;  Ανάλογα με τον νόμο και την χώρα.  Τα περισσότερα κράτη πχ δεν έχουν δικαιώματα στα δημόσια έγγραφα μέσα στην χώρα που δημιουργήθηκαν.  Αντιγράψτε τα όσο θέλετε!  Σε κάποιες περιπτώσεις, παλιές γραμματοσειρές που έχουν ήδη τυπωθεί κάπου δεν κατοχυρώνονται.  Ξεχυθείτε στα αρχαία και αντιγράψτε τις επιγραφές ελεύθερα.

2.      «Αν δεν χρεώνω για αυτό δεν πειράζει».  Υπάρχει μια τέτοια παραφιλολογία γύρω από την ελεύθερη διάθεση έργων προφανώς παράλογη.  Εκτός και αν σας έδωσε άδεια ο δημιουργός, δεν μπορείτε να κάνετε κάτι με το έργο του χωρίς την άδειά του.  Είτε τζάμπα ή επί πληρωμής.  Βέβαια, αν δεν χρεώνετε, όταν έρθει η ώρα του δικαστηρίου θα πληρώσετε – ίσως – λιγότερα.

3.      «Το χρειάστηκα για να εξηγήσω κάτι».  Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα είναι η περιορισμένη χρήση υλικού.  Αν είστε καθηγητής και θέλετε να δείξετε πόσο καλά σκηνοθέτησε κάποιος μια σκηνή, μπορείτε να την δείξετε στην τάξη.  Ή να περιλάβετε απόσπασμα ποιήματος σε ένα κείμενο.  Μάλιστα στις περισσότερες χώρες αυτό προστατεύετε νομικά για το δικαίωμα της αρνητικής κριτικής.  Αν δηλαδή γράψω ότι ο πρωθυπουργός χθες είπε την εξής βλακεία «….σδφσδφδφ δφσγσδφ σδαφηγτφηξ…» δεν μπορεί να με μηνύσει επειδή του ανήκει η ατάκα!  (Ούτε για δυσφήμιση, εφόσον γράφω την αλήθεια.)

4.      «Έχει πεθάνει από καιρό ο δημιουργός».  Γενικός κανόνας είναι τα 50 χρόνια από τον θάνατο αλλά υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις.  Και βέβαια πολλές εταιρείες που αγοράζουν και χειρίζονται δικαιώματα με ένα σωρό νομικά τερτίπια για να επεκτείνουν αυτόν τον χρόνο.

Το πιο συχνό λάθος όλων μας στην ηλεκτρονική εποχή που ζούμε, είναι να υποθέτουμε ότι «αν δεν έχει ένδειξη, το υλικό είναι ελεύθερο».  Αν δεν δούμε δηλαδή το © κάπου, καλά να πάθουν!  Παλαιότερα αυτό ίσχυε σε κάποιο βαθμό και σε κάποιες χώρες.  Αλλά από το 1990 και μετά είναι σχεδόν αυτονόητο ότι και χωρίς αυτή την ένδειξη τα υλικά είναι «αυτομάτως» κατοχυρωμένα.  Όμως:

* Πράγματι μια σημείωση μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να βοηθήσει όταν και άμα φτάσετε στην εκδίκαση της υπόθεσης.

* Αν έχετε πολύ όρεξη μπορεί να βρείτε και κάποια έργα τα οποία νομικά δεν καλύπτονται και να το εκμεταλλευτείτε.

* Απαγορεύεται να σκανάρετε και να χρησιμοποιήσετε φωτογραφίες, ότι και να μην γράφουν.

* Δεν χρειάζεται ολόκληρη παράγραφο με φοβέρες.  Αρκεί ένα απλό “Copyright” + τη χρονιά + Το όνομά σας ή η εταιρεία σας.

* Η φράση “all rights reserved” ή «διατηρούμε κάθε νόμιμο δικαίωμα» σε μερικές περιπτώσεις μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στην εκδίκαση της υπόθεσης.

 

 


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Input device inaccuracy kills

Ιουλίου 7, 2008 15:32 by alexanderchalkidis

Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ακόμα ποντίκι;  Μπορεί να σας σκοτώσει!

http://www.wacom-europe.com/int/products/casestudies/casestudy.asp?lang=en&pdx=68 μια από τις πολλές περιπτώσεις που η επιλογή συσκευής για επικοινωνία με τον υπολογιστή μπορεί να κάνει την διαφορά.

Αν είχα καρκινικό όγκο θα ευχόμουν ο γιατρός μου να είχε τέτοια συσκευή αντί για ποντίκι πάντως...  Οι ταμπλέτες γραφικών όχι μόνο έχουν πολλαπλάσια ανάλυση από το καλύτερο οπτικό ποντίκι αλλά είναι και πιο φυσικός τρόπος να κάνει οποιοσδήποτε μια γραμμή με τον τρόπο που θέλει.

 

Έχετε δοκιμάσει ποτέ να γράψετε το όνομά σας με ποντίκι;  Δεν σας απασχολεί το γεγονός ότι όλη μέρα προσπαθείτε να επικοινωνήσετε με τον υπολογιστή με ένα τόσο χοντροκομμένο και αφύσικο εργαλείο;


Έχει βαθμολογηθεί με 3.3 από 3 ανθρώπους

  • Currently 3,333333/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

3d vision part 3

Ιουλίου 3, 2008 07:00 by alexanderchalkidis
Υποθέτω, άρα βλέπω

Στερεογράμματα, ιθαγενείς και ταπετσαρίες.

 Όταν ο ανθρωπολόγος Πωλ Έλκμαν έδειξε σε ιθαγενείς της Νέας Γουινέας φωτογραφίες φοιτητών από την Αμερική, δημιούργησε σάλο στην ανθρωπολογία γιατί απέδειξε ότι καταλάβαιναν τις εκφράσεις όπως όλοι μας.  Τα συναισθήματα δεν ήταν σχετικά, δεν εξαρτώνταν από την κουλτούρα όπως νόμιζαν όλοι ως τότε.  Αν ασχολιόταν, όπως εμείς τώρα, με τον κόσμο των ειδικών εφέ, θα έκανε ίσως και μια ακόμα πιο σημαντική διαπίστωση.  Οι ιθαγενείς καταλάβαιναν ότι η φωτογραφία έδειχνε ανθρώπους!  Δεν είπαν «Ουγκ!  Λευκός επισκέπτης κρατάει πατικωμένο κομμάτι ξύλου μουντζουρωμένο με άσπρα και μαύρα σημάδια!»  

Η απεικόνιση, στην φωτογραφία ή την τηλεόραση σε δύο διαστάσεις είναι ένα μικρό θαύμα.  (Δεν μιλάω για το περιεχόμενο, έτσι;!) Από κάθε σημείο ένα φωτόνιο παίρνει γραμμή, διασχίζει την κόρη του ματιού και εξάπτει έναν από τους κώνους ή τους κύλινδρους που περιμένουν εκεί.  Μετά ο εγκέφαλος πρέπει να βγάλει άκρη από που ακριβώς ήρθε αυτό το φωτόνιο.  Δύο κόκοι στον ουρανό είναι αετοί ή σκόνη στα γυαλιά μου;  Στην εποχή μας δεν το σκεφτόμαστε τόσο πολύ.  Το γεγονός ότι κάποιος ζωγραφίζει σε μια σπηλιά και αυτό που έκανε σε δύο διαστάσεις ζωντανεύει και ξαναμεταφράζεται σε τρεις από τα δυο μας μάτια είναι εκπληκτικό.

 Απλή τριγωνομετρία θα πείτε.  Δύο μάτια, ένα αντικείμενο.  Απλά υπολογίζουμε αυτόματα από την γωνία που δημιουργείται και την απόστασή του από εμάς.  Τόσο απλό κι όμως ούτε ο Ευκλείδης, ούτε ο Αρχιμήδης, ούτε καν ο Ντα Βίντσι δεν ασχολήθηκαν ουσιαστικά με το ερώτημα γιατί ο θεός μας έδωσε δύο μάτια.  Όλοι υπέθεταν ότι ήταν επειδή έχουμε δύο από όλα, συμμετρικά και αναπληρωματικά για περίπτωση ατυχήματος.Μια φορά σε μια γκαλερί χλεύαζα με την χαρακτηριστική μου μεγαλοστομία έναν τεράστιο πίνακα μοντέρνας τέχνης σε μια άδεια κατά τα άλλα αίθουσα.  Εκτός από έναν φίλο που με σιγόνταρε και γελάγαμε μαζί, στο δωμάτιο ήταν και ένας φύλακας, ένας κακόμοιρος χαρακτηριστικά Λονδρέζος με μεγάλους κύκλους κάτω από τα μάτια.  «Σταθείτε αν θέλετε σε εκείνη την γωνία και κοιτάξτε προς τα πάνω», μας είπε ήσυχα και ευγενέστατα, δείχνοντας ένα συγκεκριμένο σημείο.  Περπατήσαμε γρήγορα και άβολα στο μεγάλο άδειο δωμάτιo προς το μέρος το οποίο είχε υποδείξει.  Χωρίς καμία δυσκολία, ενώ πριν φαινόταν σαν μια μεγάλη επιφάνεια γκρι (ο πίνακας ήταν περίπου 6m Χ 25m) με την οποία δεν είχε πολυασχοληθεί ο «καλλιτέχνης», ξεπρόβαλλε έντονα μια μορφή ενός γέρου!   

Συνήθως ο ζωγράφος ή ο φωτογράφος, στο δισδιάστατο αποτέλεσμα της δουλειάς τους, μας δίνουν ένα παράθυρο.  Κάθισαν μπροστά σε μια σκηνή και έβαλαν ένα κάδρο γύρω από το αντικείμενο.  Στη ζωγραφική η camera obscura, ο χωρισμός της εικόνας σε τεταρτημόρια με σύρμα,  ή οποιοσδήποτε άλλος τρόπος που βοηθάει τον καλλιτέχνη να αποτυπώσει με ακρίβεια το φαινόμενο, να απομονώσει αυτό που βλέπει σε δύο διαστάσεις.  Όταν σταθούμε μπροστά στον πίνακα ή την ταινία κάνουμε το ίδιο, αρκεί να μην αλλάξουμε δραστικά τους κανόνες.  Αν μπούμε αργά στο σινεμά και κάτσουμε πολύ μπροστά, στην αρχή βλέπουμε παραμορφωμένα και τεράστια πρόσωπα να τρεμοπαίζουν πάνω σε ένα πανί!  Αν κολλήσουμε την μούρη μας σε έναν πίνακα βλέπουμε πινελιές και γρατζουνιές. 

