Φίλοι καλλιτέχνες (και είστε πολλοί στην Ελλάδα...) 

 Αν δείτε προσεκτικά τα περισσότερα σήριαλ, ταινίες, θεατρικά και πολλά άλλα καλλιτεχνικά έργα της εποχής μας και προηγούμενων εποχών θα διαπιστώσετε ότι...δεν στέκουν!  Είναι μη ρεαλιστικά σε κάτι πολύ απλό:  αν οι πρωταγωνιστές είχαν όλοι κινητά δεν θα γίνονταν τα περισσότερα μπερδέματα τα οποία προχωρούνε ή δημιουργούνε την πλοκή.    Εθελοτυφλούμε σαν θεατές αλλά όπως και να το κάνουμε δεν στέκουν!  Σε μια χώρα όπου σχεδόν όλοι έχουμε πια κινητά είναι αναχρονιστικό.  Ακόμα και μπερδέματα σε νέες σειρές ή η δικαιολογία ότι «έμεινε από μπαταρία το κινητό μου» δεν ευσταθούν πια.  Πόσο μάλλον αν λάβουμε υπόψη και άλλες νέες τεχνολογίες όπως το GPS και το internet. 

Οι καλλιτέχνες συνήθως φοβούνται την τεχνολογία. 

Η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι είναι συνήθως ρομαντικοί, φυσιολάτρες και γενικώς ...σε άλλο πλανήτη από τους υπόλοιπους.  Πράγμα καλό όταν τους ζητάμε να φανταστούν και να ερμηνεύσουν ονειρικές και ασυνήθιστες καταστάσεις για να ξεφεύγουμε εμείς από την πραγματικότητα όταν καθόμαστε να απολαύσουμε το έργο τους.  Αλλά πρέπει να ενημερώνονται κάπως για τις εξελίξεις στον χώρο της τεχνολογίας.  Οι περισσότεροι γενικεύουν ανάμεσα στην σημερινή πραγματικότητα και ένα αόριστο κυβερνομέλλον το οποίο δεν υπάρχει ακόμα.  Δηλαδή φαντάζονται ένα τρομακτικό μακρινό μέλλον όπου όλα είναι virtual κλπ κλπ.  Όταν οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούν καν υπολογιστή! 

Πως μπορείς να φτιάξεις κάτι όταν είσαι εκτός εποχής και μακριά από το κοινό σου;   Όσοι ζούμε με το internet έχουμε μια τελείως διαφορετική οπτική στη ζωή, τις πληροφορίες και τον κόσμο.  Πρόσφατα γέλασα ιδιαίτερα με σχόλια κριτικών κινηματογράφου οι οποίοι προέβαλλαν πρόσφατη ταινία κινουμένων σχεδίων επειδή δημιουργήθηκε «με τον παλιό κλασσικό τρόπο».  Προφανώς δεν έχουν ιδέα της δουλειάς που απαιτείται και βέβαια του γεγονότος ότι σε όλες ανεξαιρέτως τις ταινίες κινουμένων σχεδίων πλέον χρησιμοποιείται υπολογιστής. 

Καλλιτέχνες ενημερωθείτε!  Αν στην εποχή του Μιχαήλ Άγγελου έφτιαχνε κάποιος έναν νέο τύπου πινέλου, λέτε ο μεγάλος καλλιτέχνης να μην το δοκίμαζε;  Κι όμως σήμερα στέκουν με θάρρος και λένε κάτι απίστευτα απλοϊκές αρλούμπες, σνομπάρουν τους "τεχνοκράτες" (δηλαδή όποιον ξέρει να ανοίγει τον υπολογιστή του) και αυξάνουν την απόστασή τους από τα τεκταινόμενα τελικά.  Καθιστούν τους εαυτούς τους άσχετους με την καθημερινότητά μας και καταντάμε είτε σε εισαγόμενη τέχνη ή σε πολύ ευτελή προϊόντα ενώ θα μπορούσαμε να τρώμε ελληνικά.