Alex Chalkidis
Technology, retail, kids and mountains

29

Οκτωβρίου 30, 2009 09:28 by alexanderchalkidis
29, 

είπες. Και μ’εκοψες.

 

Καθήσαμε στ’αμάξι μιλώντας για πάντα,

για τα πάντα.

 

Ακόμα πιο όμορφη,

                                μισό φεγγάρι κάπου εκεί ψηλά.

 

Χαιρετιόμαστε,

                                αλλά καθόμαστε.

 

Δε σε χορταίνω

                                και σε θέλω.

 

Λίγο πριν ξημερώσει ανοίγω για πολλοστή φορά την πόρτα.

Κοντοστεκόμαστε στο δρόμο – γελάμε με την ένταση.

 

Γυρνάω την πλάτη και φεύγω.

  

Έπρεπε,

                γαμώτο,

                                                Έπρεπε να σε είχα φιλήσει.


Γίνετε ο πρώτος που θα βαθμολογήσει αυτή τη δημοσίευση

  • Currently 0/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Tags:
Categories: Poetry
Actions: E-mail | Permalink | Σχόλια (0) | Comment RSSRSS comment feed

Σχετικές δημοσιεύσεις

Σχόλια