Ένα από τα συνηθισμένα κόλπα αυτών που βλέπουν τα στερεογράμματα είναι να επικεντρώσουν την προσοχή τους σε ένα σημείο πίσω από την εικόνα.  (Μια από πολλές συμβουλές που δίνουν απλόχερα κάνοντας πάντα τους έξυπνους!)  Θεωρητικά θα έπρεπε να είναι πολύ απλό να δούμε τρισδιάστατα.  Απλά να δώσουμε σε κάθε μάτι διαφορετική εικόνα.  Θα βάλουμε δύο μικρές οθόνες μπροστά ακριβώς από το κάθε μάτι.  Αλλά το σύστημα νεταρίσματος και ζουμαρίσματος του ματιού δεν το επιτρέπει!  Αν επικεντρωθώ σε ένα κοντινό αντικείμενο, τα μάτια μου αυτόματα συγκλίνουν.  Για να μείνουν παράλληλα, πρέπει να χαλαρώσει ο μυς του νεταρίσματος και τότε βλέπουμε μακριά. 

Τελικά βρέθηκε λύση και έγινε μόδα τον 19ο αιώνα.  Από τον πύργο του Έιφελ, μέχρι γυμνές κυρίες σε σαλόνια αποκαλύπτονταν χρησιμοποιώντας διάφορες συσκευές οι οποίες με συνδυασμό καθρεπτών ή και χρωματικών φίλτρων, καταφέρνουν να ξεγελάσουν τα μάτια ώστε να μείνουν παράλληλα αλλά και να νετάρουν σε δύο διαφορετικές εικόνες.  Χρησιμοποιώντας γυαλιά τα οποία διαχωρίζουν το κόκκινο και το πράσινο, το ίδιο εφέ έχει χρησιμοποιηθεί και σε κινηματογραφικά έργα.  Ακόμα και ο Χίτσκοκ πειραματίστηκε με πολωτικά φίλτρα στην σκηνή όπου η Γκρέις Κέλι προσπαθεί να φτάσει το ψαλίδι για να καρφώσει τον υποψήφιο δολοφόνο της.  Σήμερα από ότι ξέρω, το κοντινότερο μέρος που μπορείτε σίγουρα να δείτε τέτοιο πράγμα είναι στην EuroDisney, όπου μπορείτε να θαυμάσετε το Michael Jackson να πιλοτάρει ένα διαστημόπλοιο – λίγο μακριά μεν αλλά διασφαλισμένο γέλιο.  

Η μέθοδος χρησιμοποιείται ακόμα σε σχεδόν όλες τις συσκευές 3D ή virtual reality.  Το πραγματικό στερεόγραμμα όμως πρέπει να είναι ορατό χωρίς καμία ειδική συσκευή.  Στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλα προβάλλονται σαν να είναι αληθινά μέσα στο χώρο και κανείς δεν ζητάει από τον Κάπταιν Κερκ να φορέσει χαζογυαλιά κόκκινα-πράσινα!  Από την Αγγλία, πατρίδα του Dr.Who και πολλών άλλων ηρώων επιστημονικής φαντασίας δώθηκε φυσικά η λύση.  Λέω «φυσικά» όχι γιατί είναι τόσο έξυπνος λαός ή μονίμως πρωτοπόροι της σκέψης, αλλά επειδή εμμένουν φανατικά σε αυτό το απώγειο του κιτς, την ταπετσαρία.  Κανείς δεν ξέρει γιατί επιμένουν να κολλάνε επαναλαμβανόμενα μοτίβα από λουλούδια και άλλα κακόγουστα θέματα σε κάθε διαθέσιμη επιφάνεια των σπιτιών τους, αλλά κάπως έτσι ξεκίνησε τον ειρμό του μάλλον ο Ντέϊβιντ Μπρούστερ, Σκωτσέζος φυσικός, που παρατήρησε ότι πολλαπλά αντίγραφα της ίδιας εικόνας μπορούν να ξεγελάσουν το μάτι να εστιάσει πίσω από την εικόνα.  Αντί να βλέπεις χιλιάδες λαχανί τουλίπες στο δωμάτιο του bed and breakfast που μένεις, εκεί που περιμένεις τα αυγά με το μπέϊκον σου, μπορεί να δεις προς στιγμή μια και μόνη λαχανί τουλίπα, γιατί ο εγκέφαλος προς στιγμή ξεγελιέται ότι νέταρε σωστά και τα δύο μάτια στο ίδιο αντικείμενο.  Η τουλίπα δε θα φανεί ότι είναι πιο πίσω από την ταπετσαρία.    

Απαιτείται μάλλον επεξηγηματικό σχεδιάγραμμα. Αφού και τα δύο μας μάτια βλέπουν το ίδιο πράγμα, εύκολα μπερδεύονται ώστε να νομίζουν ότι το παπάκι θα μπορούσε να βρίσκεται σε άλλο σημείο, αυτό στο οποίο συναντιούνται οι πορείες των ματιών μέσα στον χώρο.  (Με πράσινες γραμμές.)  To παπάκι στο οποίο δείχνουν οι πράσινες γραμμές δεν υπάρχει.  Απλά προς στιγμή ο εγκέφαλός μας μπερδεύτηκε.  Εκμεταλλευόμενοι τέτοια μπερδέματα φτιάχνουνε τα στερεογράμματα, στα οποία η επαναλαμβανόμενη εικόνα (σε αυτή την περίπτωση η πάπια) δεν χρειάζεται να έχει καμία σχέση με το τελικό αποτέλεσμα στον εγκέφαλό μας.  (πχ ένα δελφίνι)  Το δελφίνι σχηματίζεται από τις ελάχιστες αυτές διαφορές στην θέση των εικόνων τα οποία προκαλούν μια δεύτερη σειρά σημείων στο μυαλό μας.  Γιατί δεν βάζουν τουλάχιστον στερεογράμματα στην ταπετσαρία δεν καταλαβαίνω όμως...


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Who opened the box

Ιουνίου 27, 2008 05:01 by alexanderchalkidis

Και στο καπάκι και άλλο σοβαρό πρόβλημα με τα Adobe, αυτή τη φορά τοπικού χαρακτήρα.

Γιατί τα προϊόντα Adobe από την επίσημη αντιπροσωπεία φτάνουν στον καταναλωτή ανοιγμένα;  Επειδή η επίσημη αντιπροσωπεία τα ανοίγει για να καταγράψει τους σειριακούς αριθμούς.  Σύμφωνα με ανθρώπους της Adobe που μίλησα, αυτό γίνεται μόνο στο Ελλάντα.  Παγκόσμια πρωτοτυπία.

Και γιατί το κάνει;  Δεν είναι μόνο για να βάλει τοπικά διαφημιστικά για άλλα προϊόντα που διαθέτει. Στο κάτω κάτω, αυτό δεν θα πείραζε κανέναν.  Το κάνει όμως για να μπορεί να έχει δυο μέτρα και δυο σταθμά στην υποστήριξη.  Αν έρθεις από Αμερική με ένα Photoshop και τους ζητήσεις τεχνική υποστήριξη, ρωτάνε το serial number σου...  Αν θέλεις να αναβαθμίσεις αρχίζει ένας χορός όμοιος με αυτόν που προκαλεί η Rainbow με τα Mac που έχουν έρθει από αλλού!

Προκύπτει προφανώς νομικό θέμα.  Όταν συσκευάσει στην Ιρλανδία ή οπουδήποτε αλλού το εργοστάσιο μια συσκευασία και την πλαστικοποιήσει, κλείνει μαζί του και κάποιες νομικές υποχρεώσεις της παραγωγού εταιρείας, δηλαδή της Adobe.   Όταν αυτό το πακέτο ανοιχτεί τοπικά από μια διαφορετική εταιρεία (γιατί η Adobe δεν έχει γραφείο στην Ελλάδα η ίδια) και επαναπλαστικοποιηθεί όμως;  (Είναι εύκολο να καταλάβετε την διαφορά αν δείτε ένα original προϊόν αγοράζοντας από πχ το www.programa.gr Είναι πολύ πιο μαλακό το πλαστικό και δεν έχει ατέλειες στο κλείσιμο η πλαστικοποίηση.)

Αν η Adobe βάλει μέσα ένα σημαντικό έγγραφο το οποίο χαθεί κατά το άνοιγμα εδώ και δεν φτάσει στον καταναλωτή;  Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα προκύπτουν και μάλλον πρέπει να ερευνηθούν από νομικούς. 


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

No trial versions from Adobe

Ιουνίου 27, 2008 04:52 by alexanderchalkidis

Είναι εντυπωσιακό που πέρασε απαρατήρητο.  Ίσως δεν έχει και κανείς ψηλές προσδοκίες από την Adobe πια.  Ίσως έχουν όλοι καταλάβει ότι δεν είναι εταιρεία προγραμματιστών, ούτε εταιρεία δημιουργικών ανθρώπων, αλλά απλά μια επιχείρηση που προσπαθεί να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της.

Δεν υπάρχουν trial εκδόσεις Adobe στην επίσημη ιστοσελίδα της!!  Και αυτό όχι για μια μέρα, αλλά για πολύ καιρό.  Η δικαιολογία;

 Από το http://www.adobe.com/trial_update/faq/ 

Why are some Adobe product trials currently not available?
During the month of June 2008, certain product trials that are launched for the first time (regardless of when they were installed) will function for only one day instead of 30 days, due to an error in a line of code that counts down the remaining days in a trial. You will not experience this issue if you have launched your trial before June 1, 2008, or do not launch it until July 1 or thereafter.
We understand that trials are an important tool to experience the new features of a product. However, this issue would have resulted in a frustrating situation for a large number of customers — an experience that just does not meet the high standards we have set for all of our products and solutions. We invite you to explore the other resources available on Adobe.com in order to experience the products in action.

Δηλαδή για έναν ολόκληρο μήνα δεν θα υπάρχουν δοκιμαστικές εκδόσεις!  Και δεν μπορούν να το φτιάξουν πιο πριν;

Δεν φταίω εγώ μετά να αρχίσω τις θεωρίες συνωμοσίας... Αλλά όπως και να το δει κανείς είναι από τις μεγαλύτερες ξεφτίλες που μπορεί να παραδεχτεί δημόσια μια από τις μεγαλύτερες (σε τζίρους) εταιρείες λογισμικού στον κόσμο.  Και προκαταβολικά να λέει ότι θα κάνει έναν μήνα να το φτιάξει;

Είναι γνωστό ότι δεν έχει ιδιαίτερα καλή σχέση με την ανάπτυξη λογισμικού.  Όσοι τα χρησιμοποιούμε υποφέρουμε από το πόσο κακογραμμένες είναι οι εφαρμογές της, το οποίο είναι απευθείας αποτέλεσμα του γεγονότος ότι δρα ευκαιριακά, προσλαμβάνοντας ομάδες προγραμματιστών κάθε τόσο για να φτιάξουν την εκάστοτε νέα έκδοση. Το τελικό αποτέλεσμα είναι βαριές εφαρμογές, γεμάτες λάθη, κακοχτισμένες από τεχνική άποψη που σπάνια ή ποτέ δεν ξαναγράφονται από τα θεμέλια.

Αλλά τόσο ξεκάθαρη ομολογία ανικανότητας στον προγραμματισμό από τόσο μεγάλη εταιρεία του χώρου είναι μεγάλη ξεφτίλα.  Φανταστείτε να το έκανε αυτό η Microsoft τι θα άκουγε.  Εντυπωσιακό λέω το γεγονός ότι κανείς δεν το έχει κάνει θέμα τόσο καιρό...


Έχει βαθμολογηθεί με 4.5 από 2 ανθρώπους

  • Currently 4,5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Corel Draw X4 SP1 tomorrow

Ιουνίου 24, 2008 18:30 by alexanderchalkidis

Από αύριο το πρωί, ώρα Καναδά θα αρχίσει να εξαπλώνεται από το automatic update.  Πολλά καλούδια, αξίζει με το παραπάνω να το εγκαταστήσετε.

Φαίνεται η ανάλυση ενός bitmap στο status bar.

Καλύτερη συνεργασία με pdf, tiff CS3 format και Word.  Νέα RAW όπως Canon EOS 450D, Canon Powershot G9, Sony DSLR-A300, DSLR-A200, DSLR-A350, Fuji IS-1, S100FS, Pentax K20D, Nikon D60, και Olympus E-420.   Όταν φέρνεις pdf με γραμματοσειρά που δεν έχεις, την μετατρέπει αυτόματα σε curves βάση των στοιχείων στο pdf αλλιώς πας όπως πριν σε Panose εναλλακτική.

Στο Import an Image και Open and Image βλέπεις επίσης: Adobe DNG, Kodak DCR, Pentax PEF, Leaf MOS, Sony SRF, SR2, ARW και Panasonic RAW.

Προστέθηκε docker με όνομα "Scrapbook" αλλά πρέπει να κάνετε reset το workspace για να το δείτε.

Ο Object Manager έγινε ακόμα καλύτερος.  Κρατάει ονόματα όταν ανοίγεις από προηγούμενη έκδοση και μπορείς να πηγαινοέρχεσαι σε προηγούμενες εκδόσεις εφόσον έχουν παρόμοια δομή.  Φοβερό!

Γενικά ο Layer Manager κάνει τα πάντα.  Αν αλλάξεις κάτι ενώ δεν είσαι σε Layer Manager view οι ρυθμίσεις εφαρμόζονται σε όλο το έγγραφο.  Το ίδιο και τα guides τα οποία έρχονται όπως τα είχες στην προηγούμενη έκδοση.  Αλλά με μια μικρή αλλαγή στη Registry μπορείς να το καθορίσεις αν το θέλεις αλλιώς.  KEY_CURRENT_USER\Software\Corel\CorelDRAW\14.0\CorelDRAW\Application Preferences\Guides\GuidelinesOnMasterPage  Ή 0 ή 1

Σαν OLE server είναι πλέον πλήρως terminated και υποστηρίζει Excel 2007 μια χαρά.   Το φοβερό Print Merge αναγνωρίζει rtf και csv που δημιούργησε.

Και βέβαια δεκάδες πραγματάκια που κρασάραν δεν κρασάρουν ή που δεν έδειχναν σωστά δείχνουν σωστά τώρα.


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

How to make a show reel part 1

Ιουνίου 21, 2008 20:01 by alexanderchalkidis

To πιο σημαντικό όπλο σας στην αναζήτηση εργασίας

Φτιάχνοντας ένα show reel 

..

 O τύπος του προβλήματος είναι κότα – αυγό:  αν δεν έχεις εντυπωσιακά δείγματα δουλειάς δεν μπορείς να πιάσεις δουλειά.  Αλλά αν δεν έχεις μια θέση και πρόσβαση σε σοβαρά project και πελάτες, δεν μπορείς να φτιάξεις καλά δείγματα δουλειάς.  Η λύση λέγεται «demo reel” και είναι το πιο σημαντικό σημείο της καριέρας κάθε ψηφιακού δημιουργού.  Γιατί;  Στην αρχή ειδικά της καριέρας σας είναι το μόνο πράγμα που έχετε για να διαφοροποιηθείτε από χιλιάδες άλλους ‘wannabe’.  Στα λόγια, όλοι είμαστε φοβεροί animator, compositor, μοντέρ, web designer ή γραφίστες.  Πως όμως αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε πράξη αυτά τα οράματά μας; 

.+

 Καθότι έχω βρεθεί και από τις δύο μεριές αυτού του παιχνιδιού, πιστεύω ότι έχω μερικά χρήσιμα πράγματα να μεταφέρω.  Έχω συμμετάσχει σε κριτικές επιτροπές διαγωνισμών, βοήθησα στην διοργάνωση των Φεστιβάλ Ψηφιακής Δημιουργίας και βλέπω συχνά show reel ανθρώπων που γνωρίζω κάθε εργάσιμη μέρα μου.  Συγχρόνως έχω δώσει έργα για συμμετοχές σε φεστιβάλ και έχω προσπαθήσει να πουλήσω ιδέες μέσα από δείγματα.  Ίσως δεν είμαι χαρακτηριστικό δείγμα «κριτικού» γιατί κάθε φορά που μου δείχνει ένας δημιουργός κάτι, το θεωρώ την μεγαλύτερη τιμή και είναι πάντα πρώτη μου προτεραιότητα.  Συγχρόνως όμως είμαι αυστηρός και αμείλικτος στην κριτική μου.  online@techtv.gr αν θέλετε να μου στείλετε κάτι, αλλά προσέξτε καλά πρώτα τα παρακάτω: 

.+ 

ΜΟΡΦΗ

Show reel είναι ο αγγλικός όρος για μια σύντομη επίδειξη της δουλειάς σας.  Συνήθως είναι κασέτα VHS καθότι είναι ακόμα το μόνο σίγουρο μέσο ότι θα έχει οποιοσδήποτε πλησιάζετε για δουλειά.  Καλό είναι βέβαια να το έχετε επίσης σε CD-ROM (Video CD) ή DVD.  Αν το πιθανό μελλοντικό αφεντικό σας προτιμάει ένα από αυτά, θα κάνει καλή εντύπωση η ετοιμότητά σας.  Χρησιμοποιώντας ένα απλό πρόγραμμα μοντάζ και DVD authoring μπορείτε πολύ εύκολα να αναπροσαρμόσετε τα ίδια υλικά για διάφορα μέσα.  Όπως θα δούμε παρακάτω τα μενού και οι άλλες επιλογές μας πολλές φορές βελτιώνουν την πιθανότητα να δημιουργήσουμε θετική εντύπωση.

.+

 ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Ίσως το πιο σημαντικό λάθος το οποίο μάλιστα βλέπω συχνά.  Τα 3 λεπτά είναι απαράβατος κανόνας του μέγιστου διάρκειας ενός show reel.  Ένα με δύο λεπτά συνήθως υπερεπαρκούν.  Όποιος κι αν είναι αυτός που θα το δει, καθότι έχει κι άλλες δουλειές και συνήθως δεν είναι εξ’ορισμού φιλικά προσκείμενος στο ταινιάκι σας, είναι έτοιμος με το χέρι στο Fast Forward ή – ακόμα χειρότερα – το Eject.  Μην δώσετε την ευκαιρία να προλάβει. 

.+ 

Αν έχετε κάποια συγκεκριμένα πράγματα μεγάλα σε διάρκεια, όπως μια ατμοσφαιρική ταινία μικρού μήκους ή ένα fly through το οποίο δεν βγάζει νόημα αν κοπεί, προτιμήστε να τα βάλετε στο τέλος, μετά τον αρχικό καταιγισμό ικανότητας.  Εναλλακτικά κάντε το DVD να παίζει το κυρίως reel αυτόματα και να βγάζει στο τέλος μενού με επιλογές για τις άλλες δουλειές..+ Η μόνη περίπτωση στην οποία θέλετε να είναι πιο μακρύ το ταινιάκι είναι όταν είναι μέρος παρουσίασης σε πελάτη.  Έχετε κλείσει ραντεβού και πουλάτε την ‘εταιρεία’ παραγωγής σας (εσείς και το PC σας στην πραγματικότητα) και χρειάζεστε ένα ‘χαλί’, υλικό με το οποίο να τεκμηριώνετε την ποικιλία εργασιών και στυλ που φέρνετε επιτυχώς εις πέρας.  Αλλά και σε αυτή την περίπτωση είναι καλό τα πρώτα 1-2 λεπτά να είναι καταιγιστικά και χωρίς διακοπή, πριν αρχίσουν οι συζητήσεις κατά τις οποίες θα δείχνετε κάθε τόσο στην οθόνη λέγοντας ‘α, να και αυτό…έχουμε κάνει τόσα πολλά που τα ξεχνάω…αυτός ο πελάτης ήθελε το εξής περίεργο…έμειναν πολύ ικανοποιημένοι…διπλασιάστηκαν οι πωλήσεις αμέσως…»

.+ 

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ

Τα πιο εντυπωσιακά πλάνα πρέπει να είναι βέβαια στην αρχή.  Αφήστε τις μεγάλες και επιβλητικές εισαγωγές.  Μπορεί να φαίνονται τέλειες όταν τις θαυμάζετε με την ησυχία σας στο σπίτι ή όταν το δείχνετε στους γονιούς σας, αλλά κάποιος μέσα σε ένα γραφείο υπό πίεση και με άλλα 30 reels να δει δεν θα είναι τόσο υπομονετικός.  Πρέπει να είστε επιλεκτικοί.  Αν δεν μπορείτε να διαλέξετε ποιο από όλα τα αγαπημένα σας πλάνα να κόψετε μάλλον δεν έχετε ταλέντο τελικά.  Σε όποια δουλειά και να καταλήξετε θα χρειάζεται συστηματικά να ιεραρχείτε την ποιότητα.  Αρχίστε από τώρα!.+ Αφήστε και κάτι σχετικά καλό για το τέλος.  Είναι η ‘γεύση’ που μείνει σε κάποιον όταν θα βγάλει την κασέτα ή το δισκάκι, λίγο πριν γράψει την βαθμολογία ή τα σχόλιά του.  Είναι η στιγμή που θα σημειώσει το τηλέφωνό σας ή θα πει στην γραμματέα να σας πει ότι ‘θα σας καλέσουμε αν είναι εμείς…’

.+

 ΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙΌχι άλλα διαστημόπλοια!  Μπορεί να είναι το πρώτο πράγμα που φτιάχνουν όλοι σε προγράμματα 3D αλλά δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρείται άλλο το θέμα.  Το ίδιο και οι δεινόσαυροι ή τα ρομπότ.  Αν δεν είναι καλύτερο από το «Jurassic Park” το πλάνο, αφήστε το απέξω.  Αφού θέλετε να εντυπωσιάσετε και να σας θυμούνται όσοι βλέπουν το show reel, φροντίστε να είναι διαφορετικό.  Πιθανότατα είστε ακόμα φοιτητής ή τουλάχιστον έχετε πλήρη ελευθερία στην θεματολογία που θα επιλέξετε.  Ευχαριστηθείτε το!  .+ Διαλέξτε θέμα το οποίο δεν έχουμε ξαναδεί.  Είναι τονωτικό και απίστευτα αναζωογονητικό για όσους βλέπουν πολλά δείγματα, όταν παρουσιάζεται κάτι πραγματικά φρέσκο.  Σκοπός είναι όχι μόνο να δείξετε είδη δουλειάς που είναι εντυπωσιακά ή ‘επαγγελματικά’, αλλά πάνω από όλα να σας διαλέξουν και να διαφοροποιηθείτε.

.+ 

ΜΟΥΣΙΚΗ

Σε πολλές περιπτώσεις, όποιος βλέπει το ταινιάκι σας, δεν θα έχει ήχο.  Είτε γιατί είναι σε ένα γραφείο με πολλούς άλλους ή γιατί έχει βαρεθεί την άχαρη techno/beat μουσική που επιλέγουν όλοι.  (Τα λεγόμενα «πριόνια»)   Αν όμως βάλει τον ήχο ή έχει ακουστικά, σίγουρα δεν θέλει να ακούσει κάτι που θα του προκαλέσει πονοκέφαλο.  Η ιδιαίτερα έντονη μουσική η οποία δεν είναι mainstream ακουσμάτων, σας θέτει σε κίνδυνο.  Μπορεί να μην συμπαθήσουν την εικόνα σας λόγω του heavy metal κομματιού που διαλέξατε!

.+ 

Δείξ’τε ότι ξέρετε τα βασικά του μοντάζ και φροντίστε η μουσική να ταιριάζει με τα πλάνα.  Όχι μόνο ακριβή ‘σκασίματα’ με τις αλλαγές, αλλά και να δένει με την ατμόσφαιρα.  Όπου υπάρχει ένταση ή ηρεμία, θα πρέπει να το ακούμε κιόλας.  Αποφύγετε πολύ γνωστά μουσικά κομμάτια ή τραγούδια τα οποία δύσκολα θα μπορέσετε να κόψετε στα 1-2 λεπτά που θα τελειώσει το κλιπ σας. 

.+

Αν θέλετε μουσική στην οποία να μην ανησυχείτε και για τα δικαιώματα η οποία να ταιριάζει απόλυτα με τις εικόνες, δοκιμάστε το Sonic Fire της SmartSound (www.sonicdesktop.com ) με το οποίο μπορείτε να υπαγορεύσετε σε μια δική σας επαγγελματική ‘ορχήστρα’ ακριβώς το στυλ και την διάρκεια που θέλετε!.+ Τελειώστε το μοντάζ με την μουσική και μετά περάστε πάλι το show reel χωρίς ήχο εξετάζοντας προσεκτικά τα πλάνα και την εντύπωση που δημιουργούν.  Όταν νομίζετε ότι είναι έτοιμο, κλείστε τον υπολογιστή, κάντε μια βόλτα και γυρίστε την επόμενη μέρα να το δείτε με φρέσκο μυαλό πριν ‘κάψετε’ το DVD.

.+ 

ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ & ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ

Δεν υπάρχει λόγος να βάλετε στο show reel οτιδήποτε δεν είναι καλό.  Δοκιμάστε το σε φίλους και γνωστούς.  Όποια πλάνα σας κάνουν να μην νιώθετε άνετα όταν τα βλέπουν, πρέπει να φύγουν.  Τα σημεία στα οποία αρχίζετε να λέτε δικαιολογίες δείχνουν ότι κάτι λείπει.  Δεν χρειάζεται «γέμισμα» το ταινιάκι σας και ο κίνδυνος από χαμηλής ποιότητας σκηνές είναι μεγάλος.  Όποιος το βλέπει θα υποθέσει ότι θεωρείτε αυτό το επίπεδο ανεκτό.  Είστε όσο καλός/η είναι το χειρότερο πλάνο σας και ένα άσχημο πέρασμα θα μείνει χαραγμένο στο μυαλό ενός επαγγελματία που το βλέπει ίσως περισσότερο από τα καλά.  Αμέσως θα σκεφτεί «κι αν τον φέρω εδώ και κάνει κάτι τέτοιο;  Θα πρέπει να τον προσέχω…»  ή «τυπική φοιτητική δουλειά – υπάρχουν χιλιάδες σαν κι αυτόν…»

.+ 

Μην επαναλαμβάνετε πλάνα.  Μόνο το όνομα και τα στοιχεία σας μπορούν να εμφανίζονται στην αρχή και στο τέλος.  Όποιος βλέπει πολλά reel έχει πολύ καλό μάτι και είναι υποτιμητικό να ξαναβάλετε ένα πλάνο γιατί «μπορεί να μην το προσέξει την πρώτη φορά».  Αν θέλει να το δει ξανά μπορεί να κάνει πίσω την ταινία και να την μελετήσει.  Επίσης με επαναλήψεις γίνεται εμφανές ότι δεν έχετε αρκετή εμπειρία και προσπαθείτε να φουσκώσετε σε διάρκεια το δείγμα.

 


Έχει βαθμολογηθεί με 4.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 4/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Quark 8 launched

Μαΐου 30, 2008 09:07 by alexanderchalkidis

Τέλη Ιουλίου διαθέσιμο και επισήμως. Αρκετές και σημαντικές αλλαγές, φαίνεται ότι η εταιρεία ακούει τον κόσμο της.  Αν συνεχίσει να το βελτιώνει με αυτόν τον ρυθμό, η Adobe θα έχει σύντομα σοβαρό θέμα.  Ακόμα σε επίπεδο εγκατεστημένης βάσης, η Quark είναι σε δεσπόζουσα θέση σε πολλά επαγγέλματα.  Και με την έκδοση 8, αν τρελαίνεστε να στήνετε λεπτομερώς έντυπα, θα βρείτε έναν έμπειρο φίλο πολύ βελτιωμένο.

..

Πιο προφανείς είναι βέβαια οι αλλαγές στο interface. Όλες θετικές.  Μερικά εργαλεία εμφανίζονται ή εξαφανίζονται αυτόματα ανάλογα με την ανάγκη.  Διαλέγεις text tool και εμφανίζονται τα σχετικά.  (Και έχεις και preview WhatYouSeeIsWhatYouGet ταχύτατο.)  Γενικά βελτιωμένες οι επιδόσεις του, ειδικά έναντι της βαριάς και δυσκίνιτης σουίτας της Adobe παραμένει...turbo το Quark! Ειδικά αν είστε χρήστης Mac και έχετε αγανακτήσει με το CS3 σε Mac, εδώ θα αγαλιάσετε.  Η έκδοση 8 είναι εκπληκτικά και σταθερά αποτελεσματική σε Apple.  (και τα σουπερ μεγάλα thumbnails πολύ χρήσιμα!)

..`

Αυτό που τονίζει (και δίκαια) η Quark είναι τα εργαλεία της για web design.  Η τιμή μπορεί να παραμένει ίδια αλλά τώρα τα περιλαμβάνει και αυτά.  Όχι μόνο καλό σαν value for money, αλλά και σαν υλοποίηση.  Άλλωστε είναι λογικός τρόπος να δουλεύεις πια σαν γραφίστας.  Μιας και έχεις στήσει μια δουλειά για έντυπο, γιατί να μην το παίρνεις σαν έτοιμη βάση για το web;

..

Πολλά σημαντικά βήματα έχουν γίνει και από την εταιρεία που κάποτε ήταν μονοπώλιο στον χώρο (εξού και τις σνόμπαρε ως τώρα!) για συμβατότητα με άλλα προγράμματα και αρχεία.  Υποστηρίζει οτιδήποτε παίζει με drag and drop, δηλαδή να πάρεις αρχείο από Illustrator, iPhoto, Bridge ή Photoshop και να το ρίξεις μέσα.  Μάλιστα τα αρχεία .ai μπορούν να μπούνε και μέσα στο project ως έχουν.  Και γενικά οι αλλαγές στα εργαλεία bezier θυμίζουν Illustrator.  Δηλαδή υπολείπονται ακόμα κατά πολύ από τα κορυφαία εργαλεία του Corel Draw!  (Του οποίου το Welcome screen αντέγραψε ως έχει...)  Το drag and drop φτάνει σε σημείο να πετάς εικόνες σε έγγραφο του Word!

..

Γενικά η ομάδα ανάπτυξης του προϊόντος έκανε καταπληκτική δουλειά.  Έβγαλε στο προσκήνιο πολλά εργαλεία που μόνο οι ειδήμονες ήξεραν και εκμεταλλεύονταν.  Είναι πλέον σε κουμπιά φάτσα κάρτα σαν να σου λένε "ε! το ήξερες ότι γίνεται αυτό;" Επίσης έβαλε κάποια εργαλεία επεξεργασίας εικόνας για να μην χρειάζεσαι τόσο συχνά να πετάγεσαι στο Photoshop ή άλλο πρόγραμμα επεξεργασίας.  Και μόνο για αυτό, πολύ χρήστες πρέπει να αναβαθμίσουν αν υπολογίσουν πόσο χρόνο χάνουν τώρα με τέτοιες διαδικασίες.

..

Και βέβαια ευπρόσδεκτη η απλοποίηση του προϊόντος.  Τέρμα το Passport.  Μια έκδοση για όλους με αυξημένη υποστήριξη διεθνών γραμματοσειρών.  Υποστήριξη της μορφής pdf που απασχολεί τον κόσμο της τυπογραφίας, δηλαδή του Ghent PDF Workgroup (GWG).  Και πλήρεις υποστήριξη Unicode.


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Tags:
Categories: creativity
Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

Adobe CS4 to test

Μαΐου 30, 2008 04:44 by alexanderchalkidis

Ακόμα δεν βγήκε καλά καλά η σουίτα CS3 και ήδη μπορείτε να δοκιμάσετε την CS4!

..

Καθότι πολλοί είναι αυτοί που γκρινιάζουν για τις συχνές νέες εκδόσεις των λογισμικών, πρέπει να δούμε και τις δυο μεριές του νομίσματος.

Προφανώς οι συχνές νέες εκδόσεις βελτιώνουν τα κέρδη της Adobe.  Φέτος είχε μια εξαιρετική οικονομικά χρονιά και ευχαρίστησε για αυτό τις νέες εκδόσεις.  Υπήρξαν βέβαια πολλές διαμαρτυρίες για τις ψηλές τιμές αλλά τελικά δεν έγινε τίποτα.

..

Από την άλλη βελτιώνεται στο marketing, ακολουθώντας όσο μπορεί την Apple.  Δημιουργεί ντόρο από νωρίς γύρω από τα προϊόντα της και προσκαλεί περισσότερους χρήστες να συμμετέχουν στην βελτίωση των προγραμμάτων.  https://www.adobe.com/cfusion/entitlement/index.cfm?e=labs%5Fdreamweavercs4 λοιπόν αν θέλετε να δείτε το νέο Dreamweaver (απαιτεί βέβαια να γραφτείτε κλπ γνωστά).

..

Κύρια διαφορά στο Dreamweaver CS4 τα νέα χαρακτηριστικά πλοήγησης σε πολύπλοκο κώδικα με το Code Navigator από τον οποίο μπορείς να αλλάξεις πολλά σημεία ενός εγγράφου γρήγορα και ταυτόχρονα.  Επίσης σε αυτή την έκδοση περιλαμβάνεται το Webkit, πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα για live preview χωρίς να χρειάζεται να πας σε browser.  Ενδιαφέρουσα κίνηση ή απλά έπρεπε να προσθέσουν το χαρακτηριστικό  και δεν είχαν in house τεχνογνωσία.  Ανοιχτός κώδικας μέσα σε προϊόν Adobe, μήπως θα βάλουν και το Gimp στο Photoshop μετά;!

--

Πολύ από την δουλειά στην Adobe παραμένει ακόμα η ενσωμάτωση κοινών στοιχείων στη σουίτα, αφού ακόμα σε τεχνικό επίπεδο δεν έχει "χωνέψει" την Macromedia.  pdf, air και άλλα πρωτόκολλα ελπίζουμε να δουλεύουν καλύτερα στην επόμενη σουίτα. πχ στο Fireworks έχει γίνει πολύ τέτοια δουλειά. 

..

Πότε ακριβώς θα βγεί η νέα σουίτα;  Υποψιάζομαι ότι πολύ σύντομα, ίσως και μέσα στο καλοκαίρι, Αύγουστο κοντά θα αρχίσουν τα πρώτα μεμονωμένα προϊόντα, πχ Dreamweaver και Soundbooth, όπου η εταιρεία έχει περισσότερη πίεση και πιο έτοιμη λύση.  Πλήρης σουίτα CS4 αρκετά αργότερα, μάλλον Μάρτιο του 2009.  Βέβαια στο μεταξύ όσοι βιάζονται, θα πληρώνουν την διαφορά δυστυχώς.


Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Choosing the right monitor for color

Μαΐου 23, 2008 13:53 by alexanderchalkidis

Πολλά email για το προηγούμενο, οπότε ιδού η φυσική του συνέχεια. 

Είναι πολύ συχνή η απογοήτευση ενός σοβαρού χρήστη υπολογιστή για θέματα εικόνας (φωτογράφος, γραφίστας πχ) με το επιχείρημα «μα, αγόρασα την ακριβή οθόνη για να έχω καλή εικόνα!»  Αναγκαστικά σε τεχνικό επίπεδο, κάποιες κατηγορίες θεμάτων που θα μας απασχολήσουν σχετικά: 
  • Σκοτάδι ή όχι;  Υπάρχουν οι φανατικοί του σκοταδιού ή των ελεγχόμενων συνθηκών.  Δεν είναι και πολύ ρεαλιστικό.  Αφενώς μεν το σκοτάδι είναι απαράδεκτο για επαγγελματία γιατί οι εικόνες είναι σχεδιασμένες για να βλέπονται σε φωτεινές συνθήκες.   5000Κ ή D50 ονομάζεται η κανονική φωτεινότητα ημέρας και αυτήν πρέπει να επιδιώκουμε σταθερά.  Τα πλαϊνά σκιάδια αντίθετα μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση των αντανακλάσεων, όχι για να κάνουμε τεχνητή…συσκότιση!
  • Λογισμικό DDC δεν μας σώζει χρωματικά, απλά βοηθάει στην ρύθμιση των χρωμάτων χειροκίνητα.  Το οποίο όμως καλό είναι να μην κάνετε αφού θα έχετε σίγουρα κάποια συσκευή καλιμπραρίσματος που θα σας φτιάξει τα σωστά προφίλ.
  • Αναλογικές ή ψηφιακές συνδέσεις με τον υπολογιστή;  Εδώ υπάρχουν διάφοροι μύθοι.  Ουσιαστικά το ψηφιακό έχει μικρό προβάδισμα αλλά δεν είναι πανάκεια.  Ούτε βέβαια μια ψηφιακή σύνδεση εγγυάται σωστά χρώματα όπως νομίζουν πολλοί!
  • Χρωματικός χώρος (color gamut) Ουσιαστικά όσο μεγαλύτερο, τόσο καλύτερο.  Πχ μερικοί διαφημίζουν ότι φτάνουν το 92% του χώρου Adobe RGB.  (Αν δεν είναι 100% όμως τι μας νοιάζει;  Ξέρετε από τώρα το 8% που δεν φτάνουν αν θα σας χρειαστεί;!)
  • Contrast είναι ουσιαστικά η σχέση ανάμεσα στο μέγιστο άσπρο και το ελάχιστο μαύρο.  Όσο περισσότερο, τόσο πιο καθαρές εικόνες.  Πάλι αυτό δεν «αρέσει» σε κάποιους κουλτουριάρηδες αλλά εδώ μιλάω για αντικειμενικά μετρήσιμα πράγματα και ακρίβεια απεικόνισης.  Το θέμα βέβαια συνδέεται με το luminance.  (Εκτός και αν είσαι gamer οπότε τι σε νοιάζει αν είναι σωστά τα χρώματα...)
  • Στο luminance δεν είναι αναγκαστικά το μεγαλύτερο καλύτερο.  Πολλές οθόνες έχουν μέχρι και 500 cd/m2 το οποίο είναι εκτυφλωτικό για σοβαρή δουλειά.  Γύρω στα 100 cd/m2 είναι το ιδανικό οπότε ρυθμίστε ανάλογα.
  • Bit Depth.  Εδώ όσο περισσότερο τόσο καλύτερο αλλά εφόσον έχετε και άλλες συσκευές αντίστοιχων ικανοτήτων.  Έφτασαν τα 16 bit χρωματικό βάθος οι οθόνες αλλά αν επεξεργάζεσαι στα 8 στο πρόγραμμά σου, τι να το κάνεις;!
  • Ομοιομορφία.  Εδώ δυστυχώς είμαστε στο έλεος των κατασκευαστών.  Η ιδέα είναι ότι η οθόνη δεν έχει διαβαθμίσεις σε απόδοση από το ένα σημείο στο άλλο (κυρίως μέση με άκρες).
 Απέφυγα προσεκτικά την συζήτηση LCD ή CRT για επόμενο θέμα…  Πιο σημαντικό από όλα τα παραπάνω είναι το γεγονός ότι οποιαδήποτε οθόνη χρειάζεται καλιμπράρισμα συχνά πυκνά.  Κάθε μήνα περίπου είναι το ιδανικό. 

Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

  • Currently 5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Adobe rgb or Srgb

Μαΐου 22, 2008 17:02 by alexanderchalkidis

Το θέμα της χρωματικής διόρθωσης είναι πολύπλοκο και προσφέρεται για παρανοήσεις.  Μια τυπική είναι ότι το Adobe RGB είναι "καλύτερο" από το sRGB.  H απάντηση είναι "εξαρτάται".  Ναι μεν ο χρωματικός χώρος Adobe RGB είναι λίγο μεγαλύτερος από το sRGB αλλά αυτό δεν μας λέει κάτι.  Αντίθετα με πχ την ανάλυση της εικόνας σε μέγεθος, το χρώμα δεν μεταφράζεται χωρίς απώλειες.  Αν δηλαδή τραβήξω μια φωτογραφία σε κάμερα με sRGB (οι περισσότερες) και μετά την ανοίξω στο Photoshop ή το PaintShop Pro στον χώρο Adobe RGB θα υποστώ μόνιμες ζημιές.  Πόσο μάλλον που οι περισσότερες οθόνες επίσης λειτουργούν σε sRGB άρα θα χρειαστεί μια ακόμα μετατροπή.

Η μεγαλύτερη διαφορά χρωμάτων προκύπτει όταν πάμε από Adobe RGB σε sRGB.  Δηλαδή μπορεί να μετακινηθούν πολλά από τα χρώματα και να σοκαριστούμε!  Στις επιλογές τρόπων μετατροπής, διαλέξτε μάλλον το "perceptual" και φροντίστε να είναι καλιμπραρισμένη η οθόνη σας μπας και βγάλετε άκρη.  Από sRGB σε Adobe RGB αντίθετα διαλέξτε "relative colorimetric" και Black Point Compensation και η διαφορά δεν θα είναι τόσο μεγάλη, εκτός από τα μαύρα βέβαια αν έχετε πολλά που θα "χτυπήσουν".

Γενικά το sRGB είναι πιο φωτογραφικό με την έννοια ότι τα χρώματα CMYK δεν θα βγούνε τόσο έντονα στο sRGB όσο στο Adobe RGB.  Ανάλογα με το χαρτί και το μελάνι, πχ στο CYAN το sRGB θα φτάσει το 95% του κίτρινου αλλά μόλις 85% του πράσινου και μόνο 75% του cyan.

 

Οπότε εκτός και αν η οθόνη, το σκάνερ και η κάμερά σας υποστηρίζουν ΟΛΑ sRGB πιθανώς να μην αξίζει τον κόπο.  Μάλιστα είναι και λίγο επικίνδυνη επιλογή το Adobe RGB εφόσον δεν μπορείτε να δείτε στην οθόνη σας τι ακριβώς έχετε φτιάξει!  Επίσης μπορεί το θεωρητικό πλεονέκτημα να αναφέρεται σε ελάχιστα σημεία (pixel και μόνο) μιας εικόνας.

 

Τίθεται ένα σοβαρό θέμα συμβατότητας.  Ως συνήθως η Adobe με το δικό της RGB έδιωξε την υπόλοιπη αγορά (που φοβήθηκε ότι η Adobe θα αρχίσει να ζητάει λεφτά για δικαιώματα όπως με το pdf!) και έτσι οι περισσότερες φωτογραφικές, σχεδόν όλες οι οθόνες, τα περισσότερα mini labs όταν τους δίνετε αρχεία, σχεδόν όλοι οι inkjet και βέβαια όλες οι ιστοσελίδες, υποθέτουν ότι λειτουργούμε στον χρωματικό χώρο του sRGB.

 

Επίσης σημαντικό το γεγονός ότι το sRGB έχει μικρότερα "σκαλιά" ανάμεσα στις διαβαθμίσεις χρωμάτων το οποίο σε πολλές εικόνες και ακόμα περισσότερο στην εκτύπωσή τους, θα κάνει μεγάλη διαφορά.  Αυτά και άλλα πολλά ενδιαφέροντα 28 και 29 Ιουνίου στο ΔΑΙΣ, στην εκδήλωση του περιοδικού "φωτογράφος" (www.photo.gr ) για την διαχείριση χρώματος.   Μια καλή περίληψη οδηγιών πάντως είναι εδώ http://www.software-magazine.gr/default.asp?id=1&ACT=5&content=554&mnu=1

 

   


Έχει βαθμολογηθεί με 4.3 από 3 ανθρώπους

  • Currently 4,333333/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Animation guidelines 3

Μαΐου 21, 2008 20:23 by alexanderchalkidis

Αν και ακούγονται πολύ τεχνικά όλα αυτά, μην ανησυχείτε: το πιο σημαντικό δεν είναι να έχετε διδακτορικό στην Φυσική.  (Εγώ σίγουρα δεν έχω!)  Απλά παρατηρούμε τα πράγματα γύρω μας και απομονώνουμε στοιχεία τα οποία τους δίνουν ζωή.  Είτε είστε γραφίστας ή σκηνοθέτης, αυτή η ικανότητα είναι που θα δώσει το δικό σας χρώμα σε ένα έργο.  Η γοητεία της ψηφιακής δημιουργίας όμως είναι ότι κατασκευάζουμε έναν κόσμο και τον ελέγχουμε.  Δηλαδή κάνουμε τους παντοδύναμους θεούς.  Άρα έχουμε και τις αντίστοιχες ευθύνες!  Μια από τις πιο βασικές είναι να αποφασίζουμε πότε και πως θα δώσουμε στους θεατές ενδείξεις για την εξέλιξη της υπόθεσης.  Αν γίνει κάτι χωρίς καμία προειδοποίηση, ο θεατής θα νιώσει έκπληξη ή σασπένς.  Αν είναι εμφανής μια εξέλιξη στο κοινό αλλά όχι στους πρωταγωνιστές η απόλαυσή μας είναι ότι ξέρουμε κάτι το οποίο δεν ξέρει ο ανυποψίαστος πρωταγωνιστής.  Ο Τζέρι είναι πίσω από την γωνία με ένα μεγάλο τηγάνι και ο Τομ τρέχει καταπάνω του. 

..

 Η υπόθεση πρέπει να εκτυλίσσεται πάντα λίγο μπροστά ή λίγο πιο πίσω από ότι περιμένουμε, αλλιώς θα βαρεθούμε.  Αν θέλετε λοιπόν να φτιάξετε πιστευτές κινήσεις πρέπει να αναλάβετε ευθύνη για κάθε συναίσθημα των χαρακτήρων.  Όταν ο γάτος κυνηγά το ποντίκι το τρέξιμό του έχει ενδείξεις της ανυπομονησίας του και ενός ξεκάθαρου στόχου.  Όταν τον πιάσει, ακόμα κι αν συνεχίζει να τρέχει, είναι πιο ήρεμος, χωρίς κατεύθυνση και ο δρασκελισμός του αλλάζει.  Ακόμα και αν είναι ακριβώς ίδια η κίνηση, θα πρέπει να έχει διαφορετικό χρονισμό. Ίσως να στέκεται πιο πολύ στον αέρα στην κορυφή της κίνησης για να δείξει ανάλαφρος.  Όταν δει ότι ο σκύλος τον έχει βάλει στο μάτι, τρέχει και πάλι.  Αυτή την φορά όμως πανικόβλητος και απελπισμένος και τα πόδια του μένουν ίσως πιο πολύ χρόνο στο έδαφος.

..

Ένα λάθος που βλέπω συχνά σε κινήσεις τρισδιάστατων χαρακτήρων είναι η απόλυτη ακινησία.  Στο δισδιάστατο δεν φαίνεται τόσο άσχημο γιατί ασυνείδητα δίνουμε νόημα σε αυτή την έλλειψη κίνησης, δηλαδή υποθέτουμε πχ ότι αν και τα μάτια που βλέπουμε είναι ακίνητα, το στήθος ίσως πάλλεται με συγκίνηση ή τα χείλια τρεμοπαίζουν.  Προσθέτουμε συναισθήματα βάση της υπόθεσης.  Στον τρισδιάστατο όμως χώρο αυτές οι δραματικές στάσεις (συνήθως για να γλιτώσουμε τον κόπο!) δείχνουν αμέσως άσχημες και τεχνητές.  Ο πιο απλός τρόπος να το αποφύγουμε είναι να συνεχίσει κάποια σχετιζόμενη κίνηση ένα άλλο μέλος του σώματος.  Δηλαδή αν το κεφάλι σταματήσει να κοιτάξει κάτι, τα χέρια πρέπει να συνεχίσουν να κινούνται προς την φορά που πήγαιναν και πριν.  Σπάνια θα σταματήσει ένας χαρακτήρας εξ’ολοκλήρου εκτός και αν του έχει κάνει μάγια κάποιος να μετατραπεί σε μάρμαρο!  Γίνεται πολύ έρευνα στον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι άνθρωποι και ειδικά στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε το πρόσωπό μας για επικοινωνία.  Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η ιστοσελίδα του καθηγητή Ken Perlin.   στην οποία δείχνει κάποιους από αυτούς τους μηχανισμούς.

..

Να επαναλάβω ότι τα παραπάνω ισχύουν ακόμα και αν το animation μας είναι απλά ένας τίτλος ή μια ιστοσελίδα.  Εφόσον υπάρχει κίνηση, καλό είναι να υπάρχει για κάποιο λόγο.  Η κίνηση λέει την δική της ιστορία (εδώ «ο δρόμος είχε την δική του ιστορία»…) και όσο περισσότερο ταιριάζει με το νόημα, τόσο το καλύτερο.  Για να το πετύχουμε όμως αυτό, απαιτείται κάποιος σχεδιασμός.  Το πιο σημαντικό είναι οτιδήποτε είναι αυτό το οποίο θα κινηθεί να έχει την δυνατότητα να αποκτήσει χαρακτήρα.  Ένας κύβος χωρίς κάποιου είδους στρέβλωση δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα.  Αν όμως τον έχουμε σχεδιάσει έτσι ώστε να μπορεί να λυγίζει σε κατάλληλα σημεία, μπορεί να περπατήσει ή και να μιλήσει.  Ακόμα και αν πρόκειται για μια σειρά από γράμματα τα οποία χορεύουν σε μια ιστοσελίδα, αν θέλουμε να κινηθούν, είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να προσχεδιάσουμε τα σημεία στα οποία θα λυγίζουν.

..

 Γιατί όμως να λυγίσουν, να τεντώσουν ή να χοροπηδήσουν τα αντικείμενα στα οποία πασχίζουμε να δώσουμε ζωή;  Γιατί να κινηθεί ο φωτισμός του ή να αλλάξει θέση η κάμερα;  Δεν χρειάζεται να έχει τους ίδιους κανόνες με την πραγματικότητα αυτό που φτιάχνουμε, αλλά πρέπει να έχει κάποιους κανόνες.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα έλλειψης κανόνων είναι κάποιες σεκάνς που υποτίθεται ότι είναι όνειρα.  Αν δεν βασίζονται κάπως σε κανόνες, καταντούν απλά ψυχεδελικά επεισόδια χωρίς νόημα.  Σκοπός είναι αυτοί οι κανόνες να είναι πιστευτοί και ο κόσμος στον οποίο κινείται ο χαρακτήρες ενδιαφέρον.  Για να μας μαγέψει μια ιστορία πρέπει να μας βάλει σε ένα ρυάκι και να μας παρασύρει σαν νερό.  Αν ένα αντικείμενο δεν έχει δείξει καμία τάση ή ικανότητα να πετάξει, δεν μπορεί ξαφνικά να πετάξει.  Κάποια ενδιάμεση κατάσταση πρέπει να το δικαιολογήσει.  Να αρχίσει να κινείται ανυπόμονα και να πηδάει όλο και πιο ψηλά.  Ή να αρχίσουν να φυτρώνουν φτερά στο επίπεδο των ώμων.  Σε όποιο σημείο δεν πετύχουμε την ροή, ο θεατής βγαίνει από την ιστορία μας και η ροή σταματά.

..

Το ίδιο πρόβλημα δημιουργείται αν γίνονται υπερβολικά πολλές κινήσεις παράλληλα.  Η χορογραφία του συνόλου των αντικειμένων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να δίνεται ξεκάθαρα η έμφαση στο θέμα.  (Αυτό είναι ένα συχνό πρόβλημα στο web design ή στα γραφικά φόντα σε τηλεοπτικές εκπομπές.)  Για να κοιτάει εκεί που πρέπει το μάτι, χρειάζεται να δημιουργηθεί αντίθεση ανάμεσα στο θέμα και την υπόλοιπη σκηνή.  Συνήθως για να αρχίσει μια κίνηση πρέπει να έχει τελειώσει η προηγούμενη σε κάποιου είδους συνέχεια.  Στο θέατρο, αν ένας ηθοποιός θέλει να σαμποτάρει έναν άλλο, κάνει μικρές κινήσεις ή θορύβους για να αποσπάσει την προσοχή του κοινού.  Στο χαρακτηριστικό στυλ της Aardman animations («Οι κότες το έσκασαν» κλπ) υπάρχει μεν δράση στο παρασκήνιο, αλλά ακόμα και αυτή την ενορχηστρώνει ο σκηνοθέτης καθότι εκείνη την στιγμή οι κινήσεις των χαρακτήρων στο προσκήνιο είναι συνήθως είτε επαναλαμβανόμενες ή σε χαμηλότερους τόνους για να προλάβουμε να την καταλάβουμε.

..

Σε αυτή την διαδικασία, κεντρικό ρόλο παίζει ο χρονισμός.  Το κοινό πρέπει να προετοιμαστεί ότι θα γίνει κάτι, να γίνει η κίνηση και μετά να διαθέσουμε χρόνο να το χωνέψουν.  Αν όλα γίνουν υπερβολικά γρήγορα θα χαθεί ο ειρμός της υπόθεσης ή δεν θα καταλάβει κανείς την κίνηση.  Σαν ένα βλεφάρισμα τόσο γρήγορο ώστε να μην το αντιληφθούμε ή μπορεί να το παρεξηγήσουμε για λάθος ή αλλεργική αντίδραση αντί για κίνηση με νόημα.  Αν προχωράει υπερβολικά αργά η κίνηση θα βαρεθεί ο θεατής.

..

Όλα αυτά ίσως ακούγονται πολύπλοκα, ειδικά εφόσον δεν είναι σκοπός σας να κάνετε μια ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλους μήκους!  Αλλά το σκεπτικό των παραπάνω είναι χρήσιμο οτιδήποτε και αν είναι αυτό που θέλετε να κινήσετε.  Για να κλείσουμε εκεί που πρέπει να αρχίσετε: σχεδιασμός, σχεδιασμός και σχεδιασμός!  Πριν αρχίσει οποιοδήποτε project, ακόμα και το πιο απλό, πρέπει να σκεφτούμε όλες αυτές τις παραμέτρους.  Έστω και σε χαρτί.  Ένα υποτυπώδες storyboard μπορεί όχι μόνο να δώσει καλύτερη ροή στην ιστορία, αλλά και να μας γλιτώσει πολύ δουλειά εκεί που δεν χρειάζετε.  Ίσως όταν δούμε όλη την υπόθεση μαζί, να καταλάβουμε για παράδειγμα ότι δεν χρειάζεται να σχεδιάσουμε με υπερβολική λεπτομέρεια κάποια κομμάτια του μοντέλου γιατί δεν θα φανούν.  Παρομοίως μπορεί να γλιτώσουμε κάποιες κινήσεις ή να αντιγράψουμε άλλες.  Συνήθως η ροή της αρχικής σκέψης μας είναι η σωστή, άρα όσα περισσότερα έχουμε καταγράψει από αυτή τόσο καλύτερο θα βγει το τελικό αποτέλεσμα.  Ακόμα και μια σημείωση σε μια χαρτοπετσέτα εστιατορίου μπορεί να κάνει την διαφορά!

Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Corel Draw X4 SP1 soon

Μαΐου 21, 2008 12:11 by alexanderchalkidis

Όσοι δεν χρησιμοποιείτε το www.coreldraw.com χάνετε!  Κατά τον Gerard βγαίνει μέσα στο καλοκαίρι (νωρίς) και έχει όλα αυτά και πολλά ακόμα.

 

  • The Scrapbook docker has been added to the default workspace. You must reset your workspace to see this change.
  • The resolution of a selected bitmap is now displayed on the status bar.
  • Page display issues no longer occur when you use certain touch-pad or scrolling devices.
  • Dialog boxes and dockers are now properly sized when certain video device drivers and settings (specifically nView) are used.
  • Several enhancements were made to the Object Manager docker to enhance the new layer structure functionality, including better support when saving back to a previous version of CorelDRAW and the fact that Master Layers remain at the bottom of the layers list when a new page is inserted.
  • Shortcuts for increasing and decreasing text size are now working in both Edit state and Pick state.
  • Numbers entered by using an Asian IME are now marked with a Latin language ID. A Latin font can be applied without having to change the language of numbers.
  • When you open files from earlier versions that contain text on a path, the text no longer shifts from its original position.
  • OLE support for Excel 2007 tables has been enhanced.
  • When bitmaps are exported, bitmap inflation and anti-aliasing of straight lines no longer occur due to a change in the anti-aliasing behavior during export.
  • Print separations in Corel PHOTO-PAINT no longer produces unnecessary empty plates.
  • TIFF export has been enhanced to improve compatibility with Photoshop CS3.
  • RAW support for the following camera models has been added: Canon EOS 450D, Canon Powershot G9, Sony DSLR-A300, DSLR-A200, DSLR-A350, Fuji IS-1, S100FS, Pentax K20D, Nikon D60, and Olympus E-420.
  • The following RAW file formats are now listed in the Import an Image and Open and Image dialog boxes: Adobe DNG, Kodak DCR, Pentax PEF, Leaf MOS, Sony SRF, SR2, ARW, and Panasonic RAW.
  • Custom edge-pad settings are now retained in imported AI files that contain gradients.
  • Publish to PDF: Spot colors assigned to fills and outlines are now maintained in monochrome bitmaps.
  • Import PDF: When text is imported as curves and the text font is not available on the computer, the curves are created by using the embedded font within the PDF file; if the font is not embedded, the Panose Font Matching dialog box will be invoked.
  • Επιπλέον σημαντικό το πλήθος μορφών RAW που υποστηρίζει απευθείας το Corel DrawX4 και το PhotoPaintX4 .  Υποστηρίζει ακόμα και τα αρχεία από χακεριά κάμερας Canon για να τραβάει RAW (δείτε http://chdk.wikia.com/wiki/CHDK )

     

    Adobe      
    Digital Negative (DNG)      
    Apple      
    QuickTake 150 QuickTake 100    
    AVT      
    F-810C F-145C F-201C F-510C
    Canon      
    PowerShot 600 PowerShot A5 PowerShot A5 Zoom PowerShot A50
    PowerShot A610 PowerShot A620 PowerShot A630 PowerShot A640
    PowerShot A710 IS PowerShot Pro70 PowerShot Pro90 IS PowerShot G1
    PowerShot G2 PowerShot G3 PowerShot G5 PowerShot G6
    PowerShot S2 IS PowerShot S3 IS PowerShot S30 PowerShot S40
    PowerShot S45 PowerShot S50 PowerShot S60 PowerShot S70
    PowerShot Pro1 EOS D30 EOS D60 EOS 5D
    EOS 10D EOS 20D EOS 30D EOS 300D
    Digital Rebel EOS 350D Digital Rebel XT EOS 400D
    Digital Rebel XTi EOS D2000C EOS-1D EOS-1DS
    EOS-1D Mark II EOS-1D Mark III EOS-1D Mark II N EOS-1Ds Mark II
    Casio      
    QV-2000UX QV-3000EX QV-3500EX QV-4000
    QV-5700 QV-R41 QV-R51 QV-R61
    EX-S100 EX-Z4 EX-Z50 EX-Z55
    Exlim Pro 505 Exlim Pro 600 Exlim Pro 700  
    Contax      
    N Digital      
    Creative      
    PC-CAM 600      
    Epson      
    R-D1      
    Foculus      
    531C      
    Fuji      
    FinePix E550 FinePix E900 FinePix F700 FinePix F710
    FinePix F800 FinePix F810 FinePix S2Pro FinePix S3Pro
    FinePix S5Pro FinePix S20Pro FinePix S5000 FinePix S5100/S5500
    FinePix S5200/S5600 FinePix S6000fd FinePix S7000 FinePix S9000/S9500
    Hasselblad      
    CFV      
    Imacon      
    Ixpress 16-megapixel Ixpress 22-megapixel Ixpress 39-megapixel  
    ISG      
    2020x1520      
    KODAK      
    DC20 DC25 DC40 DC50
    DC120 DCS200 DCS315C DCS330C
    DCS420 DCS460 DCS460A DCS520C
    DCS560C DCS620C DCS620X DCS660C
    DCS660M DCS720X DCS760C DCS760M
    EOSDCS1 EOSDCS3B NC2000F ProBack
    PB645C PB645H PB645M DCS Pro 14n
    DCS Pro 14nx DCS Pro SLR/c DCS Pro SLR/n C330
    P850 P880 KAI-0340  
    Konica      
    KD-400Z KD-510Z    
    Leaf      
    Aptus 17 Aptus 22 Aptus 54S Aptus 65
    Aptus 75 Aptus 75S Cantare CatchLight
    CMost DCB2 Valeo 6 Valeo 11
    Valeo 17 Valeo 22 Volare  
    Leica      
    Digilux 2 Digilux 3 D-LUX2 D-LUX3
    V-LUX1      
    Logitech      
    Fotoman Pixtura      
    Mamiya      
    ZD      
    Micron      
    2010      
    Minolta      
    RD175 DiMAGE 7i DiMAGE 7Hi DiMAGE A1
    DiMAGE 5 DiMAGE A2 DiMAGE A200 DiMAGE G400
    DiMAGE 7 DiMAGE G500 DiMAGE G530 DiMAGE G600
    DiMAGE Z2 Alpha/Dynax/Maxxum 5D Alpha/Dynax/Maxxum 7D  
    Nikon      
    D1 D1H D1X D2H
    D2Hs D2X D2Xs D40
    D40X D50 D70 D70s
    D80 D100 D200 E700
    E800 E880 E900 E950
    E990 E995 E2100 E2500
    E3200 E3700 E4300 E4500
    E5000 E5400 E5700 E8400
    E8700 E8800    
    Olympus      
    C3030Z C5050Z C5060WZ C7070WZ
    C70Z,C7000Z C740UZ C770UZ C8080WZ
    E-1 E-10 E-20 E-300
    E-330 E-400 E-410 E-500
    E-510 SP310 SP320 SP350
    SP500UZ SP510UZ SP550UZ  
    Panasonic      
    DMC-FZ8 DMC-FZ30 DMC-FZ50 DMC-L1
    DMC-LC1 DMC-LX1 DMC-LX2  
    Pentax      
    *ist D *ist DL *ist DL2 *ist DS
    *ist DS2 K10D K100D Optio S
    Optio S4 Optio 33WR Optio 750Z  
    Phase One      
    One LightPhase One H 10 One H 20 One H 25
    One P 20 One P 25 One P 30 One P 45
    Pixelink      
    A782      
    Polaroid      
    x530      
    Rollei      
    d530flex      
    RoverShot      
    3320af      
    Samsung      
    GX-1S GX-10    
    Sarnoff      
    4096x5440      
    Sigma      
    SD9 SD10 SD14  
    Sinar      
    3072x2048 4080x4080 4080x5440 STI format
    SMaL      
    Ultra-Pocket 3 Ultra-Pocket 4 Ultra-Pocket 5  
    Sony      
    DSC-F828 DSC-R1 DSC-V3 DSLR-A100
    XCD-SX910CR      
    Others      
    STV680 VGA


    Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

    • Currently 0/5 Stars.
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    Tags:
    Categories: creativity
    Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

    Animation guidelines 2

    Μαΐου 20, 2008 21:40 by alexanderchalkidis

    Το πάντρεμα του 2D και του 3D είναι πλέον ιδιαίτερα έντονο και διεδομένο.  Όλο και περισσότεροι γραφίστες χρησιμοποιούν προγράμματα 3D.   Το ίδιο ισχύει και με το παραπάνω για το κινούμενο σχέδιο.  Aπαιτεί έναν αρκετά διαφορετικό τρόπο σκέψης και λειτουργίας.  Το κυριότερο είναι ότι κάθε γραμμή που ορίζουμε, πρέπει κάπως να την ελέγχουμε σε τουλάχιστον δύο άξονες.  Είναι παραπάνω δουλειά βέβαια, αλλά τα πλεονεκτήματα είναι πολλά:

    ·         Τα επίπεδα φωτορεαλιστικότητας είναι πλέον πολύ μεγάλα.  Τα προγράμματα render τα οποία μέχρι πρόσφατα είχε στην διάθεσή του μόνο το Χόλιγουντ, πλέον περιλαμβάνονται σε προσιτά προγράμματα 3D.  (πχ το Lightwave έχει εξαιρετικό ενσωματωμένο render.)

    ·         Έτσι μπορούμε να παράγουμε ή να βρούμε έτοιμα μοντέλα στα οποία να κάνουμε παραλλαγές.  (Για παράδειγμα η ελληνική εταιρεία www.altairmodels.com .)  Αντί να προσπαθούμε επί ώρες να πείσουμε το πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας μας να κάνει ένα μπουκάλι κρασί να «στηθεί» κατά τις απαιτήσεις μιας διαφήμισης, μπορούμε να το κάνουμε τρισδιάστατο και να το βάλουμε εκεί ακριβώς που θέλουμε.

    ·         Μέσα στον τρισδιάστατο κόσμο είμαστε οι απόλυτοι άρχοντες!  Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι τα προγράμματα για την δημιουργία τοπίων.  Εντυπωσιακή και σχετικά πρόσφατη εξέλιξη τα natfx (www.natfx.com ) με τα οποία φτιάχνουμε απολύτως ρεαλιστικά δάση ορίζοντας τύπους δέντρων, ηλικία, εποχή και όλες τις άλλες παραμέτρους με όποιον τρόπο θέλουμε!

    ·         Μπορούμε να επαναχρησιμοποιήσουμε τα υλικά πολλές φορές.  Ακόμα και η ίδια ακριβώς κίνηση ενός μοντέλου, από άλλη οπτική φαίνεται τελείως διαφορετική.  Αυτό είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο όταν φτιάχνουμε πλήθη, αλλάζοντας απλά την ταχύτητα ή άλλες παραμέτρους του βασικού χαρακτήρα.

    Δεν αρκεί όμως η απόλυτη ρεαλιστικότητα όταν πρέπει να κινηθεί κάτι.  Μπορεί το μπουκάλι να έχει ακριβώς την σωστή επιφάνεια και το πρόγραμμα να υπολογίζει αυτόματα την κίνηση του υγρού μέσα σε αυτό (λέγεται fluid dynamics ) αλλά όταν έρθει η ώρα να κινηθεί ένα αντικείμενο, το βάρος, η υφή και το μέγεθός του θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.  Η αντίσταση που φέρει πριν κινηθεί λόγω αδράνειας, οι ρυθμοί επιτάχυνσης και επιβράδυνσης και ο τρόπος που συμπεριφέρεται όταν συγκρούεται με άλλα αντικείμενα, είναι κάτι που πρέπει να σκεφτόμαστε ακόμα και αν πρόκειται απλά για έναν τίτλο που συγκρούεται με έναν άλλο.  Ένας μεγάλος τίτλος με bold γράμματα, προφανώς δεν μπορεί να κινείται γρήγορα


    Έχει βαθμολογηθεί με 4.0 από 1 ανθρώπους

    • Currently 4/5 Stars.
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5

    Outdoor shooting

    Μαΐου 4, 2008 09:18 by alexanderchalkidis
    Mερικές πρακτικές συμβουλές για xtreme κινηματογραφήσεις:
    1. Χρειάζεται να φτιάχνεις συνήθως δικές σου θήκες για τον εξοπλισμό καθότι τα έτοιμα πράγματα είναι για συνεργεία – αυτοκινητάτα...  Με μερικές μετατροπές, ορειβατικές θήκες για άλλα πράγματα κάνουν τη δουλειά, για παράδειγμα μονωτικές θήκες παγουριών είναι εξαιρετικές!
    2. Γίνετε ψυχωτικοί με το να καλύπτετε / μαζεύετε την κάμερα όταν δεν χρησιμοποιείται.  Το ίδιο με τα καλύμματα των φακών.  (Τα καθαριστικά φακών δε γίνονται ο καλύτερός σας φίλος...)
    3. Μεγάλο πλεονέκτημα των μικρών καμερών είναι και ο μικρός φακός τους καθότι θολώνει πιο δύσκολα.  Μεγάλη προσοχή στην θερμοκρασία (μπορείτε να βάζετε θερμαντικά μέσα στις θήκες όταν έχει πολύ κρύο) και στις εναλλαγές θερμότητας.
    4. Πλαστικές σακούλες είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για να καλύπτετε την κάμερα, σε συνδυασμό με μονωτική.  Πχ αν περιμένεις κάποιον να κατεβεί τον καταράχτη ή ψιλοβρέχει, καλύπτεις έτσι όλο το σύστημα τρίποδα- κάμερα.
    5. Διαθεσιμότητα εναλλακτικών φακών, ιδιαίτερα ευρυγώνιων είναι σημαντική.  Όχι για το “MTV look” το οποίο έχουμε βαρεθεί, αλλά απλά επειδή πολλές φορές (πχ αναρίχηση ή υποβρύχια πλάνα) δεν έχεις μεγάλη απόσταση από το αντικείμενο και πρέπει να χωρέσουν πολλές οπτικές πληροφορίες.
    6. Εκμεταλλευθείτε τις νέες δυνατότητες για πλάνα που δεν έχετε ξαναδεί και δεν διδάσκει καμία σχολή.  Χρησιμοποιείστε τις μικρές κάμερες για να μεταφέρετε τα μοναδικά συναισθήματα μιας outdoor εμπειρίας!

    Έχει βαθμολογηθεί με 5.0 από 1 ανθρώπους

    • Currently 5/5 Stars.
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    Tags:
    Categories: creativity | tips
    Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed